Αρχείο

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

The game is afoot: East is fun...really!

Ποτέ δεν μου άρεσε ιδιαίτερα η Ανατολική κουλτούρα. Εκτός από τους Ninja, OK οι ninja είναι cool. Ακόμα βρίσκω τα manga και τα anime βαρετά στην πλειοψηφία τους. Πάντα προτιμούσα τους δυτικούς δράκους από τους ανατολικούς. Και ακόμα με εκνευρίζει η βλαχομανιά των δυτικών για την Ιαπωνική pop κουλτούρα. Γι' αυτό ποτέ μου δεν προτίμησα κονσόλα της Nintedo (εκτός από το Gameboy αλλά τότε δεν υπήρχε άλλη portable consola) και απέφευγα όλα τα ασιατικά games.

Πριν κάποιες μέρες επισκεύθηκα έναν φίλο μου ο οποίος έχει κόλλημα με την Nintedo. Ανοίξαμε λοιπόν το Wii και παίξαμε αυτό  


Από τα καλύτερα fighting που έχω παίξει ποτέ. Ίσως το μόνο fighting που δίνει τόση μεγάλη ελευθερία μέσα στην πίστα. Στην interactive πίστα. Ο χειρισμός απλός αλλά επιτρέπει δεκάδες combo. Και οι χαρακτήρες διαφορετικοί μεταξύ τους. Πραγματικά μία από τις πιο καινοτόμες σειρές στα fighting.


Και μετά ακολούθησε αυτό 


Πάντα λάτρευα τα kart games και το Mario Kart ήταν αυτό που καθόρισε το genre. Αγαπημένοι χαρακτήρες πάνω σε ένα kart προσπαθούν να τερματίσουν πρώτοι. Για να το κάνουν αυτό πρέπει να σαμποτάρουν και να προστατευτούν από τους αντιπάλους τους. Genius σκέφτηκα τη πρώτη φορά που έπαιξα Mario Kart στο Nintedo 64. Το ίδιο πράγμα σκέφτηκα ξανά.

Σίγουρα υπάρχουν πολλοί ακόμα αξιόλογοι τίτλοι και σειρές που άφησαν εποχή (remember Majora's Mask;) αλλά προσωπικά το βασικό μου κριτήριο για το πόσο καλό είναι ένα παιχνίδι είναι το πόσο διασκεδάζω με αυτό. Και η Nintedo ξέρει πως να το πετυχαίνει και ελπίζω να συνεχίσει να το πετυχαίνει. Απλά όχι άλλο motion control. Τουλάχιστον όχι ακόμα.



Χαρίλαος Χυτάς
cchitas@rouamat.com