Η ντεμέκ μουσική γωνιά: Τι χάσαμε φέτος το καλοκαίρι...

Άλλη μια καλοκαιρινή – φεστιβάλ-ικη περίοδος έφτασε στο τέλος της. Και πρέπει  φυσικά να ανακεφαλαιώσουμε. Τι είδαμε, τι δεν είδαμε και ο ρόλος του σημερινού άρθρου, τι χάσαμε. Τουλάχιστον οι περισσότεροι από εμάς, Αν βρισκόσασταν σε μια από τις παρακάτω συναυλίες θα κλαίω μέχρι μεθαύριο. Πάμε να δούμε λοιπόν τι έγινε φέτος το καλοκαίρι.

Ξεκινάμε με..

http://www.youtube.com/watch?v=hUYzQaCCt2o

OH MY GOD.

Σε μια περιοδεία που μάλλον θα την χαρακτηρίζαμε ως η καλύτερη περιοδεία της χρονιάς,  ο Roger Waters κάνει μια στάση στο O2 Arena του Λονδίνου. Όπως είναι γνωστό, το Λονδίνο είναι το τοπ σημείο στον κόσμο για να κάνεις Guest εμφάνιση, οπότε και o Waters δεν έχασε την ευκαιρία να φέρει τον πρώην συμπαίκτη του στους Pink Floyd, David Gilmour, για να παίξουν μαζί το θρυλικό Comfortably Numb. Τώρα, όσοι πήγατε στην συναυλία του στην Αθήνα, ξέρετε ότι όντως ήταν μια απίστευτη εμπειρία, με την προσθήκη του Dave Kilminster στη θέση του Gilmour. Φανταστείτε να γινόταν και αυτό.

Πάμε πάλι.

Όλοι έχετε καταλάβει μέχρι τώρα ότι οι Foo Fighters είναι μια από τις πιο αγαπημένες μου μπάντες. Το συγκεκριμένο βίντεο όμως, αναρτήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, και δείχνει την συνεχή άνοδο της μπάντας, ποιοτικά αλλά και ως όνομα. Το συγκεκριμένο κομμάτι κυκλοφόρησε χθες ως το τρίτο single της μπάντας και αναμένουμε πυρετωδώς το νέο βίντεο για το κομμάτι. Οι Foo Fighters με το τραγούδι Arlandria στο I-Tunes Festival στο Λονδίνο (πάλι). Απολαύστε.

Το επόμενο κομμάτι λέγεται ¨Ελλάδα δεν θα έρθουμε ποτέ¨

Μετά από σχεδόν 4 χρόνια απουσίας, οι System of a Down επέστρεψαν στη σκηνή με συναυλίες σε διάφορα φεστιβάλ στην Ευρώπη αφήνοντας για άλλη μια φορά την Ελλάδα εκτός του προγράμματος (μάλλον γιατί τελευταία φορά που έπαιξαν κόντεψαν να τους σκοτώσουν, αλλά δεν θα αναπτυχτώ σε αυτό το θέμα). Το συγκεκριμένο βίντεο είναι από την εμφάνιση τους στο Download Festival της (το μαντέψατε?) Αγγλίας.

ΓΙΑΤΙΙΙΙ?

Οι Coldplay είναι μια απίστευτη μπάντα. Πολλοί μου έχουν πει το αντίθετο αλλά, το Rush of Blood to the Head και το Parachutes έχουν καρφωθεί για πάντα στο μυαλό μου και, συνήθως, αρκούν για να πείσω τους δύσπιστους. Μια ζωντανή εμφάνιση με το Yellow, ένα από τα καλυτέρα τους κομμάτια, σε ένα από τα καλυτέρα φεστιβάλ στην Ευρώπη, το T in the Park. Πραγματικά, δείτε το σόου που προσφέρουν και θα αλλάξετε γνώμη.

Δεν αντέχω άλλο.

Μια από τις κορυφαίες Drum n Bass μπάντες αυτή τη στιγμή, οι Pendulum με την συναυλία τους στο Glastonbury Festival, δεν μπορούσαν να λείπουν από το άρθρο. Δυναμικοί, δημιουργικοί και με όρεξη για το κοινό τους, δεν είναι καθόλου περίεργο που βγήκαν προτελευταίοι, την τελευταία μέρα του φεστιβάλ, ετοιμάζοντας τον κόσμο για την Beyoncé.

Σταματάω πριν με πάρουν τα κλάματα.

Τα λεμέ την άλλη εβδομάδα!

Άρης Μανωλίδης

Κυριακή, γιορτή και... Μπάλα: Μεγάλοι Έλληνες αθλητές!

  Αυτή την εβδομάδα θα ξεκινήσω να γράψω για μερικούς από τους μεγαλύτερους Έλληνες αθλητές όλων των εποχών ξεκινώντας βέβαια από τον τεράστιο Νίκο Γκάλη!!

  Κατά τη γνώμη μου, και κάθε μεγάλου μπασκετοφιλου, ο Νικ ήταν ένας παίκτης ορόσημο στην ιστορία του Ελληνικού αθλητισμού! Έβλεπα λοιπόν προχθές τηλεόραση και κατά τύχη πέτυχα μια εκπομπή στην κρατική τηλεόραση με αφιέρωμα στον Νίκο Γκάλη και πραγματικά όταν τον άκουγα να μιλάει κατάλαβα ότι είναι ένας πολύ παρεξηγημένος άνθρωπος, καθώς κατά γενική ομολογία όλοι οι αντίπαλοι του έλεγαν ότι ήταν κρύος και απόμακρος αλλά η αλήθεια είναι άλλη...

  Ο Γιάννης Ιωαννίδης ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες προπονητές και στο πέρασμα του στον πάγκο του Άρη και με τον Νίκο Γκάλη στην ομάδα κέρδισαν μαζί 7(!!!) πρωταθλήματα (83' , 85' , 86' , 87' , 88' , 89' , 90' , 91' )  και 5 κύπελλα Ελλάδας (85' , 87' , 88' , 89' , 90' ) δημιουργώντας τότε την μεγάλη ομάδα του αυτοκράτορα Άρη!

  Ο Νικ είχε τότε τεράστια απήχηση σε όλη την Ελλάδα όχι μόνο στους οπαδούς του Άρη αλλά και σε όλους τους μπασκετοφιλους όπως και στους αντίπαλους παίκτες και  προπονητές που τον σέβονταν απεριόριστα! Ο Γιάννης Ιωαννίδης ο οποίος μίλησε για τον Γκάλη είπε ότι ήταν ένας πολύ παρεξηγημένος άνθρωπος καθώς όσοι τον ήξεραν καλά έλεγαν ότι ήταν ανοιχτό βιβλίο και ότι ήταν ένας πολύ καλός και ευγενικός άνθρωπος! Ο ίδιος έχει πει για την τότε λατρεία που του είχε ο κόσμος ότι κάποτε ένας άντρας τον σταμάτησε στον δρόμο και του είπε ότι θα δώσει όλα του τα λεφτά για να πάρει εισιτήρια για τον αγώνα αντί να τα δώσει για να πάρει γάλα για το παιδί του! Φυσικά ο Νικ του έδωσε τότε εισιτήρια για να έρθει στον αγώνα αλλά αυτό δείχνει το πόσο πολύ τον αγαπούσαν και ότι θυσίαζαν ακόμα και τα λίγα λεφτά που διέθεταν για να τον δουν να παίζει!

 

  Θα ήθελα λίγο να μιλήσω για τα στατιστικά του σαν παίκτη, αν και στην αρχή να πω την αλήθεια πίστευα ότι θα ήταν βαρετά να μιλήσω γι αυτά, αλλά βλέποντας τα πραγματικά δεν το πίστευα καθώς ήξερα ότι είχε μεγάλα νούμερα, αλλά ποτέ δεν περίμενα να ήταν τόσο απίστευτα!

Είχε σε 854 επίσημα παιχνίδια 25.995 πόντους με μέσο όρο καριέρας 30.4 πόντους!!!

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά παιχνίδια που έχουν παιχτεί ποτέ ήταν αυτό ανάμεσα σε Ιωνικό Νίκαιας και Αρη το 1981 το οποίο είχε λήξει με σκορ ΝΒΑ 113-114 αλλά το εντυπωσιακό σε αυτό το ματς είναι ότι ο Νίκος Γκάλης τελείωσε τον αγώνα με 63 πόντους!!! Στον ίδιο αγώνα ο μελλοντικός του συμπαίκτης Παναγιώτης Γιαννάκης πέτυχε 73 πόντους!!! Όπως πολύ εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε ότι τότε το μπάσκετ ήταν σε ένα άλλο επίπεδο…

  Στην ίδια εκπομπή μίλησε ο ίδιος για τις μάχες του με τον μεγάλο θρύλο του ΝΒΑ  Λάρι Μπέρντ όταν ήταν και οι 2 ακόμα στο κολέγιο!! Όπως δηλώνει στην ίδια εκπομπή ο προπονητής του κολεγίου Σίτον Χολ αν και έχουν περάσει 30 χρόνια από τότε, ακόμα μιλούν για τα καλάθια του Γκάλη στις ομηρικές μάχες του κολεγιακού πρωταθλήματος!

 

  Κλείνοντας θα ήθελα να σας μεταφέρω κάτι τελευταίο που είπε ο μεγάλος Νικ στο τέλος εκείνης της συνέντευξης και ο καθένας μπορεί να βγάλει τα δικά του  συμπεράσματα. Τον είχε ρωτήσει λοιπόν η παρουσιάστρια της εκπομπής:

“Σας έχει τιμήσει η Ελλάδα για την προσφορά σας στο μπάσκετ; ” και εκείνος απάντησε γεμάτος περηφάνια “Εμένα με τίμησε ο λαός και αυτό μου αρκεί!“

Ένας μεγάλος παίκτης που πραγματικά μας τίμησε με την παρουσία του στα ελληνικά γήπεδα...

Καλή εβδομάδα σε όλους!

Γιώργος Παπαρήγας

The game is afoot: Serious Business

  Η Croteam απέδειξε ότι είναι εύκολο να φτιάξεις ένα καλό shooter. Δυο φορές. Απλά φτιάχνεις μια engine ικανή να παράγει ορδές τεράτων και δίνεις στον παίκτη μια γκάμα από όπλα για να κόψει κομματάκια. Πόσο απλό. Και ετοιμάζεται να το ξανακάνει. Λυπάμαι Duke Nukem αλλά το shooting είναι για ανθρώπους με σοβαρές προθέσεις και ο Serious Sam επιστρέφει πιο serious από ποτέ για να καταστρέψει τους κακούς εξωγήινους, καμικάζι και λοιπά τερατόμορφα όντα. Και όλα αυτά με μια αναβαθμισμένη μηχανή και την Croteam να υπόσχεται ότι αυτό θα είναι το καλύτερο Serious Sam από όλα.

  Αλλά φυσικά η Croteam δεν μας άφησε να διψάμε για αγνή brutal δράση και μας έδωσε το Serious Sam Double D, ένα 2D action game που σου επιτρέπει να ενώνεις όπλα. Γιατί τι είναι καλύτερο από να σκοτώνεις στρατιές δεινοσαύρων με ένα πριόνι και ένα shotgun; Μα φυσικά να σκοτώνεις στρατιές δεινοσαύρων με 4 πριόνια και 3 shotgun. Hell yeah! 

  Τώρα όμως θα σας αφήσω με το trailer από το Serious Sam 3 που θα βγει τον Οκτώβριο γιατί πρέπει να εγκαταστήσω το 2 για να θυμηθώ τις παλιότερες και απλούστερες εποχές.

Χαρίλαος Χυτάς

The Geek Limbo: George Lucas officially hates Star Wars

   Η ανακοίνωση της κυκλοφορίας της original τριλογίας του Star Wars σε blu ray χαροποίησε πολλούς fans που θα ‘θελαν να έχουν τις αγαπημένες τους ταινίες στο καλύτερο διαθέσιμο format που υπάρχει. Ο George Lucas έχει αποδείξει πολλές φορές  ότι στο τομέα της όπτικο-ακουστικής συντήρησης των έργων του είναι ιδιαίτερα σχολαστικός. Δυστυχώς όμως,  ο Lucas αποφάσισε για μία ακόμη φορά να παίξει με τα νεύρα των fans του Star Wars που πραγματικά πιστεύω ότι αυτός είναι ο μόνος σκοπός του πια.

   Στις special edition που κυκλοφόρησαν 1997 και 2004, πέρα απο το ρετουσάρισμα που υποβλήθηκαν οι ταινίες, προστέθηκαν και κάποιες καινούργιες σκηνές αρκετά ανούσιες που δεν εξυπηρετούσαν κανένα σκοπό. Κανένα όμως. Δεν ήταν καν ωραίες, πως το λένε;  Τουλάχιστον όμως δεν χαλούσαν τη γενικότερη εμπειρία προβολής των ταινιών.  Αποφάσισε λοιπόν ο Lucas να κάνει το ίδιο με τις blu ray εκδόσεις καταστρέφοντας όμως ταυτόχρονα και κάποιες απο τις σημαντικότερες σκηνές της original τριλογίας. Πάμε να κλάψουμε όλοι μαζί ξεκινώντας από τις πιο light αλλαγές.

1)Τα ewoks ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους.

Είμαι από τους ελάχιστους fanboys που λατρεύουν τα ewoks.  Στη τελική σώσαν την επανάσταση στο τέλος του Return Of the Jedi, what’s not to like? Αλλά είναι λίγο ανατριχιαστικό να τα βλέπεις να ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους.

2)Η υπερβολικά τεράστια πόρτα στο Jabba’s Palace

ΟΚ, και αυτό δεν είναι τόσο κακό, αλλά η μικρούλα πόρτα στις προηγούμενες ταινίες είχε ένα σαφώς πιο αποπλανητικό αέρα που σε έκανε να μη περιμένεις την επίδραση και δύναμη που είχε ο Jabba στον υπόκοσμο του Tattoine.

3)To WTF ουρλιαχτό του Obi Wan στους sand people.

Seriously, wtf?? Απλά δείτε το σας παρακαλώ. Γελούσα κανα 3λεπτο με αυτή τη φωνή. Απορώ βασικά πως δε ψοφαν στα γέλια οι sand people όταν σκάει μύτη ο Obi Wan. Πάμε να δούμε και το ρεζιλίκι του Vader.

4)O Darth Vader φωνάζει «NOOOOOOOOOOO» πριν προδώσει τον αυτοκράτορα.

Δεν έχω λόγια για το πόσο απλά καταστράφηκε η πιο σημαντική σκηνή της ταινίας με τη προσθήκη 2 audio clip. Η σιωπηλή προδωσία του Vader ήταν το αποκορύφωμα της τραγωδίας που ακολουθούσε τον χαρακτήρα που ως απόπειρα τελευταίας λύτρωσης  σώζει τον γιό του απο τον Αυτοκράτορα.  Το μόνο που λείπει είναι όταν πέφτει ο Αυτοκράτορας να φωνάζει όπως η Ομάδα Πύραυλος στο τέλος κάθε επεισοδίου Pokemon «Ώρα να την κάνουμε παιδιααααα».

  Κλείνοντας θέλω να προσθέσω κάτι. Είναι δικαίωμα του George Lucas να κάνει ότι γουστάρει με τις ταινίες του. Είναι ο μόνος που έχει πια τα δικαιώματα και δεν οφείλει τίποτα σε κανέναν. Η βασική μου ένσταση δεν είναι τόσο η αλλαγή των σκηνών στις νέες βελτιομένες οπτικο-ακουστικά εκδόσεις αλλά το γεγονός ότι δεν υπάρχει η ανέγγιχτη έκδοση των ταινιών στο ίδιο καινούργιο format. Δεν δίνεται καν η επιλογή της προβολής των ταινιών χωρίς τις αλλαγές. Σε αναγκάζει δηλαδή άμα θες να απολαύσεις το έπος του Star Wars σε blu ray να ξεχάσεις αυτά που ήξερες και να αποδεχθείς μόνο την δική του φρέσκια εκδοχή.  Όχι ρε George, δε ξηγιέσαι σωστά…!

Βαγγέλης Σωφρονάς

Η Κουτσομπόλα μέσα μου: Η κουζίνα της μαμάς δεν βγάζει καλά φαγητά...

Ο κόσμος τον έμαθε από τη μικρή οθόνη, από τις γαστρονομικές προτάσεις του στην εκπομπή «Η κουζίνα της μαμάς». Αυτό, όμως, που δεν ήταν γνωστό και αποκάλυψε ο ίδιος ο Ευτύχης Μπλέτσας είναι ότι κάποια στιγμή η ζυγαριά του έδειχνε 52 κιλά, καθώς ήταν στα όρια της νευρικής ανορεξίας, με αποτέλεσμα να απειλείται σοβαρά η υγεία του. Οι συμβουλές του για υγιεινή αλλά και ισορροπημένη διατροφή αποδείχτηκαν ανεφάρμοστες στον ίδιο του τον εαυτό!

  Τον «ξύπνησε» μια καλή του φίλη, η Ρεβέκκα, η οποία δυστυχώς, μολονότι βοήθησε τον Ευτύχη να αντιμετωπίσει το πρόβλημά του, δεν κατάφερε να ξεπεράσει τη νευρική ανορεξία και πέθανε. «Προτιμούσα να φάω λίγο ή να μη φάω καθόλου από το να φάω κάτι που θεωρούσα ότι θα μου έριχνε τη διάθεση και την ενέργεια. Η έξτρα χαζομάρα ήταν ότι έκανα αερόβια γυμναστική κι έτσι έχασα μυϊκή μάζα» αποκάλυψε ο συμπαθής παρουσιαστής σε συνέντευξη που παραχώρησε στο «Λοιπόν».

  Αφορμή στάθηκε ένα πρόσφατο μήνυμα που έγραψε ο Ευτύχης στον λογαριασμό του στο Facebook: «Όσοι με θυμάστε πριν τρία χρόνια, ήμουν υπερβολικά αδύνατος, πετσί και κόκαλο. Είχα χάσει βάρος σε επικίνδυνο επίπεδο και πολλοί φίλοι και συγγενείς έσπευσαν να με προειδοποιήσουν και να με βοηθήσουν… Είδα τη ζυγαριά στα 52 κιλά. Έφτασα στα πρόθυρα νευρικής ανορεξίας και χρειάστηκε να με ξυπνήσει μια φίλη. Ήταν αυτή που με ταρακούνησε και με βοήθησε να βάλω μυαλό. Την ευχαριστώ και της ζητώ συγγνώμη που δεν πρόλαβα να τη χαιρετήσω. Ήταν 30 ετών και πέθανε λόγω νευρικής ανορεξίας». Ο θάνατος της Ρεβέκκας πλήγωσε αφάνταστα τον Ευτύχη , αλλά την ίδια ώρα τον δυνάμωσε: «Ξέρω ότι από εκεί που με βλέπει θέλει μόνο να χαμογελώ και να συνεχίσω αυτό που ήθελε να κάνει» είπε χαρακτηριστικά. Ο Ευτύχης Μπλέτσας ξεπέρασε το πρόβλημά του και είναι έτοιμος πλέον να γράψει δύο βιβλία από την εμπειρία του: ένα εγχειρίδιο διατροφικής ευφυΐας και ένα βιβλίο θετικής ενέργειας.

Πηνελόπη

Η Κουτσομπόλα μέσα μου: Will Smith + J.Lo= πληγωμένες καρδιές

  Το δημοσίευμα του περιοδικού «In Touch» που προκάλεσε αναστάτωση στο ισχυρό ζευγάρι του Χόλιγουντ αναφέρει ότι ο Will Smith έπιασε στα πράσα τη σύζυγό του Jada με τον Μαρκ Αντονι. Μαζί και χαμογελαστούς βρήκε Will Smith και Jada Smith η πρώτη μέρα κυκλοφορίας του αμερικανικού περιοδικού «In Touch» με πρωτοσέλιδο τίτλο «Η Τζέιντα κλέβει τον σύζυγο της J.Lo». Το ζευγάρι βγήκε από το σπίτι του στο Μαλιμπού και χαιρέτησε με χαμόγελο τους συγκεντρωμένους φαν, αλλά και τους δημοσιογράφους που είχαν καταφτάσει στην περιοχή για να καταγράψουν τις αντιδράσεις τους στα όσα δημοσιεύει το περιοδικό.

   Παρακινούμενος από δημοσιογράφο του TMZ.com να σχολιάσει τις «γελοίες φήμες», ο Γουίλ Σμιθ αρκέστηκε απλώς να απαντήσει ότι «μόλις το έκανες εσύ για μένα», καθώς τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγός του είχαν διαψεύσει, με δύο ξεχωριστές ανακοινώσεις τους, τις φήμες περί διαζυγίου. Το δημοσίευμα του περιοδικού που προκάλεσε αναστάτωση στο ισχυρό ζευγάρι του Χόλιγουντ αναφέρει ότι ο Γουίλ Σμιθ έπιασε στα πράσα τη σύζυγό του με τον Μαρκ Αντονι μέσα στο ίδιο τους το σπίτι και εν συνεχεία βγήκε κλαίγοντας έξω. Ταπεινωμένος από την απιστία της Τζέιντα με τον πρώην σύζυγο της Τζένιφερ Λόπεζ, φέρεται μάλιστα να απέλυσε και το προσωπικό του σπιτιού, επειδή τόσο καιρό κάλυπτε τα όσα συνέβαιναν.

   Η παράνομη σχέση των δύο ξεκίνησε, σύμφωνα πάντα με το «In Touch», κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της σειράς «Hawthorne». Αν και οι Σμιθ λέγεται ότι συμβουλεύονται ήδη τους δικηγόρους τους για τον τρόπο με τον οποίο θα χειριστούν το ψευδές δημοσίευμα, άτομο του στενού τους περιβάλλοντος δήλωσε στο TMZ.com ότι δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά και ότι δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο ενός διαζυγίου στο άμεσο μέλλον.

Πηνελόπη

Κουβέντες του στροφαλοθαλάμου: Flying cars, up yours George Jetson

“Your future is whatever you make it. So make it a good one”

Emmet Brown, Dr

  

Το μέλλον παραμένει μέχρι και σήμερα ένα μεγάλο μυστήριο, ευγενική χορηγία της μητέρας φύσης, με το οποίο όσοι ασχολούνται είτε χάνουν τα λογικά τους είτε απλά το χρόνο τους. Επειδή το μάτι του Ρα πόνεσε εξαιτίας του νέου IPad, οι Μοίρες πάτησαν το μάτι τους όντας τυφλές, ο Νοστράδαμος έπαθε τελειωτική κρίση επιληψίας και γενικότερα όλα τα μέσα πρόβλεψης του μέλλοντος εκλείψαν, υπάρχει μια πολύ πιο αποδοτική λύση για εμάς τους κοινούς θνητούς, αντί να αναλωνόμαστε στην πρόβλεψή του μπορούμε απλά να γράψουμε ιστορία και μετά να το αφήσουμε να μας κρίνει.

  3^ος νόμος του Νεύτωνα… Τελικά ποια είναι τα αρχικά αίτια της οποιασδήποτε πράξης μας; Τι προκάλεσε αυτό που εμείς λάβαμε σαν αρχικές συνθήκες; Πως είμαστε σίγουροι ότι ήταν πράγματι σωστή επιλογή η συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Αν πράγματι μετράμε το χρόνο τελικά διαστρεβλώνουμε την πραγματικότητα κρατώντας τον σταθερό; Μακροσκοπικά όλα αυτά ταλανίζουν τις πολύπαθες προσωπικότητες της επιστημονικής και φιλοσοφικής κοινότητας. Μικροσκοπικά όμως, στον πλανήτη Γη, τους υπεραπλουστευμένους κανόνες συνοχής της κοινωνίας μας και του ημιτελούς ανθρωπίνου γένους τα πράγματα είναι τραγικά απλά: Για κάθε δράση δύναμης υπάρχει μια ίση και αντίθετη δύναμη αντίδρασης  ή εάν το θέλετε όπου υπάρχει μια ανάγκη πρέπει να καλυφθεί. Αυτός είναι ο χρυσός κανόνας που διέπει σχεδόν κάθε ανθρώπινη σχέση. 

  Δράση… Παρότι δεν είναι το απόλυτο παράδειγμα θα το αναφέρω καθαρά για ιστορικούς λόγους. Από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα ήδη, ο άνθρωπος του τότε, έχοντας λύσει τα προβλήματα των επίγειων μεταφορών (λέμε καμιά μ****** να περάσει η ώρα…) πειραματιζόταν με την πτήση. Παράλληλα γινόταν και η προσπάθεια να βρεθεί η χρυσή τομή μεταξύ κίνησης στο έδαφος και τον αέρα, έτσι ήδη από τη δεκαετία του ’30, παρουσιάστηκαν ιπτάμενες μηχανές με κάμποσες επί εδάφους ικανότητες. Μάλιστα η πρώτη τέτοια μηχανή παρουσιάστηκε από τον κύριο αντίπαλο των αδελφών Wright, τον Glenn Curtiss, όντας βέβαια ένα κατασκεύασμα με τρία φτερά που απλά, για το είδος του, μπορούσε να πηδήξει αρκετά ψηλά και μακριά. Η Ford ασχολήθηκε επίσης, προπολεμικά, με αυτό, κάνοντας προβλέψεις για ένα προσωπικό ιπτάμενο μέσο αντίστοιχο του Model T, δηλαδή, φτηνό, εύκολα επισκευάσιμο και κατασκευάσιμο, ένα project που σταμάτησε με τον πόλεμο και ξαναξεκίνησε στα 50’s αλλά κατέληξε όπως όλα τα υπόλοιπα του είδους, food for thought για τους επιδόξους σκηνοθέτες και σεναριογράφους εποχής. Για να μην το κουράζουμε με την ιστορία βέβαια, η πραγματική δράση εμφανίστηκε όταν τη δεκαετία του ‘80 έγινε ιδιαίτερα αντιληπτό από το ευρύ κοινό το πρόβλημα του χώρου και της μόλυνσης στις μεγάλες πόλεις εξαιτίας της λανθασμένης ρυμοτομίας (αυτό που λέγαμε πριν για τις επίγειες μεταφορές... μη πρόβλεψη για επαρκή αερισμό εντός των γιγαντιαίων  κτιριακών συμπλεγμάτων, επαρκή υποδομή για κίνηση και αποθήκευση των οχημάτων, επαρκή σχεδιασμό για επέκταση όχι μόνον των πολεοδομικών συγκροτημάτων αλλά και των συστημάτων υποστήριξης τους κ.ο.κ.), της υπερσυγκέντρωσης πληθυσμού αλλά και του αποτελέσματος, ενός και βαλε αιώνα από την βιομηχανική επανάσταση, της έμφυτης τάσης του ανθρώπου να ζει δίχως να σκέφτεται το αύριο.

  Αντίδραση… Να το θέσω κομψά, ο άνθρωπος στην προσπάθειά του να ξεπεράσει …εαυτόν, θεώρησε από πολύ νωρίς ότι θα έπρεπε να εκμεταλλευτεί όλες τις πιθανές επιλογές για μετακίνηση και διαμονή που δίνει ο πλανήτης μας και όχι μόνο. Έτσι το εξιλαστήριο θύμα αυτή τη φορά ήταν ο αέρας ή καλύτερα ό,τι δεν περιλαμβάνεται στην επιφάνεια της Γής. Αν το σκεφτεί κανείς είναι απόλυτα λογικό, είμαστε εξαρτημένοι σαν όντα από τον αέρα αφού παίρνουμε οξυγόνο εισπνέοντας τον άρα είναι υγιές να μετακινούμαστε μέσα σε αυτόν, σε αντίθεση με την επιφάνεια μπορούμε να εκμεταλλευτούμε το 100% αυτού αφού δεν καλύπτεται κατά 70% από κάποιο υγρό που μας πνίγει αν δεν είμαστε προσεκτικοί μαζί του, όπως  το θαλασσινό νερό (και εν πολλοίς άχρηστο αν μιλάμε για μεταφορές καθότι πρέπει να υπερπηδάμε τους κινδύνους του), μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όλο το διαθέσιμο όγκο του που σε αντίθεση με το υπέδαφος ή τους πάτους των ωκεανών δεν πέφτει να μας πλακώσει, ενώ μέχρι και σήμερα κανείς δεν τον έχει εκμεταλλευτεί, σοβαρά, εμπορικά (real estate κτλ μην παρεξηγούμαστε…) άρα είναι μια «παρθένα» αγορά για μοίρασμα παραγώγων, ομολόγων και λοιπών χρηματιστηριακών συμπραγκάλων. Τώρα αν λάβουμε υπ’όψιν τα λεγόμενα της προηγούμενης παραγράφου και  τη γενικότερη στάση συγκεκριμένων ανθρώπων απέναντι στην υπομονή και την ευκολία, νομίζω εύκολα συμπεραίνει κανείς πως τα πρώτα πειράματα για προσωπικές ιπτάμενες μηχανές έγιναν στις αποικίες της άλλης άκρης του Ατλαντικού… Τα Αμερικανάκια λοιπόν, βάλθηκαν από πολύ νωρίς να κατακτήσουν τους αιθέρες και μάλιστα να δώσουν μια εσάνς προσωπικού μέσου στο όλο εγχείρημα αφού και το πρόβλημα είχαν και τον κόσμο προετοιμασμένο για τέτοιες αλλαγές (να ‘ναι καλά το Hollywood…), ενώ κάμποσες από αυτές τις πειραματικού σταδίου μηχανές εκτίθενται σήμερα στο Smithsonian. Γιατί όμως δεν προωθούνται από “ευαισθητοποιημένους” ηθοποιούς, αστέρες των reality, δεν πωλούνται στα Wal-Mart ή δεν κάνουν πασαρέλα μπροστά στο κόκκινο χαλί; Ο λόγος απλός, δεν υπάρχει επαρκές νομικό πλαίσιο για να χαρακτηριστεί αφενός ένα τέτοιο όχημα προσωπικό, ενώ αφετέρου δεν υπάρχει καν πρόβλεψη από τις αρμόδιες αρχές για κώδικα κυκλοφορίας (ξέρετε ποινικό σύστημα, πρόστιμα και τέτοια…). Αφήστε που δεν ξέρει κανείς αν όλοι είμαστε ικανοί για χειρισμό οχήματος στον αέρα οπότε και περιπλέκεται το πράγμα όσον αφορά τα πρωτόκολλα χειρισμού και εκπαίδευσης.

  To be continued… Σκοπίμως δεν έδωσα παραδείγματα αλλά ούτε και εμβάθυνα περαιτέρω γιατί οι εναέριες μεταφορές φαίνεται να είναι ένας λογικός δρόμος προς το μέλλον ενώ η τεχνολογία που αποκτάται από την ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων είναι πολύτιμη ακόμη και για τις επίγειες μεταφορές. Όλα αυτά θα τα συζητήσουμε σε προσεχές άρθρο (καλώς εχόντων των πραγμάτων την άλλη εβδομάδα) γιατί το μέλλον της αυτοκίνησης είναι ένα θέμα που με τρώει εδώ και καιρό, αλλά παρότι άνοιξε μια χαραμάδα για τις προσωπικές μετακινήσεις ίσως να είναι και η ταφόπλακα του οδηγού. Δεν θα πω άλλα, καλές βόλτες, καλή εβδομάδα και παρότι «ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω», προς όλους τους δημοσιογράφους, είστε εκεί ώστε παρά το τι λέει και τι θέλει ο καθένας εσείς να παρατηρείτε και να αναφέρετε δουλεύοντας πρώτα για τον εαυτό σας και μετά για το κοινό σας. Οι Αμερικανοί καλά κάνουν ό,τι κάνουν άλλα εμείνετε ελληνικά σε αυτήν την περίπτωση…

Featherweight