Αρχείο

Τρίτη 23 Αυγούστου 2011

Εθνική Ελλάδος Μπασκετ!



Μετά από μια σύντομη διακοπή στα άρθρα μας επανερχόμαστε δυναμικά -αν και ακόμα δεν τελείωσε ο Αύγουστος- με Μπάσκετ καθώς φτάνει επιτέλους το πολυσυζητημένο ευρομπασκετ της Λιθουανίας !! Αλλά πριν πάμε στην επικαιρότητα θα ήθελα να γράψω λίγο για το παρελθόν αυτής της ομάδας γιατί ξέρω ότι πολύς κόσμος άρχισε να παρακολουθεί μπάσκετ μετά το 2005 και το χρυσό στο Βελιγράδι .... αλλά ας πάμε λίγο πιο πίσω και συγκεκριμένα στο 1979 !!
Το 1979 λοιπόν η εθνική Ελλάδος καταφέρνει μετά από 30 χρόνια χωρίς μετάλλιο να πάρει το χρυσό στους μεσογειακούς αγώνες αήττητη με ... αμερικανό προπονητή !!!! Αλλά ουσιαστικά το πρώτο της μεγάλο τουρνουά όπου έδειξε τα … δόντια της αν και με μια άπειρη σχετικά ομάδα ήταν το 1986 όπου στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κατέκτησε την 10η θέση με τους Παναγιώτη Γιαννάκη και Νικό Γκάλη να είναι οι πρωταγωνιστές!!
  Το 1987 το ευρομπασκετ ήρθε εδώ στην Ελλάδα και κανείς δεν περίμενε αυτό που θα ακολουθούσε!! Το ευρωμπάσκετ αυτό πάντως ήταν ένα από τα πιο δύσκολα όλων των εποχών, με την ύπαρξη ομάδων όπως η Σοβιετική Ένωση των Βάλτερς, Βολκόφ, Μαρτσουλιόνις, Τσατσένκο, της Γιουγκοσλαβίας των Ντράζεν Πέτροβιτς, Ντίβατς, Ράτζα, της Ισπανίας των Έπι, Σιμπίλιο, Χιμένεθ, και της Ιταλίας των Ρίβα, Μπρουναμόντι, Μανίφικο! Στους ομίλους η Ελλάδα πέρασε ως τέταρτη σε έναν όμιλο που ήταν γεμάτο μεγαθήρια (Σοβιετική Ένωση , Γιουγκοσλαβία , Ισπανία , Γαλλία ) και αντιμετώπισε την Ιταλία στους προημιτελικούς όπου και κέρδισε 90-78 σε ένα δύσκολο αγώνα αλλά τα καλύτερα έρχονταν για μια πραγματικά ασταμάτητη ομάδα !!! στους ημιτελικούς έπεσε με την Γιουγκοσλαβία μια ομάδα γεμάτη παικταράδες αλλά και εκεί η παρέα των Γκάλη , Γιαννάκη , Καμπούρη και Φασούλα έκανε την δουλειά της νικώντας 81-77 σε ένα ακόμα δύσκολο αγώνα !!
  Στης 14ης Ιουνίου του 1987 στο Στάδιο ειρήνης και φιλίας (Σ.Ε.Φ.) διοργανώνετε ο μεγάλος τελικός ανάμεσα στην τότε παντοδύναμη Σοβιετική ένωση και στην οικοδέσποινα Ελλαδα!!Μετα από ένα συγκλονιστικό 40λεπτο ο αγώνας πήγε στην παράταση (89-89) όπου με 2 βολές του Καμπούρη  κυριολεκτικά στην εκπνοή της παράτασης (4 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη) η Εθνική Ελλάδος στέφετε για πρώτη φορά πρωταθλήτρια Ευρώπης έχοντας για πρώτο σκόρερ , όχι μόνο της ομάδας αλλά και της διοργάνωσης , τον Νίκο Γκάλη με 33 (!!!!!!) πόντους μέσο όρο έχοντας 2ο στην διοργάνωση τον τεράστιο Ντραζεν Πέτροβιτς με 22,7 !!
  Όπως ήταν φυσικό ο Γκάλης ήταν MVP και μέλος της καλύτερης πεντάδας μαζί με τους Φασούλα, Μαρτσουλιονης , Βολκωφ (σοβιετική ένωση) και Χιμένεθ (Ισπανία) !


Το 1988 δεν κατάφερε να προκριθεί στους ολυμπιακούς αγώνες αλλά στο ευρομπασκετ του 1989 κατάφερε να πάρει το ασημένιο μετάλλιο καθώς στον τελικό δεν κατάφερε να κερδίσει μια από τις πληρέστερες ομάδες όλων των εποχών την Γιουγκοσλαβία.
Από εκεί και πέρα ακολουθεί μια 8ετια (1990-1998) όπου η Εθνική είχε επιτυχίες η οποίες όμως δεν συνδυάστηκαν με μετάλλια !!


   Το 1990 στο παγκόσμιο της Αργεντινής η εθνική πήγε χωρίς τον τραυματία και φυσικό της ηγέτη Νίκο Γκάλη για πρώτη φορά τα τελευταία 10 χρόνια αλλά ακόμα και έτσι η ομάδα έκανε ένα πολύ καλό τουρνουά κατακτώντας τελικά την 6η θέση ενώ την επόμενη στο ευρωπαϊκό της Ιταλίας έφτασε ως και την 5η θέση !



To be continued...



Γιώργος Παπαρήγας

Η ντεμέκ μουσική γωνιά: Red Hot Chili Peppers!




  Στις 15 Ιουλίου κυκλοφόρησε στα ραδιόφωνα, τρεις μέρες νωρίτερα από την ημερομηνία που έπρεπε, λόγο leak, το πρώτο τραγούδι από τον νέο δίσκο των Red Hot Chili Peppers, εν ονόματι “The Adventures of Rain Dance Maggie”.  Αξίζει να σημειωθεί ότι το νέο άλμπουμ, με τον τίτλο “Im With You” είναι το πρώτο άλμπουμ της μπάντας μετά το εκπληκτικό Stadium Arcadium του 2006 και το single είναι η πρώτη κυκλοφορία μετά το Hump de Bump που κυκλοφόρησε το 2007. 
Είναι επίσης, ο πρώτος δίσκος με τον Josh Klinghoffer στην θέση του κιθαρίστα, μετά την αποχώρηση του John Frusciante το 2009. Οπότε, όπως και να χει, ξεκινάμε την ακρόαση με διάφορες επιφυλάξεις αλλά και περιέργεια.  Από την αρχή φαίνεται ότι υπάρχει κάτι διαφορετικό. Το groove του Flea είναι εκεί. Η φωνή του Kiedis, (ο οποίος ΔΕΝ έχει ελληνικές ρίζες, έχω βαρεθεί να το ακούω), είναι εκεί. Τα κρουστά (γιατί το τραγούδι δεν έχει μονό τύμπανα) είναι υπέροχα. Ακόμα και ο Klinghoffer αποδίδει πέρα από τις προσδοκίες μου. After all, δεν είναι νέος στην μπάντα αφού ήταν ο touring guitarist της μπάντας στην περιοδεία για το Stadium Arcadium το 2007. Είναι όμως διαφορετικό. Με έβαλε σε μια ροη σκέψεων. Αυτές οι σκέψεις με ταξίδεψαν σε όλη τη διάρκεια του τραγουδιού και κατέληξα, κάπου στις τελευταίες νότες του τραγουδιού, να το λατρεύω. Μπορεί να το άκουσα και 10 συνεχόμενες φόρες. 
  Χθες, ανακάλυψα ότι εδώ και μερικές μέρες, συγκεκριμένα από τις 17 Αύγουστου, κυκλοφορεί το νέο music video για το The Adventures of Rain Dance Maggie. Μια λέξη ταιριάζει. ΕΙΚΟΝΙΚΟ. Απλά και ωραία, η μπάντα μαζεύεται στις 30 Ιουλίου σε μια ταράτσα στο Venice Beach, California, και παρουσιάζει το νέο της τραγούδι μπροστά σε εκατοντάδες περαστικούς. Τα πλανά είναι σκέτη ιδιοφυία. Το στήσιμο της μπάντας απίστευτο. Σε γενικές γραμμές, είναι ένα βίντεο που δείχνει πόσο αγαπημένοι είναι οι Red Hot Chili Peppers από το κοινό τους, και πόσο και οι ίδιοι διασκεδάζουν από τέτοιου είδους εμφανίσεις.
Λεπτομέρειες για το cd θα έχετε στο επόμενο άρθρο καθώς το cd κυκλοφορεί σε λίγες μέρες.





Άρης Μανωλίδης

Δευτέρα 22 Αυγούστου 2011

Editorial: Truth be told…




Παρατηρώ τον τελευταίο καιρό ότι ο πολιτικός κόσμος και όποιος περιστρέφεται γύρω από αυτόν, έχει υιοθετήσει μία ωμή γλώσσα και είναι λογικό. Οι καιροί μας δεν έχουν πια χώρο για υποκρυπτόμενα νοήματα πίσω από πολιτικά πέπλα και τερτίπια, πολύ παραπάνω δεν έχουν χώρο και περιθώρια για να χαϊδεύουν τα αυτιά του κόσμου. Έτσι περνώντας μία εβδομάδα πάνω από twitter και άλλα ογδόντα παράθυρα ειδησεογραφικών portal παράλληλα ανοιχτά, σχημάτισα μία γνώμη για το πώς εκφραζόμαστε πλέον.

  Η αλήθεια να λέγεται, δεν είναι και ότι πιο ευγενικό να ακούς για το πόσο σίγουρα θα πέσεις και με ποιον τρόπο, σίγουρα όμως αποτελεί ένα προτέρημα το ότι θα έχεις μία πιο πραγματική εικόνα του σήμερα. Τι ήταν λοιπόν όλα αυτά που άκουσα;

  Πρώτον, στην Ελλάδα όλο και περισσότερο φαίνεται πόσο πολύ σχεδιασμένα και με μαθηματική ακρίβεια είναι τα βήματα που έγιναν ώστε να φτάσουμε στην οικονομική (που φυσικά συνεπάγεται κοινωνική και πολιτική) κατάρρευσή μας. Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι. Στην διάρκεια της οικονομικής κρίσης του ’29 στην Αμερική, ο τότε σύμβουλος της κυβέρνησης και γνωστός ανάμεσα στους οικονομολόγους ως πατέρας των μακροοικονομικών, John M. Keynes έδωσε την εξής απάντηση σε ένα δημοσιογράφο που τον ρώτησε ποια είναι η πρόταση του για την έξοδο της χώρας από την οικονομική δυσχέρεια στην οποία βρισκόταν: «Κάντε δημόσιες επενδύσεις για να δώσετε στον κόσμο δουλειά!» Χαριτολογώντας μάλιστα, συνέχισε, λέγοντας «βάλτε τους να ανοίγουν τρύπες στο έδαφος και να καρφώνουν πασσάλους». Προφανώς δεν ήταν κυριολεκτική η φράση του και δεν αναφερόταν σε ένα αργόσχολο δημοσιοϋπαλληλικό κράτος, αυτό το αναλάβαμε εμείς, αλλά αποτελεί άλλο θέμα…   Η βάση πάνω στην οποία στηριζόταν ήταν ότι πρέπει να βρεις κάπως να τονώσεις την αγορά σου. Σε περίοδο κρίσεων παρατηρείται ένα οικονομικό παράδοξο, καθώς η κατάσταση φαινομενικά υποτάσσει περικοπές, πρακτικά αυτό που επιβάλλεται είναι μείωση των περιττών, συνέχιση αν όχι και αύξηση των δαπανών, μείωση της φορολογίας και γενικότερα τόνωση του ιδιωτικού τομέα μέσω ιδιωτικών επενδύσεων. Ούτως ώστε ακόμη και αν κόψουμε τα περιττά μισθολογικά κόστη των δημοσίων υπαλλήλων, μέσω περικοπών θέσεων, να έχουμε διασφαλίσει ένα κενό που θα καλυφθεί από το πλεονάζον προσωπικό. Ειδάλλως, παρότι αποτελώ ένθερμο υποστηρικτή της ραγδαίας μείωσης των θέσεων στο δημόσιο αντιλαμβάνομαι ότι, μία μεμονωμένη μείωση στο δημόσιο χωρίς άνοιγμα στον ιδιωτικό τομέα το μοναδικό αποτέλεσμα θα είναι περαιτέρω επιβάρυνση των ταμείων κοινωνικής πρόνοιας από τη μία και η ακόμη μεγαλύτερη μείωση της καταναλωτικής δαπάνης από την άλλη που θα φέρει νέο κλίμα περικοπών και κατ’ επέκταση νέο κύμα εσωτερικής ύφεσης στην αγορά.  Και από πού πυροδοτήθηκαν οι σκέψεις μου αυτές; Πολύ απλά διάβασα μία σύγκριση Ισπανίας και Ελλάδας, σε επίπεδο κυβέρνησης, που έδειχνε τις διαφορετικές οπτικές. Απέναντι στο τέρας της ύφεσης, η ισπανική κυβέρνηση αποφάσισε να στηρίξει την αγορά ακινήτων μέσω μείωσης του φορολογικού συντελεστή ανοικοδόμησης από 8% σε 4% προκειμένου να συνεχιστούν οι επενδύσεις με ότι αυτό συνεπάγεται. Από την άλλη οι GAF αποφάσισαν να ανεβάσουν το ήδη υψηλό φορολογικό κόστος από 11% σε 23% με αποτέλεσμα να συρρικνώσουν σε πρωτοφανή επίπεδα την αγορά προτού αντιληφθούν την ζημία που αυτό προκαλεί και αποφασίσουν να συζητήσουν για την επιστροφή στο αρχικό ποσοστό. Περιττό να εξηγήσω γιατί αυτό μου μυρίζει κάπως και με οδηγεί σε υποθέσεις ότι μάλλον δεν διασφαλίζεται το καλό μας…

  Δεύτερο, το οποίο διάβασα ήταν το γεγονός ότι η Φινλανδία ζήτησε διμερείς εγγυήσεις προκειμένου να δεχθεί να συμμετάσχει στην περαιτέρω δανειοδότηση της Ελλάδας για τα 109 δις. Μετά από αυτή ακολούθησαν και άλλες χώρες μεταξύ αυτών και η Ολλανδία. Ξερά και σταράτα μας δήλωσαν ότι χωρίς προίκα το κορίτσι δεν το παίρνουμε! Οι επιπλοκές όμως που δημιουργούνται είναι οι εξής. Αφενός κάτι το οποίο είδαμε έμπρακτα, αφού έκανε ένας αυτή την κίνηση, θα ακολουθήσουν και οι άλλοι. Αφετέρου αν μπουν στο τραπέζι τόσες πολλές διμερείς εγγυήσεις θα καθιστούν από αργή έως αδύνατη την εκταμίευση των υπόλοιπων δόσεων. Μετά λοιπόν από όλα αυτά τα συμπεράσματα, η Moodys δήλωσε ότι όλα δείχνουν ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει μέσα στο 2011. Η αλήθεια να λέγεται βέβαια δεν δείχνουν κάπου αλλού, αλλά δεν υπάρχει την ίδια στιγμή μεγάλη πιθανότητα να συμβεί αυτό, τουλάχιστον όχι σύντομα καθώς διακυβεύονται πολλά για τα υπόλοιπα εμπλεκόμενα μέλη. Ξέρω δεν ακούγεται ιδιαίτερα ελπιδοφόρο αλλά θα έπρεπε να σας εφησυχάζει. Μην ανησυχείτε θα έρθει κι η ώρα μας…

Ναι ξέρω πάλι σας έφτιαξα την διάθεση, αλλά για να είμαι ειλικρινής ούτε εγώ είμαι υποστηρικτής της λογικής να τα λέω μέσα από τα δόντια. Άλλωστε όσα περισσότερα ξέρουμε τόσο το καλύτερο.
Α! Επειδή ετοιμάζουμε μία δουλίτσα τα mail δεν θα λειτουργούν για λίγο καιρό, συνεπώς αν υπάρχει πάλι κάποια απορία σε σχέση με αυτά που γράφω εγώ ή οι υπόλοιποι συντάκτες, αφήστε σχόλια αλλιώς στο rouamat.info@gmail.com.

Καλή εβδομάδα σε όλους!





Κωνσταντίνος Μουράτης

Κυριακή 21 Αυγούστου 2011

Five Plus One Elements: GoGo...Mountainboard !





Tι είναι το (άθλημα) mountainboarding;

  To mountainboarding είναι κατ’ ουσίαν snowboard,απλά δεν γίνεται στο χιόνι αλλά στο γρασίδι , το χώμα ακόμη και στην άσφαλτο. Απευθύνεται κυρίως σε snowboarders που δεν αντέχουν να περιμένουν να χιονίσει. Στην πραγματικότητα είναι ένας τρόπος να κάνεις snowboard τις εποχές που δεν υπάρχει χιόνι. Πλεονεκτεί στο ότι δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις σε κάποιο χιονοδρομικό κέντρο ούτε φυσικά να πληρώσεις κάρτα αναβατήρων.

Τι είναι το (σανίδι) mountainboard;

  Ένα mountainboard είναι κατά ένα μέρος ένα mini snowboard και κατά ένα μέρος skateboard με αρκετά ακόμα στοιχεία από extreme sports όπως το BMXing.. Αποτελείτε από ένα σανίδι snowboard σαν βάση, ένα ρυθμιζόμενο σύστημα στροφής, χοντρές ρόδες (αέρα) μηχανής καθώς και ένα ζευγάρι δέστρες. Όλα τα MBS Mountainboards έχουν την δυνατότητα υποδοχής φρένου χειρός V-Brake. Η τιμή μιας σανίδας ξεκινάει από 150+   και φτάνει ως 450+. Εντάξει μη στραβώνετε, αφού το ξέρουμε, όλα τα extreme sport θέλουν μια σχετικά γεμάτη τσέπη.

Που μπορώ να κάνω mountainboarding;

  Μπορεί κανείς να κάνει mountainboarding σχεδόν οπουδήποτε. Στην πραγματικότητα χρειάζεστε από 5 βαθμούς κλίση και πάνω για να ξεκινήσετε. Οι λόφοι που έχουν χόρτο είναι το καλύτερο μέρος να ξεκινήσει κανείς …για ευνόητους λόγους. Μπορείτε επίσης σε κατηφορικά πάρκα με γρασίδι, σε χωμάτινες διαδρομές ακόμη και στο πεζοδρόμιο.  Άρα η πιο σωστή ερώτηση είναι “Πού δεν μπορώ να κάνω mountainboard;”

Είναι δύσκολο να μάθει κανείς mountainboarding;

  To mountainboarding είναι αρκετά εύκολο να το μάθει κάποιος που διαθέτει σχετική ισορροπία. Στην πραγματικότητα είναι πιο εύκολο από το snowboarding. Οι περισσότεροι μαθαίνουν να κατεβαίνουν σε λιγότερο από μια ώρα. Όσοι δε έχουν εμπειρία από snowboard θα το βρουν πιο εύκολα. H MBS διαθέτει DVD με τα πρώτα μαθήματα mountainboarding. Συστήνεται όμως απαραίτητα να φοράτε προστατευτικό κράνος, προστατευτικά αγκώνων, γονάτων και καρπού μιας και οι τούμπες στο έδαφος δεν είναι και πολύ ευχάριστες.



  Το mountainboarding είναι ένα νέο σχετικά άθλημα που έχει επεκταθεί σε πάνω από 30 χώρες ενεργά. Στην χώρα μας κάνει τα πρώτα νηπιακά του βήματα και αποκτάει σιγά σιγά το δικό του κοινό.

Για chekarete το βίντεο... Καλή εβδομάδα!





Γιάννης Βασσάρας
gvassaras@rouamat.com

Σάββατο 20 Αυγούστου 2011

The game is afoot: Age of Empireville




Συγχαρητήρια Microsoft, πήρες έναν τίτλο που τον σεβόντουσαν όλοι οι gamers , που έγραψε την δική του ιστορία στον χώρο των strategy και κατάφερες να το καταστρέψεις σε σημείο που μοιάζει με 4-5 facebook games ενωμένα.

Ας τα πάρουμε ένα ένα. Πρώτα το Games for Windows – Live platform. Κατέβασα λοιπόν τον installer, άρχισα την εγκατάσταση και αφού τελείωσε μου έβγαλε ένα μήνυμα ότι πρέπει να κατεβάσω ένα hotfix για τα Windows. Πατάω το link και με βγάζει σε μία σελίδα στα Ελληνικά που έχει οδηγίες πως να εγκαταστήσω το hotfix. Όλα καλά μόνο που ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ  hotfix για την ελληνική έκδοση και από ότι διάβασα δεν πρόκειται να βγει ποτέ. Η ίδια σελίδα υπήρχε σε άλλες τριάντα γλώσσες αλλά το hotfix ήταν διαθέσιμο σε 8. Για να πω την αλήθεια περίμενα κάτι τέτοιο από μια εταιρία που το λειτουργικό της χρειάζεται 37 hotfixes και 5 service packs για να λειτουργήσει κανονικά. Well played Microsoft έτσι θα ανταγωνιστείς το Steam.  Τελικά το εγκατέστησα σε διαφορετικό partition.

Έκανα login και άρχισα να παίζω το MMORPGRTS του Ηρακλή της Disney. Γιατί μόνο κάπως έτσι μπορώ να περιγράψω τα γραφικά. Βέβαια τα γραφικά είναι θέμα γούστου αλλά αυτό ΔΕΝ είναι Age of Empires.

Μετά μεταφέρθηκα στην Capital μου που αποτελεί την οντότητα σου στο παιχνίδι. Εκεί αναβαθμίζεις κτίρια, units, πουλάς και αγοράζεις αντικείμενα ή craftαρεις τα δικά σου. Για να το κάνεις αυτό πρέπει να βρεις recipes και blueprints από quests. Από quests; Αυτό ΔΕΝ είναι Age of Empires.

Τα quests θυμίζουν αρκετά τα πρώτα campaigns του Age of Empires και τα περισσότερα που έπαιξα ήταν τύπου “Φτιάξε 8 φάρμες” ή “Σκότωσε 6 enemy units”. Σε κάθε quest θα πρέπει να μαζεύεις πρώτες ύλες και να εκπαιδεύεις units αλλά μέχρι τώρα δεν χρειάστηκε να εκπαιδεύσω 100 knights για να κερδίσω. Βέβαια υπάρχει και η επιλογή “elite mode” για τους σκληροπυρηνικούς gamers που σκοπεύουν να ασχοληθούν σοβαρά με το παιχνίδι.



Αλλά το χειρότερο από όλα είναι το marketing model του παιχνιδιού. Ενώ σου προσφέρει αρκετές ώρες παιχνιδιού δωρεάν, για να παράγεις τα πιο δυνατά units ή της τελευταίες τεχνολογίες ενός πολιτισμού πρέπει να πληρώσεις. Όχι Microsoft, δεν φτιάχνεις έτσι ένα freemium παιχνίδι. Αφήνεις έναν-δύο πολιτισμούς εντελώς δωρεάν και πουλάς τους υπόλοιπους. Έτσι τουλάχιστον θα αποκτούσε νόημα το PvP του game.
Πρώτος και βασικότερος κανόνας από το βιβλίο μου “Making a PvP Game! For Dummies”: Όλοι οι παίκτες πρέπει να έχουν (εν δυνάμει) πρόσβαση στα διαφορετικά επίπεδα δύναμης χωρίς εξωτερικούς παράγοντες. Γιατί δεν είναι δυνατόν να με κερδίζει ένας παίκτης που δεν έχει παίξει ούτε το 1/3 από τις ώρες που έχω παίξει επειδή απλά πληρώνει.

Αν νοσταλγείτε τις ατελείωτες στρατιές knights,villagers να χτίζουν μανιωδώς το wall που έριξαν οι καταπέλτες καλύτερα να κάνετε install το Age of Empires 2.Αν πάλι εσείς και/ή ο πατέρας/θείος/μικρός αδερφός/ξάδερφος σας έχετε βαρεθεί τα παιχνίδια στο facebook και ψάχνετε κάτι για να περάσει η ώρα στην δουλειά ή στο σχολείο, τότε το Age of Empires αξίζει τον κόπο. Μόνο τότε.



Χαρίλαος Χυτάς
cchitas@rouamat.com

The Geek Limbo: Aw come on Superman!





                Για κάποιο λόγο είμαι αρκετά αισιόδοξος για την καινούργια ταινία Superman με τίτλο "Man Of Steel". Βλέπετε, το ότι σκηνοθέτης είναι ο Zack Snyder (που θάψτε τον όσο θέλετε για τα σενάρια του, αλλά σαν σκηνοθέτης είναι απίστευτος) και ένας από τους σεναριογράφους είναι ο Christopher Nolan, μόνο θετικά μπορούν να σε προδιαθέσουν για την νέα τους εκδοχή στην ιστορία του Superman. Το μόνο που πρέπει να κάνουν είναι να αποφύγουν τα λάθη του παρελθόντος όπως το Superman Returns του 2006, δηλαδή μία Superhero ταινία χωρίς δράση και να μην αναλωθούν εξηγώντας ακόμα μία φορά την προέλευση του Superman γιατί δεν υπάρχει κάποιος στη Γη που να μην την ξέρει. Υπάρχει και το Smallville για αυτό και μετράει 10 σεζόν. Αλλά χθες κυκλοφόρησε η επίσημη περίληψη του σεναρίου και μαντέψτε περί τίνος πρόκειται. Όχι σας παρακαλώ μαντέψτε. Θα κλείσω τα αυτιά μου και θα γυρίσω πλάτη μέχρι να το σκεφτείτε.

ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΞΙΑΚΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
               
                Εντάξει, ακόμα δεν έχουμε δει ούτε καρέ από την ταινία οπότε προφανώς και δε μπορούμε να κρίνουμε το αποτέλεσμα και στην τελική, μία από τις καλύτερες ταινίες του Nolan είναι το Batman Begins, η ιστορία προέλευσης ενός ακόμα χιλιοπαιγμένου ήρωα.  Αλλά όταν υπάρχει ακόμα και σειρά που προβάλλεται αυτή τη στιγμή σχετικά με αυτό το θέμα, πιστεύω ότι μπορούμε να αποφύγουμε τις συστάσεις και να πάμε κατευθείαν στο ψητό: μία ταινία Superman με εντυπωσιακά Snyder-ιστικα visuals και μία ιστορία και διαλόγους στο επίπεδο που μας έχει συνηθίσει ο Nolan.  Πολλά ζητάμε; Ας ελπίσουμε όμως ότι το δίδυμο Snyder και Nolan δεν θα μας απογοητεύσουν.





Βαγγέλης Σωφρονάς
vsofronas@rouamat.com

Παρασκευή 19 Αυγούστου 2011

Η κουτσομπόλα μέσα μου: Κι όμως αληθεύει...!





Σοκ στο τηλεοπτικό κοινό, αλλά και γενικότερα στην γαλλική κοινή γνώμη έχει προκαλέσει η είδηση ότι ο 22χρονος Francois Xavier Leuridan, ο οποίος το 2009 συμμετείχε στο γαλλικό Big Brother, αυτοκτόνησε γιατί του έλειπε η δημοσιότητα που είχε μέσα από το ριάλιτι. Το τελευταίο διάστημα, ο Leuridan παρουσίαζε σημάδια κατάθλιψης, ενώ όπως λένε άτομα του στενού το περιβάλλοντος «μπορεί να ακούγεται ασύλληπτο, αλλά προσπαθούσε να συνηθίσει στο γεγονός ότι πλέον δεν είναι γνωστός και κανείς δεν ασχολείται μαζί του». Στην Γαλλία, το Big Brother έχει την ονομασία «Μυστική Ιστορία». Το μόνο στο οποίο διαφέρει από τα άλλα αντίστοιχα ριάλιτι είναι ο τίτλος. Ολοι οι υπόλοιποι συντελεστές και το concept της παραγωγής είναι πανομοιότυπα. Τους τελευταίους 18 μήνες αυτό που είχε καταφέρει ο Leuridan ήταν να βγάλει ένα cd single και να παρουσιάσει μία και μοναδική συλλογή ρούχων με την υπογραφή του. Και τα δύο εγχειρήματα, ωστόσο, στέφθηκαν από παταγώδη αποτυχία. Ετσι, ο παίκτης άρχισε να παρουσιάζει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Τελικά, ο νεαρός έπεσε μπροστά σε ένα αυτοκίνητο που περνούσε με μεγάλη ταχύτητα απ' το δρόμο βάζοντας τέλος στην ζωή του. Τα γαλλικά τηλεοπτικά δίκτυα, που γνωστοποίησαν το θέμα του θανάτου του, έφεραν και πάλι στην επιφάνεια το ζήτημα των υποψηφίων σε τέτοιου είδους σόου που «διψούν» τόσο πολύ για δημοσιότητα, που όταν αυτή αρχίζει να εκλείπει από την ζωή τους φθάνουν στο σημείο να θέλουν να δώσουν τέλος σε όλα. Ομάδα ψυχολόγων έχει ήδη σπεύσει στα μέλη της οικογένειάς του, τα οποία ακόμη αδυνατούν να πιστέψουν αυτό που τους συμβαίνει.




Πηνελόπη
penelope@rouamat.com