Editorial: Truth be told…

Παρατηρώ τον τελευταίο καιρό ότι ο πολιτικός κόσμος και όποιος περιστρέφεται γύρω από αυτόν, έχει υιοθετήσει μία ωμή γλώσσα και είναι λογικό. Οι καιροί μας δεν έχουν πια χώρο για υποκρυπτόμενα νοήματα πίσω από πολιτικά πέπλα και τερτίπια, πολύ παραπάνω δεν έχουν χώρο και περιθώρια για να χαϊδεύουν τα αυτιά του κόσμου. Έτσι περνώντας μία εβδομάδα πάνω από twitter και άλλα ογδόντα παράθυρα ειδησεογραφικών portal παράλληλα ανοιχτά, σχημάτισα μία γνώμη για το πώς εκφραζόμαστε πλέον.

  Η αλήθεια να λέγεται, δεν είναι και ότι πιο ευγενικό να ακούς για το πόσο σίγουρα θα πέσεις και με ποιον τρόπο, σίγουρα όμως αποτελεί ένα προτέρημα το ότι θα έχεις μία πιο πραγματική εικόνα του σήμερα. Τι ήταν λοιπόν όλα αυτά που άκουσα;

  Πρώτον, στην Ελλάδα όλο και περισσότερο φαίνεται πόσο πολύ σχεδιασμένα και με μαθηματική ακρίβεια είναι τα βήματα που έγιναν ώστε να φτάσουμε στην οικονομική (που φυσικά συνεπάγεται κοινωνική και πολιτική) κατάρρευσή μας. Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι. Στην διάρκεια της οικονομικής κρίσης του ’29 στην Αμερική, ο τότε σύμβουλος της κυβέρνησης και γνωστός ανάμεσα στους οικονομολόγους ως πατέρας των μακροοικονομικών, John M. Keynes έδωσε την εξής απάντηση σε ένα δημοσιογράφο που τον ρώτησε ποια είναι η πρόταση του για την έξοδο της χώρας από την οικονομική δυσχέρεια στην οποία βρισκόταν: «Κάντε δημόσιες επενδύσεις για να δώσετε στον κόσμο δουλειά!» Χαριτολογώντας μάλιστα, συνέχισε, λέγοντας «βάλτε τους να ανοίγουν τρύπες στο έδαφος και να καρφώνουν πασσάλους». Προφανώς δεν ήταν κυριολεκτική η φράση του και δεν αναφερόταν σε ένα αργόσχολο δημοσιοϋπαλληλικό κράτος, αυτό το αναλάβαμε εμείς, αλλά αποτελεί άλλο θέμα…   Η βάση πάνω στην οποία στηριζόταν ήταν ότι πρέπει να βρεις κάπως να τονώσεις την αγορά σου. Σε περίοδο κρίσεων παρατηρείται ένα οικονομικό παράδοξο, καθώς η κατάσταση φαινομενικά υποτάσσει περικοπές, πρακτικά αυτό που επιβάλλεται είναι μείωση των περιττών, συνέχιση αν όχι και αύξηση των δαπανών, μείωση της φορολογίας και γενικότερα τόνωση του ιδιωτικού τομέα μέσω ιδιωτικών επενδύσεων. Ούτως ώστε ακόμη και αν κόψουμε τα περιττά μισθολογικά κόστη των δημοσίων υπαλλήλων, μέσω περικοπών θέσεων, να έχουμε διασφαλίσει ένα κενό που θα καλυφθεί από το πλεονάζον προσωπικό. Ειδάλλως, παρότι αποτελώ ένθερμο υποστηρικτή της ραγδαίας μείωσης των θέσεων στο δημόσιο αντιλαμβάνομαι ότι, μία μεμονωμένη μείωση στο δημόσιο χωρίς άνοιγμα στον ιδιωτικό τομέα το μοναδικό αποτέλεσμα θα είναι περαιτέρω επιβάρυνση των ταμείων κοινωνικής πρόνοιας από τη μία και η ακόμη μεγαλύτερη μείωση της καταναλωτικής δαπάνης από την άλλη που θα φέρει νέο κλίμα περικοπών και κατ’ επέκταση νέο κύμα εσωτερικής ύφεσης στην αγορά.  Και από πού πυροδοτήθηκαν οι σκέψεις μου αυτές; Πολύ απλά διάβασα μία σύγκριση Ισπανίας και Ελλάδας, σε επίπεδο κυβέρνησης, που έδειχνε τις διαφορετικές οπτικές. Απέναντι στο τέρας της ύφεσης, η ισπανική κυβέρνηση αποφάσισε να στηρίξει την αγορά ακινήτων μέσω μείωσης του φορολογικού συντελεστή ανοικοδόμησης από 8% σε 4% προκειμένου να συνεχιστούν οι επενδύσεις με ότι αυτό συνεπάγεται. Από την άλλη οι GAF αποφάσισαν να ανεβάσουν το ήδη υψηλό φορολογικό κόστος από 11% σε 23% με αποτέλεσμα να συρρικνώσουν σε πρωτοφανή επίπεδα την αγορά προτού αντιληφθούν την ζημία που αυτό προκαλεί και αποφασίσουν να συζητήσουν για την επιστροφή στο αρχικό ποσοστό. Περιττό να εξηγήσω γιατί αυτό μου μυρίζει κάπως και με οδηγεί σε υποθέσεις ότι μάλλον δεν διασφαλίζεται το καλό μας…

  Δεύτερο, το οποίο διάβασα ήταν το γεγονός ότι η Φινλανδία ζήτησε διμερείς εγγυήσεις προκειμένου να δεχθεί να συμμετάσχει στην περαιτέρω δανειοδότηση της Ελλάδας για τα 109 δις. Μετά από αυτή ακολούθησαν και άλλες χώρες μεταξύ αυτών και η Ολλανδία. Ξερά και σταράτα μας δήλωσαν ότι χωρίς προίκα το κορίτσι δεν το παίρνουμε! Οι επιπλοκές όμως που δημιουργούνται είναι οι εξής. Αφενός κάτι το οποίο είδαμε έμπρακτα, αφού έκανε ένας αυτή την κίνηση, θα ακολουθήσουν και οι άλλοι. Αφετέρου αν μπουν στο τραπέζι τόσες πολλές διμερείς εγγυήσεις θα καθιστούν από αργή έως αδύνατη την εκταμίευση των υπόλοιπων δόσεων. Μετά λοιπόν από όλα αυτά τα συμπεράσματα, η Moody’s δήλωσε ότι όλα δείχνουν ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει μέσα στο 2011. Η αλήθεια να λέγεται βέβαια δεν δείχνουν κάπου αλλού, αλλά δεν υπάρχει την ίδια στιγμή μεγάλη πιθανότητα να συμβεί αυτό, τουλάχιστον όχι σύντομα καθώς διακυβεύονται πολλά για τα υπόλοιπα εμπλεκόμενα μέλη. Ξέρω δεν ακούγεται ιδιαίτερα ελπιδοφόρο αλλά θα έπρεπε να σας εφησυχάζει. Μην ανησυχείτε θα έρθει κι η ώρα μας…

Ναι ξέρω πάλι σας έφτιαξα την διάθεση, αλλά για να είμαι ειλικρινής ούτε εγώ είμαι υποστηρικτής της λογικής να τα λέω μέσα από τα δόντια. Άλλωστε όσα περισσότερα ξέρουμε τόσο το καλύτερο.

Α! Επειδή ετοιμάζουμε μία δουλίτσα τα mail δεν θα λειτουργούν για λίγο καιρό, συνεπώς αν υπάρχει πάλι κάποια απορία σε σχέση με αυτά που γράφω εγώ ή οι υπόλοιποι συντάκτες, αφήστε σχόλια αλλιώς στο rouamat.info@gmail.com.

Καλή εβδομάδα σε όλους!

Κωνσταντίνος Μουράτης

Five Plus One Elements: GoGo...Mountainboard !

Tι είναι το (άθλημα) mountainboarding;

  To mountainboarding είναι κατ’ ουσίαν snowboard,απλά δεν γίνεται στο χιόνι αλλά στο γρασίδι , το χώμα ακόμη και στην άσφαλτο. Απευθύνεται κυρίως σε snowboarders που δεν αντέχουν να περιμένουν να χιονίσει. Στην πραγματικότητα είναι ένας τρόπος να κάνεις snowboard τις εποχές που δεν υπάρχει χιόνι. Πλεονεκτεί στο ότι δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις σε κάποιο χιονοδρομικό κέντρο ούτε φυσικά να πληρώσεις κάρτα αναβατήρων.

Τι είναι το (σανίδι) mountainboard;

  Ένα mountainboard είναι κατά ένα μέρος ένα mini snowboard και κατά ένα μέρος skateboard με αρκετά ακόμα στοιχεία από extreme sports όπως το BMXing.. Αποτελείτε από ένα σανίδι snowboard σαν βάση, ένα ρυθμιζόμενο σύστημα στροφής, χοντρές ρόδες (αέρα) μηχανής καθώς και ένα ζευγάρι δέστρες. Όλα τα MBS Mountainboards έχουν την δυνατότητα υποδοχής φρένου χειρός V-Brake. Η τιμή μιας σανίδας ξεκινάει από 150+   και φτάνει ως 450+. Εντάξει μη στραβώνετε, αφού το ξέρουμε, όλα τα extreme sport θέλουν μια σχετικά γεμάτη τσέπη.

Που μπορώ να κάνω mountainboarding;

  Μπορεί κανείς να κάνει mountainboarding σχεδόν οπουδήποτε. Στην πραγματικότητα χρειάζεστε από 5 βαθμούς κλίση και πάνω για να ξεκινήσετε. Οι λόφοι που έχουν χόρτο είναι το καλύτερο μέρος να ξεκινήσει κανείς …για ευνόητους λόγους. Μπορείτε επίσης σε κατηφορικά πάρκα με γρασίδι, σε χωμάτινες διαδρομές ακόμη και στο πεζοδρόμιο.  Άρα η πιο σωστή ερώτηση είναι “Πού δεν μπορώ να κάνω mountainboard;”

Είναι δύσκολο να μάθει κανείς mountainboarding;

  To mountainboarding είναι αρκετά εύκολο να το μάθει κάποιος που διαθέτει σχετική ισορροπία. Στην πραγματικότητα είναι πιο εύκολο από το snowboarding. Οι περισσότεροι μαθαίνουν να κατεβαίνουν σε λιγότερο από μια ώρα. Όσοι δε έχουν εμπειρία από snowboard θα το βρουν πιο εύκολα. H MBS διαθέτει DVD με τα πρώτα μαθήματα mountainboarding. Συστήνεται όμως απαραίτητα να φοράτε προστατευτικό κράνος, προστατευτικά αγκώνων, γονάτων και καρπού μιας και οι τούμπες στο έδαφος δεν είναι και πολύ ευχάριστες.

  Το mountainboarding είναι ένα νέο σχετικά άθλημα που έχει επεκταθεί σε πάνω από 30 χώρες ενεργά. Στην χώρα μας κάνει τα πρώτα νηπιακά του βήματα και αποκτάει σιγά σιγά το δικό του κοινό.

Για chekarete το βίντεο... Καλή εβδομάδα!

Γιάννης Βασσάρας

gvassaras@rouamat.com

The game is afoot: Age of Empireville

Συγχαρητήρια Microsoft, πήρες έναν τίτλο που τον σεβόντουσαν όλοι οι gamers , που έγραψε την δική του ιστορία στον χώρο των strategy και κατάφερες να το καταστρέψεις σε σημείο που μοιάζει με 4-5 facebook games ενωμένα.

Ας τα πάρουμε ένα ένα. Πρώτα το Games for Windows – Live platform. Κατέβασα λοιπόν τον installer, άρχισα την εγκατάσταση και αφού τελείωσε μου έβγαλε ένα μήνυμα ότι πρέπει να κατεβάσω ένα hotfix για τα Windows. Πατάω το link και με βγάζει σε μία σελίδα στα Ελληνικά που έχει οδηγίες πως να εγκαταστήσω το hotfix. Όλα καλά μόνο που ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ  hotfix για την ελληνική έκδοση και από ότι διάβασα δεν πρόκειται να βγει ποτέ. Η ίδια σελίδα υπήρχε σε άλλες τριάντα γλώσσες αλλά το hotfix ήταν διαθέσιμο σε 8. Για να πω την αλήθεια περίμενα κάτι τέτοιο από μια εταιρία που το λειτουργικό της χρειάζεται 37 hotfixes και 5 service packs για να λειτουργήσει κανονικά. Well played Microsoft έτσι θα ανταγωνιστείς το Steam.  Τελικά το εγκατέστησα σε διαφορετικό partition.

Έκανα login και άρχισα να παίζω το MMORPGRTS του Ηρακλή της Disney. Γιατί μόνο κάπως έτσι μπορώ να περιγράψω τα γραφικά. Βέβαια τα γραφικά είναι θέμα γούστου αλλά αυτό ΔΕΝ είναι Age of Empires.

Μετά μεταφέρθηκα στην Capital μου που αποτελεί την οντότητα σου στο παιχνίδι. Εκεί αναβαθμίζεις κτίρια, units, πουλάς και αγοράζεις αντικείμενα ή craftαρεις τα δικά σου. Για να το κάνεις αυτό πρέπει να βρεις recipes και blueprints από quests. Από quests; Αυτό ΔΕΝ είναι Age of Empires.

Τα quests θυμίζουν αρκετά τα πρώτα campaigns του Age of Empires και τα περισσότερα που έπαιξα ήταν τύπου “Φτιάξε 8 φάρμες” ή “Σκότωσε 6 enemy units”. Σε κάθε quest θα πρέπει να μαζεύεις πρώτες ύλες και να εκπαιδεύεις units αλλά μέχρι τώρα δεν χρειάστηκε να εκπαιδεύσω 100 knights για να κερδίσω. Βέβαια υπάρχει και η επιλογή “elite mode” για τους σκληροπυρηνικούς gamers που σκοπεύουν να ασχοληθούν σοβαρά με το παιχνίδι.

Αλλά το χειρότερο από όλα είναι το marketing model του παιχνιδιού. Ενώ σου προσφέρει αρκετές ώρες παιχνιδιού δωρεάν, για να παράγεις τα πιο δυνατά units ή της τελευταίες τεχνολογίες ενός πολιτισμού πρέπει να πληρώσεις. Όχι Microsoft, δεν φτιάχνεις έτσι ένα freemium παιχνίδι. Αφήνεις έναν-δύο πολιτισμούς εντελώς δωρεάν και πουλάς τους υπόλοιπους. Έτσι τουλάχιστον θα αποκτούσε νόημα το PvP του game.

Πρώτος και βασικότερος κανόνας από το βιβλίο μου “Making a PvP Game! For Dummies”: Όλοι οι παίκτες πρέπει να έχουν (εν δυνάμει) πρόσβαση στα διαφορετικά επίπεδα δύναμης χωρίς εξωτερικούς παράγοντες. Γιατί δεν είναι δυνατόν να με κερδίζει ένας παίκτης που δεν έχει παίξει ούτε το 1/3 από τις ώρες που έχω παίξει επειδή απλά πληρώνει.

Αν νοσταλγείτε τις ατελείωτες στρατιές knights,villagers να χτίζουν μανιωδώς το wall που έριξαν οι καταπέλτες καλύτερα να κάνετε install το Age of Empires 2.Αν πάλι εσείς και/ή ο πατέρας/θείος/μικρός αδερφός/ξάδερφος σας έχετε βαρεθεί τα παιχνίδια στο facebook και ψάχνετε κάτι για να περάσει η ώρα στην δουλειά ή στο σχολείο, τότε το Age of Empires αξίζει τον κόπο. Μόνο τότε.

Χαρίλαος Χυτάς

cchitas@rouamat.com

The Geek Limbo: Aw come on Superman!

                Για κάποιο λόγο είμαι αρκετά αισιόδοξος για την καινούργια ταινία Superman με τίτλο "Man Of Steel". Βλέπετε, το ότι σκηνοθέτης είναι ο Zack Snyder (που θάψτε τον όσο θέλετε για τα σενάρια του, αλλά σαν σκηνοθέτης είναι απίστευτος) και ένας από τους σεναριογράφους είναι ο Christopher Nolan, μόνο θετικά μπορούν να σε προδιαθέσουν για την νέα τους εκδοχή στην ιστορία του Superman. Το μόνο που πρέπει να κάνουν είναι να αποφύγουν τα λάθη του παρελθόντος όπως το Superman Returns του 2006, δηλαδή μία Superhero ταινία χωρίς δράση και να μην αναλωθούν εξηγώντας ακόμα μία φορά την προέλευση του Superman γιατί δεν υπάρχει κάποιος στη Γη που να μην την ξέρει. Υπάρχει και το Smallville για αυτό και μετράει 10 σεζόν. Αλλά χθες κυκλοφόρησε η επίσημη περίληψη του σεναρίου και μαντέψτε περί τίνος πρόκειται. Όχι σας παρακαλώ μαντέψτε. Θα κλείσω τα αυτιά μου και θα γυρίσω πλάτη μέχρι να το σκεφτείτε.

ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΞΙΑΚΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

               

                Εντάξει, ακόμα δεν έχουμε δει ούτε καρέ από την ταινία οπότε προφανώς και δε μπορούμε να κρίνουμε το αποτέλεσμα και στην τελική, μία από τις καλύτερες ταινίες του Nolan είναι το Batman Begins, η ιστορία προέλευσης ενός ακόμα χιλιοπαιγμένου ήρωα.  Αλλά όταν υπάρχει ακόμα και σειρά που προβάλλεται αυτή τη στιγμή σχετικά με αυτό το θέμα, πιστεύω ότι μπορούμε να αποφύγουμε τις συστάσεις και να πάμε κατευθείαν στο ψητό: μία ταινία Superman με εντυπωσιακά Snyder-ιστικα visuals και μία ιστορία και διαλόγους στο επίπεδο που μας έχει συνηθίσει ο Nolan.  Πολλά ζητάμε; Ας ελπίσουμε όμως ότι το δίδυμο Snyder και Nolan δεν θα μας απογοητεύσουν.

Πηγή: http://www.slashfilm.com/superman-man-steel-official-plot-synopsis-revealed

Βαγγέλης Σωφρονάς

vsofronas@rouamat.com

Η κουτσομπόλα μέσα μου: Κι όμως αληθεύει...!

Σοκ στο τηλεοπτικό κοινό, αλλά και γενικότερα στην γαλλική κοινή γνώμη έχει προκαλέσει η είδηση ότι ο 22χρονος Francois Xavier Leuridan, ο οποίος το 2009 συμμετείχε στο γαλλικό Big Brother, αυτοκτόνησε γιατί του έλειπε η δημοσιότητα που είχε μέσα από το ριάλιτι. Το τελευταίο διάστημα, ο Leuridan παρουσίαζε σημάδια κατάθλιψης, ενώ όπως λένε άτομα του στενού το περιβάλλοντος «μπορεί να ακούγεται ασύλληπτο, αλλά προσπαθούσε να συνηθίσει στο γεγονός ότι πλέον δεν είναι γνωστός και κανείς δεν ασχολείται μαζί του». Στην Γαλλία, το Big Brother έχει την ονομασία «Μυστική Ιστορία». Το μόνο στο οποίο διαφέρει από τα άλλα αντίστοιχα ριάλιτι είναι ο τίτλος. Ολοι οι υπόλοιποι συντελεστές και το concept της παραγωγής είναι πανομοιότυπα. Τους τελευταίους 18 μήνες αυτό που είχε καταφέρει ο Leuridan ήταν να βγάλει ένα cd single και να παρουσιάσει μία και μοναδική συλλογή ρούχων με την υπογραφή του. Και τα δύο εγχειρήματα, ωστόσο, στέφθηκαν από παταγώδη αποτυχία. Ετσι, ο παίκτης άρχισε να παρουσιάζει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Τελικά, ο νεαρός έπεσε μπροστά σε ένα αυτοκίνητο που περνούσε με μεγάλη ταχύτητα απ' το δρόμο βάζοντας τέλος στην ζωή του. Τα γαλλικά τηλεοπτικά δίκτυα, που γνωστοποίησαν το θέμα του θανάτου του, έφεραν και πάλι στην επιφάνεια το ζήτημα των υποψηφίων σε τέτοιου είδους σόου που «διψούν» τόσο πολύ για δημοσιότητα, που όταν αυτή αρχίζει να εκλείπει από την ζωή τους φθάνουν στο σημείο να θέλουν να δώσουν τέλος σε όλα. Ομάδα ψυχολόγων έχει ήδη σπεύσει στα μέλη της οικογένειάς του, τα οποία ακόμη αδυνατούν να πιστέψουν αυτό που τους συμβαίνει.

Πηνελόπη

penelope@rouamat.com

Κουβέντες του Στροφαλοθαλάμου: Γενικαί Επισκευαί

“KFBR 392”

MacGruber

Θα μου πεις πάλι ότι κόλλησα, στράβωσε το κεφάλι μου και ότι ασχολούμαι δίχως λόγο με μια κατάσταση που απλά δεν αλλάζει. Εδώ και μια εβδομάδα το σαραβαλάκι του Mr Editor είναι ακινητοποιημένο και παρά το ψευτο-rebuild που έφαγε δεν λέει να στρώσει. Για να μην αρχίσω τη γκρίνια κι επειδή ξυπνά μνήμες από μια μνημειώδους χαζομάρας περιπέτεια με την ελληνική αντιπροσωπεία της Mercedes-Benz που είχα προ πενταετίας και βάλε, θα αφιερώσω τις κουβέντες του στροφαλοθαλάμου αυτής της εβδομάδας στο θέμα επισκευή. Να δηλώσω εδώ ότι θα μιλήσω σαν ενημερωμένος καταναλωτής και όχι σαν ειδήμων της μηχανολογικής μουτζούρας ούτε σαν συνδικαλιστικό όργανο των ελλήνων μηχανικών.

On the verge… του νέου millennium ίσως και πιο πριν η μεγάλη ζήτηση από την αγορά και η ανάγκη για πλήρη αυτοματοποίηση των γραμμών παραγωγής για σταθερή παρακολούθηση και αύξηση της ποιότητας των παρεχόμενων προϊόντων και υπηρεσιών έφεραν στο προσκήνιο την τυποποίηση, ενώ η αλματώδης πρόοδος της μικροηλεκτρονικής έδωσε στον κατασκευαστικό τομέα τα ρομπότ.  Ήδη από τα 70’s φάνηκαν τα οφέλη της στοχευμένης χρήσης εξειδικευμένων εργαλειομηχανών στη συναρμολόγηση αυτοκινήτων, ενώ η πρωτοπόρα για τα ευρωπαϊκά δεδομένα Fiat στο τέλος της δεκαετίας του 1980 παρουσίασε τη σειρά κινητήρων FIRE (από το Fully Integrated Robotized Engine) στο τότε νέο Fiat Panda όπου πέραν από τη μνημειώδη αξιοπιστία τους ήταν αρκούντως φτηνοί και μπορούσαν να παραχθούν μαζικά δίχως, πέραν από το φυσιολογικό, διαφορές ανάλογα με την παρτίδα ή τον συναρμολογητή. Η εξάπλωση της αυτοματοποίησης στον κατασκευαστικό τομέα, αναμενόμενα, έφερε την αυτοματοποίηση και την τυποποίηση στους επισκευαστές. Και εδώ φίλοι είναι το clue της υπόθεσης.

Grease monkey… είναι το αντίστοιχο του δικού μας μουντζουρόγατου και χρησιμοποιείται είτε στην περίπτωση του μανιώδους με τη δουλειά μηχανικού και την αναμενόμενη βρωμιά της, είτε από την άλλη στην περίπτωση του ατζαμή/απρόσεκτου/τσαπατσούλη/κομπογιαννίτη της μηχανολογίας. Η έκφραση είναι αρκετά περιγραφική και σε μεγάλο βαθμό αληθινή αλλά όλα αυτά ίσχυαν μέχρι πρότινος. Προ τινός, όμως? Το αυτοκίνητο είναι μια εκ φύσεως βρωμιάρικη μηχανή και γι’αυτό όσο προχωρούν τα χρόνια ντύνεται με ένα σωρό εντυπωσιακά κουστούμια, πλαστικά καπάκια, γυαλισμένες λεπτομέρειες και λοιπά φρουρού κι αρώματα, για να κρύψει αυτή την εν γένει αδυναμία του σε λεκέδες που βγαίνουν με διαλυτικό, συρματόβουρτσα και που γενικά αν δε προσεχτούν την κατάλληλη στιγμή, μένουν ανεξίτηλοι. Παρολ’αυτά εξαιτίας των γραφομένων στην προηγούμενη παράγραφο αυτές οι καταστάσεις τείνουν να γίνουν ανάμνηση. Όμως είναι αυτός ο ορθός δρόμος προς την σωστή συντήρηση ενός αυτοκίνητου?

OBD, δια πάσα νόσο και πάσα μ*****… Το σύστημα On Board Diagnostics δεν είναι, προς Θεού, καινούργιο μαραφέτι και ήρθε για να εξυπηρετήσει πολύ συγκεκριμένους και αγαθούς σκοπούς. Αντί να γυρνάς όλο το αυτοκίνητο λύνοντας και δένοντας το 25 φορές για να βρεις τη λύση, κοτσάρεις στην εν λόγω διαγνωστική θύρα το διαβαστήρι και ο εγκέφαλος, που είναι συνδεδεμένος με όλα τα υποσυστήματα και τους εγκεφάλους-ελεγκτές τους, ενός σύγχρονου οχήματος σου χαφιεδώνει από το τι δεν δουλεύει σωστά μέχρι το που και το πότε μιας βλάβης. Έτσι ο εκάστοτε μηχανικός δεν χρειάζεται να εφαρμόζει την εις άτοπον απαγωγή για το ποιο ανταλλακτικό θέλει αντικατάσταση ενώ μπορεί να έχει το αυτοκίνητο έτοιμο σε μια μέρα και τον πελάτη ακόμη πιο έτοιμο να τον πληρώσει και να τον εμπιστευθεί με το όχημά του. Όμως τι γίνεται με τις ζημιές που δεν μπορεί να διαγνώσει ο εγκέφαλος, λάθη στον ίδιο τον εγκέφαλο, μηχανικά εξαρτήματα που δεν ελέγχονται αλλά απλά εποπτεύονται από τα ηλεκτρονικά? Μπορεί το 99% από τις ζημιές των σημερινών τελειοποιημένων μηχανών να μπορεί να διαγνωστεί από τους ηλεκτρονικούς κατασκόπους ή ακόμη καλύτερα να προληφθεί είτε από την κατασκευαστική τελειότητα είτε από το καθιερωμένο service που προτείνει η κατασκευάστρια εταιρεία, όμως όταν τα πράγματα σκουρύνουν ο μόνος δρόμος είναι η επιστροφή στις ρίζες.

Roots bloody roots… Μπορεί κάθε τρεις και μια η αυτοκινητοβιομηχανία να μας πασάρει κι από ένα νέο τεχνολογικό μαραφέτι ή κάποιο τρομακτικό τεχνολογικό breakthrough αλλά η αλήθεια είναι ότι οι μηχανολογικές αρχές στις οποίες βασίζονται τα αυτοκίνητα και δη οι κινητήρες τους είναι ίδιες με αυτές που πρωτοδιατυπώθηκαν 1,5 αιώνα πριν. Είναι κάτι σαν τον οικονομικό πόλεμο για τον οποίο μας ζαλίζει τα φρύδια ο Mr Editor τόσους μήνες τώρα, επειδή δεν βγήκαν όπλα και δε χύθηκε αίμα δεν πάει να πει ότι δεν έχει θύματα ούτε πολύ περισσότερο, ότι δεν γίνεται πόλεμος. Δηλαδή, επειδή φτάσαμε τα τελευταία 10 χρόνια να βλέπουμε φτερωτές από inconel, άμεσο ψεκασμό καυσίμου, πολλαπλές χαρτογραφήσεις, κεραμικά υλικά τριβής, carbon λεπτομέρειες δεν πάει να πει ότι είναι καινούργια, ούτε ριζοσπαστικά ούτε ότι διαφέρουν πολύ, όχι μόνο σαν σύλληψη αλλά και σαν εκτέλεση, από τις αρχικές εφαρμογές τους, απλά τώρα φτάσανε σε ένα σημείο όπου κάποιος μπορεί να τα εκμεταλλευτεί και να βγάλει λεφτά από αυτά. Εκεί που θέλω να καταλήξω τέλος πάντων, είναι ότι η πληθώρα των μηχανικών σήμερα είναι καθαρά παιδάκια, που κυκλοφορούν όλη μέρα με το διαγνωστικό στο χέρι , επισκευάζουν, τουλάχιστον, μεγάλο μονοψήφιο αριθμό αυτοκινήτων την ημέρα και γενικά κάνουν  αυτό που θα έκανε οποιοσδήποτε συνειδητοποιημένος επιχειρηματίας σήμερα για να μακροημερεύσει η δουλειά του. Όμως υπάρχουν πάντα αυτές οι μικρές λεπτομέρειες, που ξεχωρίζουν αν θέλετε τα αγόρια από τους άνδρες , που διαχωρίζουν τους καλούς από τους κακούς μηχανικούς, τους συνειδητοποιημένους και ενημερωμένους από αυτούς που απλά έμαθαν μια τέχνη και επιτρέψτε μου, αυτούς που δραστηριοποιούνται στον τομέα του αυτοκινήτου από αυτούς που είναι γενικότερα στο ελεύθερο επάγγελμα. Είναι λεπτομέρειες όπως το να καθίσεις μια φορά πάνω από τον ανοικτό κινητήρα, να αφουγκραστείς τη λειτουργία του, να τον πιέσεις για να δεις σε ποια φάση κολλάει και γενικότερα να συμπεριφερθείς σαν μηχανολόγος και όχι σαν συνδρομητής του PC magazine.

Featherweighted world… Σε έναν ιδεατό κόσμο που το αυτοκίνητο δεν θα ήταν το κύριο μέσο πλουτισμού ολόκληρων κρατών, ούτε ο καλύτερος τρόπος οικονομικής διείσδυσης σε ξένα κράτη ή τροχός ανάπτυξης οικονομιών με εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους ανά τον πλανήτη αλλά από την άλλη και το κοινό στο οποίο αναφερόταν δεν ήταν αδιάφοροι χρήστες αλλά ενημερωμένοι, καλοδιαβασμένοι με σταθερές απόψεις καταναλωτές, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά, όμως σε κάθε περίπτωση ακόμη και σήμερα καλά είναι αφενός οι επαγγελματίες του χώρου να καταλάβουν πού δραστηριοποιούνται και γιατί και αφετέρου οι πελάτες να κατανοήσουν τη σημασία της σωστής συντήρησης του οχήματός τους και να αρχίσουν να ψάχνονται σε σχέση με το γιατί επιλέγουν τον τάδε συνεργάτη και πότε πρέπει να τον αλλάξουν. Κάτι τελευταίο, πολλοί δεν το σκέφτονται ποτέ έτσι αλλά είναι μια μεγάλη αλήθεια, η κατάσταση του οχήματός μας είναι συνυφασμένη με τη ζωή μας. Σκεφτείτε μόνο την ορμή που μαζεύει ένα μέσο supermini του τόννου, κινούμενο με 50km/h και τι δυνάμεις χρειάζονται για να το ελέγξεις ή αντίστοιχα τι καταπόνηση τρώνε τα υποσυστήματα που συνεργάζονται για την κίνησή του. Ένα κακός συντηρητής ή ένας αμελής ιδιοκτήτης ενός οχήματος, μπορεί να προκαλέσει από ένα μικρό ατύχημα μέχρι ένα θανατηφόρο (ακόμη το φυσάει και δεν κρυώνει η Toyota…), γι’αυτό ενημερωθείτε και ψαχτείτε. Καλές βόλτες, καλή εβδομάδα και επιτέλους αποκαλύφθηκε ποιος είχε το πρόβλημα, προς τα πού κινούνται οι σοσιαλιστές και ποιοι οι βαθύτεροι λόγοι της ύφεσης…

Featherweight (featherweight@rouamat.com)

Η κουτσομπόλα μέσα μου: Μην με παρεξηγείτε ένα απλό κόλλημα με τη Gaga είναι...

Αν νομίζατε ότι μετά το φόρεμα με τις μπριζόλες η Gaga δεν θα έβρισκε κάτι εξίσου σοκαριστικό, ορίστε η διάψευση: το clip του «You and I», που έκανε το ντεμπούτο του πριν από λίγες ώρες και ήδη συζητείται. Η Lady Gaga έβαλε νυφικό και παντρεύτηκε! Ο γάμος δεν είναι τίποτε άλλο από μία σκηνή του νέου της clip, όπου η τραγουδίστρια «μεταμορφώνεται» σε διάφορους χαρακτήρες, από γοργόνα μέχρι... αγόρι! Σύμφωνα με το concept, η τραγουδίστρια θέλει να μας δείξει πόσο βασανιστικό είναι να είσαι μακριά από το έτερον ήμισυ, το οποίο υποδύεται στο βίντεο ο σέξι Jo Calderone. Μπήκε , λοιπόν, η Gaga στην μπανιέρα ως γυμνόστηθη γοργόνα, έγινε ξανθιά επαρχιώτισσα, πόζαρε ως αντράκι που καπνίζει με νεύρα ένα τσιγάρο (κάτι σαν τον Prince φανταστείτε), ντύθηκε νυφούλα και... να σου το νέο της clip! Από το βίντεο δεν λείπουν τα γυμνά πλάνα, αλλά και οι πράξεις βίας. Το αξιοσημείωτο πάντως είναι αυτό που είχε αναφέρει και παλιότερα: για τις ανάγκες του clip, η Gaga διέσχισε όλες τις ΗΠΑ, από την Νέα Υόρκη μέχρι την Νεμπράσκα!

Πηνελόπη

penelope@rouamat.com