PEEPING TOM: ΚΑΤΑΛΗΨΗ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ?

...Και εδώ που τα λέμε, ποια κατάληψη να πρωτοσυζητήσουμε? Τις πανεπιστημιακές, τις σχολικές, τις... τηλεοπτικές ή της Wall Street - την οποία πολύ γλαφυρά και αποστασιοποιημένα περιέγραψαν τα ΜΜΕ τη στιγμή που αμαυρίζουν και σχολιάζουν όλες τις παρόμοιες εγχώριες προσπάθειες.

           

            Για να συνδυάσω λοιπόν ΜΜΕ και πανεπιστημιακές καταλήψεις, όλοι οι δημοσιογράφοι έσπευσαν να βγάλουν σε θέμα το κίνημα -που δημιουργήθηκε στο facebook- για τα ανοιχτά πανεπιστήμια και τρέξανε για εξωτερικό ρεπορτάζ στα ΚΑΦΕ προκειμένου οι υποστηρικτές τους να πουν την άποψη που ΔΕΝ πηγαίνουν να υποστηρίξουν στις συνελεύσεις. Και για να μην παρεξηγηθώ, προφανως δεν μπορώ να υποστηρίξω ότι όλοι όσοι είναι κατά της κατάληψης δεν εμφανίζονται σε συνελεύσεις αλλά και μόνο ο τρόπος που στηρίζουν την προσπάθειά τους -μαζεύοντας likes- τη μειώνει. Και αν αυτό σας φαίνεται “αχώνευτο”, ας γίνουν οι εκλογές του '13(υπό συζήτηση!) στο facebook με τον ίδιο τρόπο. Not legit?

            Εν τω μεταξύ, η αντίθετη πλευρά που τάσσεται υπέρ των καταλήψεων δεν έχει ακουστεί σε βαθμό που μια μερίδα των υποστηρικτών της έπρεπε να διαδηλώσει έξω από τα γραφεία της κρατικής τηλεόρασης, να “μπουκάρει” μέσα, να διακόψει το δελτίο και, παρ'όλα αυτά, ακόμη να μην έχει πάρει το λόγο από τα μέσα και μάλιστα να στιγματίζεται και ως “περιθωριακή” κίνηση. Οι Νεοϋορκέζοι όμως καλά έκαναν...

            Σε κάθε περίπτωση, η κατάληψη είναι ένα μέσο και όχι ο αυτοσκοπός. Σέβομαι απόλυτα τους φοιτητές που έχουν μελετήσει το νόμο-σχέδιο και για δικούς τους λόγους το δέχονται (και για να πω την αλήθεια δεν έχω ακούσει μέχρι στιγμής την επιχειρηματολογία κάποιου, οπότε έιναι δύο φορές ευπρόσδεκτη). Ωστόσο, το επιχείρημα “χάνω την εξεταστική” δεν έχει καμία σχέση με την κατάληψη. ΝΑΙ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ. Διότι και οι φοιτητές που κλείνουν τα πανεπιστήμια δεν το κάνουν για να χάσουν την εξεταστική. Αν συμφωνείτε σε όλα τα μαστιγώματα του νόμου-σχεδίου, καλά κάνετε και υπερασπίζεστε την άποψή σας. Αν διαφωνείτε όμως και με τα μέτρα και με την κατάληψη, πηγαίνετε στις συνελεύσεις σας και προτείνετε έναν άλλο τρόπο μάχης γιατί, αν θέλετε τη γνώμη μου (και μόνο αυτό είναι, μια γνώμη), να σκύψουμε το κεφάλι και να πούμε “ναι” σε όλα για να μη χάσουμε χρόνο μας βάζει στην ίδια πορεία -και χειρότερη- με τη γενιά των γονιών μας και μας κάνει άξιους όλων αυτών που περνάμε.

            Εκτός από τα των καταλήψεων, εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και η στάση της κυβέρνησης..... (-Ωχ). Τελευταία, έχω παρακολουθήσει ιδιαιτέρως όχι μόνο το φοιτητικό κίνημα αλλά το γενικότερο κύμα οργανωμένων κατά επαγγέλματα απεργιών έχοντας στο νου μου ως πιο πρόσφατη την αυριανή απεργία των ΜΜΜ της Αθήνας... Και η στάση της κυβέρνησης παραμένει ιδια όπως και στους φοιτητές: Απειλούν. Τους εργαζόμενους ότι οι απώλειες εσόδων εκείνων των ημερών πιθανότατα θα έχουν ως αποτέλεσμα περικοπές των μισθών και τους φοιτητές ότι θα χάσουν το εξάμηνο αν δε συμπληρωθούν οι 13 εβδομάδες διαλέξεων. Να συμπληρώσω εδώ ότι ο νόμος αυτός δεν είναι καινούργιος, Να προσθέσω επίσης ότι πέρυσι και πρόπερσι οι απειλές αυτές δεν υπήρχαν όταν οι καθηγητές μας ακύρωναν μαθήματα για να ελέγξουν τα ρευματικά τους ή δεν έβρισκαν πάρκινγκ ή αποφάσιζαν αυτοί να απεργήσουν... Αν και οι καθηγητές είναι οι τελευταίοι που κατηγορώ αυτήν την περίοδο μια που ο νόμος-σχέδιο τους επηρεάζει ακόμη περισσότερο. Ακολουθεί το μήνυμα του πρύτανη ΑΠΘ και καλώ τους συμφοιτητές για... αποκρυπτογράφηση!!

Αγαπητά μέλη της Πανεπιστημιακής Κοινότητας,

Κοινός τόπος για όλους είναι η υπεράσπιση του δημόσιου Πανεπιστημίου, η αναβάθμιση της ακαδημαϊκής του λειτουργίας και η προστασία των ακαδημαϊκών ελευθεριών.
Δυστυχώς η φετινή χρονιά δεν ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Οι ακαδημαϊκές αξίες αμφισβητούνται και υπονομεύονται.
Ανεξάρτητα από την τοποθέτηση του καθενός απέναντι στο νέο θεσμικό πλαίσιο  για τα ΑΕΙ, αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία σήμερα είναι να κρατήσουμε το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης όρθιο στην πιο δύσκολη ίσως στιγμή του.  Με αυτό το πνεύμα, το πρώτο που πρέπει να διασφαλίσουμε είναι η συνοχή της ακαδημαϊκής κοινότητας. Να μην επιτρέψουμε στην αμφισβήτηση και τη διχόνοια να μας διαιρέσουν και να μας αποδυναμώσουν.
Όλοι μαζί, καθηγητές, φοιτητές και εργαζόμενοι, αποτελούμε την καλύτερη εγγύηση  για τη διασφάλιση της ομαλής ακαδημαϊκής λειτουργίας.
Ας προσπαθήσουμε να το κάνουμε πράξη σε μια εξαιρετικά δύσκολη εποχή, τόσο για το Πανεπιστήμιο, όσο και για την ίδια τη χώρα.

Με τις σκέψεις αυτές ευχόμαστε σε όλες και όλους καλή ακαδημαϊκή χρονιά με περίσκεψη και δύναμη.


Iωάννης Α. Μυλόπουλος, Πρύτανης ΑΠΘ
Ιωάννης Δ. Παντής, Αντιπρύτανης Οικονομικού Προγραμματισμού και Ανάπτυξης
Δέσπω Αθ. Λιάλιου, Αντιπρύτανις Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού
Σοφία Α. Κουίδου-Ανδρέου, Αντιπρύτανις Έρευνας

Παρακαλώ, εξοργιστείτε!

Σοφία Πυργιώτη

PEEPING TOM: ΠΟΣΕΙΔΟΔΙΑΚΟΠΕΣ? ΑΣ ΔΙΑΛΥΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ

Τα τελευταία τρία χρόνια όλη η καλοκαιρινή καταστροφολογία έχει πέσει γύρω από το κάμπινγκ του ΑΠΘ στο Ποσείδι. Βουλωμένες τουαλέτες, χάλια φαγητά, ο ένας πάνω στον άλλο, διαστημόπλοια, εξωγήινοι, AIDS και το global warming, όλα συμβαίνουν. Όντας φαν των φτηνών και “χαλαρών” διακοπών αυτά τα τελευταία καλοκαίρια δεν έχω λείψει από το Ποσείδι και αυτό που έχω να πω είναι ότι τίποτα από αυτά δεν είδα με τα μάτια μου.

            Σίγουρα τα πρώτα δύο σαββατοκύριακα είναι δύσκολα αλλά μην ξεχνάμε ότι είναι ακόμη επιλογή μας το πότε θα πάμε και -με μια δόση υπερβολής- πάνω-κάτω ξέρουμε τι θα συναντήσουμε. Στην τελική, μιλάμε για ένα φοιτητικό κάμπινγκ στο οποίο, μέχρι φέτος τουλάχιστον, δε δίναμε ούτε σεντ. Όσοι έρχονται στο φοιτητικό κάμπινγκ με προσδοκίες rooms to let και άνω καλύτερα να μην έρθουν ποτέ, απλά γεμίζουν τους υπόλοιπους με αρνητική ενέργεια και γκρίνια σε ένα μέρος που πιο “χαλλλαρά” δε γίνεται. Επίσης, ξέρω πάμπολλα άτομα που δεν έχουν πάει ποτέ και τους έχει δημιουργηθεί η εικόνα μιας χωματερής με έξαλλους φοιτητές.

            Επί του θέματος, μόλις γύρισα από μια εβδομάδα ολόκληρη στο Ποσείδι και αυτό που έχω να πω είναι ότι πέρασα ΥΠΕΡΟΧΑ. Οι τουαλέτες ήταν πεντακάθαρες ακόμη και το Σάββατο και, για να προσθέσουμε και κάτι άλλο επ'αυτού, δίπλα από ΚΑΘΕ τουαλέτα υπάρχει λάστιχο οπότε οποιοσδήποτε δεν είναι αρκετά κομπλεξικός ώστε να θέλει να “τρολλάρει” και στις διακοπές επιστρατεύει το φιλότιμό του και σταματάει να γκρινιάζει. Το γεγονός ότι μπορείς να τρως φρούτο, φαγητό και σαλάτα με 2 και 3 ευρώ, σε μια ποικιλία τριών διαφορετικών φαγητών και ποιοτικά καλύτερο από τους γύρους που κατεβάζουν όλοι επί ένα χειμώνα είναι ευτύχημα. Όσο για το χώρο -και εδώ θα εμμείνω στο Σάββατο- είναι αλήθεια ότι στο beach bar γίνεται ο χαμός. Ωστόσο, Σάββατο απόγευμα και υπήρχε ακόμη αρκετός χώρος για να στηθούν σκηνές και κάθε “στρουμφοχωριό” είχε και τον προσωπικό του χώρο ώστε να μην είναι ο ένας πάνω στον άλλο. Και μιλάμε για το τρίτο σ/κ λειτουργίας.

            Επίσης, αυτό που παρατήρησα ήταν ότι φέτος το Ποσείδι ήταν πιο ήρεμο από ποτέ. Τα παιδιά ήρθαν για να χαλαρώσουν, προτιμούσαν να κάθονται στην παραλία παρά να χτυπιούνται στις μπάρες και ως συνήθως το αλκοόλ -του Lidl- έρρεε άφθονο. Ωστόσο έχω να καταγγείλω την Πιθηκίαση όλων που απλά αμολούν τα σκουπίδια τους από δω κι από κει και ο χώρος ακόμη και η παραλία που ασχημαίνουν είναι αποκλειστικά δική μας ευθύνη. Και μία ακόμη καταγγελία όσον αφορά το -ιδιωτικό- beach bar το οποίο χρέωνε τον μισή-μερίδα-καφέ 2,5 και 3,5 ευρώ και τα αναψυκτικά 2. Ντροπή σας. Αν θέλουμε όμως να σας αγνοήσουμε μπορούμε πάααρα πολύ εύκολα και δε θα σας βγει σε καλό.

            Τέλος, όσον αφορά τα 5 ευρώ που από φέτος τέθηκαν σαν είσοδος για όλη τη σεζόν το βρίσκω απολύτως λογικό και, απ' ότι φαίνεται, έπιασαν τόπο στην καλύτερη λειτουργία του κάμπινγκ. Μιλάμε για ένα μέρος που αν το επιθυμεί ο καθένας μπορεί να ξοδεύει πολύ λιγότερα χρήματα από ότι αν ήταν στη Θεσσαλονίκη ή -εννοείται- οπουδήποτε αλλού για διακοπές. Για ακόμη φορά όμως, -drum roll- η ΠΚΣ ήταν εκεί με τα 15 της άτομα και το πανό της για να διαδηλώσει για το “χαράτσι” των 5 ευρώ και για το “φακέλωμα” της φωτογραφίας στην κάρτα εισόδου. Και φυσικά μετά τη μισάωρη διαδήλωσή τους, τα περήφανα παιδιά κάνανε check in και μπήκανε να απολάυσουν κι αυτοί... ποσειδιάσματα. Όσο για το “φακέλωμα”, ήθελα να τους πιάσω έναν ένα και να τους ρωτήσω πόσοι από αυτούς έχουνε facebook. Enough said.

            Τελικά... ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΑ ΚΑΙ ΘΑ ΞΑΝΑΠΗΓΑΙΝΑ ΚΑΙ ΘΑ ΞΑΝΑΠΗΓΑΙΝΑ και περιμένω να δω όλον αυτόν το χαρούμενο κόσμο ξανά εκεί! Οι γκρινιάριδες να πάτε στις Καλλιθέες και στις Μυκόνους στα δωματιάκια σας, τα άσπρα σεντονάκια σας, τους τοίχους τριγύρω σας και αφήστε μας εμάς να κάνουμε στρουμφοχωριά! See you there!

Σοφία Πυργιώτη

spyrgioti@rouamat.com