PEEPING TOM: ΣΤΟΥ ΓΑΠ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΟΣΟ ΘΕΛΕΙΣ ΒΡΟΝΤΑ

Άρθρο 120

1.    Το Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την Ε' Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Υπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Ιουνίου 1975.

2.    Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.

3.    Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

4.    Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.

(Πηγή: http://el.wikisource.org/wiki/Σύνταγμα_της_Ελλάδας)

   Ας ξεκινήσουμε έτσι λοιπόν, από τα βασικά. Αυτό που λέει εν ολίγοις το τελευταίο άρθρο του Συντάγματός μας, είναι ότι έχουμε υποχρέωση σαν Έλληνες πολίτες, εκτός από το να το τηρούμε, να το προστατεύουμε με κάθε δυνατό τρόπο απέναντι σε όσους προσπαθούν να το “παραβλέψουν”, ας πούμε επιεικώς.

           

  Φυσικά αναρωτιέστε “και ποιος ακριβώς πήγε να το καταλύσει?”. Σύμφωνα με παρατηρήσεις του Γεωργίου Κασιμάτη, συνταγματολόγου και καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, το αγαπημένο πλέον όλων μνημόνιο είναι αντισυνταγματικό και, καθ' ότι αναγνωρίζω την αδυναμία μου στα νομικά ζητήματα σας παραθέτω τα λεγόμενά του.

“… Να σας πω δε για την «τρόικα» είναι, ακριβώς επειδή οι συμβάσεις αυτές είναι αντίθετες και οι όροι όλοι αντίθετοι με την «Διεθνή Νομιμότητα» και με το Σύνταγμά μας, η εξουσία που ασκείται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, ως προς τις υποχρεώσεις των δανειακών συμβάσεων και του «μνημονίου», είναι:

«Εξουσία εκτός Συντάγματος».

Είναι δηλαδή «Πραξικοπηματική Εξουσία».

Είναι, όπως λέγαμε στα θρανία της Νομικής, de facto εξουσία!

Αυτό σημαίνει ότι και η τρόικα, αυτή τη στιγμή, δεν είναι νόμιμη, είναι παράνομη και η παρουσία της ακόμη!

Γι’ αυτό είμαστε «εκτός Δικαίου».”

(πηγή: http://olympia.gr/2010/12/30/ο-καθηγητής-κ-γεώργιος-ι-κασιμάτης-γι/)

   Συνδυάζοντας τις δύο αυτές παραμέτρους, ο δρ. Κασιμάτης μας παροτρύνει εμμέσως πλην σαφώς να αντιδράσουμε, να “εξεγερθούμε” και όποια άλλη λέξη θα επέλεγε κανείς ανάλογα με τις πολιτικές του πεποιθήσεις...! (σναπ!). And so did we! 300.000 άτομα στους “αγανακτισμένους, αλλεπάλληλες διαμαρτυρίες στη ΔΕΘ – συλλογικές ή συγκεντρωμένες, πληθός φοιτητικών αντιδράσεων και “συντεχνιακών” απεργιών. Το επακόλουθο όλων ήταν ένα με πολιτικά και κοινωνικά παρακλάδια. Καταστολή ή άγνοια... αλλά δυστυχώς δεν είναι το ίδιο νόμισμα?

   Από τη μία η διαταγμένη, απροκάλυπτη, απροκάλεστη και άγρια καταστολή όλων των λαϊκών, αν και αντιπαθώ τη λέξη, αντιδράσεων. Το 90% των διαμαρτυριών ήταν απόλυτα ειρηνικό είτε μιλούμε για απεργία είτε για κατάληψη είτε για πορεία. Ωστόσο, ακριβώς στο δευτερόλεπτο που η κάθε προσπάθεια πήγαινε να ακουστεί και να ζητήσει, τα όργανα του νόμου ήταν εκεί για να τον προστατεύσουν... από τους πολίτες του και από τα άτομα που αυτός ο νόμος αντιπροσωπεύει. Χιλιάδες οι διαμαρτυρίες για άγριες επιθέσεις των αστυνομικών, πάμπολλες επίσης και οι συγκρίσεις πολιτικά ασημάδευτων ανθρώπων με την εποχή της χούντας, η πλειονότητα των οποίων έφτασε μέχρι τα μέσα -έντυπα, ηλεκτροακουστικά ή ηλεκτρονικά- αλλά μέχρι το επόμενο θέμα είχε ξεχαστεί και συνεχίζει να “πλασάρεται” ως παράπονο. Συγχαρητήρια. Το “μπατσόκ” είναι εύστοχο.

   Από την άλλη, ο γλυκύτατος Γεώργιος Ανδρέας Παπανδρεόυ να δηλώνει με περισσή συγκίνηση στους Γερμανούς βιομήχανους και στην “πεθερά” του τη Μέρκελ στο Βερολίνο πως δεν υπολογίζει το πολιτικό -και συνεπώς κοινωνικό- κόστος. Συνάμα εδώ και τόσους μήνες, ο ΓΑΠ θα κάνει τα πάντα για να αποφύγει να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τον κοινωνικό ξεσηκωμό σε σημείο που πήγε για δηλώσεις στο λιμάνι της ΔΕΘ με... βαρκούλα ('Οθωνας?)... Και φυσικά καμία δήλωσή του για αυτό στα μέσα.               

            Και μέχρι πότε μπορείτε να αγνοείτε 10 εκατομύρια φωνές, κύριε Παπανδρέου? ...και, ναι, αυτό είναι απειλή.

Σοφία Πυργιώτη

Editorial: Tell me lies, tell me sweet little lies

 

  Αλήθεια ή ψέματα, τι προτιμάτε; Πολλές φορές, στην προσπάθεια μας να έχουμε το κεφάλι μας άδειο και την συνείδηση μας καθαρή, προσπαθούμε να πούμε την αλήθεια αλλά και την απαιτούμε από τους γύρω μας. Όμως η αλήθεια είναι ότι η αλήθεια πονάει , έτσι πολλές φορές στην αναζήτηση της αλήθειας ενδόμυχα εμποδίζουμε τους εαυτούς μας να δούμε το τι πραγματικά συμβαίνει προκειμένου να μπορέσουμε να συνεχίσουμε την ύπαρξη μας και να μην αφήσουμε όλα τα κακά γύρω μας να μας εμποδίζουν.

  Προς τι λοιπόν, αυτή προσπάθεια αποκρυπτογράφησης του εσωτερικού διχασμού που λαμβάνει χώρα στο μυαλό και στην καρδιά των ανθρώπων; Μα είναι πολύ απλό, από αυτή την εσωτερική διαμάχη προκύπτουν πολλές λάθος αποφάσεις που έχουν σαν αποτέλεσμα πολλά προβλήματα.

  Για να γίνω πιο συγκεκριμένος ας πάρουμε τα πράγματα ιστορικά, με αρχή και τέλος την ΔΕΘ. «Λεφτά υπάρχουν». Ίσως η πιο χαρακτηριστική φράση της κρίσης του ‘08 που θα θυμόμαστε όλοι για το επόμενο της ζωής μας. Ξέραμε πως θα υπάρξουν και επίσης πως θα βρεθούν (η αλήθεια). Πιστέψαμε όμως πως υπήρχαν και θα μας δινόταν ως δια μαγείας για να σωθούμε (το ψέμα). «Νέα μέτρα δεν θα υπάρξουν» ιστορική φράση Νο2, που ήρθε να προστεθεί στους διαλόγους αυτού του θεάτρου του παραλόγου. Δεν υπήρχε περίπτωση να μπει το δάχτυλο στο μέλι, για να μην πω που αλλού και να μην συνεχίσει (η αλήθεια). Θεωρήσαμε πως μετά από την σταύρωση έρχεται η ανάσταση και θα λυτρωθούμε (το ψέμα). Ουδείς δεν αναλογίσθηκε, πως πρώτα ακολουθεί ο εξευτελισμός, το μαρτύριο και μετά η ανάσταση, αλλά κι αυτό αν σε λένε Ιησού. «Ξέρουμε πως νιώθει ο Έλληνας πολίτης, οικογενειάρχης, νέος κλπ.» μια φράση από τις πολλές που πήγαν να αντικαταστήσουν το χέρι στην πλάτη. Μα υπήρχε περίπτωση ποτέ οι άνθρωποι που ζουν τόσο πλουσιοπάροχα, με τόση εξουσία, τόσο prestige κλπ. να ταυτιστούν με τον καθημερινό πολίτη απ’ τον οποίον πιστέψτε με ποτέ δεν προήλθαν; (η αλήθεια). Θεωρήσαμε λογικό ότι αφού εκλέγονται και πληρώνονται από μας, θα νοιαστούν και για μας (το ψέμα). «Η δημοσιονομική κρίση της χώρας μας θα αντιμετωπιστεί με τα πιο δίκαια και αποτελεσματικά μέτρα» εδώ και αν φαίνεται ξεκάθαρα η επιθυμία μας για να μην ακούσουμε αυτό που θεωρητικά θέλουμε και πρέπει να ακούσουμε. Η δημοσιονομική κρίση πηγάζει από το  πρόβλημα του δημόσιου τομέα, που με δημόσια κονδύλια έχτιζε ιδιωτικές περιουσίες σε δημόσιους υπαλλήλους, που δημόσια τις επιδείκνυαν και δημοσίως τις σπαταλούσαν. Κατ’ επέκταση τα δημόσια γλέντια θα έπρεπε να κοπούν, προκειμένου δημοσιονομικά να συρρικνωθούμε και εθνικά να αναπτυχθούμε (η αλήθεια). Μιας και λίγο πολύ η μισή Ελλάδα είναι βολεμένη σε αυτή την κατάσταση και η άλλη μισή θα αντέξει (τόσα χρόνια δεν το έκανε;) θεωρούμε δεδομένο ότι ποτέ δεν θα αγγίξει καμία κυβέρνηση το εκλογικό τάγμα που ονομάζεται δημόσιο μιας και οι Τροϊκανοί είναι στα δικά μας χωράφια (το ψέμα). Ναι αλλά τα λεφτά είναι δικά τους και έτσι όπως προχωράμε σε λίγο και τα χωράφια.

  Το αποτέλεσμα, είναι λοιπόν ότι τόσα και τόσα θα είχαν αποφευχθεί ή και αποδεχθεί κοινωνικά, αν και μόνο αν βλέπαμε την αλήθεια. Αλλά από την άλλη αυτός που θα έβλεπε την αλήθεια κατάματα και θα την αποδεχόταν, δεν θα αποτελούσε τίποτε άλλο από έναν ματαιόδοξο που δεν ελπίζει πάντα στο κάτι καλύτερο. Την ίδια στιγμή θα ήταν και ο πιο προετοιμασμένος απ’ όλους.

  Το ποια κατηγορία σας εκφράζει νομίζω είναι ξεκάθαρα δική σας επιλογή, χωρίς να σημαίνει ότι υπάρχει λάθος ή σωστή. Προσωπικά, άλλοτε ανήκω στην μία και άλλοτε ανήκω στην άλλη, το μόνο λάθος που κάνω είναι να ανήκω στην εκάστοτε την λάθος στιγμή…

   Για να μην σας αφήσω όμως έτσι, γιατί είχα μερικά mail σχετικά με την ΔΕΘ και την ομιλία που θα ακολουθούσε από τον πρόεδρο της ΝΔ κ. Αντώνη Σαμαρά ας απαντήσω σε μερικά πράγματα. Πρώτον, ναι το γεγονός ότι η ΔΕΘ μας κόστισε σε επίπεδο αστυνομικών δυνάμεων, μεταφοράς και προστασίας του πρωθυπουργού κλπ κοντά στο 1,5 εκ. ευρώ είναι εξωφρενικό, σε ημέρες κρίσης, αλλά και σε φυσιολογικές περιόδους κατ’ εμέ. Αυτό όμως που πραγματικά θα έπρεπε να απασχολεί τον κόσμο είναι, γιατί σε ένα δημοκρατικό κράτος ένας δημοκρατικά εκλεγμένος αρχηγός που θεωρεί τον εαυτό του σωτήρα της χώρας, φοβάται τόσο να κυκλοφορήσει μόνος του. Καθαρός ουρανός, αστραπές δεν φοβάται σωστά;

   Δεύτερον, μιας και η ομιλία του κ. Σαμαρά καθώς και η συνέντευξη τύπου έλαβε χώρα μέσα στο ΣΚ, μπορώ να σχολιάζω σήμερα και δεν μπορούσα να απαντήσω πιο πριν. Το λοιπόν, η χώρα μπορεί να σωθεί μέσα σε λίγο καιρό, με επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου, με την κυβέρνηση δίπλα στον πολίτη, με μία νέα, ισχυρή Ελλάδα (!) κατά τον πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αλήθεια ή ψέματα; Τα συμπεράσματα δικά σας…

Καλή εβδομάδα σε όλους!

Υ.Γ. Τώρα που θα μας κόψουν όλους το ρεύμα και οι Εκκλησίες θα είναι οι μοναδικές που δεν θα φορολογηθούν το «Δεύτε λάβετε φως» θα πάρει τελείως διαφορετικό νόημα. Αντί για λαμπάδες θα παίρνουμε φορτιστές. Η νεολαία επίσης θα ξανά-αποκτήσει επαφή με τους ναούς αφού θα πρέπει να φορτίζουν το smartphone, οι παππάδες προκειμένου να την καλοδεχτούν θα ακολουθήσουν μία σειρά σεμιναρίων με θέμα το νέο λογισμικό AgIOS. Τέλος θα δημιουργηθούν ειδικά κοινωνικά net καφέ μέσα στις Εκκλησίες, όπου ο καθένας θα έρχεται με το laptop του για να συνδεθεί στο internet και θα έχουν μότο το PLUG AND PRAY!

Υ.Γ.1 Αφού έγινε το κακό με τα βιβλία που έρχονται μόνο σε DVD, θα είναι καλό να επωφεληθούμε από την κατάσταση. Είναι καιρός να μπει πιο δυναμικά η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία και να υποστηριχτεί η ελληνική αγορά. Τζούλια Αλεξανδράτου, ήρθε η ώρα να προσφέρεις στην Ελληνική κρίση!

Κωνσταντίνος Μουράτης

Editorial: Θα πληρώσετε σε μετρητά ή νεφρά;

  Άφησα την προηγούμενη εβδομάδα στην άκρη την αρθρογραφία, στο πλαίσιο του να παρακολουθήσω πολύ στενά την ιστορία της παιδείας και πιο συγκεκριμένα των πανεπιστημίων και των καταλήψεων. Αφού λοιπόν άκουσα, διάβασα, σημείωσα, συζήτησα και έκανα ότι θα έπρεπε να κάνω για να κοιτάξω το θέμα σφαιρικά, τελικά απογοητεύτηκα. Ναι, η αλήθεια είναι ότι περίμενα παραπάνω από την νεολαία του σήμερα. Επανειλημμένα έχω διαφωνήσει με την πρακτική του δρόμου και της κατάληψης, καθώς επανειλημμένα με έχει απογοητεύσει και έχει αποτύχει. Επειδή πολύ πιθανό να ρωτήσετε, τι θα έπρεπε να περιμένω θα εξηγηθώ. Η επανάσταση δεν αφορά μόνο σε δημιουργία αταξίας στην υπάρχουσα τάξη πραγμάτων μέσω πρόκλησης συστημικών απειλών, χρησιμοποιώντας ως μέσα τα πανό και τις φωνές. Το σύστημα είτε πολιτικό, είτε κοινωνικό, είτε ακόμη και οικονομικό, αποτελείται από άτομα τα οποία ακολουθώντας έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, δημιουργούν συμπεριφορές που με τη σειρά τους δημιουργούν δομές που διαμορφώνουν τα θεμέλια για την ύπαρξη ενός συστήματος. Αυτό που συνεπάγεται από τα παραπάνω, είναι ότι αν επιθυμεί μία κοινωνία να τραντάξει και κατ’ επέκταση να αλλάξει ένα υπάρχον σύστημα θα πρέπει να χτυπήσει τα θεμέλια του. Αλλά αυτό είναι Μηχανική 1.01 και δεν χρειάζεται να σας το πω εγώ. Αυτό που όμως δύσκολα πολλές φορές βλέπουμε, παρ’ όλη την απλότητα του, είναι  ότι οι πραγματικές βάσεις του συστήματος είναι τα μυαλά των ανθρώπων που το συναρθρώνουν. Με απλά λόγια χρειαζόμαστε καινούργια μυαλά, όχι στην ηλικία αλλά στις απόψεις. Δυστυχώς βέβαια σπανίζουν τα μυαλά αυτά και έτσι κοντά στα ξερά καίγονται και 230 σχολές με δεκάδες χιλιάδες φοιτητές.

   Αυτό που θα περίμενα, για να κλείσω, θα ήταν ένα κίνημα που δεν θα υποστήριζε την ακύρωση του νέου νόμου για την παιδεία, άλλα την βελτίωση του, λαμβάνοντας υπόψη συνθήκες, ανάγκες, οράματα. Το να θεωρούμε ακόμη ότι υφίσταται άσυλο είναι στενόμυαλο, ότι κανένας δεν θα μας ανταγωνιστεί και ότι το ελληνικό πανεπιστήμιο μας στρώνει κόκκινο χαλί για το μέλλον μη ρεαλιστικό και ότι θα μπορούμε εσαεί να σπουδάζουμε δύο και τρεις σχολές χωρίς να πληρώνουμε ένα ευρωσεντ τρελό. Αλλά από την άλλη όταν  ακόμα απέναντι σε προτάσεις αντίθετες από αυτές που υπερασπιζόμαστε, ανατρέχουμε σε μεθόδους που θεωρητικά αποβάλαμε από την κοινωνία μας 37 χρόνια πριν, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας...

  Αρκετά όμως με την παιδεία, ας περάσουμε σε πιο άμεσα μέτρα, όπως αυτό που ανακοινώθηκε χθες από τον Υπουργό Οικονομικών Ευ. Βενιζέλο, το λεγόμενο χαράτσι. Λίγα λόγια για αυτό. Πρώτον επιβάλλεται σε όλους του ιδιοκτήτες  ακινήτων. Αν λοιπόν είστε ενοικιαστές τα βρίσκετε με τον ιδιοκτήτη σας στο νοίκι. Δεύτερον, θα υπάρξει μία εφάπαξ δόση φέτος προκειμένου να μπορέσουν να εμφανισθούν τα έσοδα στο απολογισμό του Φεβρουαρίου, και στη συνέχεια θα ξαναπληρώσουμε του χρόνου σε δόσεις. Η χρεώσεις για φέτος θα πάνε μεσοσταθμικά στα 4 ευρώ το τμ και στα 0,5-10 ευρώ το τμ το 2012. Πολύ παραπάνω, θα έχουμε την πληρωμή αναγκαστικά καθώς θα εισαχθεί στους λογαριασμούς της ΔΕΗ προκειμένου, να υπάρξει απειλή άμεσα στην βιωσιμότητα του νοικοκυριού αφού δεν γίνετε να ζήσουμε χωρίς ρεύμα.

  Αρκετά αντιφατική κίνηση θα έλεγα, αφού το βράδυ του Σαββάτου μέσω του βήματος της ΔΕΘ ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε με γλυκά λόγια ότι δεν γίνετε να συνεχίσουμε να είμαστε το εξιλαστήριο θύμα της ΕΕ. Αλλά από την άλλη πόσο αληθινά μπορεί να είναι τα λόγια σου όταν δεν είναι γραμμένα από σένα;

  Τα καλά νέα ήταν ότι για πρώτη φορά η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ προσπαθεί να κάνει μία κοινωνική συνεισφορά, αρνούμενη να εισπράξει τα ποσά, λέγοντας ότι συμπάσχει με τον ελληνικό λαό και δεν πρόκειται να βοηθήσει στην περαιτέρω επιβάρυνση του. Λέτε να την γλυτώσουμε;

  Τελευταίο στο οποίο θα ήθελα να μείνω είναι ότι για ακόμη μία φορά η Ελλάδα φαίνεται να την χρεοκοπούν με τα CDS μας να πηγαίνουν στα ύψη, παρότι η Κομισιον διαβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο και ήρθαν να προσθέσουν επί αυτού οι γαλλικές τράπεζες ότι οτιδήποτε κι αν συμβεί θα μας υποστηρίξουν. Που σημαίνει, όπως φυσικά επιβεβαιώνεται και από την πολιτική στην οποία επιμένει η κυβέρνηση, ότι υπάρχει ακόμα ψωμί για να μας πάρουν.

Αν λοιπόν πάτε σε κάποιο ταμείο και πρέπει να πληρώσετε, αλλά δεν έχετε, μην ανησυχείτε ρωτήστε: «Νεφρά δέχεστε;».

Καλή εβδομάδα σε όλους!

Υ.Γ. Έφτιαξα μία ομάδα στο facebook με όνομα «Χαρίστε ή Ανταλλάξτε τα παλιά σχολικά σας βιβλία» για αυτούς που θέλουν να χαρίσουν ή να ανταλλάξουν σχολικά βιβλία για να εξυπηρετηθεί όσο μπορεί το πρόβλημα που βιώνουν οι μαθητές σήμερα. Δεν πρόσθεσα πολλά άτομα και αυτά που πρόσθεσα ήταν απλά για την πραγματοποίηση της ομάδας. Όσοι δεν επιθυμούν να είναι μέλη τους ζητώ συγγνώμη, αλλά θα το εκτιμούσα αν το διέδιδαν όσο μπορούσαν.

Κωνσταντίνος Μουράτης