PEEPING TOM: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΠΙΜΠΟ

   Και οι περισσότεροι -ή πιο εύστοχα οι περισσότερες- θα πείτε “αυτό δε θα γίνει ποτέ”. Αγαπημένοι μου συνοδοιπόροι, αφήστε το μέλλοντα˙ αυτό ΗΔΗ έχει αρχίσει να γίνεται. Πιστή στις λατρεμένες αναδρομές, αυτό που με χάρη και τσαχπινιά ξεκίνησαν η Marilyn, η Brigitte, η Marlene και εμμέσως η Twiggy, αφού χρησιμοποιήθηκε,

κορέστηκε…

 και πλέον γελοιοποιήθηκε.

Δίνει τη σκυτάλη σε νέα πεδία που πλέον πρέπει να κατέχουν τα sex symbols της “νέας γενιάς”. Και για τους άπιστους θέτω ένα ερώτημα: Ποιος δε γέλασε ακόμη και στην 10-χρόνια-πίσω-Ελλάδα με αυτό?

  Έτσι λοιπόν, όσο περνούσαν τα κακόμοιρα αυτά 50 χρόνια, η μπίμπο έχασε τη σπιρτάδα στο μάτι, την τσαχπινιά, το... playfulness, τη χάρη που λέγαμε πριν και, πιστά στα πρότυπα των 90's, τραβήχτηκαν προς την υπερβολή. Η σπιρτάδα στο μάτι έγινε “μόλις ξύπνησα”, η τσαχπινιά έγινε βλακεία,  το playfulness έγινε αργό, μακρόσυρτο, βασανιστικό baby talk και η χάρη... πήγε περίπατο

   Έτσι σύντομα, οι μπίμπο μετονομάστηκαν μετά από πολύ προσπάθεια σε white trash και έγιναν τα νέα it πρόσωπα της σνομπαρίας και του μίσους του κάθε καρμίρη (και για να μην αναρωτιέστε, ο justin bieber συγκαταλέγεται στις μπίμπο). Ποιο είναι το επόμενο βήμα? Εν τέλει, ποια κριτήρια πλέον πληρούν τα νέα πρότυπα και πώς ονομάζονται?  Ας πάρουμε τα πράγματα επαγωγικά. Ποιά είναι τα sex symbols του σήμερα?

  Τι έχουν κοινό? Κάποιες από αυτές είναι έξυπνες. Άλλες που δεν είναι (και αυτό δεν είναι αμαρτία) επιλέγουν να πλασάρουν το έξυπνο ακόμη και το nerdy. Nα σημειώσω ότι έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία αυτό που θέλουν να εκπροσωπούν από αυτό που είναι. Άλλες πάλι κάνουν τη Nicole Richie να κλαίει με τα μπούτια τους και να τραβάει τα μαλλιά της ρωτώντας τι κάνει λάθος. Οι περισσότερες έχουν πάνω τους περισσότερο μελάνι από τον κολλητό σου. 'Άλλες τραγουδάνε Tom Waits και άλλες εμφανίζονται σε βίντεο των Korn, κάνοντας αυτό

(το θυμάστε αυτό?)

να ακούγεται χειρότερο από τα στρουμφάκια. Σιγά σιγά αρχίζει να “ανεβαίνει” στο τομέα ακόμη και η ελληνικής καταγωγής (όχι ότι έχει ιδιαίτερη σημασία) Tina Fey. Και κάτι μου λέει ότι δεν το κέρδισε αποκλειστικά με τα κάλλη της.

    -Σοφία, ιδιαίτερα χαρωπή ακούγεσαι για τις εξελίξεις. Χμμ, ναι? Για να πω την αλήθεια ακόμη δεν έχω ζυγίσει τα καλά και τα κακά για να βγάλω ένα σωστό συμπέρασμα. Από τη μία, φαίνεται ότι το αντρικό κοινό -ή απλά οι μάνατζερ- έχουν ανεβάσει τα στάνταρ τους και το εξωτερικό just isn't enough. Το κοινό που έχουν όλες είναι ότι καθεμιά έχει ένα τουλάχιστον χαρακτηριστικό που μπορείς να ερωτευτείς ξεπερνώντας το κοινότυπο και προφανές πλέον σχόλιο “ωραία γκόμενα” (επιεικώς). Αυτό σημαίνει ότι είτε οι communications experts κατάλαβαν ότι αυτό πουλάει περισσότερο και για περισσότερο καιρό, είτε ότι ο ανταγωνισμός με τις “αποφοίτους-πανεπιστημίουυ-career-women-της-διπλανής-πόρτας” έκανε το hollywood να φαίνεται φτηνό δημιουργώντας μια αμφίδρομη πλέον πορεία “τα πρότυπα ακολουθούν την κανονική ζωή” και όχι αντίστροφα... ή απλά συνέβησαν και τα δύο!

   Ποιο έγινε πρώτο μόνο οι εκ των έσω το γνωρίζουν, σημασία έχει πάντως ότι η ομορφιά ή η σεξουαλικότητα περνάει και αυτή κρίση και στρέφεται σε νέα δεδομένα. Αντίθετα με τα όσα πιστεύουν οι περισσότεροι η αλλαγή είναι καλή, μένει να δούμε που θα την οδηγήσουμε εμείς το ανεκδιήγητο ανθρώπινο είδος! Η ουσία είναι μία:

Είτε ειλικρινά είτε με επικοινωνιακά τρικ η ηλιθιότητα παραγκωνίζεται and that makes me a happy panda. Τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν.

                                                                                                            

Σοφία Πυργιώτη

Exit music for a film: Friends with benefits

«Friends with benefits» ή «Όχι μόνο φίλοι» στα ελληνικά. Πρόκειται για ακόμα μια ευχάριστη ρομαντική κωμωδία με πρωταγωνιστές τον Justin Timberlake και την Mila Kunis.

  Η Jamie (Mila Kunis), μια διευθύντρια στρατολόγισης υπαλλήλων, και ο Dylan (Justin Timberlake), καλλιτεχνικός διευθυντής σε ένα μικρό blog, βρίσκονται στην Νέα Υόρκη για να τον συστήσει σε μια μεγάλη εταιρεία. Αφού τον δέχονται στη δουλειά η Jamie αναλαμβάνει να τον πείσει να μείνει εκεί και μη έχοντας κάποιoν άλλον στην πόλη ο Dylan, περνάει αρκετό χρόνο με  την νέα του φίλη. Καθώς βλέπαν μια ταινία, επηρεασμένοι και από τους πρόσφατους χωρισμούς τους, ανταλλάσουν απόψεις περί φιλίας και σεξ. Σεξ χωρίς συναισθηματικούς δεσμούς μεταξύ φίλων (ακούγεται τόσο απλό και ιδανικό..), αποφάσισαν οι πρωταγωνιστές, αλλά λίγο αργότερα η Jamie θα το σταματήσει ψάχνοντας κάτι πιο συναισθηματικό. Γνωρίζει έναν υποψήφιο πρίγκιπα και αφού περνάει τις δοκιμασίες .. φεύγει! 

  Πληγωμένη γυρνάει στον «φίλο» της να την παρηγορήσει και αυτός με την σειρά του την προσκαλεί για ένα weekend στο πατρικό του στο L.A. Άλλη μια βραδια πάθους μεταξύ των δυο φίλων ακολουθεί και την επόμενη μέρα η Jamie θα φύγει πληγωμένη (ξανά) καθώς κρυφάκουσε τον Dylan να μιλάει για αυτήν στην αδερφή του.

Επιστρέφοντας πίσω, η Jamie αγνοεί τον Dylan ο οποίος την ψάχνει χωρίς να ξέρει τι έγινε. ‘Υστερα από μερικές γονικές συμβουλές αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι μάλλον τα πράγματα δεν πήγαιναν όπως τα είχαν σχεδιάσει. Παγιδεύτηκαν στα κλισέ που μισούσαν και ο μόνος δρόμος ήταν να το παραδεχτούν και να ζήσουν το love story τους.

  Μία ευχάριστη ταινία όπως είπα και πριν, popcorn-friendly θα έλεγα, με ιδιαίτερο στοιχείο την σχέση των δυο πρωταγωνιστών. Επίσης πρέπει να παραδεχτώ τον κύριο Timberlake διότι πριν τον δω να παίζει ήμουν αρκετά προκατειλημμένος αλλά με εξέπληξε ευχάριστα όσες φορές έχω παρακολουθήσει έργο του.

-Στην ταινία ακόμα συμμετέχουν οι :
                -Emma Stone
                -Patricia Clarkson
               -Jenna Elfman
                -Bryan Greenberg
                -Richard Jenkins
                -Woody Harrelson
                -ANDY SAMBERG 

 

Ειδικά ευχαριστώ στον Άρη-Νικόλαο Μανωλίδη.

Σωτήρης Καρύδας

The game is afoot: Τα video games χάσιμο χρόνου; Think again!

Για τους περισσότερους ανθρώπους τα video games είναι καθαρά χάσιμο χρόνου σε αντίθεση με τους gamers που τα θεωρούν κομμάτι της ζωής τους. Με το hobby τους όμως πολλοί gamers καταφέρνουν να κάνουν τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος.

Child's Play Charity

   Το Child's Play δημιουργήθηκε από τους Mike Krahulik και Jerry Holkins γνωστούς από την σελίδα τους, την Penny Arcade με σκοπό να διαθέσουν παιχνίδια για παιδιά που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία. Πολλοί gamers ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και δώρισαν παλιά παιχνίδια, μπογιές, παιδικές ταινίες, οτιδήποτε ένα παιδί θα ήθελε να αποκτήσει. Επίσης, μέσα από events μαζεύουν χρήματα και μέχρι σήμερα έχουν περάσει τα δύο εκατομμύρια δολάρια.

Foldit

   Το Foldit είναι ένα πειραματικό online παιχνίδι σχετικά με την αναδίπλωση πρωτεϊνών. Δημιουργήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Washington και στόχος του είναι να κατανοήσουν καλύτερα το πως οργανώνεται και διπλώνει ένα τρισδιάστατο μόριο πρωτεΐνης. Αν και υπάρχουν αλγόριθμοι για την διαδικασία αυτή, απαιτείται τεράστια υπολογιστική δύναμη για να επιτευχθεί μέσω υπολογιστών. Έτσι λοιπόν αποφάσισαν να αναθέσουν στους gamers την δημιουργία ενός μοντέλου για ένα ένζυμο που συνδέεται με έναν ίο παρόμοιο με το AIDS. Μέσα σε 2 βδομάδες οι gamers κατάφεραν να λύσουν το πρόβλημα που παίδευε την επιστημονική κοινότητα για 10 χρόνια και τα ονόματα τους δημοσιεύθηκαν μαζί με των ερευνητών.

Αυτοί είναι λίγοι από τους τρόπους που απαντούν οι gamers στην δυσφήμηση των υπόλοιπων media. Και είμαι σίγουρος ότι η ευρηματικότητα τους δεν θα σταματήσει εκεί…www.childsplaycharity.org

Χαρίλαος Χυτάς

The Geek Limbo: Comic book review: Old man Logan

   Το Wolverine: Old man Logan είναι μία ιστορία 8 τευχών γραμμένη από τον Mark Millar που όμως τα γεγονότα του δεν ισχύουν στο παρόν του Marvel Universe αλλά είναι περισσότερο μία διαφορετική προοπτική για το μέλλον των γνωστών υπερηρώων,

   Στο κόσμο του Old man Logan οι κακοί έχουν νικήσει. Έτσι απλά. Μετά από μία απόφαση να οργανωθούν όλοι κάτω από τον ίδιο σκοπό κατάφεραν να εξαπολύσουν μία αιφνίδια επίθεση σκοτώνοντας τους περισσότερους υπερήρωες. Ο Wolverine έχοντας επιζήσεις αποφασίζει να ζήσει ειρηνικά όση ζωή του μένει και ξεκινάει μια οικογένεια και δουλεύει ως αγρότης στο Sacramento. Η χώρα ολόκληρη έχει διαιρεθεί σε διαφορετικές περιοχές που ανήκουν στον Dr Doom, Kingpin, Red Skull (o οποίος αυτοανακηρύχτηκε πρόεδρος της Αμερικής) και στην οικογένεια του Hulk. O Logan χρειάζεται επειγόντως λεφτά για να πληρώσει τους ιδιοκτήτες της γης του, τους rednecks εγγονούς του Hulk, που απειλούν αυτόν και την οικογένεια του, γι’ αυτό και αναλαμβάνει μια δουλειά που του προτείνει ο τυφλωμένος Hawkeye, ως οδηγός για να τον βοηθήσει να παραδώσει ένα μυστικό παράνομο πακέτο στην άλλη άκρη της χώρας.

   Το Old man Logan με συγκλόνισε. Αποτελεί αδιαμφισβήτητα μία από τις πιο δυνατές ιστορίες που κυκλοφόρησε ποτέ η Marvel. Ο Mark Millar καταφέρνει να εγκλωβίσει το πνεύμα ενός πονεμένου και μετανιωμένου για τα λάθη του παρελθόντος Wolverine που προσπαθεί να εξιλεωθεί ζώντας μία όσο γίνεται φυσιολογική ζωή χωρίς βέβαια να δημιουργεί μια βαρετή ιστορία, κάθε άλλο. Ποτέ δεν έχουμε δει τον Wolverine τόσο εκτεθειμένο και ανθρώπινο πολεμώντας ενάντια πιθανοτήτων και καταστάσεων από τις ελπίδες είναι δεδομένο πως έχει ήδη χάσει στο παρελθόν. Κάθε τεύχος είναι γεμάτο εκπλήξεις και αποτυπώνει ένα ξεπεσμένο μέλλον που η μόνη του ελπίδα είναι να σκάσει μύτη ο Galactus και να τον καταπιεί για μεσημεριανό.

   Η ιστορία μπορεί να συγκριθεί πολύ άνετα με το αντίστοιχο έπος του Batman, The Dark Knight Returns γραμμένο από το Frank Miller καθώς και στα 2 comic παρακολουθούμε 2 γερασμένους υπερήρωες που προσπαθούν να προσαρμοστούν σε έναν αφιλόξενο πια για αυτούς κόσμο όπου η επιστροφή τους κάθε άλλο παρά ευπρόσδεκτη είναι και τα σημάδια του χρόνου φαίνονται επάνω τους τόσο εμφανισιακά όσο και πνευματικά. Η ιστορία του Old Man Logan κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2008 στα τεύχη Wolverine 66-72 και έληξε το Σεπτέμβριο του 2009.

Βαγγέλης Σωφρονάς

Η κουτσομπόλα μέσα μου: Ηχητικό ντοκουμέντο

  Ένα ηχητικό ντοκουμέντο παρουσιάστηκε στη δίκη του γιατρού του Μάικλ Τζάκσον, Κόνραντ Μάρεϊ. Σε αυτό ο διάσημος τραγουδιστής «θρηνεί» για την δυστυχισμένη παιδική του ηλικία. Στο ηχητικό ντοκουμέντο ο Μάικλ Τζάκσον, υπό την επήρεια φαρμάκων, μιλούσε έξι βδομάδες πριν από τον θάνατό του, για τις συναυλίες που ετοίμαζε. Ο Μάικλ Τζάκσον είπε στον Κ.Μάρεϊ ότι σχεδίαζε να φτιάξει ένα νοσοκομείο για παιδιά -το μεγαλύτερο στον κόσμο- μετά τις συναυλίες. «Αυτό θα το θυμούνται περισσότερο από τις εμφανίσεις μου» είπε ο τραγουδιστής στον γιατρό του στις 10 Μαΐου του 2009. «Αγαπώ τα παιδιά. Τα αγαπώ γιατί δεν είχα παιδική ηλικία» πρόσθεσε ο Μάικλ Τζάκσον. «Νιώθω τον πόνο τους. Νιώθω αυτό που τα πληγώνει. Μπορώ να το αντιμετωπίσω» είπε. Προς το τέλος της ηχογράφησης, ακούγεται η φωνή του Κόνραντ Μάρεϊ να λέει στον Μάικλ Τζάκσον: «Είσαι καλά; Ακολουθούν μερικά δευτερόλεπτα σιωπής και μετά ο Μ.Τζάκσον απαντάει: «Κοιμάμαι».

  Το ηχητικό ντοκουμέντο βρέθηκε στο κινητό τηλέφωνο του γιατρού του τραγουδιστή και παρουσιάστηκε στη δίκη με στόχο να δείξει ότι ο γιατρός γνώριζε για πολλές εβδομάδες την επήρεια που είχαν τα φάρμακα που έδινε στον ποπ σταρ. Οι εισαγγελείς κατηγορούν τον Κ.Μάρεϊ ότι έδρασε «απρόσεκτα» και έδωσε στον Μάικλ Τζάκσον μια θανατηφόρα δόση ηρεμιστικού. Η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι ο ίδιος ο Τζάκσον έλαβε μεγάλη δόση του φαρμάκου. Αναμένουμε όλοι τα αποτελέσματα της δίκης.

Πηνελόπη 

Η κουτσομπόλα μέσα μου: Λογικό μου ακούγεται...

  Φαίνεται πάντως πως τα βάσανα δεν έχουν τέλος για την 48χρονη Demi, μιας και νέα δημοσιεύματα σήμερα θέλουν τον σύζυγο της τη μοιραία βραδιά της 23ης Σεπτεμβρίου, να την απάτησε με δυο γυναίκες ταυτόχρονα, μια εκ των οποίων και η 23χρονη Sara Leal. Σύμφωνα με υπάλληλο του ξενοδοχείου στο San Diego όπου διέμεινε ο Κutcher με τα κορίτσια του σε πολυτελή σουίτα, στο τζακούζι δεν ήταν μόνος του αλλά παρέα με μια φίλη της Leal. Οι τρεις τους, έζησαν μερικές «καυτές» στιγμές μέσα στο τζακούζι –το οποίο να σημειώσουμε βρίσκεται εξωτερικά στη βεράντα της σουίτας- αφού όπως αναφέρουν οι αυτόπτες μάρτυρες, το τρίο ήταν ολόγυμνο και επιδιδόταν σε όργια!

  Όσο για την Demi Moore; Η τωρινή της εικόνα σοκάρει. Η 48χρονη ηθοποιός έχει συρρικνωθεί στην κυριολεξία έπειτα από την απιστία του συζύγου της Ashton Kutcher. Bρίσκεται στα πρόθυρα της ανορεξίας αφού ζυγίζει μόλις 44 κιλά με ύψος 1,65! Ήταν που ήταν πολύ αδύνατη, μετά την χαζομάρα του 33χρονου Ashton, έχει πάρει για τα καλά την κατιούσα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που όλοι έμειναν με το στόμα ανοιχτό όταν την είδαν στην πρόσφατη πρεμιέρα της για την ταινία «Five». Υπερβολικά αδύνατη, έμοιαζε ακόμα πιο σκελετωμένη μέσα στο μαύρο στενό της φόρεμα. Η ίδια τότε ισχυρίστηκε πως κάνει μια εξαντλητική δίαιτα detox παρέα με τον σύζυγο της. Λίγες μέρες αργότερα όμως, όλοι έμαθαν τον πραγματικό λόγο της σκελετωμένης της εμφάνισης, που δεν είναι άλλος από την απιστία του συζύγου της, παραμονή της επετείου γάμου τους.

  Τα σχόλια όσων την είδαν από κοντά, τα λένε όλα! «Έδειχνε τρομαχτικά αδύνατη. Τα κόκαλα της εξείχαν που μπορούσες να τα δεις να διαγράφονται από το φόρεμα της. Η Jennifer Aniston δίπλα της, έδειχνε χοντρή». Μ΄ αυτά που ακούει και η Demi είναι να μην χάσει κιλά;

Πηνελόπη

Κουβέντες του στροφαλοθαλάμου: Hot Rods, where it all started from

“Ambition is a dream with a V8 engine”

Elvis Presley

  Everything happens for a reason… Κάποτε στις μεσοπολεμικές ΗΠΑ, η γερουσία κατέστησε παράνομη κάθε δραστηριότητα που έχει να κάνει με το αλκοόλ είτε αυτή ήταν κατανάλωση είτε παραγωγή και διακίνηση. Μάλιστα έβαλε όσα μέσα διέθετε για να κάνει απολύτως κατανοητό το σκεπτικό της στον κόσμο εξοπλίζοντας με έξτρα αρμοδιότητες όλα τα μέσα ελέγχου και καταστολής, από την ακτοφυλακή και συνοριοφύλαξη μέχρι και τις εφορίες, ώστε εάν για οποιονδήποτε λόγο σε πιάναν να διαπράττεις τέτοιο αδίκημα, σε συνεργασία με την αστυνομία, να σε έφερναν προ των ευθυνών σου (ακόμη και ο Al Capone δικάστηκε και φυλακίστηκε με αφορμή αυτό). Για να γλυτώσουν οι επίδοξοι λαθρέμποροι το κυνηγητό, όταν αυτό λάμβανε χώρα επί εδάφους, έπρεπε να είναι πιο γρήγοροι από τα ήδη γρήγορα περιπολικά και καταδιωκτικά των αρμοδίων αρχών. Με βάση τη φιλοσοφία του “less is more” επιδίδονταν σε άγριο γδύσιμο του αυτοκινήτου, αφαιρώντας από προφυλακτήρες και φτερά μέχρι και κόβοντας ή και αφαιρώντας τελείως τις οροφές για να μειωθεί η μετωπική επιφάνεια του αυτοκινήτου. Όλα τα λεφτά βέβαια ήταν οι βελτιώσεις κάτω από το καπό, όταν αυτό υπήρχε βέβαια, όπου εκμεταλλευόμενοι το φοβερό potential του να είσαι ούτος ή άλλως παράνομος, ασελγούσαν στους κινητήρες για να ξεζουμίσουν μέχρι και τον τελευταίο ίππο από το εκάστου 8κυλινδρο θηρίο που αναλάμβανε χρέη powerplant (με 5 και βαλε λίτρα χωρητικότητα άνετα ηλεκτροδοτείς μια μικρή πόλη κι άσε τους ευρωπαίους να μιλάνε turbocompessor και πράσινα άλογα, με όλη τη trendια της λέξης). Κάπως έτσι ξεκίνησε η ιστορία των προκατόχων των American muscles, τα επονομαζόμενα street rods.

  Η απαρχή του customization… Μια έκφραση που ταιριάζει απόλυτα στην περίσταση είναι το μαρκετίστικο “form follows function”, κάτι το όποιο έχουν χρησιμοποιήσει κατά κόρον οι Γερμανοί (οι όποιοι μεταξύ άλλων ψεύδονται ασυστόλως όσον αφορά …και τα δυο σκέλη), και που μεταξύ μας είναι σχεδόν συνυφασμένο με την ύπαρξή μας. Γυρνώντας από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο οι Αμερικανοί στρατιώτες, είχαν στα χέρια τους όχι μόνο το κατάλληλο κίνητρο (ανθίζουσα αγορά αυτοκίνητου) αλλά και πλέον τις κατάλληλες γνώσεις για να επέμβουν σοβαρά στα οχήματα της εποχής. Έχοντας πάψει οι streetroders το κυνηγητό με τους πολισμάνους, έπρεπε κάπου να βρουν διέξοδο για την αναπλήρωση της διαφυγούσας αδρεναλίνης. Έτσι δειλά-δειλά και στη ζούλα επιδίδονταν σε φιλικά «ανοίγματα» για να δουν ποιος έκανε την μεγαλύτερη πατέντα, ενώ οι πρώην κοίτες λιμνών, ιδιαίτερα των υφάλμυρων στο νοτιοδυτικό κομμάτι των ΗΠΑ, έγιναν άψογα proving grounds για τους επίδοξους κοντρίστ της εποχής αφού παρείχαν πέραν από έκταση, επαρκή πρόσφυση, λόγω του σκληρού εδάφους τους, αλλά και μέχρις ενός σημείου, επίπεδο έδαφος γιατί με τις αναρτήσεις και τα ελαστικά εποχής δεν ήταν να δοκιμάζεις συχνά την τύχη σου… Οι μηχανικοί που ήρθαν από τον πόλεμο, λοιπόν, αξιοποιώντας την τεχνογνωσία που απέκτησαν επιδιορθώνοντας το πληγωμένο ηθικό των Sherman (γιατί όταν ο Porsche σχεδιάζει κάτι είναι καταδικασμένο να επιτύχει, ναι για τα Panzer μιλάω…), επιτέλους είχαν το χρόνο και την ψυχολογική ηρεμία να ασχοληθούν σοβαρά με ένα όχημα και το αποτέλεσμα αυτού ήταν μερικοί από τους πιο καλοδουλεμένους κινητήρες, οπτικά και μηχανολογικά, οι οποίοι εν πολλοίς ήταν ο λόγος που υπάρχει σήμερα μια ξεχωριστή ράτσα κινητήρων, οι αμερικάνικοι V8. Πέραν όμως από το function, είπαμε ότι έπρεπε να υπάρχει και το πολυπόθητο form, διότι όπως πολύ σωστά παρατηρεί ο Mr Editor, είσαι ό,τι δηλώνεις και αν περιμένεις να εμβαθύνει κάποιος στα χαρακτηριστικά σου σε ένα άθλημα με διάρκεια αγώνα μετρούμενο σε δευτερόλεπτα είσαι χαμένος από χέρι. Έτσι, νίκελ λεπτομέρειες, αλλαγμένα σήματα και διακριτικά, φαντεζί αερογραφίες (όχι με φύκια και καρχαρίες για να ταιριάζει με τα ψάρια του βυθού σαν τo «κασελάκι» του Mr Editor…), εντυπωσιακές βαφές, επενδυμένο εσωτερικό και άλλα ντράβαλα που δηλώνουν την έπαρση του ιδιοκτήτη έκαναν την εμφάνισή τους στα αυτοκίνητα για την απόκτηση της άτυπης, αλλά πολυπόθητης, έγκρισης τύπου για να συμμετάσχεις στους ερασιτεχνικούς αυτούς αγώνες.

  The specs… Σαν βάση για τα περισσότερα οχήματα αυτού του τύπου χρησιμοποιούταν είτε κάποιο coupe/roadster, είτε κάποιο φορτηγάκι (εγώ για να κουβαλάς πατάτες νόμιζα ότι τα παίρναν, άντε βάρια για κάνα grizzly…) σε κλειστή ή ανοιχτή έκδοση και αυτό γιατί, ιδιαιτέρως στις ανοιχτές εκδόσεις, το βάρος ήταν μειωμένο όπως επίσης και η μετωπική επιφάνεια αλλά κι επειδή τα πλαίσια τύπου σκάλας που χρησιμοποιούσαν τα συγκεκριμένα μοντέλα προσέφεραν άπειρες δυνατότητες μετατροπής στο αμάξωμα δίχως να επηρεάσεις στο ελάχιστο την ακαμψία και τη στατικότατα της κατασκευής (πράγμα που ούτως ή άλλως, για να το θέσω κομψά, επιδέχεται κριτικής αλλά είναι μεγάλη κουβέντα…). Όσον αφορά την ανάρτηση, καθότι η ανεξάρτητη ανάρτηση είναι φράση άγνωστη μέχρι και τις μέρες μας στους Αμερικανούς, αλλά και λαμβάνοντας υπόψιν ότι όλα αυτά τέλειωσαν λίγο πριν το ’70, όπου και εμφανιστήκαν τα πρώτα muscles (λέγε με Mustang…), μην περιμένετε πολλά. Ως επί το πλείστον στον εμπρός άξονα χρησιμοποιούταν εγκάρσια σούστα που έπαιζε παράλληλα και το ρόλο της αντιστρεπτικής ή σε πιο σύγχρονες κατασκευές γόνατα McPherson, ενώ πίσω ανάλογα με τη χρονολογία του αρχικού μοντέλου και το μεράκι του μηχανικού, οι επιλογές ποικίλαν από σουστόφυλλα με αμορτισέρ λαδιού μέχρι και άκαμπτους άξονες. Όσο για τα ελατήρια, όταν αυτά δεν στήριζαν τα μαλακά μόρια του οδηγού σε ρόλο γεμίσματος για το κάθισμα, είτε κοβόντουσαν είτε περνούσαν σκλήρυνση για να έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα οι επίδοξοι αγωνιζόμενοι (τώρα σε κατάσταση πλήρους έκτασης μη ρωτήσετε τι θα γινόταν, απλά ας μείνουμε στο γεγονός ότι το πιθανότερο να μην το δοκίμασε και κανένας). Τέλος, στο κομμάτι του κινητήρα οι επιλογές δεν ήταν και τόσο πολλές, αν ήθελες πραγματική δύναμη, αφού λίγοι ήταν οι ικανοί και αναγνωρίσιμοι 8-κύλινροι που μπορούσαν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις για χωρητικότητα αφού αυτός ήταν και ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος για να πάρεις ισχύ. Οι επικρατέστεροι κινητήρες ήταν αυτοί της GM και της Ford αφού τα μπλοκ τους επέτρεπαν την άκρατη αύξηση της χωρητικότητάς τους, ενώ με λίγο σκάλισμα σε κυλινδροκεφαλές και περιφερειακά ήταν ικανοί να παράγουν κάμποσα άλογα (μην ξεχνάτε ότι η λύση της υπερτροφοδότησης ήρθε αρκετά αργότερα).

  Do it Φαίδων… Το καλύτερο το κράτησα για το τέλος, ο συνδυασμός αγνής αμερικάνικης μηχανολογικής απλότητας (μην ακούσω γηπεδιακού χαρακτήρα αβρότητες ότι εκεί μείνανε τελικά…) και kitsch, επιδειξιομανούς εμφάνισης (που σε αντίθεση με το καλλιτεχνικό πατινάζ που οι Ιάπωνες ονομάζουν μηχανοκίνητο αθλητισμό, είχε και έχει την ομορφιά του) συνθέτουν την αρχή της αυτοκινητιστικής κουλτούρας που χαρακτηρίζει μέχρι και σήμερα τους αμερικανούς και το όνομα της αυτού μεγαλειότητος, Hot Rods. Η συγκεκριμένη κατηγορία, ανοίγει ένα μεγάλο κεφάλαιο το οποίο και θα αναλύσουμε, ελπίζω απερίσπαστα αυτή τη φορά, σε επόμενα άρθρα. Καλές βόλτες, καλή εβδομάδα και προσοχή που βάζετε τις ηλεκτρονικές σας υπογραφές και μοιράζεστε πληροφορίες, κάτι άκουσα ότι με τη συνδρομή των Google, Facebook και Twitter, μπορεί πλέον ένας e-αστυνομικός  να παρακολουθεί ταυτόχρονα 20 και 30 άτομα, με μηδενικό κόστος…

Featherweight