The game is afoot: All your bar are belong to us!

Μια συνηθισμένη Κυριακή του περασμένου μήνα γύρω στα 100 άτομα μαζεύτηκαν σε μια Βρετανική pub στο San Francisco για να απολαύσουν το αγαπημένο τους παιχνίδι. Καθόλου περίεργο, μόνο που δεν παρακολούθησαν ούτε ποδόσφαιρο, ούτε μπάσκετ, ούτε κάποιο άλλο σπορ. Όλες οι τηλεοράσεις του μαγαζιού έδειχναν τους MC και Puma να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για 50.000 $ στο Starcraft. Οι υπόλοιποι θαμώνες τους κοίταζαν με περιέργεια και δεν μπορούσαν να καταλάβουν γιατί αυτοί οι τύποι αντάλλαζαν bro-fists επειδή ένας στρατός από εξωγήινα όντα που λέγονται Zergs κατάστρεφε έναν στρατό από ανθρωπορομπόwhatnot όντα που ονομάζονται Protoss.

Μα δεν ήταν η πρώτη φορά που έγινε κάτι τέτοιο. Τέτοια events ,τα λεγόμενα Barcrafts, είναι συνηθισμένο φαινόμενο πλέον στην περιοχή. Φυσικά οι ιδιοκτήτες των μαγαζιών πετάνε από την χαρά τους για τη καινούργια πελατεία και με το χρόνο όλο και περισσότερα bars και pubs υιοθετούν βραδιές Barcraft.

Πολλά άλλαξαν τα τελευταία 4 χρόνια στην σκηνή των e-sports. Ζωντανά events αναμεταδίδονται παγκοσμίως (και σε HD!) με εκφωνητές και σχολιαστές, μεγάλες εταιρίες ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα δώσει το μεγαλύτερο έπαθλο σε σημείο να μιλάμε πλέον για εκατομμύρια, ενώ άλλες γίνονται σπόνσορες για να διαφημίσουν τα προϊόντα τους σε ένα κοινό που συνεχώς μεγαλώνει.

Οι εποχές αλλάζουν, και το μόνο σίγουρο είναι ότι οι επόμενες γενιές δεν θα βρίσκουν αλάνες για να παίζουν. Έτσι θα στραφούν στο home entertainment και αναπόφευκτα τα e-sports θα ανθίσουν περισσότερο. Καλώς ή κακώς... 

Χαρίλαος Χυτάς

The Geek Limbo: Fan-made movies do it better

Έχω αναφερθεί αρκετές φορές στο γεγονός ότι δεν έχει υπάρξει μέχρι τώρα μια ταινία βασισμένη σε video game που να είναι αντικειμενικά καλή και όχι απλά «καλή για videogame». Οι λόγοι για αυτό ποικίλουν αν και θέλω πιστεύω πως τις περισσότερες φορές, ο σκηνοθέτης θέλει απλώς να περάσει τη δικιά του άποψη και προσέγγιση και όχι απλά να κάνει μία μεταφορά οπότε αποτυχαίνει οικτρά γιατί όπως έχω ξαναπεί nerds don’t do reason. Έτσι ουκ ολίγες είναι οι περιπτώσεις που οι fans πήραν την κατάσταση στα χέρια τους γυρίζοντας είτε trailers είτε mini-movies βασισμένες στα αγαπημένα τους video games. Παρακάτω μπορείτε να δείτε 5 απο τα πιο επιτυχημένα.


1)Portal: No Escape

Εκπληκτική ταινία μικρού μήκους βασισμένη στο Portal. Ξεκινάει περίπου όπως το video game αν και λείπει ο υπερυπολογιστής GLaDOS που είναι ο βασικός εχθρός σου καθώς και ο καθοδηγητής σου σε όλο το game. Προσωπικά μου θύμισε λίγο και το Mirror’s Edge, καθώς βλέπουμε αρκετά ακροβατικά και αντίπαλους που θα μπορούσαν να ήταν βγαλμένοι και από εκεί.


2)Pokemon Apokelypse

Τι θα γίνονταν άμα ο Chris Nolan αποφάσιζε να παρουσιάσει την δικιά του σκοτεινή εκδοχή των Pokemon? Σίγουρα θα θύμιζε κάπως και αυτό το video που βλέπουμε έναν Ash να εμπλέκετε σε στημένους αγώνες Pokemon και μία Team Rocket να λειτουργεί ως μαφία κινώντας τα νήματα του υπόκοσμου και χρησιμοποιώντας τα Pokemon ως εκτελεστές.


3)Pac Man

Μια παρωδία του γνωστού κίτρινου ήρωα με 80’s αέρα και σαφώς πιο low budget απ’τα υπόλοιπα video της λίστας. Τα φαντάσματα Blinky, Pinky, Inky και Clyde σπέρνουν τον τρόμο σε όλο τον κόσμο και μόνο ένας άνθρωπος μπορεί να τους σταματήσει. Μία έκπληξη σας περιμένει στο τέλος του video.


4)Bomberman

O Bomberman είναι ένας αστυνομικός που τον ερευνά το τμήμα εσωτερικών υποθέσεων για το περίεργο παρελθόν του ως βομβιστής. Είναι όμως ο μόνος που μπορεί να σταματήσει τον πρώην φίλο του Samus που απειλεί να ανατινάξει την πόλη.

5)Legend Of Zelda

Το συγκεκριμένο trailer κυκλοφόρησε ως πρωταπριλιάτικη φάρσα από το IGN αλλά μου κάνει εντύπωση πως κανένα studio δεν έχει ασχοληθεί με το να φτιάξει μια ταινία Zelda. Βέβαια άμα είναι να γίνει όπως η ταινία Dragonball τότε θα αρκεστώ σε αυτό το φανταστικό trailer.

Βαγγέλης Σωφρονάς

Κουβέντες του Στροφαλοθαλάμου: Range Rover Evoque, a VELAR unveiled

Η αμερικανοφερτη τρελα με τα εκτος δρομο οχηματα καλα κρατει στις μερες μας και αν δεν εχεις τουλαχιστον ένα εισαι ντεμοντε και last year. Μπορει στο Ελλαντα να επρεπε να φτασει το νέο millennium -thank God- για να παθουμε το ψυχολογικο τραλαλα των ευρωπαιων αλλα αυτοι τουλαχιστον ειχαν δικιολογια. Η κραταια Rover Company, ειχε στην γκαμα της οχηματα με εκτος δρομου ικανοτητες από τις αρχες του προηγουμενου αιωνα και το οφειλει κυριως στα πολεμικα συμβολαια που ειχε με τον βρετανικο στρατο για την κατασκευη οχηματων μεταφορας προσωπικου. Αν και οι κακες γλωσσες λενε ότι το πρωτο Land Rover (η βασικη σειρα εκτος δρομου οχηματων της εταιρειας) βασιστηκε στα μηχανικα ενός Jeep και όχι καποιου αμιγως ευρωπαϊκου στρατιωτικου οχηματος (κατι που ενισχυεται από το γεγονος ότι μεχρι και σημερα στα δυσκολα όταν οι Αγγλοι καλουν το ιππικο το εννοουν κυριολεκτικα, οποτε σκεψου πισω στα 20’s και 30’s τι γινοταν…), αυτό δεν αναιρει το γεγονος οτι μιλαμε για τη δευτερη πιο παλια μαρκα εκτος δρομου οχηματων. Η Range Rover είναι η luxury πλευρα της Land Rover μπορει πλεον να είναι κατι mainstream αλλα όταν ξεκινησε το project ηταν κατι εξωπραγματικο.

Σουρπραϊιιιζ… Επειδη οι Αγγλοι είναι συνηθισμενοι να πετουν τα κοστουμια και να κυκλοφορουν με ζαρτιερες και ψηλα τακουνια στους δρομους, δεν είναι περιεργο κάθε τοσο να πρωτοτυπουν και να εμφανιζουν κατι που δεν εχεις ξαναδει μεχρι και του βαθμου να μην εχεις ξανασκεφτει. Καποτε λοιπον, πισω στα τελη των 60’s κατι παιδια που εργαζονταν στη Rover Company του Warwickshire αποφασισαν ότι καλο θα ηταν να κατασκευασουν ένα μοντελο εκτος δρομου, βασισμενο στη γκαμα των Land Rover, με τη διαφορα όμως ότι θα ηταν πολυτελες και θα ηταν μια ευχαριστη αλλαγη από την καθημερινη Jaguar. Επιπλεον θα ειχε αρκετες εκτος δρομου ικανοτητες ώστε να μεταφερει τους επιβατες του μεσα από δυσβατα μονοπατια μεχρι οι σκλαβοι από την Αφρικη να φτιαξουν το δρομο, ενώ και η μεταφορα τσαγιου και μπαχαρικων από τις αποικιες στις Ινδιες ή νεκρων λιονταριων για βαλσαμωμα και κρεμασμα στον τοιχο από τις Αφρικανικες σαβάνες θα ηταν παιχνιδακι χαρις στους αχανεις χωρους, τις σπουδαιες γωνιες προσεγγισης, τους κοντους προβόλους και την μονιμη τετρακινηση με τρια διαφορικα. Ωστοσο, πετωντας τους Ινδους, τα τουρμπανια και τις κελεμπιες εξω, οι οικοδεσποτες-αποικιοκρατες θα μπορουσαν να ντυθουν με την τελευταια λεξη της Ιταλικης και Γαλλικης μοδας και να βγουν μια βολτα στην Trafalgar και παλι να μην δειχνει περιεργο το θεαμα αφου το εξωτερικο design και η εμφυτη ταση των βρετονων για επιτηδευμενο στυλ  στο εσωτερικο, καναν το Range Rover σημειο αναφορας και διαχρονικη αξια στην κατηγορια (εκτεθηκε και σαν αξιοθεατο σε μουσειο ως εξαιρετο δειγμα βιομηχανικου σχεδιασμου.

From trademark to copyright… Η Rover αλλαξε πολλα χερια μεχρι και το κλεισιμο της το 2005, ενώ ο κάθε νεος ιδιοκτητης γινοταν ολο και πιο οικολογικα συνειδητοποιημενος (Ford σε BMW σε Jaguar σε Tata). Για να μπορουν οι νεοι γαμπροι να παιρνουν από τον ασθενη οποιο κομματι του θελουν και οι αγοραπωλησιες να γινονται με ολο και μεγαλυτερο κερδος για τους αγοραστες (κατι αντιστοιχο με το διαμελισμο της Ελλαδας περασε και το Ηνωμενο Βασιλειο 2-3 δεκαετιες πριν…) τα brands που κρεμονταν κατω από τη μαμα εταιρεια κοπηκαν και ετσι η Land Rover απεκτησε νομικη υποσταση σαν εταιρεια ενώ παρολιγον και η Range Rover να ακολουθησει. Το γεγονος ότι οι Land Rover and subsidiaries αυτονομηθηκαν, σε συνδυασμο με την πρασινη συνειδηση των ιδιοκτητων τους, τους εφερε πολλες φορες, μεχρι και σημερα που μιλαμε, προ των ευθυνων τους, οσον αφορα το μεγεθος και το περιβαλλοντικο αποτυπωμα των προϊοντων τους, ενώ πολλες φορες αυτές οι οικολογικες αναζητησεις συνεπεσαν με πετρελαϊκες κρισεις και χρηση «καθαροτερων» κινητηρων που όμως, τυχαια παντα, κατασκευαζονταν από τριτους κατασκευαστες ή νεους ιδιοκτητες…

The Super-Mini size era… Ακολουθωντας το προσταγμα της εποχης και με τη δυναμη της Kali, οι νυν ιδιοκτητες/πρωην αποικιες (λεμε με Tata Company από τις Ινδιες) προεβησαν στο προφανες του λανσαρισματος ενός νεου μοντελου, με πολύ μικροτερες διαστασεις από ενός παραδοσιακου Range Rover, πολύ μικροτερους κινητηρες με προσανατολισμο στο τριπτυχο καταναλωση-εκπομπες-επιδοσεις αλλα παντα συμφωνα με τις αρχες που καθιερωσαν την εταιρεια, δηλαδη εμφαση στο design και το στυλ, πολυτελεια και εκτος δρομου ικανοτητες ικανες να ξεφτιλισουν τον ανταγωνισμο. Το ονομα του νεου μοντελου είναι Evoque και οσο κι αν ακουγεται εντυπωσιακο δεν μπορει να περιγραψει με τιποτα την εξωτερικη του εμφανιση. Βασιζεται (είναι σχεδον ιδιο για να πουμε την αληθεια) στο πρωτοτυπο LRX του 2009 και διατηρει ολη αυτή τη σπιρταδα του σχεδιασμου ενός πρωτοτυπου ωντας όμως ένα λειτουργικο οχημα πολυτελους μεταφορας μεσοαστων. Είναι ένα SUV της νεας εποχης με όλα τα χαρακτηριστικα του, για αρχη λανσαρεται με standard τροχους 18 in ενώ η διασταση μπορει να φτασει μεχρι και τις 20 in αν το θελησει ο πελατης, ενώ ο υποψηφιος αγοραστης θα βρει στον εξοπλισμο του μοντελου όλα τα μπλιμπλικια που κανουν τα αυτοκινητα σημερα κινουμενες εκθεσεις υψηλης τεχνολογιας και αυτό γιατι υπαρχει από συστημα Start&Stop για τον κινητηρα μεχρι κουμπι εκκινησης, πλατφορμα συνδεσης IPod, 2 οθονες πολλαπλων ενδειξεων (η μια κατευθειαν στα ματια του οδηγου σε ρολο on board computer), Bluetooth συνδεση για κινητο, συστημα ανοιγματος πορτας γκαραζ και γενικα ότι ένα tech-freak εποχης ζητησει από το προσωπικο του οχημα. Όμως υπαρχουν δυο τρια στοιχεια που το διαχωριζουν από τον ανταγωνισμο και κανουν τo Evoque να ξεχωριζει και να δειχνει τις ριζες του. Για αρχη, υπαρχη η μονικη τετρακινηση με το Terrain Response που ειδαμε για πρωτη φορα στην τριτη γενια του Range Rover, που εχει 5 διαφορετικα προγραμματα λειτουργιας αναλογα με τις συνθηκες του οδοστρωματος (το hill assist που εχουν και τα κορεατικα πλεον εκει εφαρμοστηκε πρωτη φορα) ενώ προσφερει real time κατανομη της ροπης στους τροχους. Επιπλεον, υπαρχει η επιλογη να εφοδιαστει με αναρτηση MagneRide (πατεντα της αδικοχαμενης Delphi) που στην προκειμενη περιπτωση εξυπηρετει το βασικο ρολο της επιτευξης ικανοποιητικης οδικης συμπεριφορας εντος δρομου σε ένα οχημα εκτος δρομου. Αυτό σε συνδυασμο με τη νεα γενια turbo κινητηρων βενζινης και diesel κανουν το Evoque απιαστο σε κάθε ειδους επιφανεια διχως να χρειαζεσαι καταθεσεις μεσου γιατρου του Ε.Σ.Υ. για να εξυπηρετησεις την κατοχη ενός τετοιου μοντελου.

Θα το επελεγες? Μπορει και να το επελεγα αν ημουν fan της συγκεκριμενης κατηγοριας οχηματων. Απεναντι στον ανταγωνισμο εχει σαφες πλεονεκτημα από αποψη στυλ, επιδοσεων και εκτος δρομου ικανοτητων. Το τελευταιο χαρακτηριστικο για την πλειονοτητα των υποψηφιων αγοραστων δεν λεει και πολλα (που να πας χρυσο μου με τα Gucci μεσ’στο χωμα?) αλλα τα δυο πρωτα παιζει και να είναι οι κυριοι υπαιτιοι για την επιλογη. Επιπλεον, είναι βρετανικο, είναι καινουργιο, είναι μοδατο, ο γειτονας ξερει μονο το σημα και αρα παιζει να μην ξερει ότι αντι για 140 εδωσα μολις 60, ενώ οι διαστασεις του βοηθουν την κινηση και εντος των τειχων αρα είναι μια καλη επιλογη. Σε κάθε περιπτωση πριν το τελος του 2011 θα είναι στις ελληνικες αντιπροσωπειες και οσοι πιστοι καντε μια βολτα μεχρι εκει γιατι είναι μια ενδιαφερουσα εναλλακτικη από τα γερμανικα μεγαθηρια. Καλες βολτες, καλη εβδομαδα και βγειτε οσο μπορειτε γιατι το καλοκαιρι τελειωσε…

Featherweight 

Featherweight’s Madness: Συνεργείον « Ο Πόθος»

Επειδή η κρίση χτύπησε, χτυπά και θα συνεχίσει για καιρό ακόμη να το κάνει, όλοι ψάχνουν τρόπους είτε για να αποφύγουν είτε για να ελαφρύνουν τα πάθη τους. Στην προσπάθειά τους αυτή και με συνοδοιπόρους την αείμνηστη κυβέρνησή μας και τα μεγάλα πετρελαϊκά trusts της Ευρώπης, βρήκαν τη λύση στο πρόσωπο του υγραερίου, έτσι ιδιώτες αλλά και επαγγελματίες στραφήκαν στην τοποθέτηση επώνυμων kits από τας Ευρώπας, από τη μια για να γλυτώσουν το χαράτσι του 1+ euro ανά λίτρο και από την άλλη για να ρεφάρουν την μείωση του τζίρου τους λόγω συρρίκνωσης της αγοράς. Φυσικά μια λύση, ακόμη κι αν είναι ανάγκης και υπό την πίεση -και τις ευλογίες βεβαίως- των εταίρων, είναι μια λύση και δεν μπορείς να τη βγάλεις από την εξίσωση, αλλά άκουσον με, πάταξον δε. Ένας κινητήρας ο οποίος σχεδιάστηκε εξ’ αρχής για να λειτουργεί με βενζίνη έχει κάποιες εν γένει αδυναμίες, που φυσικά το υγραέριο δεν λαμβάνει υπ’ όψιν του, το ίδιο βέβαια και οι κατασκευαστές/τοποθετητές/πωλητές του. 
Για αρχή ας πιάσουμε τα βασικά, η βενζίνη πέραν από το ρόλο της σαν καύσιμο, παίζει και το ρόλο του ψυκτικού μέσου του θαλάμου καύσης (οι κινητήρες άμεσου ψεκασμού μπορούν να εγγυηθούν για αυτό), το υγραέριο, μη έχοντας την ίδια ψυκτική ικανότητα με αυτήν της βενζίνης, όταν ψεκάζεται στους θαλάμους καύσης δεν καταφέρνει να φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα, ενώ επειδή είναι πιο βραδύκαυστο, ανεβάζει και κατάτις τη θερμοκρασία καυσαερίων (αναμενόμενο αν λάβεις και υπ’ όψιν ότι το μείγμα είναι και αρκετά πιο εμπλουτισμένο λόγω του ότι είναι βραδύκαυστο). Έτσι, αφενός δεν ψύχεται ικανοποιητικά ο θάλαμος και αφετέρου ταλαιπωρείται και το πρώτο κομμάτι του συστήματος εξαγωγής με πρώτο και καλύτερο τις βαλβίδες εξαγωγής (για να μην μιλήσω για τους καταλύτες και τα μαντέμια των turbo, ιδιαίτερα αν αυτά τα εξαρτήματα  δεν είναι τελευταίας γενιάς που είναι σχεδιασμένα για να αντέχουν σε υψηλές θερμοκρασίες καυσαερίων). Επιπλέον, το υγραέριο επειδή αποθηκεύεται υπό πίεση, όταν απελευθερωθεί στο σύστημα τροφοδοσίας καύσιμου ρίχνει τη θερμοκρασία του κατά δεκάδες βαθμούς, προσφέροντας «σκοτσέζικο ντουζ» στις βαλβίδες εισαγωγής σε κάθε κύκλο του κινητήρα, με τα γνωστά αποτελέσματα της όλης διαδικασίας για το μέταλλο από το οποίο είναι κατασκευασμένες οι εν λόγω βαλβίδες. Θα μου πεις, βέβαια, με ένα water injection kit κάνεις μπάνιο το μείγμα σου να παγώσει και να εμπλουτιστεί με έξτρα οξυγόνο και το λες για καλό. Ναι αλλά μετά αναλαμβάνει η βενζίνη να βγάλει το φίδι από την τρύπα, που στη δική μας περίπτωση λείπει. Τέλος, όταν η βενζίνη καίγεται αφήνει κατάλοιπα σε θάλαμο και βαλβίδες, δημιουργώντας έτσι ένα προστατευτικό film βρωμιάς που αποτρέπει τη χημική αντίδραση μεταξύ των ετερογενών μετάλλων από τα οποία είναι κατασκευασμένα τα μέρη του κινητήρα και που βρίσκονται στις ιδανικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας για να γίνει κάτι τέτοιο όταν ο κινητήρας βρίσκεται εν λειτουργία. Όταν το υγραέριο αντικαθιστά τη βενζίνη σαν καύσιμο δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο –τουλάχιστον όχι στην ίδια έκταση- οπότε τα συγκεκριμένα μέρη έχουν ακόμη ένα λόγο για να αντιδράσουν. Κλείνοντας, επειδή το management ενός συστήματος υγραερίου δεν έχει τα «κονέ» (και άρα την πληροφόρηση )σε αισθητήρες που έχει η κύρια μονάδα του αυτοκινήτου και λειτουργεί επικουρικά με το δεύτερο (στην ουσία σαν «κλέφτης» σημάτων) σε συνθήκες χαμηλού φορτίου όπου ο κινητήρας δουλεύει με στοιχειομετρικό μείγμα (ιδιαίτερα συχνά αν είναι άμεσου ψεκασμού), παίρνει τα ηνία ξανά η βενζίνη. Γενικότερα, όπου δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα το νέο καύσιμο, αναλαμβάνει το παλιό και αυτό είναι κάτι που λαμβάνεται υπ’ όψιν από όλους τους κατασκευαστές τέτοιων kits, γι’ αυτό και το συστήματα έλεγχου τους προσφέρουν τέτοιου είδους δυνατότητες εναλλαγής καυσίμων και ποτέ μα ποτέ δεν αντικαθίσταται το αρχικό σύστημα τροφοδοσίας. Όμως επειδή ακόμη και το ζην στις μέρες μας απειλείται δεν μπορώ να αποτρέψω κανέναν από το να προχωρήσει σε μια τέτοια μετατροπή, απλά καλά είναι να ξέρεις με τι έχεις να κάνεις, τι πρέπει 
να προσέξεις και τι να ρωτήσεις πριν από κάθε σου κίνηση.

Featherweight

Εθνική Ελλάδος Μπασκετ! Η συνέχεια...

  Τις επόμενες  χρονιές  (93' , 94' , 95' , 97' , 98' ) έφτανε πάντα στα ημιτελικά αλλά δεν κατάφερε πότε να κάνει το βήμα παραπάνω και  να πάρει μετάλλιο καταλήγοντας και τις πέντε φορές στην τέταρτη θέση και κάνοντας την όχι μόνο μια από τις πιο υπολογίσιμες ομάδες αλλά και προσδίδοντας της σχεδόν αυτόματα τον τίτλο του φαβορί σε οποιαδήποτε διοργάνωση για την κατάκτηση μεταλλίου!!

  Αλλά όπως όλες οι μεγάλες ομάδες έτσι και η εθνική έφτασε σε ένα σημείο οπού ήρθε η παρακμή της...μια δύσκολη πενταετία από το 1999 έως το 2004 όπου σε δυο συνεχόμενα ευρομπασκετ (99' και 2001 ) δεν κατάφερε να σημειώσει καμία επιτυχία έχοντας ως αποτέλεσμα να μην καταφέρει να προκριθεί ούτε στους ολυμπιακούς αγώνες του Σύδνεη το 2000 κάνοντας τους πολυάριθμους μέχρι τότε οπαδούς της να δυσανασχετήσουν κυρίως γιατί ήρθε ξαφνικά!!

  Το 2003 όμως η ελληνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης (Ε.Ο.Κ.) είδε ότι τα πράγματα δεν πήγαιναν καθόλου καλά και βλέποντας ότι πλησιάζουν και οι ολυμπιακοί αγώνες στην Ελλάδα αποφάσισαν να αλλάξουν ριζικά την ομάδα προσλαμβάνοντας για προπονητή τον μεγάλο Γιάννη Ιωαννίδη ή όπως είναι το ψευδώνυμο του Ξανθός!! Ο Ιωαννίδης κάνοντας πολλές αλλαγές στο ροστερ της ομάδας κατάφερε και κατέκτησε την 5η θέση στο ευρομπασκετ της Σουηδίας και έδωσε σε όλους τους Έλληνες ξανά ελπίδα για το μέλλον αυτής της ομάδας.

   Στους ολυμπιακούς αγώνες της Ελλάδας το 2004 η εθνική αλλάζει προπονητή καθώς ο κος Ιωαννίδης παραιτείται από τη θέση του προπονητή έχοντας εκλεγεί από το λαό να μπει στη βουλή! Έτσι τη θέση του παίρνει μια μεγάλη δόξα του ελληνικού μπάσκετ ο Παναγιώτης Γιαννάκης ο οποίος είχε παίξει για 20 χρόνια με το εθνόσημο και ήξερε πολύ καλά  τη συνταγή για να κατακτήσει κάποιος ένα χρυσό μετάλλιο  σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα!! Ωστόσο το 2004 στα προημιτελικά αποκλείστηκε από την μετέπειτα χρυσή ολυμπιονίκη αργεντινή και κατέκτησε τελικά την πέμπτη θέση.

   Το 2005 όμως τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά!! Η νεανική εθνική υπό την καθοδήγηση του “δράκου” Παναγιώτη Γιαννάκη  ταξιδεύει στην Σερβία και συγκεκριμένα στο Βελιγράδι για να μας χαρίσει ακόμα μια μεγάλη στιγμή! Κληρώνεται στον όμιλο με Σλοβενία, Γαλλία και Βοσνια- Ερζεγοβίνη και παίρνει τη 2η θέση καθώς έχασε μόνο από τη Σλοβενία!! Στην προκριματική φάση αντιμετωπίζει το Ισραήλ το οποίο και νικάει με 67-61 και προκρίνεται στους ημιτελικούς με αντιμέτωπο την Ρωσία την οποία επίσης κερδίζει με 66-61 !!

  Σε έναν από τους πιο αμφίρροπους ημιτελικούς που έχουμε δει ποτέ η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με τη Γαλλία την οποία είχε κερδίσει στη φάση των ομίλων με 14 πόντους διαφορά  (64-50) αλλά η παρέα των Toni Parker και Boris Diaw δεν είχε έρθει για να χάσει !! Σε ένα ματς για γερά νευρά και ενώ απέμεναν 1 λεπτό και 12 δευτερόλεπτα για να λήξει ο αγώνας η Γαλλία ήταν μπροστά με 7 πόντους και όλα φαίνονταν ότι είχαν τελειώσει αλλά όπως έχουμε δει άπειρες φορές , όχι μόνο στο μπάσκετ , τίποτα δεν έχει τελειώσει άμα δεν ακουστεί η κόρνα!! Με περίσσια καρδιά και άμυνα για σεμινάριο η Ελλάδα βρέθηκε να χάνει 66-64 ενώ είχαν απομείνει μόλις 11 δευτερόλεπτα ο Διαμαντίδης βάζει ένα τεράστιο τρίποντο και στέλνει όλη την Ελλάδα στον .... έβδομο ουρανό και την ομάδα στον τελικό!!

 Εκεί θα αντιμετωπίσει την Γερμανία του μεγάλου Ντιρκ Νοβιτσκι αλλά κανείς δεν θα μπορούσε να εμποδίσει αυτή την ομάδα από την κατάκτηση του 2ου χρυσού της μεταλλίου και με χαρακτηριστική άνεση και τελικό σκορ 78-62 !!Στην καλύτερη πεντάδα οι Παπαλουκάς και Διαμαντίδης με καλύτερο παίκτη της διοργάνωσης τον Νοβιτσκι !Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν την έναρξη του τουρνουά και ενώ κανείς δεν πίστευε σε μια τόσο μεγάλη διάκριση ο τότε αρχηγός της εθνικής Μιχάλης Κακιούζης είχε πει ότι η Ελλάδα θα κερδίσει το χρυσό  δείγμα της πίστης και της μεγάλης θέλησης της ομάδας !!

  Οι επιτυχίες συνεχίστηκαν καθώς στο Παγκόσμιο του 2006 στην Ιαπωνία η εθνική έκανε μια μεγάλη εμφάνιση φτάνοντας στον ημιτελικό και με αντίπαλο την Αμερική με ένα ρόστερ γεμάτο μεγάλα ονόματα (Lebron James , Dwayne Wade , Chris bosh , Kirk Hinrich , Dwight Howard ) καταφέρνει να νικήσει την μέχρι τότε υπερομάδα που όλοι έλεγαν ότι είναι ανίκητη με 101-95 και κάνοντας για μια ακόμα φορά περήφανους και ας μην κατάφεραν τελικά να κερδίσουν την Ισπανία στον τελικό!!

  Τις επόμενες χρονιές το 2007 και το 2008 επιβεβαίωσε ότι είναι μια μεγάλη ομάδα και όχι ένα πυροτέχνημα κατακτώντας την 4η και 5η θέση αντίστοιχα ! Το 2009 στο ευρομπασκετ τις Πολωνίας έρχεται ακόμα μια μεγάλη επιτυχία για την εθνική μας καθώς θα κατάκτησή την 3η θέση και το χάλκινο μετάλλιο νικώντας στον μικρο τελικό την Σλοβενία με ένα πόντο ενώ είχε αποκλειστεί στον ημιτελικό από τον κακό της δαίμονα τα τελευταία χρόνια την Ισπανία έχοντας ταυτόχρονα και κακή διαιτησία....

  Στο πιο πρόσφατο παγκόσμιο του 2010 στη γείτονα τουρκιά η εθνική δεν τα πήγε και τόσο καλά και αποκλείστηκε για ακόμα μια φορά από την Ισπανία στη φάση των 16 φέρνοντας θύελα αντιδράσεων και αποχωρήσεων από την εθνική με πιο μεγάλη απώλεια αυτή του Δημήτρη Διαμαντίδη !

Φέτος λοιπόν έχουμε το ευρωπαϊκό της Λιθουανίας όπου η εθνική πάει με νέο προπονητή τον Ηλία Ζούρο και με πολλά νέα παιδιά στην σύνθεση της (Νικ Καλαθης , Κώστα Σλουκα , Κώστα Παπανικολάου ) αλλά τα μέχρι τώρα φιλικά προετοιμασίας δείχνουν ότι η ομάδα έχει δέσει πολύ καλά και ότι αυτή η αλλαγή σε τεχνική ηγεσία και ρόστερ έχει αφήσει πολλές καλές εντυπώσεις !! Προσωπική μου άποψη ? 31/08/11 προτείνω να συντονιστείτε και να παρακολουθήσετε την αγαπημένη όλων μας να αγωνίζεται με την Βοζνία – Ερζεγοβίνη στις 6 το απόγευμα ! Πάντως βλέποντας πίσω , όλα αυτά , που έχει καταφέρει η εθνική μας τις τελευταίες δεκαετίες ,δείχνει ότι μια μικρή χώρα με μόλις 10 εκατομμύρια κόσμο μπορεί να βγάλει μεγάλους παίκτες με μεγάλη καρδιά.....

Καλή εβδομάδα σε όλους !

Γιώργος Παπαρήγας

PEEPING TOM: ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΝΟΙΑΣΟΥ ΚΑΙ ΓΥΜΝΑΣΟΥ

  Το θυμάστε το ρητό; Εγώ έκανα πολλές προσπάθειες να το ξεχάσω over the years αλλά δεν τα κατάφερα. Αυτό που κατάφερα είναι κάθε εξάμηνο περίπου τα τελευταία 4 χρόνια να καταπιάνομαι με κάτι καινούργιο ή να επιστρέφω σε παλιές γνωστές αγάπες. Και φυσικά μιλάω για γυμναστική-αθλητισμό. Εμείς οι δύο πάντα είχαμε σχέση αλλά η σχέση μας ήταν περισσότερο σχέση πάθους (οι γνωστές του εξαμήνου που λέγαμε) παρά δέσμευση ζωής.

  Το ζήτημα που θίγω σήμερα... πονάει! Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Για σήμερα λοιπόν θα μεταμορφωθώ σε οποιονδήποτε politically correct φαν της καλής ζωής και του αθλητισμού! Πιάνοντας πρώτα τα δικά μου, έχω περάσει από όλες τις μορφές ατομικού αθλητισμού, από τον “έρωτα” που με πλήγωσε τον κλασσικό και όχι μόνο χορό, διάφορες πολεμικές τέχνες της ανατολής -η γυμναστική με τη σωστότερη φιλοσοφία που ανήκει στο είδος της lifetime αφοσίωσης- περιστασιακή για -παιδικά- χρόνια κολύμβηση και ξερό-3-φορές-την-εβδομάδα γυμναστήριο. Είδατε που σας έλεγα;! Σχέσεις! Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι όποτε ξεπερνάω τους δύο μήνες μαλθακότητας νιώθω ο χειρότερος couch potato.

           

   Για όλους τους ανθρώπους που έχουν μακρόχρονη σχέση με τον αθλητισμό “το σώμα” είναι το τελευταίο ζήτημα που τους απασχολεί και, για αυτόν ακριβώς το λόγο, όσοι καταπιάνονται με κάθε είδους γυμναστική προκειμένου να φτιάξουν “κορμί θανατηφόρο” δημιουργούν μια σχέση το πολύ 3 χρόνων που νωρίς με μεγάλη άνεση βαριούνται και αργότερα με μεγαλύτερη ευκολία τα παρατάνε... εκτός αν το κίνητρο είναι... μεγάαααλη ματαιοδοξία.

σημαντική διαφορά... Αυτήν εννοώ.

   Το ωραιότερο πράγμα που μπορεί να αποκομίσει κανείς από τον αθλητισμό γενικότερα είναι η καλή σχέση με τον εαυτό του. Είναι πολύ εύκολο για όλους μας να επικεντρωθούμε σε κάτι συγκεκριμένο αλλά... what about balance? Νους υγιής εν σώματι υγιή έλεγαν.. οι δικοί μας και, πραγματικά, η καλή φυσική κατάσταση επηρεάζει και την πνευματική απόδοση και τη.. σεξουαλική (ενδορφίνες και τα λοιπά!) για να μην πιάσουμε -ξανά- την ψυχική υγεία, την ευφροσύνη και ειδικότερα την αυτοπεποίθηση.

    Εν τέλει, με τη μετακόμισή μου στα “προάστια”  και έχω πεζοδρόμια που με χωράνε είπα να ξεκινήσω την οικονομικότερη και πιο ολοκληρωμένη γυμναστική, το τρέξιμο... πρωί ή, αν θέλετε, επέκτεινα και επιτάχυνα το καθημερινό μου δρομολόγιο για καφέ. Δεδομένης της αντοχής μου πάντα απέρριπτα αυτή τη λύση αλλά, όπως κάθε... νέα σχέση, αυτή τη στιγμή βλέπω τα θετικά και είμαι υπερ-ενθουσιασμένη με όλα αυτά που κερδίζω: ξύπνημα, αισθητική, γυμναστική και καθάρισμα πνευμόνων... Καθόλου αμελητέο.

   Κατανοώ απόλυτα τη βαρεμάρα. Και η αφεντιά μου είναι εξαιρετικά τεμπέλικη και αναβλητική αλλά δεν μπορεί να αντισταθεί στη δημιουργία και στην ανανέωση. Εύχομαι να έπεισα και τους σκεπτικούς έστω να κάνουν το πρώτο βήμα και, αυτή τη σεζόν, να ξεκινήσουν αυτό που σκεφτόταν να κάνουν... και, το πολύ πολύ, να τα παρατήσετε σε έξι μήνες!!!

           

Καλή και δημιουργική σεζόν σε όλους μας! Welcome back!

                                                                                                           

Σοφία Πυργιώτη

Εθνική Ελλάδος Μπασκετ!

Μετά από μια σύντομη διακοπή στα άρθρα μας επανερχόμαστε δυναμικά -αν και ακόμα δεν τελείωσε ο Αύγουστος- με Μπάσκετ καθώς φτάνει επιτέλους το πολυσυζητημένο ευρομπασκετ της Λιθουανίας !! Αλλά πριν πάμε στην επικαιρότητα θα ήθελα να γράψω λίγο για το παρελθόν αυτής της ομάδας γιατί ξέρω ότι πολύς κόσμος άρχισε να παρακολουθεί μπάσκετ μετά το 2005 και το χρυσό στο Βελιγράδι .... αλλά ας πάμε λίγο πιο πίσω και συγκεκριμένα στο 1979 !!

Το 1979 λοιπόν η εθνική Ελλάδος καταφέρνει μετά από 30 χρόνια χωρίς μετάλλιο να πάρει το χρυσό στους μεσογειακούς αγώνες αήττητη με ... αμερικανό προπονητή !!!! Αλλά ουσιαστικά το πρώτο της μεγάλο τουρνουά όπου έδειξε τα … δόντια της αν και με μια άπειρη σχετικά ομάδα ήταν το 1986 όπου στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κατέκτησε την 10η θέση με τους Παναγιώτη Γιαννάκη και Νικό Γκάλη να είναι οι πρωταγωνιστές!!

  Το 1987 το ευρομπασκετ ήρθε εδώ στην Ελλάδα και κανείς δεν περίμενε αυτό που θα ακολουθούσε!! Το ευρωμπάσκετ αυτό πάντως ήταν ένα από τα πιο δύσκολα όλων των εποχών, με την ύπαρξη ομάδων όπως η Σοβιετική Ένωση των Βάλτερς, Βολκόφ, Μαρτσουλιόνις, Τσατσένκο, της Γιουγκοσλαβίας των Ντράζεν Πέτροβιτς, Ντίβατς, Ράτζα, της Ισπανίας των Έπι, Σιμπίλιο, Χιμένεθ, και της Ιταλίας των Ρίβα, Μπρουναμόντι, Μανίφικο! Στους ομίλους η Ελλάδα πέρασε ως τέταρτη σε έναν όμιλο που ήταν γεμάτο μεγαθήρια (Σοβιετική Ένωση , Γιουγκοσλαβία , Ισπανία , Γαλλία ) και αντιμετώπισε την Ιταλία στους προημιτελικούς όπου και κέρδισε 90-78 σε ένα δύσκολο αγώνα αλλά τα καλύτερα έρχονταν για μια πραγματικά ασταμάτητη ομάδα !!! στους ημιτελικούς έπεσε με την Γιουγκοσλαβία μια ομάδα γεμάτη παικταράδες αλλά και εκεί η παρέα των Γκάλη , Γιαννάκη , Καμπούρη και Φασούλα έκανε την δουλειά της νικώντας 81-77 σε ένα ακόμα δύσκολο αγώνα !!

  Στης 14ης Ιουνίου του 1987 στο Στάδιο ειρήνης και φιλίας (Σ.Ε.Φ.) διοργανώνετε ο μεγάλος τελικός ανάμεσα στην τότε παντοδύναμη Σοβιετική ένωση και στην οικοδέσποινα Ελλαδα!!Μετα από ένα συγκλονιστικό 40λεπτο ο αγώνας πήγε στην παράταση (89-89) όπου με 2 βολές του Καμπούρη  κυριολεκτικά στην εκπνοή της παράτασης (4 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη) η Εθνική Ελλάδος στέφετε για πρώτη φορά πρωταθλήτρια Ευρώπης έχοντας για πρώτο σκόρερ , όχι μόνο της ομάδας αλλά και της διοργάνωσης , τον Νίκο Γκάλη με 33 (!!!!!!) πόντους μέσο όρο έχοντας 2ο στην διοργάνωση τον τεράστιο Ντραζεν Πέτροβιτς με 22,7 !!

  Όπως ήταν φυσικό ο Γκάλης ήταν MVP και μέλος της καλύτερης πεντάδας μαζί με τους Φασούλα, Μαρτσουλιονης , Βολκωφ (σοβιετική ένωση) και Χιμένεθ (Ισπανία) !

Το 1988 δεν κατάφερε να προκριθεί στους ολυμπιακούς αγώνες αλλά στο ευρομπασκετ του 1989 κατάφερε να πάρει το ασημένιο μετάλλιο καθώς στον τελικό δεν κατάφερε να κερδίσει μια από τις πληρέστερες ομάδες όλων των εποχών την Γιουγκοσλαβία.

Από εκεί και πέρα ακολουθεί μια 8ετια (1990-1998) όπου η Εθνική είχε επιτυχίες η οποίες όμως δεν συνδυάστηκαν με μετάλλια !!

   Το 1990 στο παγκόσμιο της Αργεντινής η εθνική πήγε χωρίς τον τραυματία και φυσικό της ηγέτη Νίκο Γκάλη για πρώτη φορά τα τελευταία 10 χρόνια αλλά ακόμα και έτσι η ομάδα έκανε ένα πολύ καλό τουρνουά κατακτώντας τελικά την 6η θέση ενώ την επόμενη στο ευρωπαϊκό της Ιταλίας έφτασε ως και την 5η θέση !

To be continued...

Γιώργος Παπαρήγας