PEEPING TOM: 7 ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΡΟΣ ΑΠΟΦΥΓΗ

  Ξεκινώντας τη σαιζόν -περίπου δηλαδή με τα τέρατα που συμβαίνουν στις σχολές και στις δημόσιες υπηρεσίες- και ενώ η θερμοκρασία συνεχίζει να πέφτει ο υδράγυρος του φλερτ παραδόξως ανεβαίνει! Αγαπητά μου αγόρια, σήμερα θα μιλήσουμε τα ”δυό” μας και την επόμενη εβδομάδα θα επιδωθούμε σε girl talk...

Η μπουμπού του fb: Κατ'αρχάς, πιθανότατα είναι ανήλικη. Κατά δεύτερον, ξέρετε ήδη τα πάντα για αυτήν. Τη μουσική που ακούει -ή τη μουσική που θα σας πει οτι ακούει- ή και καταστάσεις καθημερινής τρέλας. Με λίγα λόγια η κοπέλα αυτή δεν έχει κανένα μυστήριο και δε θέλει να έχει. Μετά τον πρώτο μήνα, μην εκπλαγείτε αν δείτε το όνομά σας στο relationship status σας. Εν τέλει, είναι η κοπέλα που αναζητά άντρες-τρόπαια και την ενδιαφέρει περισσότερο το πώς βλέπουν τη σχέση σας οι άλλοι παρά τα... μεταξύ σας.

Η Κυρία: Είναι σοβαρή, είναι απροσπέλαστη και δε γελά σχεδόν ποτέ. Σχεδόν ξεπήδησε από εξώφυλλο περιοδικού μόδας και χαίρει των “στενών” βλεμμάτων των φτηνών (βλ. παρακάτω) γυναικών. Το παράδοξο είναι ότι η γυναίκα αυτή δεν είναι τόσο δύσκολη όσο φαίνεται και σίγουρα είναι πολύ πιο... έντονη στο κρεβάτι από ότι φαντάζεστε. Η ερώτηση είναι γιατί να την αποφύγετε. Διότι η γυναίκα αυτή θα σας κάνει συνεχώς να νιώθετε άσχημα γιατί αυτή είναι η άσκηση εξουσίας της, ζωτικό στοιχείο για αυτήν. Ταμάμ για s & m!

H Alternative: Μακριά, κίνδυνος ΣΜΝ. Δεν είναι τόσο “ευαίσθητη” και τόσο “ρομαντική” όσο δείχνουν τα σαλβάρια της. Η απελευθέρωσή της είναι όντως ειλικρινής αλλά είναι από τις αφελείς που άθελα θα πουλήσει έρωτα για να σας παρατήσει 2 μήνες μετά για τον πρώτο τζιβάτο που θα της την πέσει. Φιλική συμβουλή: Φάτε της τα λεφτά. Έχει. Ό,τι και να λέει

Η Φτηνή: Είναι φτηνή σε όλα της χωρίς να είναι κακιά ή να φταίει. Έχει όχι πολύ καλή αντίληψη της αισθητικής και -χωρίς δείγμα ρατσισμού- τα ρούχα της δεν ξεπερνάνε τα 15 ευρώ. Με λίγα λόγια, δε δίνει δεκάρα για την ποιότητα γενικότερα. Κατά κανόνα είναι αρκετά κοινότυπη σε αυτά που έχει να πει και συνήθως, επίσης, δεν ξέρει πώς να ευχαριστηθεί το σεξ, γεγονός που την οδηγεί στην υπερβολή. Αν το καταλάβεις, ξενερώνεις. Αν δεν το καταλάβεις, τη θεωρείς πολυοργασιμικιά. Μπα.

Το Λεσβιάκι: Όχι, όχι λεσβία. Λεσβιάκι. Φαίνεται να “εκτιμά” την ομορφιά των γυναικών περισσότερο από τον πιο... στερημένο άντρα και δε χάνει ευκαιρία να το δείχνει και να το λέει με λόγια μάλιστα που θα ακούσεις από τον κολλητό σου... στην καλύτερη. Κλίνει συνήθως σε skate ή οπωσδήποτε εναλλακτικό ντύσιμο, “σοκάρει” με τις φωτογραφίες της που “φιλάει” τις φίλες της και της αρέσει η φωτογραφία. Ωστόσο ποτέ δε θα προχωρήσει πέρα από τις λέξεις οπότε το τρίο που σχεδίαζες καλύτερα άστο. Και γιατί να αποφεύγεται? Κυρίως γιατί είναι απλά εκνευριστική.

Η Drama Queen: Λατρεύει το κοινό είτε αυτό είναι ένα άτομο είτε είναι δέκα. Προβλήματα επί της ουσίας δεν έχει αλλά όπου υπάρχει θέληση υπάρχει και τρόπος. Ποντάρει στην τάση των αντρών για προστατευτικότητα, καθώς μονίμως κάτι θα κάνει το ματάκι της να δακρύσει. Ή σε κάθε άλλη περίπτωση, πονάει. Κάπου. Για κάποιο λόγο. Είναι βασανισμένη ψυχή, πιθανότατα καλλιτεχνική και κανείς φυσικά δεν την καταλαβαίνει. Συνήθως έχει και ένα απροσδιόριστο πρόσωπο του παρελθόντος που δε σβήνεται ποτέ. Κλαψ. Αν και θεωρώ ότι αυτά δε θα ‘πρεπε να τα λέω καθώς όλοι έχετε πέσει σε μία και όλοι έχετε ήδη κουραστεί με την κλάψα της οπότε σκάω.

Η “Ελληνίδα”: Η αλλιώς η μάνα σου. Σε ταΐζει για να σε κάνει χοντρό και να μη σε κοιτάνε “οι άλλες”, σε κρατάει σπίτι, για να μην πω ότι χαίρεται κιόλας που βλέπεις μπάλα. Ζηλεύει, είναι κτητική και βαθιά μέσα της -αλλά όχι απαραίτητα πολύ βαθιά- θέλει να κάνει τα παιδιά σου. Έχει γνωρίσει και αγαπήσει τους γονείς σου και το πρότυπό της είναι η μάνα της. Κάθε καλοκαίρι πάει στο χωριό της και στην παιδική της ηλικία έκανε παραδοσιακούς χορούς. Απαραίτητο αξεσουάρ: ελαφρά ψωμάκια. Τουλάχιστον σου μαγειρεύει. Αν δε θέλεις να γίνεις γαμπρός και μετά μπαμπάς πάνε στη φτηνή. Καλύτερη ψευδαίσθηση από την ελληνίδα.

                                                                                                           

Σοφία Πυργιώτη

Θάρρος αναζητείται…

Καθότι οικονομολόγος, μου αρέσει να μελετώ τα άτομα και από την ανθρωπολογική τους πλευρά, θέλοντας πολλές φορές να δω πως οι συμπεριφορές τους στην καθημερινότητα μπορούν να επηρεάσουν την οικονομική τους ζωή και το αντίστροφο. Έχω αναφέρει στο παρελθόν ότι στις μέρες μας σπανίζει να βλέπουμε άτομα να αναλαμβάνουν ρίσκα στον επαγγελματικό τομέα, πολλές φορές ρίχνοντας το φταίξιμο στο ίδιο το περιβάλλον. Δεν θα διαφωνήσω, ότι στην περίπτωση της Ελλάδας, ας πούμε, η πλήρης αφαίμαξη της κερδοφορίας λόγω υψηλού κόστους παραγωγής, αλλά και αλόγιστα υψηλής και μη αποδοτικής φορολογίας, μπορούν να αποτελέσουν αντικίνητρα για επενδύσεις. Αν δηλαδή, η υψηλή απόδοση της επένδυσης -αν υπάρξει απόδοση φυσικά- δεν είναι εξασφαλισμένη τότε δεν θα προβούμε σε αυτήν. Τι είναι όμως αυτό που πραγματικά ορίζεται ως επένδυση στην γλώσσα της οικονομίας;

Η απάντηση είναι επένδυση = ρίσκο. Συνεπώς αν όλες οι επενδύσεις είχαν σίγουρη απόδοση, τότε όλοι μας θα ήμασταν entrepreneurs , όπως ονομάζονται, και κανείς δεν θα εργαζόταν για κανένα. Όπως καταλαβαίνετε, κάτι τέτοιο θα μας οδηγούσε σε ένα οικονομικό αδιέξοδο. Άρα, λοιπόν, για ποιο λόγο δεν αναλαμβάνουμε ρίσκα; Είναι επειδή φοβόμαστε την αποτυχία, την πτώση; Πιθανόν, ναι… Παρ’ όλα αυτά, πέφτουμε μόνο και  μόνο, για να μάθουμε να ξανασηκωνόμαστε (καταραμένε Batman, μου χεις κάνει ζημιά), σωστά;

Όχι, είναι απάντηση από κάποιους, «πέφτουμε γιατί δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε». Κι όμως αυτό παραπέμπει περισσότερο σε μία κουλτούρα που καλλιεργείται από εμάς, και με τον όρο εμάς αναφέρομαι στην κοινωνία φυσικά, και διαιωνίζεται. Από πού πηγάζει αυτή η νοοτροπία, είναι η δική μου αναζήτηση και πολύ παραπάνω γιατί έχει εισχωρήσει στον γενετικό μας κώδικα τόσο πολύ. Αυτό που θα πω, για να μην έχω και τρολς να αφήνουν σχόλια περί ακαδημαϊκά εμπεριστατωμένης άποψης, έχει να κάνει ξεκάθαρα με δική μου παρατήρηση και αποτελεί άποψη του υποφαινόμενου.

Οι ψυχολόγοι, λένε πως πολλές φορές η σεξουαλική μας ζωή καθορίζει άμεσα την καθημερινή μας συμπεριφορά, επιπρόσθετα κατά την διάρκεια αυτού του κομματιού της ζωής μας (από το φλερτ μέχρι την πράξη) λειτουργούμε περισσότερο με ένστικτα παρά με λογική. Δηλαδή, μας αρέσει μία γυναίκα ή ένας άντρας, αν ενστικτωδώς νιώθουμε μία έλξη για αυτόν/αυτήν. Επιπλέον όσο έχουμε μία υγιή σεξουαλική ζωή, θα είμαστε μέχρις ένα σημείο απαλλαγμένοι από άγχη, θυμό και γενικά συναισθήματα καταπιεσμένα, που αποτελούν τροχοπέδη στην ατομική και κατ’ επέκταση κοινωνική μας εξέλιξη. Στο δια ταύτα, λοιπόν, παρατήρησα πολλές φορές φίλους μου να λένε, για το πόσο πολύ θα ήθελαν να προσεγγίσουν μία κοπέλα, αλλά δεν τόλμησαν λόγω του ότι 1) ντρεπόντουσαν, 2) παραήταν όμορφη για αυτούς, 3) τους απωθούσε με το τουπέ της, 4) φόβος της απόρριψης. Αντίστοιχα, άκουσα φίλες μου να λένε, ότι είχαν πρόβλημα, καθώς ο άντρας που ήθελαν να τις προσεγγίσει, παρότι έδινε όλα τα σωστά σημάδια (ματιές, χαμόγελα κλπ.) δεν έκανε ποτέ το βήμα.

Γιατί λοιπόν, δεν βρίσκουμε ποτέ το θάρρος να κάνουμε το πρώτο βήμα και να το δεχτούμε επίσης, που σημαίνει ότι θα αναλάβουμε και το ρίσκο της χυλόπιτας ή της λανθασμένης κρίσης; Για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω, πολλάκις και από πολλά άτομα… Πιο είναι εδώ το θέμα, πρώτον η τύχη ευνοεί του τολμηρούς. Δεύτερον, επανειλημμένα έχει καταρριφθεί ο μύθος του ωραίου και της ωραίας. Πολύ παραπάνω δε, το γούστο είναι ξεκάθαρα υποκειμενικό. Τρίτον, αγνοούμε το τουπέ και αποκτούμε κι εμείς λίγο, λέγεται reverse psychology, και συνήθως πιάνει. Τέταρτον, οι φίλοι Αμερικανοί έχουν μία φράση για αυτό, “If at first you don’t succeed…”, η μαθηματικοί από την άλλη λένε πως «μέσα από την ποσοτική συσσώρευση, έρχεται το ποιοτικό άλμα». Τα συμπεράσματα δικά σας.

Από την μεριά των γυναικών τώρα, δεν θα πω τίποτε άλλο παρά ότι, «αν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό…». Προφανώς δεν λέω να αλλάξουν οι ρόλοι, αλλά για να διστάζει ο άλλος ενδεχομένως να μην έχει πάρει όλα τα κατάλληλα σημάδια από σένα…

Τώρα θα μου πείτε τι δουλειά έχουν όλες αυτές οι ψυχοσεξουαλικές μπούρδες που μόνο σε Cosmo και σούπερ Κατερίνα, μπορείς να διαβάσεις με την αγορά μας. Πολύ απλό, όλα αυτά που κάνουμε στην ενστικτωδώς διοικούμενη σεξουαλική μας αναζήτηση-ζωή, μας βγαίνουν ασυναίσθητα στην επιχειρηματική. Δηλαδή αν έχεις μάθει να αναλαμβάνεις ρίσκα όπως το να μιλήσεις στην καυτή κοπέλα απέναντι ή στο κορίτσι των ονείρων σου που γουστάρεις απ’ τα 15 σου, αγνοώντας τον φόβο της απόρριψης, θα μπορέσεις τελικά, να ρισκάρεις την πρόταση συνεργασίας με ένα μεγάλο όμιλο ή να κυνηγήσεις τη δουλειά των ονείρων σου.

Αν τα πάρουμε πιο αναλυτικά. Ντρέπομαι να την πέσω = διστάζω να πάω να αφήσω ένα βιογραφικό στην δουλειά που με ενδιαφέρει. Μόνο που οι επιχειρήσεις εκτιμούν έναν άνθρωπο με κότσια. Παραήταν όμορφο = πολύ μεγάλη δουλειά για τις ικανότητες μου. Μα δεν γνωρίζεις αν οι ικανότητες σου επαρκούν για μία δουλειά αν δεν την αναλάβεις. Έχει τουπέ = πρωτοκλασάτη εταιρεία, πρωτοκλασάτος χώρος. Δεν μπορούμε ποτέ να γνωρίζουμε τι είναι αυτό το διαφορετικό που μπορεί να ζητά μία εταιρεία ή να έχει ανάγκη ένας κλάδος. Ίσα ίσα οι καινοτομίες είναι που επιβραβεύονται και πηγαίνουν αυτό τον κόσμο μπροστά. Φόβος απόρριψης = … Ε, πρακτικά είναι η ίδια μετάφραση. Δεν υπάρχει περίπτωση κανένας να σου στρώσει κόκκινο χαλί εκεί έξω, και να σε βοηθήσει να ανέβεις στην κορυφή εύκολα (εκτός κι αν σε λένε Γιώργο Παπανδρέου ή Κωνσταντίνο Καραμανλή… μεγάλη ιστορία). Εμπόδια και κλειστές πόρτες θα υπάρχουν μία ζωή, στο χέρι μας είναι να τα υπερβούμε και να τις ανοίξουμε. Τέλος, δεν ήρθε τελικά να με προσεγγίσει = θεωρώ ότι αξίζω και το βλέπουν αλλά δεν με προσεγγίζουν. Απλό, δώσε ένα δείγμα στην εταιρεία που θες να σε προσλάβει ή στον όμιλο που θέλεις να σε χρηματοδοτήσει, ότι πραγματικά θέλεις να συνεργαστείς και δεν παίζεις απλά.

 Συνοπτικά, μπορώ να πω πως αν παρατηρήσουμε γύρω μας δεν είναι τυχαίο ότι πετυχημένοι στην δουλειά, πετυχαίνουν και στις σχέσεις, προφανώς δεν αναφέρομαι στην επιτυχία της σχέσης, αλλά στην επίτευξη δημιουργίας μίας μορφής σχέσης. Πολλές φορές βλέπετε, κάποιοι ρισκάρουν υπερβολικά πολύ και αλόγιστα με αποτέλεσμα να χάνουν. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα και το αφήνω για μελλοντικά άρθρα ή και σχόλια ακόμη καλύτερα. Η ουσία είναι ότι, πολλές φορές οι ευκαιρίες μας πετάγονται και άλλες πρέπει να τις κυνηγάμε, σε όλους τους τομείς της ζωής μας, το θέμα είναι να μην σταματήσουμε να ρισκάρουμε…

Κωνσταντίνος Μουράτης

kmouratis@rouamat.com