Η κουτσομπόλα μέσα μου: Jennifer Lopez-Bradley Cooper μαζί ή ένα ακόμα παιχνίδι...?

  Η κυρία που κρύβει το πρόσωπο της δεν είναι άλλη από την Jennifer Lopez, την οποία ο φακός «τσάκωσε» με τον Bradley Cooper.

  Δεν πρόλαβε να κρυώσει το διαζύγιο της με τον Marc Antony και ήδη συνελήφθη με καινούρια σχέση. Καιρό τώρα βούιζαν τα ξένα ΜΜΕ πώς κάτι συμβαίνει ανάμεσα τους. Να λοιπόν που όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά. Οι δυο τους που όπως όλα δείχνουν είναι ζευγάρι, έκαναν τη βόλτα τους στο Los Angeles όταν τους τσάκωσαν οι παπαράτσι.

  Το βράδυ της Κυριακής, προσπαθούσε με νύχια και με δόντια να μην αποκαλύψει το πρόσωπο της στους δημοσιογράφους που έτρεχαν πίσω από το Jeep του γνωστού ηθοποιού, Bradley Cooper. Αρχικά και αυτός προσπάθησε να καλυφθεί αλλά δεν κατάφερε να συνεχίσει γιατί έπρεπε να οδηγεί προσεχτικά. Το ζευγάρι έχει απαθανατιστεί και άλλη φορά μαζί, αλλά τότε είχαν διαδώσει ότι ήταν απλά συνεργάτες. Μετά το ένα ραντεβού όμως διατήρησαν επαφή και από ότι φαίνεται η επαφή αυτή κατέληξε και σε κάτι πιο σοβαρό. Βέβαια, δεν βγαίνουν συχνά αλλά σίγουρα περνούν αρκετό χρόνο μαζί και όσες συναντήσεις γίνονται δεν είναι μόνο επαγγελματικού επιπέδου.

  Η 42χρονη τραγουδίστρια μας έχει κουράσει λίγο από τότε που χώρισε με τους υποψήφιους γαμπρούς της. Μετά την πιθανή σχέση με τον συμπρωταγωνιστή της στο “I’m into you” τώρα αυτό. Βέβαια, ας μην ρίχνουμε όλο το βάρος σε αυτή γιατί και ο πανέμορφος Brandley είχε ξελογιάσει στο παρελθόν την Jennifer Aniston, την Olivia Wilde και φυσικά την Renee Zellweger, με την οποία είχαν συνάψει διετή σχέση.

Πηνελόπη

Η κουτσομπόλα μέσα μου: Britney Spears - Criminal

Το video από το τραγούδι "Criminal" της Britney Spears είναι πλέον διαθέσιμο - από τα ξημερώματα της Τρίτης - στο iTunes Store αλλά και μέσω Youtube. Το video, με τις εκρηκτικές αλλά και ακατάλληλες σκηνές, προβάλλεται ήδη στο Youtube με σήμανση ακατάλληλου για ηλικίες κάτω των 18 ετών! Η Britney είχε προλογίσει την κυκλοφορία του μέσα από την σελίδα της στο Tumblr όπου ανέβασε εικόνες του “Criminal”, που γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στο Λονδίνο. Μέχρι τώρα το Video μπορούσες να το κατεβάσεις μέσω iTunes ενώ πλέον υπάρχει και στο BritneySpearsVevo.

Απολαύστε το νέο Video Clip της Britney

Πηνελόπη

Η κουτσομπόλα μέσα μου: Happy Birthday Bill Clinton…

  Η Lady Gaga, ως μία άλλη Marilyn Monroe, τραγούδησε για τα 65α γενέθλια του Bill Clinton. Η Lady Gaga, 49 χρόνια μετά την Marilyn Monroe που είχε τραγουδήσει για τα γενέθλια του τότε πρόεδρου της Αμερικής, John F. Kennedy, έκανε μια εμφάνιση στο ύφος και στο στιλ του αιώνιου συμβόλου του σεξ στη βραδιά της συμπλήρωσης των 10 χρόνων από την δημιουργία του Ιδρύματος του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ. 

   Το William J. Clinton Foundation έχει ως στόχο τη βελτίωση της παγκόσμιας υγείας, την ενδυνάμωση της παγκόσμιας υγείας και την προστασία του περιβάλλοντος. Τα εισιτήρια της εκδήλωσης κόστιζαν από 50 έως 550 δολάρια, ενώ εμφανίστηκαν live και ο Bono μαζί με τον The Edge! Όταν ολοκληρώθηκε η εμφάνιση της Lady Gaga (όπου άλλαξε τους στίχους του “Bad Romance” σε “Bill Romance”!) ο Bill Clinton μίλησε στους καλεσμένους αστειευόμενος πως «Είμαι ο μόνος άνθρωπος στην ιστορία που έγινε Πρόεδρος και μετά είχε ένα πάρτι γενεθλίων όπου παρευρέθηκαν τόσο η Lady Gaga όσο και η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ». «Σκέφτηκα, Θεέ μου να έχω τη Lady Gaga και να πάθω έμφραγμα γιορτάζοντας τα 65α μου γενέθλια», αστειεύτηκε ο Μπιλ Κλίντον από τη σκηνή...

Πηνελόπη

Κουβέντες του στροφαλοθαλάμου: Rat Rods, rusty and proud to say

Finishing races is important, but racing is more important.

Dale Earnhardt

Ο Mr. Editor αυτή την εβδομάδα γνωρίζοντας το φόρτο εργασίας μου με προέτρεψε να γράψω κάτι διαφορετικό, πιθανώς και έξυπνα σκεπτόμενος ότι θα τελείωνα πιο νωρίς και θα έγραφα κάτι πιο μικρό. Λάθος, ο featherweight μυστηριωδώς και αδιανόητα δεν αλλάζει ούτε πεθαίνει αγαπητέ, απλά  σταματάει για τσιγάρο, γαλόνια μολυβδούχας και εκκινεί πάλι. Την προηγουμενη φορα που τα ειπαμε ειχαμε κλεισει το κειμενο λεγοντας ότι ανοιγει ένα μεγαλο κεφαλαιο για την πρωιμη αμερικανικη κουλτουρα του customization. Αφηνοντας τη γκλαμουρια των hot rods και τους φραμπαλαδες που πιο πολύ τα κατετασαν στην κατηγορια των στατικων μοντελων παρουσιασεων, θα παμε σε μια υποκατηγορια που ταιριαζει πιο πολύ στα «πιστευω» του συντακτη και της στηλης.

Βασικα συστατικα της επιτυχιας… Τι χρειαζεσαι για να ευχαριστηθεις ένα αυτοκινητο? Ακομη πιο συγκεκριμενα, ποια είναι τα στοιχεια πανω στη μηχανη που χωριζουν τους αμνους από τα ερίφια? Βαλτε κι ένα ακομη ερωτημα, κατω από το bodywork τι είναι αυτό που μετραει τελικα? Σιγουρα χρειαζεσαι ένα ακαμπτο και ελαφρυ πλαισιο, επισης ενα συστημα αναρτησης για να συγκρατει τις κινησεις του, φρενα που να υπερνικουν τη δυναμη του κινητηρα, μια τετραδα ελαστικα που να αρμοζουν στην εκαστοτε χρηση του αυτοκινητου, έναν κινητηρα με σοβαρα χαρακτηριστικα λειτουργιας και φυσικα ένα ή και περισσοτερα ζευγαρια α***** για να κανεις κουμαντο την παραπανω κατασκευη. Παμε τωρα να απαντησουμε και στα αλλα δυο πρωτα ερωτηματα. Τα στοιχεια που κανουν τον τροχοφορο συντροφο ξεχωριστο, οσο corky κι αν ακουγεται, είναι όλα αυτά που σε κανουν να τον επιλεγεις κάθε φορα αναμεσα σε όλα τα αλλα, αυτά τα στοιχεια που αποτελουν το λογο που εχει φερειπειν πιο πολλα χιλιομετρα με τους πισω παρα με τους μπροστινους τροχους ή που χαιρει ειδικης μεταχειρισης τις Κυριακες στο γκαραζ με τα εργαλεια ανα χειρας και όχι στο υποστεγο του βενζιναδικου με τους αλλοδαπους να το κερωνουν. Οσο για το τι μετραει τελικα, αν και εγκειται στις ειδικες προτιμησεις του καθενος, προσωπικα δεν μετραει τιποτα, όλα τα λεφτα είναι η επιγευση που σου αφηνει κάθε φορα που βγαινεις απο την διαμορφωμενη μαζα μεταλλου με τροχους και εκεινη η στιγμη που πριν την αποχωριστεις μεχρι νεοτερας, στεκεσαι, γυρνας να την κοιταξεις ακομη μια φορα και αποθηκευεις ακομη μια καλη αναμνηση. Αυτό είναι που μετραει… Επειδη, όμως,  το καναμε τσοντα το θεμα, ας προχωρησουμε στο θεμα του κειμενου.

Cars made to be driven… Αυτό είναι εν πολλοις το μοτο των fan των rat rods και εχουν ένα καποιο δικιο ως προς το λογο που τα επιλεγουν εναντι των φαντεζι αδερφων. Αν και ο ορος “rat rod” ξεκινησε ως υποτιμητικος χαρακτηρισμος για κατά βαση low budget, μισοτελειωμενων, home projects, κατασκευασμενων για επι της ουσιας χρηση, που ουδεμια σχεση εχουν με τα «σαλονατα» αδερφια τους, σταδιακα απεκτησαν πολύ και φανατικο κοινο ακριβως για τους ιδιους λογους που τα εκαναν στην αρχη προϊον κατακρισης. Τα rat rods, λοιπον, όπως λεει και ο τιτλος της παραγραφου είναι αυτοκινητα τα οποια εχουν αποταξει τον υλικο κοσμο της επιδειξης, εχουν πεταξει την πολυτελεια από πανω τους και χρησιμοποιουνται για την προσωπικη ευχαριστηση του ιδιοκτητη τους. Κατά βαση είναι hot rods τα οποια δεν περασαν ποτε στα χερια του φανοποιου ή του ταπετσερη αλλα κρατησαν την αγριαδα των πρωτων street rods αποποιουμενα όλα εκεινα τα στοιχεια που κανουν τη μηχανη ομορφη στο ματι αλλα συγκρατωντας αυτά που την κανουν ευχαριστη στο χερι. Από την εμφανιση τους μεχρι και σημερα είναι projects που υλοποιουνται από ενθουσιωδεις ερασιτεχνες, χρησιμοποιωντας εξαρτηματα που βρισκονται σε μαντρες και όχι σε βιτρινες και τελουν χρεη λογου καλυψης του ελευθερου χρονου του ιδιοκτητη τους.

Specs that make a car wanted to be driven… Παροτι είναι ηδη η τριτη φορα που το αναφερω, τα rat rods είναι μισοτελειωμενα hot rods και αρα τα αυτοκινητα στα οποια βασιζονται υποκεινται στην ιδια διαδικασια τροποποιησης, που περιλαμβανει την τροποποιηση του αμαξωματος για να είναι πιο χαμηλο, με πιο μαζεμενες διαστασεις και οσο γινεται πιο ακαμπτο, χαμηλωμα του κεντρου βαρους μεσω αλλαγης των χαρακτηριστικων της αναρτησης και χρησης ενός κολοσσιαιου V8 με δυσθεωρητη χωρητικοτητα και αφθονη ροπη. Η βασικη διαφοροποιηση των rat rods από τα μεγαλα αδελφια εγκειται στον τομεα του look και της χρησης. Εδώ δεν θα συναντησουμε ποτε χρωμιομένες επιφανειες, φαντασμαγορικα γραφικα, μεταλλικα τασια, ουτε καν βαφη. Ένα αυθεντικο rat rod εάν για καποιο λογο χρειαστει χρωμα αυτό θα προκυψει ειτε από ματ επιστρωσεις (μαυρο συνηθως), ειτε από το primer  πριν τη βαφη, ειτε, εάν ο ιδιοκτητης είναι ‘corilας μεχρι το κοκκαλο, αυτό της σκουριας από την, επιτηδευμενη και εκουσια τις περισσοτερες φορες, πολυκαιρια των εξαρτηματων του bodywork. Για να τα παρουμε όμως από την αρχη, μετα την κατασκευη του πατωματος/πλαισιου/αναρτησης που είναι κοινη και για τα δυο ειδη, ερχεται ο «καλωπισμος» του οχηματος. Για την κατηγορια των rat rods τα εξαρτηματα που θα χρησιμοποιηθουν δεν χρειαζεται να είναι καν από το ιδιο μοντελο, ουτε σε καλη κατασταση, καθε άλλο μαλιστα, τα κομματια πρεπει να είναι σε κακη κατασταση για να βγει ο πιο underground/homemade χαρακτηρας του οχηματος προς τα εξω. Στο ιδιο μοτιβο κινειται και το υπολοιπο look, χρησιμοποιωντας ζαντες και λαστιχα από ελαφρα φορτηγα ή από συμβατικα οχηματα αλλα χωρις τη χρηση τασιου, για να δοθει εμφαση στο γεγονος ότι ο ιδιοκτητης δεν φοβαται να το λερωσει χρησιμοποιωντας το σε μια σκονισμενη/γρηγορη διαδρομη ή σε ένα λασποσμενο βαλτοτοπο για να απόφυγει την αστυνομια…if you catch my drift, ενώ και στον τομεα του κινητηρα, η βρωμια εχει την τιμητικη της, οπου δεν θα συναντησεις χρωμιομενα χωνια για τα carburetors, ουτε νικελωμενες τροχαλιες και τεποζιτακια (οσο και να το κανεις δεν λεει να χρειαζεσαι μασκα οηυγονοκολλησης για να αλλαξεις λαδια όταν εχει ηλιο…), κάθε άλλο, αφου τα χωνια αντικαθιστανται από σιδεροσωληνες αποχευτεσης (όχι κυριολεκτικα…), οι κυλινδροκεφαλες, τα τεποζιτακια, οι τροχαλιες και όλα τα αλλα λαμπερα των hot rods μενουν εσκεμμενα σε κατασταση βρωμιας και αποσυνθεσης (εξωτερικα μονο όμως, διχως να επιρρεαζεται η χρηστικοτητα τους) για να τονισουν, τι άλλο, τον χαρακτηρα(-ισμο). Τωρα στο εσωτερικο, τα πραγματα είναι απλα, τα μονα amenities είναι γυμνη λαμαρινα, μερικα οργανα εποπτειας (κανα στροφομετρο, θερμομετρο λαδιου/νερου ενώ για ταχυμετρο ουτε λογος, ειπαμε παρανομια all the way) καθισματα που θυμιζουν μεσαιωνικο βασανιστηριο και τα βασικα οργανα χειρισμου, ητοι τιμονι, λεβιε ταχυτητων/χειροφρενου και τα τρια πενταλ and that’s all…

Ανω τελεια… Πραγματι γιατι ο Mr Editor θα αρχισει παλι τις μαπες και πηρε να δυναμωνει παλι. Δεν θα αφιερωσω παραπανω για τα rat rods γιατι θα καταληξει πονημα, απλα να πω κατι τελευταιο, είναι ισως ο,τι πιο κοντινο στην αρχικη ιδεολογια πισω από το στοχευμενο customization για να τρεχεις, να ευχαριστιεσαι,να μαθαινεις και όχι μονο να κερδιζεις έναν ή την προσοχη των γυρω σου. Πλεον είναι ακομη ένα εμπορικο προϊον hobby και εχει απειρους fan ανα τον κοσμο (ακομη και στην Ευρωπη αλλα περισσοτερα σε επομενο αρθρο) όμως παραμενουν πανεμορφα, αγρια και «ετοιμα για τρελες», ακριβως όπως τοτε…Καλες βολτες, καλη εβδομαδα και ελπιζω μεχρι την επομενη που θα τα πουμε να μην εχει παει το βιωτικο επιπεδο της χωρας πισω στην ποταπαγορευση…

Featherweight

Exit music for a film: Hesher

Κατηγορία : Δράμα (με heavy metal παρεμβολές)                                                                                                                                                  

Ένα θλιμένο σπίτι, ένας λυπημένος πατέρας, ένας λυπημένος γιος και μια γιαγιά που δεν μπορεί πλεον να κρατήσει το σπίτι.
Αυτή ήταν η κατάσταση στο σπίτι του μικρού Τι-Τζέι ο οποίος είχε χάσει προσφάτως την μητέρα του σε αυτοκινητιστικό αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

     Μια μέρα πηγαίνοντας με το ποδήλατο στο σχολείο ο Τι-Τζέι σκόνταψε και έπεσε απ’ αυτό, νευριασμένος έριξε ένα τούβλο και έσπασε το παράθυρο ενός μισογκρεμισμένου σπιτιού χωρίς να ξέρει ποιός έμενε εκεί.. «Εκρηκτική» η πρώτη επαφή του μικρού με τον Χέσερ, έναν μαλλιαρό, μουσάτο, μέταλ τύπο που θα εισέβαλε για τα καλά στη ζωή του. Στην αρχή μοιάζει σαν ένας φανταστικός φίλος, σαν να υπάρχει μόνο στο μυαλό του Τι-Τζέι, όμως είναι 100% αληθινός. Λίγο αργότερα, ο μυστηριώδης αυτός τύπος αποφασίζει να μείνει στο σπίτι του Τι-Τζέι και παρουσιάζεται ως φίλος του. Ο πατέρας του τον δέχεται παθητικά,χωρίς να το πολυσκεφτεί ενώ για την γιαγιά ο Χέσερ έγινε μια ευχάριστη παρέα (ίσως η μόνη στο σπίτι).

     Προσπαθώντας να ξεφύγει από το νταή του σχολείου που τον κυνηγούσε έφτασε στο πάρκινγκ ενός σούπερ-μάρκετ και για καλή του τύχη μια υπάλληλος, η Νικόλ, τρέχει να τον υπερασπιστεί. Ο μικρός ξεπληρώνει την χάρη στην καινούργια του φίλη πηγαίνοντας της ένα παγωτό την επόμενη μέρα στη δουλειά της. Όταν ο Χέσερ κατάλαβε τα αισθήματα του Τι-Τζέι για την Νικόλ αποφασίζει να βοηθήσει με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Ο τρόπος του δεν άρεσε και πολύ στον Τι-Τζέι που του ζήτησε να φύγει από το σπίτι. Νευριασμένος ο μικρός αποφασίζει να  πάρει εκδίκηση από τον Ντάστιν (τον νταή) αλλά τα πράγματα δεν παν όπως τα περίμενε ώσπου εμφανίζεται ο Χέσερ για να τον σώσει και να τον εκνευρίσει πιο πολύ.

     Την επόμενη μέρα το πρωί γυρνόντας σπίτι ο Τι-Τζέι έμαθε για την απώλεια της γιαγιά του. Ετοιμάστηκε και πήγε με τον πατέρα του για την τελετή. Ξαφνικά εμφανίζεται ο Χέσερ και διακόπτει την τελετή για να βγάει τον δικό του λόγο και να πάει την γιαγιά την βόλτα που της υποσχέθηκε. Γιος και εγγονός ακολουθούν και ξεσπούν. Τους ξύπνησε και έφυγε αφήνοντάς τους ένα δώρο.

     Πρωτότυπη σκηνοθεσία από έναν πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη Spencer Susser. Ο ρόλος του Χέσερ θα μπορούσε να είναι από άλλη ταινία, θα μπορούσε να μην υπάρχει καν ίσως, αλλά υπάρχει και κάνει την ταινία να ξεχωρίζει. Ένα δράμα με εκπλήξεις, αστείες σκηνές και μέταλ καταστάσεις που κάνουν αυτήν την ταινία τόσο ωραία αλλά και περίεργη και πιθανόν να βρει αδιάφορους τους υποστηρικτές  του κλασικού κινηματογράφου.

Το cast της ταινίας :

Στον ρόλο του Hesher ο Joseph Gordon-Levitt. Ναι, είναι ο ίδιος τύπος που παίζει στο Inception, στο 500 days of summer,  στο 10 things I hate about you, κ.α. Φανταστική ερμηνεία από έναν ηθοποιό που δεν τον έχουμε συνηθίσει σε τέτοιους ρόλους. Να τον θυμάστε πάντως, τα προσεχή χρόνια θα τον δούμε αρκετά πιστεύω.

Η Natalie Portman καταφέρνει να πείσει σαν Nicole (μια καθημερινή άχαρη κοπελίτσα) αλλά παρόλο το αναμφίβολα μεγάλο υποκριτικό της ταλέντο, δεν μπορεί να υποκριθεί την άσχημη! Επίσης δεν την έχουμε συνηθίσει σε τέτοιους ρόλους. 

O Rain Wilson ως Paul Forney στον ρόλο του πατέρα. Θα τον έχετε ακουστά από κωμωδίες όπως το The  Rocker, Super κ.α. καμία σχέση με τον υποτονικό, θλιμένο άντρα που υποδύεται. 

Devin Bronchu είναι το όνομα του μικρού που πρωταγωνιστεί ως T.J.

Και η γιαγιά, Piper Laurie

Σωτήρης Καρύδας

Η ντεμέκ μουσική γωνιά: Let’s have a tea party

Πρόσφατα, αποφάσισα ότι πρέπει να κάτσω να ακούσω κάποια άλμπουμ και μπάντες που είχα παραμελήσει για καιρό. Αναζητώντας λοιπόν κάτι για να ακούσω, έπεσα πάνω σε μια από τις αγαπημένες μου μπάντες. Τους The Tea Party. Οι Tea Party είναι μια rock μπάντα από το Ontario του Καναδά (είναι τρελοί αυτοί οι Καναδοί, το έχω ξαναπεί και δεν πρόκειται να σταματήσω), οι οποίοι δημιουργήθηκαν από τους Jeff Martin,  Stuart Chatwood και Jeff Burrows το 1990.

 Ο πρώτος τους δίσκος, The Tea Party, που κυκλοφόρησε το 1991, είναι ένα ψυχεδελικό blues rock ταξίδι στο μυαλό του Jeff Martin, που γράφει στίχους βγαλμένους από βιβλία. Η μπάντα μιλάει για τις επιρροές της από το κάθε μέλος, blues, ινδική και αφρικάνικη μουσική για τον Martin, ηλεκτρονική μουσική για τον Chatwood και τις Jazz/Fusion επιρροές του Burrows. Αν και πολύ νωρίς, ο ήχος της μπάντας έχει αρχίσει να διαμορφώνεται γύρω από το rock και τις μουσικές της Ανατολής.

Midsummer Day.

Η μπάντα επιστρέφει  2 χρόνια αργότερα, με το Splendor Solis, ένα άλμπουμ με βασισμένο μουσικά σε 70s rock μπάντες όπως οι The Doors και Led Zeppelin. Αυτό είναι και το άλμπουμ που ξεκίνησε τη σύγκριση της μπάντας με τους Led Zeppelin. Ο Martin μιλώντας για τις στιχουργικές του επιρροές στον δίσκο, αναφέρεται στο Χριστιανισμό, στην Κέλτικη θρησκεία και στον Βουδισμό.

The River.

Το 1995, κυκλοφορεί το Edges of Twilight, ο δίσκος που θα τους βάλει για τα καλά στο μάτι πολλών ακροατών ανά τον κόσμο. Αυτή τη φορά, η μπάντα προσπαθεί να προσθέσει ήχους και μουσικές από όλο τον κόσμο στην μουσική της. Και ξανά, οι στίχοι του Martin είναι βασισμένοι σε διάφορα βιβλία όπως και στην Ελληνική, Κελτική και Σουμεριακή μυθολογία.

Fire in the head.

Σειρά έχει το Alhambra, ένα EP που κυκλοφόρησε ως μουσική γέφυρα μεταξύ του Edges of Twilight και του επόμενου τους δίσκου, Transmission. Περιέχει 4 τραγούδια από το Edges of Twilight σε ακουστικές εκδόσεις, ένα remix του Sister Awake και ένα νέο κομμάτι με τον Roy Harper στα φωνητικά.

The Grand Bazaar.

Το Transmission κυκλοφόρησε το 1997 και είναι το πιο “βαρύ” άλμπουμ που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής. Η προσθήκη ηλεκτρονικής μουσικής στα τραγούδια, έχει ως αποτέλεσμα έναν πιο περίπλοκο δίσκο. Ο Martin, αυτή τη φορά, ξεφεύγει από τα βιβλία και πειραματίζεται με μύθους, έθιμα και ιστορία.

Psychopomp.

Σειρά έχει το Triptych του 1999. Αυτή τα φορά, σύμφωνα με τη μπάντα, υπάρχει μια προσπάθεια μίξης της μουσικής των Transmission, Edges of Twilight και Splendor Solis. Το αποτέλεσμα είναι ένας πολύπλευρος δίσκος, βασισμένος πιο πολύ σε μελωδίες αντί για τις ηλεκτρονικές βάσεις του Transmission. Οι στίχοι, αυτή τη φορά, θέτουν διάφορα φιλοσοφικά ερωτήματα βγαλμένα από την ερεύνα του Martin.

Heaven coming down.

To 2001, η μπάντα αποφάσισε να επιστρέψει στην παλιά μέθοδο σύνθεσης, γράφοντας πολλά από τα κομμάτια τους σε στυλ jam. Ο ενθουσιασμός τους είχε αποτέλεσμα την ηχογράφηση του δίσκου μέσα σε 20 μέρες. Ο ήχος παραμένει rock με πολλές ανατολίτικες αναφορές. Ο Martin και πάλι επιστρέφει στα βιβλία του για έμπνευση. Το αποτέλεσμα είναι ένας αριστουργηματικός δίσκος. Γνώμη μου είναι ότι αν θέλετε να ρίξετε μια ματιά στη μουσική τους, ξεκινήστε με αυτόν τον δίσκο.

Cathartik.

Και φτάσαμε σιγά σιγά στον τελευταίο δίσκο. Το Seven Circles κυκλοφόρησε το 2004 βρίσκοντας την μπάντα να παίρνει έναν πιο εμπορικό δρόμο με τα τραγούδια της δημιουργώντας ένα ρήγμα μεταξύ των οπαδών τους. Ο ήχος παραμένει στα ίδια μονοπάτια,  δίνοντας έμφαση σε radio-friendly μπαλάντες. Παράγοντας επίσης, ο παραγωγός Bob Rock, διάσημος για τη δουλεία του με τους Aerosmith, Bon Jovi, Metallica και The Offspring. Προσωπικά, δεν βλέπω κανέναν λόγο για κριτική εναντίον αυτού του δίσκου αφού η μουσική εξέλιξη της μπάντας τους οδήγησε σε ένα πιο ζεστό ήχο.

Oceans.

Η μπάντα αποφάσισε να διαλυθεί το 2005 δίνοντας ως λόγο τις μουσικές τους διαφορές. Ο Martin ξεκίνησε μια σόλο καριέρα, κυκλοφορόντας έναν δίσκο και περιοδεύοντας σε όλο τον κόσμο. Ο Chatwood συνέχισε την δουλεία που είχε από το 1998, γράφοντας soundtrack για παιχνίδια. Κανένα γνωστό θα με ρωτήσετε. Ναι. Όλη η μουσική  στα Prince of Persia ήταν δική του δουλεία. Ο Burrows ήταν το λιγότερο ενεργό μέλος της μπάντας, κυκλοφορόντας έναν δίσκο με τους Big Dirty Band, με μέλη των Rush, Big Wreck και Three Days Grace.

Τον Απρίλιο όμως, η μπάντα αποφάσισε να κάνει ένα reunion, πραγματοποιώντας διαφορές live εμφανίσεις στον Καναδά.  Τον Αύγουστο, σε μια συνέντευξη,  ο Martin δήλωσε ότι η μπάντα ήρθε για να μείνει και δεν θα ξαναφύγει ποτέ.

Σε πιο πρόσφατα νέα, η μπάντα αποφάσισε να πουλήσει το domain name της, www.teaparty.com , για να σταματήσει η μπάντα να συνδέεται με το πολιτικό κίνημα Tea Party που έχει εμφανιστεί στην Αμερική. Φήμες λένε ότι η μπάντα θα εισπράξει περίπου ένα εκατομμύριο δολάρια από την πώληση του domain.

Άρης Μανωλίδης.

Editorial: Η άνοδος του νέο-φασισμού!

 

  Νέο-φασισμός! Έννοια σχετικά σύγχρονη που γεννήθηκε μετά τον ‘Β Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά μία έννοια θυμίζει τον παλιό, γνωστό φασισμό σε όλους μας απλά σε μία πιο lite εκδοχή. Παρ’ όλα αυτά η έννοια αυτή δεν θα χρησιμοποιηθεί από μένα και θα προσπαθήσω να της δώσω μία δική μου εκδοχή.

   Με την επικείμενη φορολογία στον ορίζοντα και την πολύ κοντά στις μέρες μας σφαγή από τον ενσωματωμένο στους λογαριασμούς της ΔΕΗ φόρο (διότι περί αυτού πρόκειται, μην ξεγελαστείτε από εξυπνάκηδες) άρχισα να αναρωτιέμαι πως ακριβώς θα έπρεπε να ονομάσουμε το σύστημα μας. Η Σοφία όπως πολύ σωστά παρέθεσε στο προηγούμενο άρθρο της, μέσω του συνταγματολόγου κ. Κασιμάτη, η οικονομική πολιτική που ακολουθείται είναι άκρως αντισυνταγματική, την ίδια στιγμή το σχόλιο που παρέθεσε ο αναγνώστης μας  περί μίας νόμιμης δανειακής σύμβασης επίσης σωστό. Που καταλήγουμε; Ας παραθέσω πρώτα μερικά γεγονότα που δεν προωθήθηκαν όσο έπρεπε ή ακόμη χειρότερα εμποδίστηκε η ενέργεια αυτή.

Η αρχή του τέλους

Κάποιοι το λένε, προπαγάνδα, άλλοι χειραγώγηση στις μέρες μας το λέμε πολιτικό λόγο. Η ιστορία ξεκίνησε με τις πολλές υποσχέσεις της σημερινής κυβέρνησης που με sweet puppy eyes βγήκε και μείωσε την προκάτοχο της και γέμισε τον ελληνικό λαό με διάφορα ψέματα. Από εκεί και πέρα δόθηκε το «πράσινο» φως για πάρει τα ηνία και να ξεκινήσει το σχέδιο.

Ελευθερία του λόγου

Ένα θέμα που δεν απασχόλησε πολύ κόσμο στην Ελλάδα καθώς κατά βάση τα blogs διαχειρίζονται από Μ.Μ.Ε. τα οποία με την σειρά τους κατευθύνονται από βαθύτερα συμφέροντα (δεν κρατάμε κακίες, αλλά η αλήθεια να λέγεται). Ένας Έλληνας blogger θέλοντας να βγάλει τον θυμό του ή ότι άλλο είχε μέσα του, αποφάσισε να εκφράσει ύβρεις, αγανάκτηση αλλά και απειλές κατά του πρωθυπουργού θέλοντας να τα μοιραστεί και να τα διαδώσει στον κόσμο. Για πρώτη φορά στα χρονικά, με συνοπτικές διαδικασίες, αναγνωρίστηκε, εντοπίστηκε προσκομίσθηκε στην δικαιοσύνη και τέλος εκδικάστηκε προκειμένου να ζητήσει συγγνώμη και να γλιτώσει την στενή από το χέρι του πρωθυπουργού.

Ελευθερία της πληροφορίας

 Δεν έχει περάσει ένας μήνας από τότε που η πρώην διοικητικός της ΕΛΣΤΑΤ και νυν καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, κατέθεσε στην δημοσιότητα τα στοιχεία περί δημιουργικού μαγειρέματος στα στοιχεία μας προκειμένου να καταστήσουμε την Ελλάδα κατάλληλη για κλίμα χρεοκοπίας και ένταξη στον μηχανισμό στήριξης. Παρ’ όλα αυτά η είδηση έπαιξε για λίγο καιρό και στην συνέχεια χάθηκε.

Κοινωνική αποξένωση-εξαθλίωση

Μα που πηγαίνουν και που αποσκοπούν όλα αυτά τα μέτρα; Μιλάμε για συρρίκνωση δαπανών κι όμως βλέπουμε αυξήσεις και σαλέ να χτίζονται στην Φλώρινα! Τα σημερινά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν ότι το χρέος ανεβαίνει όταν την ίδια στιγμή το βιοτικό επίπεδο φαίνεται να πέφτει κατακόρυφα. Το ρεύμα απειλούν να το κόψουν, τα τηλέφωνα με την βασική εταιρεία κινητής και σταθερής τηλεφωνίας να απειλεί να σου τα κόψει κάθε φορά που αργεί για τρεις μέρες η πληρωμή, η θέρμανση με το πετρέλαιο στα 90-92 λεπτά το λίτρο, άφταστο και η βενζίνη στο άπειρο. Επιπλέον το γεγονός ότι η δουλειά είναι όσο υπαρκτά είναι τα κότσια της κυβέρνησης να λάβει πραγματικές αποφάσεις και αντισταθεί στο τρυφερό και συμπονετικό σχέδιο της Ευρώπης, σου δημιουργεί θέματα πρακτικής διαβίωσης όπως στέγαση και σίτιση. Αν λοιπόν αναγκαστικά κλείνεσαι σπίτι, αναγκαστικά στο πρώτο κόκκαλο δέχεσαι ότι κι αν σου προσφερθεί.

Ελευθερία της ψήφου

Εδώ έρχεται το ζουμί, καθώς λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, φτάνουμε στο σημείο να γίνεται η επιλογή αποφάσεων και η εκλογή προσώπων, ξεκάθαρα καταστρατηγούμενη και άκρως κατευθυνόμενη. «Ψηφίστε με σήμερα, αλλιώς το ίδιο λεπτό θα χρεοκοπήσει η χώρα και θα το κουβαλάτε στις πλάτες σας μία ζωή».

Λίγη ιστορία πριν καταλήξω… Αναφέρω ενδεικτικά ότι όλοι οι μεγάλοι σύγχρονοι δικτάτορες, ακολούθησαν το παραπάνω μοντέλο, σε παραλλαγές του. Δηλαδή, ο βασικός άξονας ήταν να εξαθλιωθεί η χώρα, προκειμένου ο μονόφθαλμος να λάμψει και αναδειχθεί σε έναν αναγκαίο σωτήρα που θα πρέπει να υπακούσουμε ειδάλλως χανόμαστε. Η κάθε φωνή λογικής ή αλήθειας πέρα από την αποδεκτή δεν επιτρέπεται και φιμώνεται.

Σας ακούγονται λίγο υπερβολικά και καταστροφικά αυτά που λέω, το ξέρω, απλά προσπαθώ να δώσω έναν τέτοιο τόνο για να σας επιστήσω την προσοχή παρακάτω.

Η σημερινή Ελλάδα λοιπόν, βιώνει την δική μου εκδοχή νέο-φασισμού. Ποια είναι ακριβώς η δική μου εκδοχή; Σε περιόδους που δημιουργούνται καταστάσεις προκειμένου να αναδειχτούν “αναγκαίοι ηγέτες” με “αναγκαίες λύσεις” και “αναγκαία μέτρα”, που η λογική του αποφασίζω και διατάζω ισχύει απλά λίγο πιο πλειοψηφικά και πίσω από το πέπλο ενός δημοκρατικά εκλεγμένου σώματος εκπροσώπων και οι ελευθερίες των πολιτών καταπατώνται, όχι παράνομα απλά και μόνο “συγκυριακά” θα μιλάμε για νέο-φασισμό. Τίποτα δηλαδή δεν είναι παράνομο, απλά και μόνο αναγκαίο…

Καλή εβδομάδα σε όλους

Κωνσταντίνος Μουράτης