Αρχείο

Τετάρτη 10 Αυγούστου 2011

PEEPING TOM: REAL ESTATE MADNESS


            To real estate για κάποιους ανθρώπους έιναι μούρλα. Για μένα είναι ανάγκη και από αυτήν ακριβώς την ανάγκη έμαθα όλα τα... τερτίπια του χώρου και έχοντας αλλάξει σε 21 χρόνια 4μιση (ναι, ναι 4μιση) κατοικίες, ενοικίου και αγοράς, εκ των οποίων στη διαδικασία ενεπλάκην στα 3, βρίσκομαι μόλις ένα βήμα πάνω από τους αρχάριους διότι, εκτός των άλλων, δύσκολα γίνεσαι βετεράνος του χώρου. Σε πρώτη φάση , να ζητήσω προκαταβολικά μια συγνώμη γιατί σήμερα θα επιμείνω στο χώρο της Θεσσαλονίκης.

            Τέλη Ιουλίου λοιπόν και καλούμαι να αλλάξω σπίτι. Παρ'όλο που η αρχική μου ιδέα ήταν διαφορετική, η πρώτη μου ψακτική πραγματοποιήθηκε στον ευρύτερο χώρο του κέντρου και κυρίως στις “φοιτητογειτονιές” της ροτόντας και πέριξ. Να συμπληρώσω επίσης ότι διάφορες ανασφάλειες με οδήγησαν στο να κοιτάω τα ενοικιαστήρια σα χαζό από τον προηγούμενο οκτώβριο-νοέμβριο και από τα λίγα που έβλεπα ήμουν αισιόδοξη. Όταν όμως ήρθε η ωρα μου να ψάξω εντατικά είδα τις μεγαλύτερες σαβούρες να τις δίνουν για μαλλιοκέφαλλα διακιολογώντας τα 400 ευρώ της τιμής για την “εκπληκτική ανοιχτωσιά” μιας πλατείας και τη μια πιθαμή ουρανό παραπάνω που βλέπουν από τα υπόλοιπα κλουβιά των 300 ευρώ με κεντρική θέρμανση. Αφού λοιπόν έλιωσα τα παπούτσια μου ΚΑΙ τα λάστιχα του βαβαβούμ της μαμάς, κατέληξα με μια αρκετά μεγάλη δόση συμβιβασμού σε ένα δυάρι με μουσαμά για πάτωμα, φυσικό αέριο, τη ροτόντα και τη Ναυαρίνου 2.0 για θέα και τα λοιπά “ευτράπελα” των 30ετών σπιτιών του κέντρου.

            Εν τέλει, την τελευταία στιγμή ήρθε η επιφοίτηση (και η συναίνεση) για επιστροφή στη βάση, στην Καλαμαριά δηλαδή. Εκεί που έχει δέντρα, μεγαλύτερους δρόμους και ησυχία. Όπως σωστά προβλέφθηκε, δεν ήξερα τι να πρωτοδιαλέξω. Με τα ίδια λεφτά (400 ευρώ) βρήκα γειτονιά, ησυχία, μπαλκόνι, ρετιρέ, πατώματα με μάρμαρα, κουφώματα, αέριο, ανοιχτωσιά, πάρκινγκ, οροφοδιαμερίσματα, πράσινο και τζάκι.



            Και ποιο είναι το μείον? Μια διαδρομή ενός τετάρτου με τα πιο συχνά λεωφορεία της Θεσσαλονίκης (και το 78Ν για το βράδυ, suck on this!). Και αυτό για τη Σοφία δεν είναι μείον καθώς είμαι μια μαμούχαλη και δε φοβάμαι να το παραδεχτώ και θα έχω έναν ακόμη λόγο για να κάθομαι σπίτι μου!



Στην τελική, για μένα η ζωή μου περιστρέφεται γύρω από το σπίτι μου και όχι γύρω από τους καφέδες και τα ποτάκια στη μαγευτική Βαλαωρίτου. Kαι ποια είναι τα συν? Δε θα μπω καν στον κόπο, τζάμπα λέξεις.

Εκεί που θέλω να καταλήξω με τη σύγκριση είναι οτί 

Τα σπίτια στο κέντρο είναι κοροϊδία!

Δεν το συζητώ, είναι πρακτικά από άποψη απόστασης. Αλλά στην τελική μένουμε σε πόλη και πόσα να θυσιάσουμε πια γι'αυτήν την απόσταση? Τα χρήματά μας, την ποιότητα ζωής μας, την ιδιωτική μας ζωή, την αισθητική μας ή... την αξιοπρέπεια μας...? Και, πιστέψτε με, μένω -ακόμη για λίγο- στα πέριξ του κέντρου και αυτή η μικρή “απόσταση” περιλαμβάνει μια απείρως κουραστική ανηφόρα 20 λεπτών (που προτιμώ να τα ξοδεύω σε λεωφορείο) και απαιτεί το κεφάλι κάτω μέχρι την καμάρα διότι τα βλέμματα που εισπράττω από τους “φίλους” της περιοχής δεν μπορώ να πω ότι με κανουν να νιώθω και πολύ βολικά.
           
            Τέλος... Ένας άστεγος κατασκήνωσε στο πάρκο μπροστά από την τωρινή εξώπορτά μου. Δεν πείραξε κανέναν αλλά αρχίζει και βρωμάει... Από το μπαλκόνι. Υes, ήρθε η ώρα να φέυγω! Ιδιοκτήτες κέντρου, πουλήστε τα φύκια σας σε επαρχιώτες πρωτοετείς μέχρι να σας καταστρέψουν το ήδη ερείπιό σας και να φύγουν σπάζοντας το συμβόλαιο. Τα λέμε!



                                                                                                            Σοφία Πυργιώτη
spyrgioti@rouamat.com

Τρίτη 9 Αυγούστου 2011

Tape me!




Ναι επέστρεψα και όπως είχα προειδοποιήσει την προηγούμενη φορά, την εν λόγω στήλη δεν θα την βλέπατε ιδιαίτερα συχνά… Δύο ταινίες πρόλαβα να δω και ασχοληθώ μαζί τους για το συγκεκριμένο άρθρο και μπορώ να πω, πως και οι δύο με άφησαν αρκετά ικανοποιημένο.

Horrible Bosses

Κωμωδία, με απίστευτο γέλιο, που μέχρις ένα σημείο κάποιοι θα την χαρακτήριζαν μαύρη, όχι όμως εγώ. Το σκηνικό έχει να κάνει με μία παρέα τριών φίλων που μισούν αφάνταστα τα αφεντικά τους (αν και για τον ένα δεν καταλαβαίνω γιατί ;-p), δυστυχώς όμως λόγω κρίσης αδυνατούν να εγκαταλείψουν τις δουλειές τους. Έτσι λοιπόν αποφασίζουν να σκοτώσουν τους δυνάστες τους και να φέρουν την ηρεμία στις ζωές τους. Πρωτότυπο, επίκαιρο και χιουμοριστικό με all-star cast που σε προδιαθέτει να γελάσεις και έχει περιεκτικότητα σε σκηνές αλλά και σε διαλόγους που απλά αξίζουν να δείτε. Μπορείτε να την δείτε είτε με παρέα είτε μόνοι, λόγω της επικαιρότητας μπαίνετε αρκετά γρήγορα στο θέμα και φεύγετε με ένα ανάλαφρο συναίσθημα.

Συμβουλή don’t try this at home!!!


Captain America

Μπορεί σε κάποιους να αποτελεί άγνωστο ήρωα, αν και αμφιβάλω (οι αναγνώστες του RouaMat πάντως τον γνωρίζουν χάρη στον αγαπητό Geek Limbo), σίγουρα όμως σε κάποιους θα μοιάζει με προπαγάνδα, όχι αδικαιολόγητα μπορώ να πω. Από την άλλη από έναν ήρωα που λέγεται Captain America και «γεννήθηκε μέσα στον ΄Β Παγκόσμιο Πόλεμο» τι περιμένατε; Συνεχίζω, η ταινία είναι πρακτικά το πρελούδιο, καθώς εξιστορεί το υπόβαθρο του χαρακτήρα και πως τελικά έφτασε να ωριμάσει και να αντιληφθεί αλλά και να αποδείξει ποιος πραγματικά είναι ο ρόλος του και για ποιον λόγο επιλέχτηκε αυτός για κάτι τέτοιο. Ο πρωταγωνιστής φαίνεται να είναι αρεστός στην Marvel αλλά και στο Hollywood για τέτοιου είδους ταινίες, καθώς τον έχουμε δει να παίζει τον Human Torch από τους Fantastic Four στις δύο ταινίες στο παρελθόν. Μην ψαρώνετε με το σώμα, αν κάνουμε όλοι εδώ αποτρίχωση, πιστεύω λίγοι θα είναι αυτοί που θα διαφέρουν από τον ήρωα! Αν είστε φαν της Marvel και γενικότερα των ταινιών δράσης με υπερήρωες η ταινία θα σας αρέσει. Προτείνω να την δείτε με άλλα geek members της παρέας σας.




Προτάσεις της εβδομάδας


American Pie, όποιο θέλετε, καλοκαίρι είναι χαλάρωμα και χαζομάρες χρειάζεται δεν υπάρχει λόγος να βασανίζεστε με δύσκολες ταινίες. Αν παρ’ όλα αυτά καίγεστε για κάτι τέτοιο προτείνω την «Πλατεία των 5 φεγγαριών ή αλλιώς La plaza de cinqua luna» θα σας κρατήσει αρκετά ξύπνιους. Όχι δεν πρόκειται για κουλτουριάρικη ευρωπαϊκή παραγωγή μην ανησυχείτε!



Κωνσταντίνος Μουράτης
kmouratis@rouamat.com

Η ντεμέκ μουσική γωνία: 5 μουσικά όργανα που θα σας κάνουν να πείτε: “whaaaa??”



Κάποιοι λένε ότι η τρέλα πάει παντού. Οπότε λογικό είναι, διάφοροι τρελοί που έχουν ζήσει ανά τους αιώνες, να ασχοληθούν με τη μουσική και την κατασκευή οργάνων. Δείτε λοιπόν το αποτέλεσμα.

Αιολική άρπα.


Η αιολική άρπα είναι το μουσικό όργανο των ταινιών τρόμου. Θυμάστε στις παλιές ταινίες τύπου “The Shining” μια ανατριχιαστική μελώδια στο backround? Ε, η αιολική άρπα βγάζει αυτόν ακριβώς τον ήχο. Έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα, και είναι ένα ξύλινο σώμα με χορδές οι οποίες παίζονται από τον ΑΕΡΑ. Ο αέρας περνάει ανάμεσα από τις χορδές, δημιουργώντας μια παλμική κίνηση, η οποία ενισχύεται από το σώμα. Δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο κούρδισμα, ούτε συγκεκριμένο αριθμό χορδών και ο ήχος της εξαρτάται από την ταχύτητα και την κατεύθυνση του άνεμου, οπότε υπάρχουν απεριόριστες  δυνατότητες για πειραματισμό. Μια συμβουλή. Αν μένετε σε απόμερα σπίτια με μεγάλο κήπο, βάλτε μια αιολική άρπα έξω, και να δω ποιος κλέφτης θα μπει εκεί μέσα.

Λιθόφωνο.


Το λιθοφωνο είναι ένα όργανο φτιαγμένο αποκλειστικά από πέτρες.  Η συμβατική του έκδοση μοιάζει με τα γνωστά μας από το δημοτικό, ξυλόφωνα και μεταλόφωνα. Διάφορα είδη πέτρας τοποθετούνται με σειρά και παίζονται με μπαγκέτες. Δείτε λίγο και ετοιμαστείτε για το επόμενο.


The Great Stalacpipe Organ.


Ναι ξέρω. Whaaaa?  Βασισμένος στις ρίζες του λιθόφωνου, το 1956 στο Luray Caverns της Virginia στην Αμερική, ο κύριος Leland Sprinkle (serial killer name?) κατασκεύασε, μέσα σε περίοδο τριών χρόνων, ένα τεράστιο λιθόφωνο το οποίο χρησιμοποιεί τους σταλακτίτες που υπάρχουν στις σπηλιές. Λαστιχένιες μπαγκέτες έχουν τοποθετηθεί σε διάφορους σταλακτίτες οι οποίες, με τη βοήθεια υπολογιστών, χειρίζονται από ένα πιάνο. Υπάρχουν ακόμη και ηχογραφημένα cd με μουσική παιγμένη αποκλειστικά από αυτό το όργανο.

 

The Samchillian Tip Tip Tip Cheeepeeee


ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ; Το τιπ τιπ (δεν γράφω όλο το όνομα σε ένδειξη διαμαρτυρίας) είναι ένα midi controller το οποίο, αντί για μια διαδοχική σειρά νοτών, χρησιμοποιεί ένα πρόγραμμα pitch shifting βασισμένο σε κλίμακες προγραμματισμένες από τον χρήστη.  Αυτό που γίνεται, στην ουσία, είναι ότι ο χρήστης χρησιμοποιεί πλήκτρα τα οποία αλλάζουν την τονικότητα, βασισμένα στην κλίμακα που έχει διαλέξει, κάνοντας το πολύ πιο εύκολο στη χρήση από ένα κανονικό midi keyboard. Για να μην σας τα πολυλογώ, αφήνω να σας τα εξηγήσει ο δημιουργός του.



Nano guitar


Δημιουργήθηκε το 1997 στο Cornell Nanofabrication Facility ως επίδειξη των δυνατοτήτων της νανοτεχνολογίας. Ενώ δεν μπορεί να παράγει ήχους που να μπορεί να πιάσει το ανθρώπινο αυτί, η νάνο-κιθάρα έχει δεχτεί μεγάλη δημοσιότητα για το μέγεθος της, το οποίο είναι 10 μικρόμετρα. (περίπου το μέγεθος ενός κύτταρου). Είναι φτιαγμένο από κρυστάλλους σιλικόνης και οι 6 χορδές της μπορούν να παιχτούν από μικροσκόπιο ατομικής δύναμης.


Αυτά για σήμερα, για να μην σας κάνω να τρελαθείτε και εσείς. Τα λέμε την άλλη εβδομάδα!




Άρης Μανωλίδης
amanolidis@rouamat.com

Δευτέρα 8 Αυγούστου 2011

Editorial: Διακοπές!



HereweGO! Ακόμη κι αν δεν το πιστεύετε στα μάτια σας, είμαστε πίσω, όπως ακριβώς σας υποσχέθηκα πριν από μία εβδομάδα. Παρ’ ότι οι διακοπές μου δεν παρακωλύθηκαν ιδιαίτερα από τις δράσεις του κλάδου των οδηγών ταξί, προετοιμαζόμουν να επιστρέψω και να προσπαθήσω να αναλύσω την εν λόγω κατάσταση… Δυστυχώς ή ευτυχώς, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι αφενός χάνει την πρακτική του σημασία να ασχοληθώ μιας και σταμάτησε το θέμα, αφετέρου είναι η εποχή τέτοια που δεν υπάρχει λόγος να μιλήσουμε για πράγματα που μας στεναχωρούν.

Αποφάσισα λοιπόν να προσπαθήσω να εισάγω την νέα αυτή εβδομάδα με ένα λίγο ποιο χαλαρό τόνο… Διακοπές! Ως τι τις αντιλαμβανόμαστε, γιατί τις χρειαζόμαστε και πως μπορούμε να τις κάνουμε.

Πρώτον και κυριότερον, με την έννοια διακοπές όπως το λέει και η λέξη, διακόπτουμε την ζωή μας ως έχει και προσπαθούμε να μεταβούμε σε μία άλλη κατάσταση, μάλλον ουτοπική, καθώς δεν γίνεται όλη τη χρονιά να ξοδεύεις, να πίνεις, να κοιμάσαι και να χμχμ… (για τους ελεύθερους και μη πιστούς), ασύστολα! Εκτός και αν φυσικά είσαι τόσο καλά βολεμένος, οπότε δεν ασχολούμαστε με σένα. Επιστρέφω! Το λοιπόν, διακοπές κατ’ επέκταση έχει να κάνει με το να χαλαρώνεις και να διασκεδάζεις, όπως αρέσει σε σένα και μόνο. Παρ’ όλα αυτά λίγο η λογική του «πάω με το ρεύμα», λίγο τα trends, όσο να ναι και το γεγονός ότι έχεις ένα Star να προβάλλει μονίμως τρελές διασκεδάσεις και μέρη, κάπου πιάνεσαι κι εσύ στο δίχτυ. Δεν είναι κακό ούτε κατακριτέο, η αλήθεια είναι ότι κι εγώ ο ίδιος έχω πολύ συγκεκριμένο τρόπο διασκέδασης στο μυαλό μου, ανάλογα με το αν πρόκειται για παρέα ή για κοπέλα. Αλλά, για να μην μακρηγορώ, το βασικό είναι να ξεφύγεις από αυτό το οποίο ζεις 24/7 για έντεκα μήνες και δεκαπέντε μέρες.

Δεύτερο και εξίσου σημαντικό. Το καταραμένο γιατί που πάντα μας ταλαιπωρεί. Γιατί θεωρείται καλό για την ψυχική και σωματική μας υγεία. Επίσης, επειδή μας κάνει πιο αποδοτικούς και σε επαγγελματικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο. Βέβαια, αν είσαι ήδη «τρία πουλάκια κάθονται…» δεν υπάρχει λόγος για σένα, αλλά ας το αφήσουμε αυτό. Επί σειρά ετών έρευνες έχουν δείξει ότι οι εργαζόμενοι που επιστρέφουν από διακοπές, είναι πιο ευδιάθετοι και πιο πρόθυμοι να κάνουν καλά τη δουλειά τους. Αντίστοιχα άλλες, έδειξαν ότι οι εργαζόμενοι γυρνούν πιο δυσαρεστημένοι από πριν διότι γεύτηκαν το απαγορευμένο νέκταρ της αλόγιστης διασκέδασης και όσο να ναι, η επιστροφή στην ρουτίνα τους καταρρακώνει ψυχολογικά. Αλλά όπως είπα, σκεφτόμαστε θετικά. Η πιο απλή απάντηση στο γιατί του ερωτήματος είναι γιατί απλά το χρειάζεσαι. Τέλος!

Τελευταίο και καλύτερο, πως θα επιτευχθεί ο στόχος. Η μυστική συνταγή για καλές διακοπές αποτελείται από τρία συστατικά. Τόπος, παρέα, budget. Ο τόπος είναι σημαντικό μεν αλλά όχι και ο πιο καθοριστικός παράγοντας. Η επιλογή του έγκειται στο αν θέλεις να περάσεις τις διακοπές σου με τον/την σύντροφο σου και μόνο, αρά πάμε σε νησάκι ρομαντικό, με τρελά ηλιοβασιλέματα που θα έκαναν μέχρι και τον Κουασιμόδο να έχει ελπίδες για καλοκαιρινές περιπέτειες, ή αν θέλεις αγορο/κοριτσο-παρέα και τρέλες οπότε πάς σε μονοπάτια που θα σε κάνουν να πεις το Χαίρε Κεχαριτωμένη 30 φορές μήπως και ξεπλύνεις τις αμαρτίες σου. Παρέα, ίσως το πιο σημαντικό συστατικό (πολλές φορές ο κόσμος κάνει το λάθος να πιστεύει πως είναι τα λεφτά, αλλά κατ’ εμέ εσφαλμένα). Αν έχεις επιλέξει τα σωστά ή το σωστό, για μας τους αγαπούληδες, άτομο τότε όπου και να πας θα περάσεις καλά. Το βασικό είναι να είσαι χαρούμενος και να γελάς. Αν πετύχεις αυτό τότε όλα τα υπόλοιπα παλεύονται. Καταραμένο χρήμα, ότι και να κάνεις από αυτό διακοπές δεν έχει. Έτσι λοιπόν πρέπει κάπως, κάπου να το βρεις για να πας. Μην προσπαθείς να προσαρμόσεις το budget στις διακοπές σου, αλλά το αντίστροφο. Πολύ σημαντικό μην αφήσεις να σε πάρει από κάτω αν είναι μικρό το budget, η αγαπητή Σοφία την προηγούμενη Τετάρτη είχε εξιστορήσει πολύ περίτεχνα το πόσο ωραία μπορείς να περάσεις στα λιγότερο αναπαυτικά αλλά περισσότερο ελεύθερα σαλόνια των camping. Πως θα το βρεις τώρα… Εξαρτάται από την ηλικία. Αν είσαι πιο μικρούλης βολέψου με όσα δίνουν οι γονείς, η γνωστή σε όλους Τράπεζας Εκμετάλλευσης Γονικής Περιουσίας. Μεγαλύτερος και εργάζεσαι, κάνε λίγο κράτη που και που και στο τέλος θα ανταμειφτείς. Έχεις την άπλα είτε λόγο δουλειάς είτε λόγο ισχυρού οικογενειακού χρηματοπιστωτικού ιδρύματος, χαλάλι σου κάνε ότι γουστάρεις!

Εν τέλει ναι όλοι τις χρειαζόμαστε και κάπως θα βρεθεί ο τρόπος να τις κάνουμε αρκεί να υπάρχει ο σωστός σχεδιασμός!

Μην ανησυχείτε, την άλλη εβδομάδα θα σας επιστρέψω κανονικός!

Καλή εβδομάδα σε όλους και πάνω απ’ όλα χαμόγελο!


Υ.Γ. Όχι που θα το άφηνα! Ο πρωθυπουργός για ακόμα ένα καλοκαίρι μας έβαλε τα γυαλιά, κρίση κρίση αλλά το six pack δεν λέει να φύγει.

Υ.Γ.1 Καλά τα βίντεο του Star αλλά ψαχτείτε και λίγο γύρω απ’ τους μύθους που χτίζονται για διάφορα μέρη.

Υ.Γ.2 Πήρα την πυροσβεστική για να αναφέρω μία φωτιά μες στην εβδομάδα και με περίσσια αγένεια μου το έκλεισαν αφού μου είπαν ότι το γνώριζαν. Μην μασάτε, καλύτερα ο κρετίνος στο τηλέφωνο, παρά η φωτιά στο κατώφλι σας.


Κωνσταντίνος Μουράτης
kmouratis@rouamat.com

Κυριακή 31 Ιουλίου 2011

RouaMat.com OUT!!!!


Εντάξει, σας προσφέρουμε πολλά πριν από άλλους, ΝΑΙ δουλεύουμε Χριστούγεννα και Πάσχα και ΝΑΙ δεν μπορείτε να κάνετε χωρίς τα άρθρα μας! ΑΛΛΑ, τι να γίνει και ο Mr Editor και η υπόλοιπη φανταστική ομάδα, πρέπει σε κάποια στιγμή να ξεκουραστούν και να κάνουν διακοπές! Διακοπές από την ανακατωμένη πραγματικότητα που κάνουν εμένα, την Σοφία και εννίοτε τον Featherweight να τρελαινόμαστε, διακοπές από μουσικές και νταβαντούρια, από παρασκήνια της showbiz, από στημένα παιχνίδια και ξύλο ακόμη και από video games, προκειμένου να κάνουμε τον Enrique να μοιάζει λευκός μπροστά μας. Αυτό που πολύ εμμέσως προσπαθώ να σας πω είναι ότι θα πρέπει να μάθετε να ζείτε για μία εβδομάδα χωρίς το RouaMat όχι όμως και να το συνηθίσετε, καθώς θα σας επιστρέψουμε δριμύτεροι την άλλη Δευτέρα!

Καλό Καλοκαίρι λοιπόν, έστω και καθυστερημένα, και να περάσουμε όλοι πολύυυυυυ καλά!




Mr Edtitor 

Five Plus One Elements: Capoeira: Dance or Fight?



  Έχω δει αρκετά βίντεο στο youtube αλλά και ζωντανή επίδειξη capoeira με πολλά άτομα να σχηματίζουν έναν κύκλο (“Roda”) και μέσα σε αυτόν δύο τύπαδες να χορεύουν έναν χορό που θα το παρομοίαζαν πολλοί με το break dance, υπό τους ήχους παραδοσιακών οργάνων. Όταν έμαθα ότι πίσω από αυτές τις χορευτικές φιγούρες κρύβεται μια πολεμική τέχνη ομολογώ να πω ότι μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Τι είναι είναι όμως το capoeira; Πολεμική τέχνη ή χορός;
 
  Ας τα πάρουμε από την αρχή. Το 16ο αιώνα στη Βραζιλία...αποικία της Πορτογαλίας, μια από τις μεγάλες αυτοκρατορίες της Ευρώπης, μετάφεραν πολλούς σκλάβους από την Αφρική. ¨Ετσι μέσα στη  δουλεία, στις διαφορετικές κουλτούρες, και σε μια ελπίδα εξέγερσης γεννήθηκε το capoeira. Αυτός ο χορός των δούλων φαινόταν αρκετά αθώος για να αποτελεί απειλή για τα αφεντικά. Σιγά σιγά εξελισσόταν όμως και γίνοταν όλο και πιο επιθετικός. Με τις ολλανδικές εισβολές (1600) η καταπίεση και η αυστηρή παρακολούθηση των σκλάβων χαλάρωσε. Συνεπώς, με την αμέλεια των αρχών, οι σκλάβοι βρήκαν ευνοϊκές τις συνθήκες για να αυξήσουν τις φυγές τους, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τα ‘Quilombos’. Τα ‘Quilombos’ ήταν οργανωμένες κοινότητες σκλάβων φυγάδων που βρίσκονταν σε στρατηγικά σημεία, κρυμμένα στα τροπικά βραζιλιάνικα δάση. Σ’ αυτό το νέο σπίτι οι μαύροι μπορούσαν να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή, ζώντας ελεύθεροι και μπορώντας να εκφράσουν την πλούσια κουλτούρα των προγόνων τους και να διαδώσουν το capoeria. Happy End!
   Το capoeira σταματήσε να χρησιμοποιείται σαν μέσο βίας και έμεινε σαν μια ιδέα “είμαστε οικογένεια, είμαστε φίλοι, παίζουμε, δεν παλεύουμε.” Στη πορεία όμως καθώς άλλαζαν τα δεδομένα κάποιες σχολές άρχισαν να αναγεννούν το επιθετικό στυλ με full contact μάχες μέσα στη “Roda”και να προσθέτουν στοιχεία από άλλες πολεμικές τέχνες. Όποτε το συμπέρασμα είναι ότι μπορεί να ενταχθεί στις πολεμικές τέχνες εφόσον εφαρμόστηκε για αυτοάμυνα με μια Α επιτυχία εκείνη την εποχή.

  Είναι αρκετά εντυπωσιακό να βλέπεις δύο Mestre (είναι κατί σαν δάσκαλος,sifu κτλ.) να χορεύουν-παλεύουν μέσα τον κύκλο. Πόσο αποτελεσματικό όμως μπορεί να γίνει το capoeira στο δρόμο σε μια κατάσταση που η βία είναι μονόδρομος; Κάθε πολεμική τέχνη εκεί δυνατά και αδύναμα σημεία, έτσι και το capoeira κάπου υπερτερεί και κάπου υστερεί. Έτσι παράτολμα θα προσεγγίσω τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα έτσι όπως τα αντιλαμβάνομαι.
   H ginga είναι μια βασική, αδιάκοπη κίνηση του capoerista (όπως δείχνει το τελευταίο σχήμα) που τον βοηθάει να αποφεύγει τις  επιθέσεις του αντιπάλου, ταυτόχρονα  αποσπά την προσοχή του και είναι σε θέση από την αποφυγή να βγει κατευθείαν στη επίθεση. Με αρκετή προπόνηση το ginga βοηθάει και στην αντοχή που αποτελεί βασικός παράγοντας. Η πολεμική θέση είναι στενά συνδεδεμένη με το έδαφος. Αυτό σημαίνει, χαμηλό κέντρο βάρους. Επίσης τα ταχύτατα λακτίσματα και η γρήγορη εναλλαγή τους από αριστερά, δεξιά, πάνω και κάτω, προειδοποιούν τον αντίπαλο να μην πλησιάσει. Όλα αυτά βέβαια εξαρτώνται από τον τρόπο της εξάσκησης και τις ώρες που έχει αφιερώσει κάποιος και αυτό ισχύει παντού. Και για του λόγου το αληθές αυτός είναι ένας λόγος που kick boxers έχουν το avantage στο δρόμο, σαν αθλητές αφιερώνουν πολύ χρόνο στην προπόνηση.
   Στα σημεία τώρα που υστερεί το capoeira είναι επειδή ακριβώς η πολεμική θέση είναι χαμηλά στο έδαφος, είναι εύκολο να ανατραπεί από έναν σωματώδη αντίπαλο, γιατί στο δρόμο όλα τα σενάρια είναι πιθανά. Ακόμα ένα μείον είναι ο χώρος που απαιτείται, δηλαδή σε ένα σενάριο ασανσέρ ή στενό δρομάκι δεν μπορεί να αντεπεξέλθει όπως μια πολεμική τέχνη κλειστού τύπου. Σε αυτό το σημείο το capoeira έχει μείνει ακόμα στους σκλάβους (καλοπροαίρετο σχόλιο), ίσως επειδή ήθελαν να το κρατήσουν σαν κάτι καλό ή σαν ένα στοιχείο κουλτούρας και όχι σαν κάτι που να παραπέμπει σε μάχη.
   Κάτι που με εντυπωσίασε είναι ότι την ώρα που εκτελούνται όλες αυτές οι ακροβατικές κινήσεις πρέπει τα μάτια να κοιτούν πάντα τον αντίπαλο, πράγμα δύσκολο. Όταν ένας φίλος που ασχολείται αρκετό καιρό με capoeira μου έδειξε μια κίνηση, την Meia-lua de Compasso την ώρα που κεφάλι μου ήταν ανάποδα έπρεπε να κοιτάζω το πάτωμα για να μη ζαλιστώ και πέσω.



Meia-lua de Compasso

   Προσωπικά, πιστεύω δε θα ταίριαζε σε κάποιον που αναζητά τεχνικές αυτοάμυνας ή κάτι μαχητικό. Όπως και να έχει όμως το capoeira είναι χορός, εκτόνωση, διασκέδαση και μέσα σε αυτό το κομμάτι του έχει και το πολεμικό στοιχείο που το κάνει συναρπαστικό. Θα ήθελα να ακούσω σχόλια και απόψεις από άτομα που γνωρίζουν περισσότερα ή έχουν μια διαφορετική προσέγγιση. Θα τα πούμε πάλι σε δύο βδομάδες.   

                                                                                                                        
 Καλό Καλοκαίρι


Ginga







Γιάννης Βασσάρας
gvassaras@rouamat.com

Σάββατο 30 Ιουλίου 2011

The Geek Limbo Deus Ex viral live action!



Ένα από τα πιο αναμενόμενα παιχνίδια της χρονιάς είναι το Deus Ex: Human Revolution, sequel στο cyber punk rpg έπος Deus Ex που είχε κυκλοφορήσει το 2000. Όλα τα δείγματα gameplay που βρίσκονται στο youtube αν μη τι άλλο, μας έχουν αφήσει με τα στόματα ανοικτά και οι προσδοκίες των fans της σειράς είναι πολύ ψηλά. Για τη προώθηση του game όμως χρησιμοποιείται για μία ακόμη φορά viral marketing, συγκεκριμένα με τη χρήση live-action trailers, δηλαδή με κανονικούς ηθοποιούς και πως φαίνεται ο κόσμος  του Deus Ex μέσα από τα μάτια τους.


Στο παραπάνω video βλέπουμε ένα υποτιθέμενο διαφημιστικό σποτάκι της Sarif Industries, της εταιρείας που προσφέρει την επιλογή στο κόσμο να αντικαταστήσουν τα άκρα τους και άλλα όργανα με μηχανικά μέρη σαφώς ανώτερα των οργανικών. Μία επιλογή που προφανώς δεν παρέχεται χωρίς να υπάρχει κάποιο τίμημα. Περισσότερες πληροφορίες για τις «υπηρεσίες» της εταιρείας είναι διαθέσιμες στο site που ανέβηκε την προώθηση αυτών των viral videos στο http://sarifindustries.com. Υπάρχει όμως και η αντίθετη πλευρά, αυτή που αντιλαμβάνεται ότι πάει κάτι στραβά με την Sarif Industries. Έτσι πριν από μερικές μέρες κυκλοφόρησε και το πρώτο propadanda viral video της εκστρατείας.


Ανατρίχιασα όσο το βλέπα. Άμα ένα trailer ενός game που δεν περιέχει καν gameplay σε βάζει τόσο για τα καλά στον κόσμο του τότε μπορούμε να πούμε εκ του ασφαλούς ότι θα δούμε ένα τουλάχιστον αξιοπρεπέστατο game που θα το συζητάμε για καιρό. Το Deus Ex: Human Revoluton κυκλοφορεί στις 23/8 για PC, PS3 και Xbox 360.




Βαγγέλης Σωφρονάς
vsofronas@rouamat.com