Αρχείο

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011

The Geek Limbo: Firefly fans have spoken. Again!

  Με αφορμή την επαναπροβολή της cult σειράς Firefly απτο Science Channel σε HD, ο πρωταγωνιστής της σειράς Nathan Fillion δήλωσε πως άμα κέρδιζε 300.000.000 δολάρια το πρώτο πράγμα που θα αγόραζε θα ήταν τα δικαιώματα του Firefly, θα ξεκινούσε ξανά τη σειρά και θα τη κυκλοφορούσε μέσω internet.  Μερικές μέρες αργότερα είχε ήδη στηθεί ένα site απ' τους fans της σειράς με όνομα http://helpnathanbuyfirefly.com/


  Για όσους δε γνωρίζουν, το Firefly ήταν μία σειρά western-sci fi του Joss Whedon που ενώ διήρκεσε μόνο 14 επεισόδια, θεωρείτε μία από τις πιο αγαπημένες σειρές επιστημονικής φαντασίας που έχουν προβληθεί. Δυστυχώς τα πρώτα νούμερα τηλεθέασης έφερε τη σειρά σε ένα απότομο τέλος αλλά η κραυγή των fans ήταν τόσο μεγάλη που οδήγησε στη δημιουργία μίας ταινίας που έκλεινε κάπως την ημιτελή ιστορία με όνομα Serenity.


  Έπειτα όμως από αυτές τις δηλώσεις του Nathan Fillion, οι fans έρχονται για μία ακόμη φορά στη θέση να ενώσουν την αγάπη τους για αυτή τη σειρά, με όπλο τις internet συνδέσεις τους. Πραγματικά δεν θα μου κάνει καθόλου εντύπωση άμα η σειρά πάρει το OK για μία ακόμη season. Ήδη η facebook σελίδα http://www.facebook.com/HelpNathanBuyFF αριθμεί πάνω από 100.000 μέλη που είναι πρόθυμα να δώσουν ακόμη και λεφτά για να δουν την αγαπημένη τους σειρά ξανά.


  Η μόνη μου αμφιβολία είναι πως ο Joss Whedon αυτή τη χρονική περίοδο είναι απασχολημένος με την σκηνοθεσία της πιο φιλόδοξης superhero ταινίας που έχει κυκλοφορήσει μέχρι τώρα, των Avengers και δεν νομίζω είναι σε θέση να ασχοληθεί άμεσα με το Firefly. Βρίσκομαι όμως σε δέος κάθε φορά που βλέπω τους fans ενός franchise, είτε μου αρέσει είτε όχι, να ενώνουν το πάθος τους για να του δώσουν μία ακόμη ευκαιρία. Browncoats, I salute you!




Βαγγέλης Σωφρονάς
vsofronas@rouamat.com

Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

Editorial


«Απάνω τους, κι άλλο, και λίγα τους κάνουνε!!!» είναι μερικές από τις φράσεις που θα ακούσει κανείς στις μέρες μας, από τον κάθε Έλληνα που είδε ή άκουσε για τα περιστατικά που έλαβαν χώρα σε Βερολίνο και Παρίσι, τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Για τους λίγους που δεν γωρίζουν περί τίνος πρόκειται αναφέρομαι στις λεκτικές επιθέσεις, που δέχθηκαν ο Πρωθυπουργός και ο Ανιπρόεδρος της Κυβέρνησης, κατά την ομιλία τους σε πανεπιστήμια των χωρών αυτών, από Έλληνες φοιτητές του εξωτερικού.

Αυτό όσο να ναι, μας παραπέμπει σε προηγούμενο περιστατικό με τον κ. Χατζηδάκη αυτή την φορά για πρωταγωνιστή, και συνδικαλιστές στη θέση των τιμωρών του. Παρατηρώ λοιπόν, ότι όσο περνάει ο καιρός μόνο καλύτερη δεν κάνουν τη θέση τους οι άνθρωποι της πολιτικής σκηνής, αφού βιώνουν μια συνεχή αποδοκιμασία και απόρριψη, όχι μόνο από τους δήθεν ανεύθυνους- αναρχικούς- σάτυρους της χώρας μας- που βράζει το αίμα τους νέους, αλλά και από την κοινωνία συνολικά η οποία επαινεί κάθε τύπου γιουχάρισμα και τιμωρία πέραν της νόμιμης και κατά τ’ άλλα καθώς πρέπει οδού.
  
Έτσι λοιπόν αρχίζουμε να μπαίνουμε σε σκέψεις για το κατά πόσο θα αντέξει όχι μόνο αυτή η κυβέρνηση, αλλά ο υπάρχων πολιτικός κόσμος εν γένει, καθώς στον αέρα κυκλοφορούν και αντιλήψεις όπως «άντε και τους διώξαμε, τώρα ποιος;». Δεν μπορώ να πω πάντως ότι αδικώ και κανένα. Ακούω τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Θ. Πάγκαλο να λέει πως τέτοιου είδους πράξεις δυσφημούν την χώρα και δεν βοηθούν την Ελλάδα να βγει από την κρίση. Και αναρωτιέμαι πόσες φορές το πρόβαρε στον καθρέφτη, προκειμένου να το πει χωρίς ντροπή και να το πιστέψει κι ο ίδιος. Είναι σαν να λέμε ότι την πόρνη του χωριού, δεν την κάνουν οι πράξεις της κάθε βράδυ, αλλά ο τρελός που βγήκε στην πλατεία και το διατυμπάνισε! Σε κάθε περίπτωση ρεζίλι έχουμε γίνει εδώ και πολύ καιρό.... Διάβασα πάλι άρθρο στους FT που μιλούν για αδύναμία της χώρας μας και πως η αναδιάρθρωση του χρέους είναι μονόδρομος. Είμαι πλέον σίγουρος ότι έχουμε μονοπωλήσει τόσο πολύ τα εξώφυλλα της εν λόγω εφημερίδας, αλλά και των περισσότερων στον κόσμο, που οι υπόλοιπες χώρες θα προβούν σε διαμαρτυρία για εσκεμμένο παραγκωνισμό τους!
  
Σοβαρά τώρα, αυτό που βλέπω είναι ότι η χώρα είναι υπό διάλυση, ο πρωθυπουργός παίζει στο σενάριο να μας εγκαταλείψει για διεθνείς οργανισμούς (εγώ το είπα να τσεκάρουμε αν θα είναι σταυρωμένα τα δάχτυλα του όταν έλεγε ότι θα μείνει να παλέψει, αλλά δεν με ακούγατε), οι υπουργοί με το μεταναστευτικό δεν τα βρίσκουνε καθόλου και στο τέλος θα ‘ναι πολύ αργά και παρ’ ότι ο κόσμος καίγεται γιατι δεν έχει μείνει τίποτα πλέον στην Ελλάδα η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση χτενίζεται...

Υ.Γ.1 Διάβασα ότι η Αθήνα είναι η πόλη με το περισσότερο ηλεκτρονικό φλερτ. Και πως να μην είναι;! Έτσι όπως μας έχουν κάθε μέρα μόνο από έρωτα γνωρίζουμε...!

Υ.Γ. 2 Βάλαμε και μια ψηφοφορία στο μπλογκ, πιο παιχνιδιάρικη αλλά και την ίδια στιγμή κοντά στην πραγματικότητα. Θα ήταν τιμή μας να συμμετάσχετε! 
*Βρίσκεται στο κάτω μέρος της κεντρικής σελίδας του μπλογκ.

Υ.Γ. 3 Επειδή η απεργία είναι πλέον στο DNA μας και στην καθημερινότητά μας, στο κάτω μέρος θα βρέιτε το ημερολόγιο απεργιών. Enjoy!


Καλή εβδομάδα σε όλους!



Κωνσταντίνος Μουράτης
kmouratis@rouamat.com


Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011

Μουσικές μαγείες...



Με την μουσική έχουμε όλοι μεγαλώσει! Όλοι μας γνωρίζουμε έστω και ένα ελληνικό κομμάτι και ας μην ακούμε ελληνικά. Βέβαια αυτό μπορεί να είναι λαϊκό, έντεχνο, rock, disco, (τα τελευταία χρόνια) pop κ.ο.κ. Η μουσική βιομηχανία έχει προχωρήσει αρκετά και αυτόν τον καιρό επικρατεί ο pop ρυθμός στα αυτιά μας. Τα λαϊκά cds δεν έχουν πια την απήχηση που είχαν τότε και έχουν μειωθεί πάρα πολύ. Πριν δυο-τρία χρονάκια μπήκε στην Ελλάδα ένα καινούργιο pop άκουσμα των γειτόνων μας Βουλγάρων και μάγεψε τόσο πολύ τα ελληνικά charts που κάθε βδομάδα χτυπούσαν κορυφή.Από πέρυσι η ελληνικές παραγωγές έχουν ξεκινήσει αγγλόφωνα τραγούδια με σκοπό την αποστολή τους και στο εξωτερικό.Έχουμε φτάσει λοιπόν στο σημείο να έχουμε περισσότερα ξένα τραγούδια από ελληνικές παραγωγές παρά από ξένες. Απ' ότι φαίνεται έχει και μεγάλη απήχηση αυτό γιατί και αυτά πιάνουν κορυφή. Τα καινούργια συγκροτήματα κάνουν το ξεκίνημα τους με ξένα κομμάτια και στην συνέχεια με κάτι ελληνικό. Η ελληνικές παραγωγές επιτέλους μπήκαν και στα clubs και διασκεδάζουν τον κόσμο. Το καλό είναι ότι δεν βγάζουμε πλέον μόνο τραγουδιστές αλλά και djs που ξέρουν να χειρίζονται τα μηχανήματα και να δημιουργούν τα δικά τους remixes για το συγκρότημα που ανήκουν. Προς το παρόν όλα δείχνουν πολύ καλά και η πορεία των συγκροτημάτων, αλλά και των solo τραγουδιστών στο εξωτερικό δείχνει ομαλή. Καλή επιτυχία να τους ευχηθούμε και καλή συνέχεια σε αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά..

Μερικά τραγούδια αυτών...





Και όλοι Έλληνες μην το ξεχνάμε... 



Penelope
penelope@rouamat.com

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011

Κουβέντες του στροφαλοθαλάμου: Back to the primitive..

 Ο ανθρωπος εχει την κακια συνηθεια οταν βρισκεται σε αδιεξοδο «να τρεχει πισω στην μαμα του». Η «μαμα», oντας το αρχαιοτερο συμβολο ηρεμιας και αγαπης, μπορει να παρει οποιαδηποτε μορφη καταστασης ισορροπιας βολευει τον καθενα, ωστε να χουχουλιασει, ή και να λουφαξει, μεχρι να περασει η οποια μπορα. Βεβαια, επειδη πλεον τα κουμουνια αντι να κανουν μυστικες συναντησεις σε μουχλιασμενα υπογεια για να μην τους μπουζουριασουν, βγαινουν στους δρομους και κλεινουν τη ΒΙ.ΠΕ.Θ. περηφανοι για τα πολιτικα τους φρονηματα, οι gay ειναι…gay and proud to say, οι εγχρωμοι (αλλιως τους λενε, αλλα again ο Mr. Editor εχει αλλη αποψη) και ατομα σαν τον τιμονιερη της Ελλαδος, θα επρεπε να βρισκονται διακορευμενοι, σε κανενα σοκακι γυρω απο την πλατεια Κλαυθμωνος, να κλαινε καθως παιρνουν τη δοση και οχι εκει που ειναι, το νοημα της πρωτης προτασης παιζει και να χανει τη σημασια του, αλλα ας επανελθουμε στη συγχρονη αυτοκινητιστικη πραγματικοτητα για να ηρεμησουν λιγο τα πνευματα.

Old school and proud to say… Κατα τα προτυπα των gay, που κερδισαν επαξια τη θεση τους στο παγκοσμιο κοινωνικοπολιτικο στερεωμα και πλεον, αν δεν διαθετουν το πιο ισχυρο lobby, σιγουρα διαθετουν αυτο με τις πιο πολλες εγγυησεις επιτυχιας, καθοτι αν εισαι gay εισαι καταδικασμενος να πετυχεις, πρεπει να δηλωσω οτι η αυτοκινητοβιομηχανια επιασε το νοημα του νεου retro/vintage ρευματος και μαλιστα εδω και καμποσα χρονια, απλα τωρα εχει ακομη ενα λογο να το κανει. Παλαι οι θρυλοι της αυτοκινησης που απωλεσθηκαν στο βωμο της καινοτομιας, της αλλαγης και της ριζοσπαστικοτητας την εποχη των χιππιδων και του AIDS, ξαναγυρνουν στις επαλξεις (featherweight senior πραγματικα, αν μου ξανακολλησει ακομη μια streetwise εκφραση, εξαιτιας του spamαρισματος σου, θα κοψω και τις λιγοστες κουβεντες που ανταλλαζουμε μεσα στην ημερα) και ειναι ετοιμοι να σαρωσουν οχι μονο των μνημων που ξυπνουν το σχημα και το ονομα τους, αλλα και λογω της θαυμαστης τεχνολογιας που ολοι λιγο πολυ εχουν να επιδειξουν, αλλα και εξαιτιας του προαναφερθεντος trend-μαστιγας της εποχης μας.

Oh mommy, oh mommy blue… Τραγουδουσε ο Κωνστανταρας παιζοντας κλασσικα τον εαυτο του, αλλα μιας και μιλαμε για μαναδες κι επειδη ουτε συμμετεχοντες σε street διαγωνισμο εξυπναδας ειμαστε, αλλα ουτε και, προς το παρον, εχουμε κατι εναντιον καποιων απο αυτες, θα μιλησουμε για το πως εκφραζεται η κατασταση της ισορροπιας («μαμα» το ειπαμε πιο πανω) απο τον καθε κατασκευαστη. Πριν λιγο καιρο παρουσιαστηκαν δυο πρωτοτυπα, για τα οποια τα αχαμνα μας ειχαν φαει πολυ ζαλισμα τελευταια, τα οποια ειναι κατευθειαν αναφορες σε χρυσες εποχες μιας και οι προγονοι αυτων, ηταν οι κυριοι εκφραστες τους, σαν γνησιοι front persons. Και φυσικα δεν μιλαμε για κατι παρατρεχαμενους που εμειναν στην ιστορια για πρακτικοτητες, πωλησεις, ευελιξια και αλλες φλωριες, αλλα για γνησια τσεκουρια του πολεμου που κουρεψαν και πηραν πολλα scalps μαζι τους. Βγηκαν τελειως τυχαια μαζι και ενω στην εποχη τους κανενας δεν γνωρισε τον αλλο, σημερα ειναι εδω μαζι ετοιμοι να ξεμπαζωσουν...εισοδους πολυτελων garage, γιατι πλεον δεν ειναι homologation specials, αλλα fetish κεφαλαιοκρατων. Οι δυο κυριες δεν ειναι αλλες απο το Audi Quattro Sport και τη Lancia Stratos. Οι δυο τους λοιπον εχουν παρομοια θεωρηση με τοτε, με τη διαφορα βεβαιως οτι δεν προκειται να τις δουμε ποτε σε αγωνιστικο terrain, και γι’αυτο το μεν πρωτο εχει κοντυτερο μεταξονιο απο το οχημα στο οποιο βασιζεται (ενα Audi RS5 εν προκειμενω), τετρακινηση, που μπορει τωρα να χρησιμοποιουν και οι Κορεατες στα πολιτικα τους, αλλα τοτε ηταν προνομιο του στρατου και φυσικα εναν, μη εξαιρεταιο, 5κυλινδρο σε σειρα turbo κινητηρα (μια πουσαρισμενη εκδοση αυτου που κινει το TTRS), ενω η μεν δευτερη, ειναι μια σφηνα βασισμενη σε μια Ferrari (430 Scuderia αντι για την original Dino) με κοντυτερο πατωμα ωστε οι αποστασεις των αξονων μεταξυ τους και των τροχων μεταξυ τους, να ειναι παρομοιες φτιαχνοντας ενα σχεδον τετραγωνο οχημα. Φυσικα cultιες του παρελθοντος δεν λειπουν κι απο εδω, με τα εσωτερικα door panels να ειναι διαμορφωμενα για να χωρουν ενα κρανος, και η οροφη με το spoiler της να μοιαζουν μαζι με το επανω μερος ενος, εποχης βεβαιως-βεβαιως, κρανους. Το οπτικο αποτελεσμα και τα specs και των δυο συμβολων ειναι κατι παραπανω απο εντυπωσιακα και για οσους εζησαν εκεινες τις στιγμες, πιθανον και νοσταλγικα, ενω απ’οτι ακουγεται ειναι και εξαισιως απολαυστικα στην οδηγηση, παρα τα κουσουρια που κουβαλαν απο την εποχη των αγωνων. Αυτη λοιπον ειναι η μια θεωρηση για το πως εκφραζεται η κατασταση ισορροπιας αντιγραφοντας απευθειας τα συμβολα του χθες και τετοια παραδειγματα υπαρχουν και σε πιο mainstream κατηγοριες, αλλα ειναι ανευ σημασιας να ασχοληθουμε φερειπειν με το MINI και το New Beetle οταν υπαρχουν τετοιες περιπτωσαρες.

Two times a charmerΠαραφραζοντας τη γνωστη εκφραση και χρησιμοποιωντας την με τελειως διαφορετικο νοημα απο αυτο της αρχικης της μορφης, η δευτερη οδος που ακολουθουν παμπολλοι κατασκευαστες τη σημερον ημερα, ειναι η αντιγραφη (υιοθετηση το λενε αυτοι) μιας ηδη δοκιμασμενης λυσης που ειναι σιγουρο οτι πιανει παντα (λογω πωλησεων καθαρα και οχι λογω της αξιας της ή αλλου ρομαντικου). Κι ενω προ δυο αρθρων ασχοληθηκαμε αρκετα με το θεμα και παλι με ενα γαλλικο παραδειγμα, σημερα θα ηθελα απλα να παρουσιασω αυτο που βλεπουμε αρκετες φορες σημερα και ειναι οτι ολοι λιγο-πολυ συγκλινουν (τυχαια παντα σε κατι γερμανικο), στην αποψη που λεει οτι πολλα-πολλα ριζοσπαστιλικια δεν χωρουν στον κοσμο των επιχειρησεων και οτι πρωτα πρεπει να αναμειχθεις με το πληθος και μετα να διαπρεψεις (αλλιως διατυπωθηκε αλλα αν ρωτησω ακομη μια φορα για το συγκεκριμενο θεμα αυτον που μου το ‘πε, θα φαω παντελες χι). Στον κοσμο της παγκοσμιοποιησης ακομη και της ιδεας για τον κοσμο, οπως ειχε αναφερθει και σε παλαιοτερο αρθρο, καλα ειναι να πας με τη μεση λυση για να επιβιωσεις και αυτο το καταλαβαν πολλοι, αργα μεν αλλα το καταλαβαν, the hard way μαλιστα. Η Citroen παρουσιασε προσφατα τη νεα γενια της C4, της οποιας την προηγουμενη γενια κατασυμπαθησα αλλα απ’οτι φαινεται ημουν ο μονος, η οποια εκανε μια φοβερη στροφη στην ποιοτητα και την ανεση ενω κατα τα προτυπα αλλων κατασκευαστων η γρηγορη και sport εκδοση της θα ειναι η τριθυρη DS4. Η συγκεκριμενη στροφη εγινε για να πλησιασει το κραταιο στο C-Segment Golf της VW και τον παραμελημενο, κακο ξαδερφο του, το Astra της Opel, των οποιων το κοινο σημειο ειναι οτι πωλουνται σαν ζεστα ψωμακια και οτι οποια παροτι τιμια, φτηνα και εξυπηρετικα δεν εχουν κατι το εξαιρετικο, παραμονο οτι χτυπουν στο φιλοτιμο τον αγοραστη με την οικονομια και την καταναλωση τους χωρις να ζητουν τιποτε παραπανω απο κατανοηση...και απολυτη υποταγη στο γερμανικο ιδεωδες. Φυσικα και υπαρχουν πιο τρανταχτα παραδειγματα, οπως η μετα-Bangle εποχη της BMW ή η Di Montezemolo-εποχη της Ferrari απλα μιλαμε για οχηματα που, οπως και να το κανουμε, ειναι αρκετα μακρια απο το ευρυ κοινο.
 

Ο τριτος δρομος maybeΠιθανον να μην υπαρχει ο τριτος δρομος για τον σοσιαλισμο ή για την περιπτωση της αυτοκινησης, απλα αν ηθελα να φερω ενα παραδειγμα θα ηταν κατι σαν το Fiat 500 TwinAir ή το, πολυαναμενομενο, ηλεκτρικο Trabant ή σαν τα πολυποικιλα μινιον 1000αρια και 1200αρια αυτοκινητακια που πλυμηρησαν την αγορα το τελευταιο ετος, αυτοκινητα δηλαδη που σε γυρνανε πισω σε εποχες και καταστασεις ηρεμιας, ενω εχουν το συγχρονο touch για να διακριθουν χωρις απαραιτητα να ειναι ενα προιον που κραζει απο μακρια οτι στερεψαν απο ιδεες οι σχεδιαστες και οι μηχανικοι (γιατι, αν με ρωτησεις, περι αυτου προκειται), αλλα ειναι μια συχγρονη θεωρηση για το παρον και το μελλον της αυτοκινησης. 




Featherweight
featherweight@rouamat.com

Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

Editorial

Φτάσαμε λοιπόν και στην εβδομάδα που το μόνο που θα έπρεπε να έχουμε στο μυαλό μας είναι "η καλοπέραση και το τσίκνισμα". 
Αλλά "όχι φυσικά στην Ελλάδα, εδώ είναι Βαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε". Εκτός κι αν μας αρέσει και λίγο το να σφαζόμαστε μεταξύ μας και το έχουμε αυτό σαν μορφή διασκέδασης. 
Απ' την άλλη "δεν είμαστε και Λιβύη, αλλά ότι μπορούμε κάνουμε κύριε Διοικητά...!" 
Παραλήρημα κανονικό ε? Η αλήθεια είναι ότι τέτοιου είδους διαλόγους και κάθε λογής κοσμητικά επίθετα να τους συνοδεύουν, ακούει κάποιος κάθε μέρα αν κυκλοφορήσει στον δρόμο. Και δεν τους αδικώ αφού συμβαίνουν τόσα πολλά γύρω μας, εγχώρια αλλά και στο εξωτερικό, που είναι πλέον απίστευτο το πως η ψυχική ηρεμία των ανθρώπων βρίσκεται σε ισορροπία. Ας δούμε λοιπόν τι έχουμε κι αυτή την εβδομάδα.
  Τη mainstream πλέον κατάσταση για αυτή την χώρα, Πανελλαδική Απεργία πάνω κάτω στα πάντα και παντού! Θα έρθει ο καιρός που θα αποτελεί είδηση στην χώρα μας η εργασία... Αυτό βέβαια που με ενόχλησε περισσότερο απ' όλα στο συγκεκριμένο δεν ήταν η απεργία αυτή καθαυτή. Ήταν το γεγονός ότι οι διαδηλωτές ξεκίνησαν με άγριες διαθέσεις και δηλώσεις. Πολύ παραπάνω δε, μπορώ να πω ότι βρήκα αρκετά ανεύθυνη την δήλωση του κ. Αλαβάνου. Για όσους δεν την έχετε ακούσει πρόκειται περί παρακίνησης των διαδηλωτών να μετατρέψουν την Πλατεία Συντάγματος σε Πλατεία Ταχριρ. Αυτό παρ' όλα αυτά μπορεί να έχει δύο σημασίες. Η πρώτη είναι να τα κάνουν όλα λίμπα οι διαδηλωτές και να έχουμε κι εμείς νεκρούς στην μέση της πλατείας και σύμφωνα με μερικούς να περάσει μια βόλτα κι από μας ο Τέταρτος Καβαλάρης! Βέβαια ο κ. Αλαβάνος τόνισε χθες σε δήλωση του σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων ότι δεν αναφέρεται σε κάτι τέτοιο, αλλά στην δεύτερη περίπτωση. Η δεύτερη είναι αυτό που σηματοδότησε η πλατεία Ταχρίρ, δηλαδή την πτώση κυβέρνησης Μουμπάρακ και την αλλαγή ρότας για την χώρα. Βέβαια όντας σωστός πολιτικός, στην ερώτηση "άντε και πέφτει η κυβέρνηση, μετά εσείς θα μας πάτε και που;" με ωραίες γλωσσικές υπεκφυγές, αγνόησε την ερώτηση. Άρα λοιπόν τα χέρια του παραείναι ευαίσθητα για μία τόσο καυτή πατάτα, συνεπώς καλό θα είναι να μην λέμε λόγια του αέρα, αλλά και να αντιλαμβανόμαστε τις συνέπειες του λόγου μας και το πως μπορούν πολλοί να παίξουν με τις λέξεις...
  Το δεύτερο και ίσως πιο δραματικό από τα δικά μας γεγονός, είναι η σφαγή των πολιτών αλλά και των στρατιωτών που αυτομολούν, από την κυβέρνηση Καντάφι στην Λιβύη. Τραγικό το πως ένας πάλαι ποτέ δήθεν επαναστάτης, πλέον είναι άμεσα συνυφασμένος με την τρομοκρατία και τη σφαγή. Για την ακρίβεια γίνεται λόγος για 600 νεκρούς και 1400 αγνοούμενους με τα νούμερα να ανεβαίνουν κάθε στιγμή. Η όλη χώρα είναι σε κατάσταση πολέμου και ο ΟΗΕ φοβάται πολύ το ξεκίνημα ενός κανονικού εμφυλίου. Και ακούγοντας την δήλωση του κ. Καντάφι "θα πολεμήσω μέχρι την τελευταία σταγόνα αίματος! Θα πεθάνω σαν μάρτυρας!" με κάνει να αναρωτιέμαι μήπως τελικά ο πολιτικός κόσμος εν γένει έχει μονοψήφιο IQ. Σε κάθε περίπτωση η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη και κρίσιμη και θέλει ιδιαίτερη προσοχή.

Δύσκολα τα βλέπω και σήμερα και άντε να δω πόση ώρα θα μου πάρει μέχρι το κέντρο!

Καλή εβδομάδα σε όλους!


Κωνσταντίνος Μουράτης
kmouratis@rouamat.com

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

Κουβέντες του στροφαλοθαλάμου: I can see clearly now


Προ ημερων σε μια κουβεντα μου με τον Mr. Editor πανω στις κοινωνικες και οικονομικες συνθηκες της της Ελλαδας, μου εξεθεσε τις αποψεις του περι τουτου, κατα τις οποιες ολα αυτα που περναμε ειναι προσχεδιασμενα, προσυμφωνημενα και ενυπογραφα απο την μεγαλυτερη αρρωστια της Ελλαδος, απο καταβολης χρονου, τον εναν και μοναδικο Γεωργιο «Bonehead» Παπανδρεου. Δεν μου αρεσε, για να πω την αληθεια, η ιδεα οτι ετσι απλα ειμαστε μερος ενος σχεδιου που για καποιο λογο ηταν το ιδεατο και θα συνεφερε εστω και καποιον στον κοσμο αλλα η ελλειψη καφεϊνης και το καλο φαϊ εκεινη τη στιγμη αφησε τις λεξεις του editor απλα να πεσουν. Για πολυ καιρο τρωγομαι με τα ρουχα μου για το τι στο καλο συμβαινει με αυτον τον κοσμο και σε μια προσπαθεια να τα καταλαβω, μπλεχτηκα με διαφορα πραγματα, μεχρι που μπηκα και στη διαδικασια να τα δεχτω (πραγμα πρωτογνωρο για μενα) μπας και ενα closer inside look με κανει να τα κατανοησω. Ματαιος κοπος, το λεω απλα για οποιον προσπαθησει το ιδιο. Η φραση ομως του μικρου, πλην ομως σοφου και τεχνοκρατη, editor με εβαλε σε σκεψεις και κανα δυο καταστασεις με βαλανε στη θεση μου...

Oh, I love the smell of burned tire and gasoline in the morning… Στην κατακερματισμενη λογικη του μαρκετινγκ (απο την πολιτικη ξεκινησε αλλα με την οικονομια στα χερια τους αφησαν το πεπαλαιωμενο τουτο εργαλειο) , το πρωτο πραγμα που πρεπει να δωσεις στον απεναντι σου ειναι το ονειρο, η πιστη σε κατι μεγαλυτερο και ιδανικοτερο. Φερνοντας το στα μετρα των τετρατροχων, τι καλυτερο για να προωθησεις το προϊον σου, απο το να βλεπει ο οποιοσδηποτε υποψηφιος πελατης τις νικες να ερχονται η μια μετα την αλλη, απο ενα αγωνιστικο που μοιαζει (σε ελαχιστα και επουσιωση μεν αλλα αρκετα για να ξυπνησουν τη φαντασια) με το προσωπικο του μεσο και φερει το ιδιο ονομα ή διακριτικα? Οι αγωνες ειναι ισως ο ορθοτερος δρομος προς την προβολη (και αποθεωση μη σου πω) και εχει αποδειχτει απειρες φορες οτι το φιλοθεαμον αυτοκινητοφιλικο και μη κοινο, τσιμπαει απο τετοιους ειδους κινησεις. Ετσι, ιστορικα απο τη δεκαετια του ’30 με τα ασημενια βελη και τους συνοδηγους (και ενιοτε τους οδηγους) σε ρολο ερματος για τη μεταφορα βαρους (ναι κι ομως κρεμιοντουσαν σαν τσαμπια εξω απο τα αγωνιστικα, στις στροφες για επιτυχουν την πολυποθητη μεταφορα βαρους, που αδυνατουσε να κανει η αναρτηση, στους εσωτερικους τροχους για περισσοτερη προσφυση) μεχρι και την playstation εποχη των αρχων της νεας χιλιετιας και τα τρελα g’s (μιλαγανε τοτε για σχεδον 5 πλευρικα) στις στροφες του Hockenheim απο τον Schumacher και το τιμονι του των 15.000€ (η τιμη ειναι αληθινη και πανω απ’ολα δικιολογημενη γιατι μιλαμε για ενα τιμονι που τελει χρεη data logger, τηλεμετριας, αλλα και φυσικα χειριστηριου σε πραγματικο χρονο των παμπολων ηλεκτρονικων συστηματων των τοτε formulas, οπως το ενεργο διαφορικο, το συστημα ευσταθειας ή του mild booster για τις δυσκολες ωρες) , οι αγωνες αποτελεσαν την καλυτερη δικιολογια για να ανεχτεις την υποτυπωδη αναρτηση των γρηγορων, πολιτικων ομως, ασημενιων βελων της Mercedes-Benz ή το δυστροπο F1 ημιαυτοματο κιβωτιο των Ferrari ακομη και την μανια του πισω αξονα των Porsche να σε προσπερασει σε καθε στροφη.

Ellada ωρα μηδεν... Πηδωντας στο Ellada του σημερα και τον bonehead of the boneheads στο τιμονι, διαβαζα τις προαλλες τα αποτελεσματα της διαιρεσης με το μηδεν κατα το ετος 2010. Ο οικονομικος απολυταρχισμος, η αδιαλλαξια και ο κρετινισμος απο μεριας εξουσιας (περαν του σκοπου που θα αναλυθει παρακατω), εδειξαν συνολικη μειωση της ταξινομησης αυτοκινητων σχεδον κατα 47% σε σχεση με την ηδη πεσμενη αγορα του 2009 (παρα την αποσυρση, τη μειωμενη τιμη βενζινης και τους μηδενικους φορους ιδιοκτησιας εκεινης της εποχης). Το πιο ενδιαφερον για μενα ηταν οτι το 2010 εγινε μια φοβερη μετακινηση του αγοραστικου κοινου προς μικροτερες κατηγοριες μεγεθους
αφενος αλλα και κυβισμου/καταναλωσης αφετερου. Παρα τα πρασινοσοσιαλιστικα μετρα, περι διαφυλαξης του περιβαλλοντος για το μελλον (το γερμανικο, το γαλλικο ή το ελληνικο κυριε προεδρε της σοσιαλιστικης διεθνους?) και τα ποικιλα μετρα για νεες πιο καθαρες τεχνολογιες, ο μεσος Ελληνας τα ακουει ολα βερεσε και παει εκει οπου συμφερει στην τσεπη προτιμωντας μικρα και οσο γινεται λιγοτερο βενζινοβορα οχηματα, οχι για να καλυψει τις αναγκες του ή την ευαισθησια του για το μελλον αλλα για την οικονομικη του επιβιωση. Ενα αλλο πολυ ενδιαφερον στοιχειο ειναι οτι τα πρασινα αλογα του περιβαλλοντικου πολεμου της σοσιαλιστικης κυβερνηρσης ειναι καθ’ολα αβασιμα καθοτι μολις 6,2% των οχηματων που κυκλοφορουν σημερα ειναι μη καταλυτικα, βενζινοβορα θηρια 20ετιας και βαλε ενω η συντριπτικη πλειοψηφια των ελληνικων οχηματων (60%) ειναι Euro 3 και ανω, δηλαδη καινε βενζινη και βγαζουν νερο. Φυσικα δεν θα μιλησω για τα καθε λογης Euro 3, 4, 5, φτου και βγαινω που κυκλοφορουν πιεσωμενα, χωρις καταλυτη (για να μην μεινει κανενα κομματι των compressor maps ανεκμεταλλετο αλλα ουτε και κανενας των δημοσιων ΚΤΕΟ αλαδωτος ) τα οποια για  ο ελληνικο κρατος αποτελουν απλα ακομη ενα ματσο ευρω στο ταμειο του και οχι αντικειμενο στατιστικης μελετης. Παραταυτα το μελλον φαινεται καθαροτερο αν η αποσυρση (και φυσικα αν η δυσπιστια του αγοραστικου κοινου απεναντι της, μετα απο το τελευταιο φιασκο, φυγει) πετυχει και κυκλοφορησουν καθαροτερα και οικονομικοτερα οχηματα αλλα και προπαντος περισσοτερα, καθοτι, το 2010 ειχαμε αμελητεα μεταβολη (της ταξης του +0,7%) στον αριθμο οχηματων που κυκλοφορουν, ενω αναμενεται να προστεθουν 150-160 χιλιαδες παραπανω αυτοκινητα στους ελληνικους δρομους μεσα στο τρεχον ετος σε σχεση με τα περσινα 142 χιλιαδες.

Connect the dots… Πηδωντας ξανα σε αλλο, αλλα καθολου ασχετο, θεμα, ενα αλλο γεγονος ειναι η
αλλαγη κανονων στο WRC αλλα και η πιθανη αλλαγη στη Formula 1. Τα WRC δεχτηκαν μπολικη κριτικη τα τελευταια χρονια και σε αντιθεση με την F1, ο κοσμος πραγματικα γυρισε την πλατη του, οπως και οι ομαδες βεβαια, στο αθλημα και κατεληξε τα τελευταια 3 χρονια με δυο εργοστασιακες (και αλλες 2 ημιεργοστασιακες ) συμμετοχες και τους Γαλλους να τρεχουν μονοι τους και να μην κερδιζουν παντα. Η κατηγορια S2000 ηταν μια καλη αρχη αλλα δεν τραβηξε τον κοσμο που αναμενοταν ουτε απο αποψης θεατων αλλα ουτε και αγωνιζομενων/αγωνιστικων, οποτε το μεγαλο βημα επρεπε να γινει. Τα αγωνιστικα για το 2011 θα αλλαξουν αρδην ( τερμα τα περιπλοκα ηλεκτρονικα και τα ενεργα συστηματα μεταδοσης αλλα και οι 2λιτροι κινητηρες) μπαινοντας πιο πολυ στο κλιμα της εποχης, με κινητηρες 1,6 λιτρων, turbo, αμεσου ψεκασμου, μηχανικο κεντρικο διαφορικο και σειριακο χειροκινητο κιβωτιο, χαμηλοτερο βαρος (κατ’ελαχιστο 1200 kg σε σχεση με τα 1230 των περσινων κανονισμων) αλλα και μικροτερο κοστος εξελιξης, ενω απ΄οτι φαινεται, θα μπει και νεο αιμα στους αγωνες, οπως η MINI και η Fiat. Οσο για τη βασιλισσα τους μηχανοκινητου αθλητισμου F1, ενα εχω να πω, ο νεος προεδρος Todt, προτεινε να μπουν κινητηρες 1,6 λιτρων με turbo στα μονοθεσια και ελπιζω να εννοει τοτε που η Renault και η BMW εβγαζαν 1000ps/lt απο τα μικρα διαμαντακια τους αλλιως κλαφ’τα Χαραλαμπε, αφου θα βλεπουμε Prius με bodykit και μια θεση να τρεχουν. Που κολλαει η επικεφαλιδα θα μου πειτε? Κολλαει στο γεγονος οτι εδω και πολυ καιρο βγαινουν στην επιφανεια ολο και περισσοτεροι κινητηρες σαν αυτους που φαινεται οτι θα τρεξουν στα πρωταθληματα, ολο και περισσοτεροι κατασκευαστες παραγουν μοντελα με σπορ προσανατολισμο και αρκετο χωρο στο τουνελ μεταδοσης, ενω η BMW το πηγε πιο περα και εξελιξε για το Countryman μια αμιγως μηχανικη τετρακινηση με κεντρικο διαφορικο. Για να μην πω οτι φλομωσαμε απο καθε λογης τουρμπ@#&*ια ακομη και σε εκδοση τσεπης (Twinair αγαπη μου) για να προετοιμαστουμε για το υπερπιεσωμενο μελλον μας και να ξεχασουμε μια και καλη τις πρασινοσοσιαλιστικες χαζομαρες περι προστασιας του περιβαλλοντος μεσα στη σκοτωδυνη απο την τουρμποεπιταχυνση των νεων οικολογικων μετρων.

Εν κατακλειδι... Ο σκοπος του πρασινου, σοσιαλιστικου "δικτατορα" της Ελλαδος δεν ηταν αλλος απο το να ικανοποιησει τους αφεντες του (που του χαρισαν και πλακετα και λειαν συντομως κολαρο) και οχι η διασωση καποιου κομματιου της Ελλαδας. Ο Mr. Editor ηταν για ακομη μια φορα σωστος και κατω απο το πρισμα οσων αναφερθηκαν πιο πανω, νομιζω και καθ’ολα προφητικος για το μελλον μας, για να μην πω για την εικονα που συνοδευε το editorial της εβδομαδας. Εμεις λοιπον σαν καλοι καταναλωτες και θεατες της υλοποιησης του σχεδιου, ας περιμενουμε να δουμε τα καθεκαστα απο τις κινησεις της κυβερνησης Ευρωπαϊκης αλληλεγγυης του Παπανδρεου και το aftermath των κινησεων που εγιναν ολα αυτα τα χρονια προς αυτο το σκοπο.

Υ.Γ. : Πως ξερω οτι ο Λουκα ντι Μοντετζεμολο θα ειναι καλος σαν πολιτικος οταν αντικαταστησει τον Μπερλουσκονι στο τιμονι της Ιταλιας? Ειναι μεγαλομανταζερας, γονος αριστοκρατικης οικογενειας, οικογενειαρχης, εμπνεεται απο τους αντιπαλους, δεν εχει οραμα, ακολουθει τις τασεις της μοδας, δεν χαραζει δικη του πορεια, καταστρεφει δουλειες χρονων, κανει κινησεις που μονο ο ιδιος πιστευει οτι ειναι προς το συμφερον της επιχειρησης και πανω απ’ολα βγαζει τετρακινητες, υβριδικες, τετραθεσιες Ferrari που μοιαζουν με station wagon αλλα το κυριοτερο με την Porsche Panamera…



Featherweight

(featherweight@rouamat.com)

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

The Geek Limbo: Dead Island




Το παραπάνω trailer είναι ένας απ΄τους λόγους που θεωρώ ότι τα videogames πρέπει
επιτέλους να θεωρηθούν επισήμως ως μία μορφή τέχνης. Είναι το debut-teaser trailer για το Dead
Island, ένα παιχνίδι που ετοιμάζει εδώ και πολλά χρόνια η Techland. Λίγα είναι γνωστά για το
Dead Island, θα είναι ένα open-world game που θα διαδραματίζεται σε ένα νησί με zombies, θα
έχει rpg στοιχεία και θα εστιάζεται στη melee μάχη.
Αλλά ΑΥΤΟ το trailer όμως..όταν συνειδητοποιήσετε τα τραγικά γεγονότα που
εξελίσσονται στο trailer θα καταλάβετε γιατί πρέπει να έχετε το Dead Island υπόψη ως μία απ' τις
ποιο υποσχόμενες νέες κυκλοφορίες. Επίσης, τι views είναι αυτά? Έχει 2 μόλις μέρες που ανέβηκε
και έχει ήδη πάνω από 1.500.000 views!

Το Dead Island δεν έχει ακόμα επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας


Βαγγέλης Σωφρονάς
vsofronas@rouamat.com