Αρχείο

Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου 2011

Δυναμικό come back...(?)





Δεν υπάρχει ακόμα επίσημη ανακοίνωση για την κυκλοφορία του νέου album της Britney Spears, αλλά ένας από τους παραγωγούς της, ο Dr. Luke, αποκάλυψε πως οι αμέτρητοι fans της ξανθιάς pop star πρέπει να περιμένουν κάτι καινούργιο μέσα στο 2011Οι φήμες βέβαια οργιάζουν και οι fans της ανεβάζουν συνεχώς βιντεάκια στο ίντερνετ για να την ξαναυποδεχτούν με πολύ χαρά. Πριν κάτι μήνες είχε ακουστεί ότι μέχρι τον Μάρτιο θα έχει βγει το καινούργιο της cd, το οποίο (όπως λένε κάθε φορά) θα είναι το καλύτερο από όλα τα cds που έχει βγάλει έως τώρα. Πρόσφατα ανέβασε στο προσωπικό της twitterπληροφορίες για το νέο της album που ακόμα αναζητεί έναν τίτλο. Από την άλλη πάλι έχουμε μία αρκετά δυναμική αντίπαλο της Britney, που ενδέχεται να την κατατροπώσει καθώς έχει αποδείξει ότι μπορεί να το κάνει αρκετές φορές στο παρελθόν. Μιλάω για την Lady Gaga η οποία μετά την τεράστια επιτυχία της επιστρέφει πολλά υποσχόμενη με ένα ολοκαίνουργιο cd ονόματι Born this way. Φαίνεται πως θα παραμείνει για ακόμη μια φορά στα ύψη των charts και ίσως κάποια καινούργια cds άλλων καλλιτεχνών μας φανούν τελείως αδιάφορα. Το λέει και το κάνει έτσι κι αλλιώς όπως μας έχει δείξει! Έχουν κυκλοφορήσει και στο internet κάποια τραγούδια του νέου της cd και ήδη έχουν αγγίξει τις 1,478,271 προβολές. Περιμένουμε λοιπόν δύο πολυσυζητημένα albums και να δούμε πιο θα φτάσει στην κορυφή...


Καλή ακρόαση...










Πηνελόπη
penelope@rouamat.com

Το φαινόμενο της περιφρονημένης...




 Πολλοί από εσάς σίγουρα θα έχετε πετύχει καθημερινά στον Αlpha την εκπομπή "Δέστε τους". Λοιπόν από την αρχή της σεζόν στην εκπομπή αυτή κάνουν κάτι σκετσάκια και σχεδόν σε κάθε εκπομπή δείχνουν και ένα καινούργιο επεισόδιο. Τα έχουν ονομάσει "Η οδύσσεια μιας περιφρονημένης" και παίζουν οι ίδιοι οι παρουσιαστές. Χαρίζουν καθημερινά πολύ γέλιο και ατάκες που μας μένουν και τις χρησιμοποιούμε. Η ιστορία της περιφρονημένης βασίζεται στην ζωή μιας κοπέλας που έχει ένα παιδί από τον πιο όμορφο άντρα του κόσμου και αυτός έχει εξαφανιστεί αφήνοντας την μόνη της με τον πλούσιο πατέρα της και την κακιά μητριά της που θέλει να φάει την περιουσία της. Ο γοητευτικός έρωτας της ζωής της, ο Σαν Να Ταν Φλεβάρης Πόντε, γυρνάει στην περιφρονημένη ή αλλιώς Μαρία Κοντράδος Απολοσόντος Κοκορόσος για να ζήσουν σαν μια οικογένεια, αλλά ο πατέρας της Μαρίας σκοτώνεται από την κακή μητριά της ή αλλιώς Ντορα Ντίρι Ντάρα Ντρα, η οποία είναι ερωτευμένη με τον Σαν Να Ταν Φλεβάρη και προσπαθεί να τους χωρίσει καθώς και να πάρει τα λεφτά της Μαρίας. Δεν βγάζει νόημα το σενάριο και συνεχώς περιπλέκεται και γεννιούνται και άλλα μωρά καθώς και άλλα μίση. Μπαίνουν και καινούργια άτομα στην ιστορία αυτή και με λίγα λόγια σε κάθε καινούργιο επεισόδιο δεν ξέρουμε τι γίνεται. Ελπίζω να συνεχιστεί και να μας χαρίζει γέλιο. Δείτε και ένα βιντεάκι από ένα επεισόδιο της σειράς...













Πηνελόπη
penelope@rouamat.com

Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011

Editorial

Η γιαγιά μου -και πιθανόν και οι δικές σας- αυτό που έλεγε πάντα ήταν ότι πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι. Μικρός λογικό ήταν να το ακούω και να μην το καταλαβαίνω καθώς η άγνοια είναι ευτυχία. Μεγαλώνοντας παρ' όλα αυτά άρχισα να συνειδητοποιώ ότι τουλάχιστον στην περίπτωση της Ελλάδας, η εν λόγω παροιμία δεν μπορούσε να είναι πιο αληθινή.

Οι εγκληματίες μας μείναν ίδιοι. Ασχολούμαστε με το Β. Παλαιοκώστα (πάλι) θεωρώντας πως αυτός είναι υπεύθυνος για το δέμα-βόμβα στο πολιτικό γραφείο του κ. Χρυσοχοϊδη. Επίσης και για το πρόβλημα υποσίτισης στην Αφρική. Πραγματικά απίστευτο το πως μπορούμε να χρεώνουμε ότι έξυπνο έγκλημα έχει λάβει χώρα σε ένα συγκεκριμένο άτομο. Αλλά ακόμη και αν δεχθούμε ότι κάτι τέτοιο ισχύει σε περίπτωση που δεν διαβάσατε για το πως βρέθηκε ο ένοχος, σας ενημερώνω ότι ήταν χάρη σε ένα δακτυλικό αποτύπωμα που βρέθηκε από το κατεστραμμένο δέμα μετά την έκρηξη. Και αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν όταν πρόκειται για τέτοιου είδους περιστατικά να κάνουμε το CSI  να φαίνεται γατάκι μπροστά μας, ενώ όταν πρόκειται για υποθέσεις κλοπής ελληνικού δημοσίου χρήματος και διαφθοράς, στις οποίες εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα (χμ,χμ), να χρειαζόμαστε πέντε επιτροπές και πολύυυυυυυυ καιρό για να καταλήξουμε σε αδιέξοδο; Τυχαίο δεν νομίζω!

Τα κόμματα μας μένουν ίδια. Το κυβερνών κόμμα συνεχίζει στην χωρίς όρους παράδοση στα σχέδια του Γαλλογερμανικού άξονα. Και εδώ θα ήθελα να τονίσω ότι δεν μου αρέσει η ονομασία που έχει πάρει και σύντομα βλέπω να γράφει ο Geek Limbo για τα νέα fps που προσομοιώνουν την ιστορία του WWIII (είδες που ήθελες και αλλαγές;!). Η αντιπολίτευση από την άλλη ως συνήθως είναι λιγότερο χρήσιμη από αποσμητικό χώρου στο τμήμα αρωμάτων του Hondos Center. Τέλος το επικρατέστερο όλων ακροαριστερό κόμμα ΚΚΕ προτείνει να νομιμοποιήσουμε όλους τους μετανάστες στην Ελλάδα, οικονομικούς και πολιτικούς. Ίσως πρέπει να τους στείλουμε στο δημοτικό για επανάληψη της αριθμητικής. Έχουμε και λέμε, 126.000 και βάλε μετανάστες ετησίως συν τους υπάρχοντες με επιπλέον μεταβλητή του απογόνους, μας κάνει σαν Έλληνες μειονότητα στην ίδια μας την χώρα εντός μερικών ετών. Επιπρόσθετα το να πετάμε απλά νούμερα στο τραπέζι είναι είτε ανεύθυνο είτε κουτοπόνηρο. Οι υπόλοιπες συντηρητικές χώρες δίνουν 30% ποσοστό ασυλίας μεν αλλά σε ένα αριθμό απόλυτα πολύ μικρότερο από αυτόν της Ελλάδας, αναλογικά σχεδόν ανύπαρκτο. Πρέπει να παράσχουμε πολιτικό άσυλο σε αυτούς που το χρειάζονται αλλά κάτω από προϋποθέσεις και στο μέτρο του δυνατού.

Τέλος η εν γένει δημοσιονομική πολιτική που ακολουθείται από την εκάστοτε κυβέρνηση τα τελευταία 35 χρόνια δεν λέει να αλλάξει, αφού ανακοινώνονται μειώσεις μισθών και θέσεων εργασίας σε ιδιωτικό τομέα, όταν την ίδια στιγμή ο δημόσιος ζει και βασιλεύει. Ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ραγκούσης  ανακοίνωσε την πρόσληψη 10.600 υπαλλήλων, τόνισε ότι δεν θα υπάρξουν περαιτέρω μειώσεις μισθών στον δημόσιο τομέα και όλα θα βαίνουν και πάλι καλώς.

Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου και άλλες χίλιες τέτοιες παροιμίες θα μπορούσα να βρω για σχολιάσω το πως έχουν τα πράγματα στις μέρες μας. Σημείο των καιρών μας αποτελεί συνεχής στασιμότητα αν όχι και οπισθοδρόμηση. Στα λόγια του Όλι Ρεν "καλό κουράγιο".


Καλή εβδομάδα σε όλους!




Κωνσταντίνος Μουράτης
kmouratis@rouamat.com

Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011

Μεγάλοι έρωτες, μεγάλοι καιροί...





 Πάει πολύς καιρός από τότε που έγραψα φιλοσοφικό άρθρο για θέματα καίρια μεν όχι απαραίτητα επίκαιρα δε, όμως αποφάσισα να αφήσω την κοινωνική πραγματικότητα στην άκρη, καθώς έχει καταντήσει τετριμένη και να ασχοληθώ με κάτι πιο ενδιαφέρον. Έχει λίγο καιρό τώρα που διαβάζω από τους συντάκτες του RouMat, να εκφράζουν την ανησυχία τους για την έλλειψη φαντασίας σε όλους τους κλάδους, από αυτοκίνηση μέχρι lifestyle, geek και πολιτική και πως κατ' επέκταση αυτό αποτελεί τροχοπέδη στην περεταίρω εξέλιξη του κόσμου.
  Η αλήθεια είναι ότι τέτοιες απόψεις κυκλοφορούν πολύ στον αέρα και μάλιστα είναι δύσκολο να τις αγνοήσεις και πολύ παραπάνω να τις αντικρούσεις. Αν κοιτάξει κανείς γύρω μας μόνο από απλά καθημερινά πράγματα θα πάρει μια γεύση. Η μόδα επέστρεψε στα 60s και κάποιες φορές πιο πριν με κουρέματα περίεργα όπως χωρίστρες και μουστάκια, με γιλέκα και καπέλα για τους άντρες, υπερβολικά χρώματα για τις γυναίκες κλπ. Η μουσική από την άλλη κάτι πάει να κάνει εισάγοντας καινούργιες τεχνολογίες και παραμορφώσεις στις φωνές που άνετα όμως θυμίζουν ελεκτροποπ των 70s και 80s. Παλιές γραφικές blockbuster ταινίες που τις κάνουν ριμεικ ή σικουελ. Μοντέλα αυτοκινήτων που είχαν βγει στο παρελθόν και με απλά πιο στρογγυλές μορφές και καινούργιες μηχανές ξαναμπαίνουν στην αγορά. Τέλος οι πολιτικοί ανά τον κόσμο ανατρέχουν σε συντηριτικές απόψεις του παρελθόντος και σε οικονομικά πλάνα που βρίσκουν τις ρίζες τους στη Σμισθόνια συμφωνία ή ακόμη πιο παλιά σε επόχες Smoot Hawley και βάλε. Έτσι λοιπόν με υποτιθέμενους ρυθμούς ανάπτυξης και εξέλιξης προχωράμε μπροστά και την ίδια στιγμή πηγαίνουμε πίσω...
   Τι είναι λοιπόν αυτό που φταίει και οι πρόγονοι μας, μας άφησαν πίσω στον αγώνα της δημιουργίας με κάτι παραπάνω από απλά μια διαφορά στήθους; Κάποιοι το λέγανε mojo, κάποιοι καλλιτεχνική φλέβα και κάποιοι απλά φαντασία. Κι όμως κανένα από αυτά δεν θεωρώ ότι μας λείπει καθώς έχουμε τα ίδια ενεργοποιημένα γονίδια με παλιά αν όχι και περισσότερα. Αυτό λοιπόν που παρατήρησα είναι, όσο ρομαντικό κι αν ακούγεται, ο έρωτας. Δεν αναφέρομαι στην σαρκική του υπόσταση αλλά στην πιο συναισθηματική. Κάπου ανάμεσα σε στρες, κυνήγι για φήμη, δόξα και χρήμα και άλλα σημεία των καιρών κάτι κάπου χάθηκε.
   Προκειμένου να γίνω πιο κατανοητός εξηγούμαι. Από παλαιοτάτων χρόνων πολλά μεγαλά άλματα της ανθρωπότητας που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας βρίσκαν τις ρίζες τους σε μεγάλους έρωτες. Η Τροία, η απόρθητη αυτή πόλη κατακτήθηκε στο όνομα μιας Ελένης, ο Καίσαρας θέλησε την Αίγυπτο λόγο της Κλεοπάτρας και τέλος ο Ναπολέοντας αφιέρωσε όλες του τις μάχες για να μπορεί να φανεί αρκετά άντρας στα μάτια της Ζοζεφίνας. Προχωρόντας και σε πιο καλλιτεχνικά μονοπάτια ο Σέξπιρ εμπνεύστηκε τα μεγάλα του έργα από έρωτες της εποχής με τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα να πρωτοστατούν, διατεθειμένοι να πεθάνουν ο ένας για τον άλλον χωρίς δισταγμό. Οι μεγαλύτερες όπερες πάτησαν πάνω σε μυθικούς έρωτες όπως αυτού του Τριστάνου και της Ιζόλδης. Ο Νταλί διένυσε μία από τις πιο δημιουργικές του εποχές όταν πέθανε η γυναίκα του και θέλησε να εκφράσει τον έρωτα προς την χαμένη αγάπη του. Τέλος ο Δοξιάδης μέσα από το βιβλίο του “Ο θείος Πέτρος” μας διηγείται την ιστορίας μιας ιδιοφυίας, του Θείου Πέτρου, που από τότε που γνώρισε τον έρωτα και μετά προσπάθησε να λύσει την εικασία του Γκόλντμπαχ προκειμένου να της αποδείξει ότι ήταν μια μεγάλη ιδιοφυία και να αγγίξει την καρδιά της.
   Εν τέλει μπορούμε να πούμε ότι ο έρωτας ευθύνεται για αυτού του είδους την οπισθοδρόμηση που ανέφερα πιο πάνω; Ίσως όχι και μπορούμε να υποστηρίξουμε με πολλές και διάφορες εφευρέσεις και δημιουργίες του παρόντος, ότι ο κόσμος πάει μπροστά. Το ζήτημα είναι όμως ότι πλέον δεν υπάρχει η χαρά της δημιουργίας που κρύβεται στον έρωτα που μπορεί να έχουμε προς έναν άνθωπο ή και προς κάποιο αντικείμενο των επιστημών και των τεχνών. Το σίγουρο είναι σε κανένα κομμάτι της κοινωνίας μας δεν βλέπουμε κάτι με φαντασία. Δεν βλέπουμε κάτι το οποίο πραγματικά θα μας συγκινήσει και θα μας προκαλέσει συναισθήματα. Αυτό σίγουρα δεν οφείλεται σε κάποιο γεγονός του στιλ, ότι δεν είμαστε τόσο συναισθηματικοί, παρά μόνο στο ότι δεν έχουμε εμφυσήσει συναισθήματα στις δημιουργίες μας κι αυτό γιατί δεν γεννήθηκαν τα συναισθήματα αυτά σε μας...





Κωνσταντίνος Μουράτης
kmouratis@rouamat.com

Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2011

The Geek Limbo: Oh snap Activision!


Η People Can Fly, στα πλαίσια της προώθησης του νέου της fps Bulletstorm, κυκλοφόρησε
το παρακάτω video. Το video απεικονίζει ένα υποτιθέμενο fps με τίτλο “Duty Calls” που σατυρίζει
όλα τα παιχνίδια μοντέρνου πολέμου (Call Of Duty, Medal Of Honour, Battlefield) που ,όπως έχω
θίξει σε παλαιότερο άρθρο, επαναλαμβάνονται σε απελπιστικό σημείο.



Βρήκα το video ξεκαρδιστικό αλλά η λογική αυτής της διαφημιστικής καμπάνιας είναι λίγο
ανώριμη. Άσε που τα pop-up μηνύματα κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού που κοροϊδεύει ούτε στο
Bulletstorm είναι λίγα. Ίσως όμως αυτή πρέπει να είναι η αντιμετώπιση μας προς εταιρείες που
χρεώνουν ένα DLC 15$ που περιέχει απλά 4 μόνο νέες πίστες.




Βαγγέλης Σωφρονάς
vsofronas@rouamat.com

Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011

Άγριο ξύλο για τα κοτοπουλάκια...




Ο κόσμος έχει τρελαθεί κι εμείς γελάμε μαζί του.Μια γυναίκα στο Οχάιο Αμερικής έχει μεγάλη τρέλα για τα κοτοπουλάκια του McDonalds και απ'οτι φαίνεται και στο βίντεο δεν σταματά να τα σκέφτεται ότι ώρα και να είναι!Το βίντεο είναι τραβηγμένο από την κάμερα του μαγαζιού που πήγε να παραγγείλει στις 6 η ώρα το πρωί.




Η γυναίκα που προφανώς έχει έρωτα με αυτά τα κοτοπουλάκια πήγε στις 6 η ώρα το πρωί στο μαγαζί να τα ζητήσει και της απάντησαν ότι δεν έχουν τόσο πρωι αυτό που ζητάει.Αυτή νευρίασε και επιτέθηκε στο προσωπικό αρκετά βίαια και κατόπιν έσπασε και το τζάμι του καταστήματος.Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην φυλακή.Έχω απορία αν όντως είναι τόσο ωραία που αξίζει τόσο ξύλο για να τα φας.Αν βρεθείτε λοιπόν σε ένα κατάστημα McDonalds παραγγείλτε αυτά τα περιβόητα κοτοπουλάκια και αν δεν έχουν μην τους δείρετε,πηγαίντε απλώς άλλη φορά που θα έχει!Γιατί αν καταλήξετε κι εσείς στην φυλακή δεν θα μάθετε ποτέ πόσο ωραία είναι αν είναι βέβαια...







Πηνελόπη
penelope@rouamat.com

Τελικά εξελισσόμαστε...


'Οτι πιο μαγευτικό έχω δει τα τελευταία χρόνια για την καλύτερη,δυναμική παρουσίαση ενός σημαντικού κτιρίου στην Ουκρανία! Η τεχνολογία έχει προχωρήσει πολύ και συγκεκριμένα η 3d τεχνολογία. Συνήθως στην παρουσίαση ενός κτιρίου μαζεύεται κόσμος και περιμένει πως και πως το κόψιμο της κορδέλας που επισημοποιεί την λειτουργία του.Το συγκεκριμένο κτίριο φαίνεται να γκρεμίζεται, να ξαναφτιάχνεται, να βγάζει κρυμμένες μπάλες και να είναι πλήρως ευλίγιστο.Και πως γίνεται αυτό??? δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε...




Το συγκεκριμένο κτίριο είναι κυβερνητικό και παρουσιάστηκε την ημέρα της ανεξαρτησίας στην Ουκρανία. Βρίσκεται στην πόλη Kharkov.






Πηνελόπη
penelope@rouamat.com