The Geek Limbo: Wii U!

Λίγο πριν το κλείσιμο της φετινής E3, η Nintendo έκλεψε την παράσταση παρουσιάζοντας τη νέα της κονσόλα με τίτλο Wii U κερδίζοντας έτσι όχι μόνο τις εντυπώσεις αλλά και το βραβείο για το πιο σαχλό όνομα κονσόλας όλων των εποχών (γουίουυυ!). Δείτε το βίντεο της παρουσίασης παρακάτω.

Η βασική απορία της πλειοψηφίας που είδαν το βίντεο είναι αν μιλάμε για μία νέα κονσόλα η απλά για ένα νέο controller καθώς δεν έγινε η αποσαφήνιση από την Nintendo και πολλοί βιάστηκαν να πουν ότι η Nintendo δεν κατάφερε να ικανοποιήσει τις προσδοκίες του κόσμου. Προφανώς και μιλάμε για μια νέα κονσόλα, απλώς έγινε η αρχική παρουσίαση του controller και των νέων δυνατοτήτων και τρόπων παιξίματος που προσφέρει. Η κυκλοφορία του Wii U έτσι και αλλιώς, δεν αναμένεται σε λιγότερο από ένα χρόνο οπότε το hardware του και τα games που θα το συνοδέψουν δεν είναι έτοιμα ακόμα. Τα χαρακτηριστικά του Wii U είναι τα εξής αν και μέχρι την κυκλοφορία του ενδέχεται να αλλάξουν:

Γραφικά: Ειδικά σχεδιασμένο chip AMD RV770 (WOLF) που λειτουργεί στα 766Mhz κατασκευασμένο με λιθογραφία 32nm process 1398 Gflops, εφοδιασμένο με 512ΜΒ μνήμης τύπου XDR2.

Επεξεργαστής: Ειδικά σχεδιασμένος IBM Power 6 (FOX) κατασκευασμένος με λιθογραφία στα 32nm. Διαθέτει 4 πυρήνες με καθένα να έχει δυο συμμετρικά hardware threads και η συχνότητα του επεξεργαστή να μπορεί να φτάσει στα 3,5GHz

Οπτικό μέσο: Ειδικά σχεδιασμένο τύπου δίσκοι (δεν είναι σίγουρο ακόμα άμα μιλάμε για Bluray drive) και συμβατότητα με δίσκους Wii.

Αποθηκευτικό χώρος: Δίσκος 2,5'' χωρητικότητας 250/320GB , επεκτάσιμος μέσω καρτών SD/SDHC

Χειριστήρια: 4 USB 2.0 θύρες και συμβατότητα με όλων των τύπων controllers του Wii.

H Nintendo κατά τη γνώμη μου απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι το gaming δεν είναι θέμα γραφικών αλλά νέων εμπειριών. Σίγουρα η Sony και η Microsoft θα κυκλοφορήσουν κονσόλες που θα ξεπεράσουν σε ισχύ το Wii U αλλά από τη στιγμή που το Wii U θα έχει υποστήριξη και από άλλα studio ανάπτυξης παιχνιδιών (πράγμα που συμβαίνει πρώτη φορά), θα δούμε τίτλους που βλέπουμε μόνο σε Xbox και Playstation να προσαρμόζονται στο τρόπο παιξίματος του Wii U προσφέροντας έτσι στους gamers νέες εμπειρίες και όχι μόνο σε πιο family-friendly τίτλους που έχουμε συνηθίσει από το Wii.

Βαγγέλης Σωφρονάς

vsofronas@rouamat.com

Η κουτσομπόλα μέσα μου: Μορφές...

2011 όσο πάμε και χειρότερα! Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος πραγματοποιήθηκε ο διαγωνισμός   playmate. Η διαφήμιση έλεγε συντονιστείτε την Τετάρτη για να δείτε τις 12 κουκλάρες-θεές-εξωτικάά πλάσματα και όλοι περιμέναμε να δούμε κάτι που δεν έχουν ξαναδεί τα μάτια μας. Η περιέργεια μας ήταν μεγάλη δεν μπορώ να πω αλλά μόλις ανοίξαμε την τηλεόραση πάθαμε σοκ. Τι ήταν όλες αυτές? Εξωτικά πλάσματα σίγουρα. Με ράμφη και περίεργες φάτσες. Κρίση περνάνε και τα playmate. Που πήγαν οι ωραίες γυναίκες, οέο! Μήπως ωρίμασαν και σκέφτηκαν ότι δεν αξίζει να χάνουν την ώρα τους στον διαγωνισμό? Μπορεί, αλλά αυτό που είδαμε ήταν λίγο τρομακτικό και αντί να μας προειδοποιήσουν μας έκαναν να νομίζουμε ότι θα δούμε κάτι καλό. Κάθε χρόνο και πιο χάλια. Μάλλον εξαφανίστηκαν οι ωραίες. Αλλά και τα φαβορί του διαγωνισμού πάλι δεν βγήκαν. Κάτι σαν στημένο μυρίζει. Δεν θα γίνουν και τα καλλιστεία φέτος και υποτίθεται ότι θα μαζευόταν πολλές ωραίες κοπέλες. Έπιασε πάτο ο διαγωνισμός φέτος. Και πάλι βγήκε μία κοπέλα που θα κάνει δυο τρεις φωτογραφίσεις και αυτό ήταν... Του χρόνου μακάρι να στρώσουν τα πράγματα!

Πηνελόπη

penelope@rouamat.com

PEEPING TOM: Αγανακτισμένοι, κάθε αρχή και δύσκολη!

Τα ΜΜΕ  της χώρας –τα διαδικτυακά τουλάχιστον- έχουν ασχοληθεί εκτενέστατα με το κίνημα των αγανακτισμένων και έχουν ακουστεί όλες οι απόψεις και όλες οι πλευρές, γεγονός που έχει δημιουργήσει από μόνο του σύγχυση. Ωστόσο, υπάρχει σοβαρότατος λόγος ακόμη και γι αυτό. Ο καθένας προσπαθεί να ερμηνεύσει με το δικό του τρόπο μία πλήρη αοριστία η οποία, όπως και οτιδήποτε στον κόσμο αυτό έχει τα θετικά του και τα αρνητικά του.

                

Προφανώς και όλοι χαιρόμαστε που, έστω και με τον τρόπο αυτό ο Έλληνας σήκωσε κεφάλι και πρέπει να σκεφτούμε ότι καμία αρχή δεν είναι ολοκληρωμένη. Για τον Έλληνα γαρ η αντίδραση κατά πρόσωπο είναι κάτι πολύ καινούργιο, όπως είναι και η ομαδικότητα. Παρ’ όλα αυτά καινούργια για τον Έλληνα δεν είναι ούτε η κριτική ούτε η απόλυτη στάση ούτε οι υψηλότατες απαιτήσεις, σκοπιές που αντανακλώνται σε οποιαδήποτε «δημοσιογραφική» και μη κριτική του κινήματος. Επίσης, το γεγονός ότι το κίνημα δεν είναι προσανατολισμένο κομματικά και πολιτικά με τη στενή έννοια είναι δείγμα μιας ενότητας που οι Έλληνες δείχνουν σπάνια και κατά κανόνα σε κρισιμότατες καταστάσεις.

                

Ωστόσο, χαρακτηριστικό του Έλληνα είναι και η «μπακαλιά», το άρπα κόλα το χειριζόμαστε στα δάχτυλα. Πρωταρχικές έννοιες στον ανθρώπινο συλλογισμό είναι –ή θα έπρεπε να είναι- ο σκοπός και η αιτία. Αποδεδειγμένα, για κάποια πράγματα, και ιδιαίτερα όταν μιλούμε για συναισθήματα -όπως είναι και η αγανάκτηση, δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε την αιτία και πολλές φορές δεν έχει και νόημα, δεν έχει σκοπό θα έλεγε κανείς! Αντίθετα όμως, ο σκοπός πάντα θα έπρεπε να είναι προσδιορισμένος καθαρά από συμφεροντολογική και εγωιστική άποψη, ιδιότητες που είναι ανόητο να αρνηθούμε.

Πιο εστιασμένα λοιπόν, όσον αφορά το κίνημα των αγανακτισμένων, προσωπικά κατανοώ πλήρως το γεγονός ότι δεν μπορούν να προσδιορίσουν το λόγο της αγανάκτησής τους η οποία είναι συνισταμένη πολλών παραγόντων, το 80% των οποίων μας κρύβουνε. Συνεπώς, είναι μάταιο να κατηγορούμε τους ξεσηκωμένους που δεν ξέρουν ακριβώς γιατί είναι εκεί γιατί, για ακόμη μία φορά το φταίξιμο δεν είναι δικό τους. Και στην τελική, δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω γιατί μία πράξη που υποκινείται από το συναίσθημα και όχι από τη λογική είναι κατακριτέα.

                

Παρ’ όλα αυτά οι ίδιοι οι αγανακτισμένοι θα έπρεπε να προσδιορίσουν τι θέλουν να πετύχουν, από το πιο ακραίο πράγμα όπως είναι η κατάρριψη του πολιτικού συστήματος όπως το ξέρουμε, μέχρι το πιο απλό, όπως πρόωρες εκλογές ή ακόμη και πιο συγκεκριμένες λύσεις, όπως φορολόγηση της εκκλησίας –που θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα ζητούσα προσωπικά-. Εν πάση περιπτώσει, η πρόταση αυτή δε γίνεται για να κριτικάρω το κίνημα ούτε για να υποδείξω τι λείπει, είναι απλά μια ιδέα για το να πετύχει το κίνημα αυτό που θέλει: Κάτι! Οτιδήποτε!

ΥΓ. ή αλλιώς «ήρθε η ώρα για την ΄΄άποψη΄΄ της Σοφίας!»: Το ΚΚΕ κράτησε τη χειρότερη στάση απέναντι στους αγανακτισμένους. Φέρθηκαν σα μικρά παιδιά που τους πήραν κάτι. Η επανάσταση, οποιασδήποτε μορφής, δεν είναι ίδιον ενός κόμματος ούτε «κτήμα» της.

                                                                                                

Σοφία Πυργιώτη
spyrgioti@rouamat.com

Η ντεμέκ μουσική γωνιά: Από μικροί στα κόλπα...

Τι γίνεται άραγε όταν δώσεις σε ένα μικρό παιδί, ένα μουσικό όργανο;  Ε, μερικές φορές τίποτα απολύτως. Άλλες φορές πάλι, ο κόσμος γυρνά ανάποδα.

Όλα τα μωρά στην πιστά. Ο τυπάκος με το μπάντζο είναι 8 χρονών! 8!

Πιο μικρός δε γίνεται.

Όσο μεγαλώνουν, τόσο ξεφεύγουν.

Αυτός έχει βάλει cheat, δεν εξηγείται αλλιώς.

Δεν έχω λόγια.

Άμα ζεις στο Nashville, έτσι είναι.

Αυτά για σήμερα. Και μια και μπήκε ο Ιούνιος, καλό μας καλοκαίρι!

Τα λέμε σε μια βδομάδα...

Άρης Μανωλίδης

amanolidis@rouamat.com

Editorial: Εδώ το καλό γιαόυρτι!

Ο Αλ Καπόνε σε κάποια φάση της ζωής του είπε την εξής φράση «είμαι υπέρ του πολιτισμένου διαλόγου όταν η ωμή βία δεν φέρνει αποτέλεσμα».  Πολύ πριν από αυτόν δε, οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν την εξής  παροιμία «όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος».  Ο νεοέλληνας παίρνοντας τα “καλύτερα” στοιχεία κι απ’ τις δύο αποφάσισε να μπει σε ένα ρόλο vigilante όπου θα περάσει το μήνυμα του στην εξουσία, λίγο πιο ωμά.

Η ιστορία τείνει να επαναλαμβάνεται λοιπόν και το περιστατικό Χατζηδάκη το είδαμε σε επανάληψη, όχι σε τόσο βίαιη εκδοχή βέβαια, με τον εκπρόσωπο τύπου του ΠΑΣΟΚ κ. Πεταλωτή σε ρόλο πρωταγωνιστή. Μετά λοιπόν από κάθε λογής γιαούρτι και βρισιά (ακούστηκε και κάτι για πέτρες αλλά δεδομένου ότι δεν υπήρξε επίσημη δήλωση αλλά ούτε και τραυματισμός, δεν το πιστεύω) η κυβέρνηση πήρε ένα ακόμα ηχηρό μήνυμα για τις προθέσεις και απόψεις του λαού. Ο ασκός του Αιόλου άνοιξε βέβαια λίγο αργότερα, όταν δηλώθηκε από τον ίδιο τον κ. Πεταλωτή, αλλά και από συναδέλφους του, ότι τέτοιου είδους περιστατικά δεν είναι αποδεκτά και αποτελούν αισχρότητες. Η αλήθεια είναι πως δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με την μη χρήση βίας, μόνο που στην εν λόγω περίπτωση πέρα από την λεκτική βία (που σε τελική ανάλυση με τον μαλ@#% ως την πιο συνήθη λέξη της νεοελληνικής μην ψαχνόμαστε για αβρότητες) και μία γρήγορη μάσκα προσώπου, δεν έγινε κάτι το αισχρό. Από την άλλη με τον άμεσο εκβιασμό των πολιτών και πολιτικών, αναφορικά με το μεσοπρόθεσμο σχέδιο (ή χρεοκοπία), τον βιασμό της οικονομικής και κοινωνικής αξιοπρέπειας του λαού και την γενικότερη εξυπηρέτηση ιδίων και ξένων συμφερόντων από την μεριά της κυβέρνησης, τα λόγια της απέναντι όχθης θα έπρεπε να μετριάζονται. Στο περιστατικό της προηγούμενης εβδομάδας λοιπόν, μπορώ μόνο να πω ότι η βία φέρνει βία και αν θέλουμε να αποτρέψουμε τέτοιου είδους περιστατικά στο μέλλον (και πρέπει να τα αποτρέψουμε προτού έχουμε χειρότερα), καλό θα είναι να βρούμε την αρχική πηγή βίας και αυτή σίγουρα δεν είναι οι αγανακτισμένοι πολίτες.

Προχωρώντας παρακάτω στην επικαιρότητα, κάτι που πραγματικά μου κέντρισε το ενδιαφέρον, είναι το θέμα του κροίσου Άκη Τσοχατζόπουλου σύμφωνα με το οποίο, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θα καταθέσουν κοινή πρόταση για την παραπομπή του στην δικαιοσύνη. Όλα λοιπόν δείχνουν να κινούνται προς την ενοχοποίηση του για το θέμα τον υποβρυχίων, μόνο που ο ίδιος φαίνεται να θέλει να δηλώσει αθώος και θύμα μίας πλεκτάνης που στήθηκε γύρω από το άτομο του, προκειμένου να υπάρξει ένας αποδιοπομπαίος τράγος. Ακόμη και αν αυτή είναι η περίπτωση, ότι δηλαδή να δείξει και το ακριβοδίκαιο πρόσωπό της η πολιτική σκηνή τιμωρώντας επιτέλους έναν δικό της και μόνο αυτόν, οφείλω να πω πως θα μας δώσει και μία μικρή ευχαρίστηση. Αν λοιπόν ο κ. Τσοχατζόπουλος περιμένει κάποια ευαισθητοποίηση από την μεριά του λαού για το “δράμα” που ζει έχω μόνο να του πω ένα πράγμα. «Δεν νομίζω Άκη!»

Υ.Γ. Προς του Αγανακτισμένους, προσέξτε την περιφέρεια σας! Αντιδρούμε με πράξεις όχι με φούντες!

Καλή εβδομάδα σε όλους!

Κωνσταντίνος Μουράτης

kmouratis@rouamat.com  

Φλερτάροντας με τ' άστρα: Προβλέψεις Ιουνίου

Λεφτά υπάρχουν αλλά εμείς δεν τα βρήκαμε πουθενά, λύσεις για την κρίση υπάρχουν αλλά κανείς δεν μας λέει ποιες είναι, στο Dancing with the Stars άλλους περιμέναμε και άλλοι μας βγήκανε. Το μέλλον λοιπόν αβέβαιο και δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει αύριο... Μήπως λοιπόν να ψάξουμε να βρούμε αλλού απαντήσεις για το τί μας μέλλει; Τα άστρα φλερτάρουν μαζί μας κι εμείς θα ήμασταν χαζοί αν δεν ανταποδίδαμε το κάλεσμα! Όπως και κάθε αρχή του μήνα λοιπόν, ο Κυριάκος Κοκτζίδης θα μας δώσει τις γνωστές του συμβουλές...!

Κατεβάστε από ΕΔΩ

kkoktzidis@rouamat.com

Five Plus One Elements: WingChun Gun!

Πριν από 400 χρόνια περίπου οι 5 Grandmasters του Shaolin αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια πολεμική τέχνη με μικρή περίοδο εκμάθησης και πιο αποτελεσματική από όλα τα άλλα συστήματα!Ονόμασαν το σύστημα αυτό Wing Chun ( επλίδα για το μέλλον ). Την περίοδο εκείνη η εξάσκηση του Kung Fu ήταν απαγορευμένη και τα σχέδια τους δε κράτησαν πολύ καθώς ο ναός τους, Shil Lim δέχτηκε επίθεση και κάηκε. Μια καλόγρια η Ng Mui ήταν η μόνη από τους 5 Grandmasters που επέζησε και άρχισε να εξασκείτε και στη συνέχεια να διδάσκει το νέο αυτό σύστημα.

  Είναι μια μελετημένη πολεμική τέχνη που με τους αιώνες προσαρμόζεται απόλυτα και εξελίσσεται πάντα σύμφωνα με τις απαιτήσεις τον καιρών. Έχοντας σαν θεμέλιο τη φιλοσοφία του, έχει “ζυμωθεί”¨και αποτελεί ένα από τα πιο ολοκληρωμένα συστήματα αυτοάμυνας.

  Λόγω της έμφασης που δίνεται στη κεντρική γραμμή του σώματος, ένα από τα κύρια και εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του Wing Chun είναι οι ευθείες γροθιές. Ένας πολύ έξυπνος τρόπος άμυνας και επίθεσης ταυτόχρονα! Χαλάρωση, σωστή θέση του σώματος, έκρηξη, ταχύτητα, αντανακλαστικά και φυσικά πολύ εξάσκηση κάνουν αυτές τις γροθιές ιδιαίτερα αποτελεσματικές. Στο Wing Chun η μάχη πρέπει να τελειώσει μέσα σε δευτερόλεπτα και να μην αφήσει στον επιτιθέμενο περιθώριο αντίδρασης, για αυτό το λόγο η συχνότητα και η τεχνική παίζουν σημαντικό ρολό. Η δύναμη σε αυτά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα προέρχεται από το έδαφος. Το έδαφος είναι μια σταθερή βάση που ενώνεται με τα πόδια και κατ επέκταση με το υπόλοιπο σώμα, έτσι η ζημιά που προκαλούν αυτές γροθιές δεν είναι αποκλειστικά αποτέλεσμα μυικής δύναμης, αλλά απλής μηχανικής που μετατρέπει το βάρος του σώματος σε ενέργεια. Για αυτό το λόγο το Wing Chun μπορούν να το εφαρμόσουν άτομα κάθε ηλικίας και ανεξάρτητα από τη σωματική διάπλαση.

  Όσον αφορά την προσωπική μου εμπειρία, στην αρχή μαθαίνοντας τη στάση του σώματος σε συνδυασμό με τις γροθιές, νιώθεις κάπως “ξεκούρδιστος” και πολύ άβολα, με τον καιρό όμως και μετά από εξάσκηση όλα αυτά βρίσκουν νόημα στην πράξη.  Από τη στιγμή που κάποιος θα τελειοποιήσει την τεχνική, τα χέρια του γίνονται όπλα. Δύο “πολυβόλα” που προστατεύουν ένα οχυρό που δύσκολα μπορεί να πέσει! 

Γιάννης Βασσάρας

gvassaras@rouamat.com