Αρχείο

Δευτέρα 30 Μαΐου 2011

Editorial: Συναίνεση στην Αγανάκτηση…!




“Δημοκρατία: Το πολίτευμα εκείνο στο ο οποίο
η εξουσία βρίσκεται στα χέρια της συνέλευσης
των εχόντων πολιτικά δικαιώματα”


 Είναι θα έλεγε κανείς οξύμωρο το γεγονός, ότι στην χώρα στην οποία δόθηκαν οι βάσεις για το πολίτευμα της δημοκρατίας, να βλέπουμε μονίμως εμμέσως ή αμέσως να ανατρέπεται… Δεν είμαστε και χούντα θα έλεγε κανείς κι όμως βλέπω τον κόσμο να νιώθει διαφορετικά όταν μιλάω μαζί του. «Μπορεί να μην ξεχάστηκαν τελείως οι αξίες που πρεσβεύει η δημοκρατία αλλά σίγουρα αυτό που βιώνουμε σήμερα δεν έχει καμία σχέση με αυτήν!». Αυτή είναι η δήλωση που είχα από έναν αγανακτισμένο της Θεσσαλονίκης, όταν τον συνάντησα στην συγκέντρωση.

Όταν λοιπόν όλος ο κόσμος έχει αρχίσει να συναινεί στην απόρριψη της τροπής που έχουν πάρει τα πράγματα, η κυβέρνηση ακόμα ψάχνεται στο πώς να καπελώσει όλα αυτά που έχει καταφέρει μέχρι σήμερα. Το θέμα λοιπόν που με απασχόλησε σήμερα, είναι το πόσο κοντά θα έπρεπε να είναι οι πολιτικοί με του πολίτες, όντας εκλεγμένοι εκφραστές των τελευταίων.
Διαβάζω σε ξένο και σε ελληνικό τύπο, το πόσο επείγει να συναινέσουν τα πολιτικά κόμματα,
προκειμένου να μπορέσουμε να λάβουμε την 5η δόση του δανείου και συνεχίσουμε την πληρωμή των δανειστών μας. Ξεχνάω τελείως το λογικό παράδοξο στο οποίο μας  οδηγεί η παραπάνω πρόταση (μιας και το έχουμε αναφέρει πολλέεεεεεεεες φορές). Είναι λοιπόν τόσο δύσκολο το να συναινέσουν πέντε άνθρωποι, καθώς έκαστος από αυτούς εξυπηρετεί τα δικά του συμφέροντα. Για άλλους είναι να γίνουν βεζίρης στη θέση του βεζίρη, για κάποιους η επιστροφή στις παλιές δόξες και η αναβίωση ενός πάλαι ποτέ ριζοσπαστικού κινήματος άμεσα συνυφασμένου με τα λαϊκά στρώματα χωρίς όμως την ανάληψη κάποιας ουσιαστικής ευθύνης, ενώ για μερικούς απλά η ένδειξη της παρουσίας τους. Ποτέ κανένας όμως δεν ανατρέχει στον αρχικό ορισμό του πολιτεύματος μας, το Α και το Ω του Συντάγματος. Ότι δηλαδή θα πρέπει να εκφράζουν τον λαό, κάτι που στην πορεία ξεχάστηκε αφού ο πολιτικός από αγγελιοφόρος του λαού μετουσιώθηκε σε manager του. Διότι ακόμη και αν συναινέσουν, αυτό θα είναι σε τι; Στην περαιτέρω λιτότητα; Εκεί λοιπόν είναι που κολλάει το πράγμα. Δεν χωράει κάτι παραπάνω από την ήδη λιτή ζωή που ζούμε. Το απόγευμα της Τετάρτης 25/5 αυτό έγινε μήνυμα προς την κυβέρνηση αλλά και προς όλο το πολιτικό σύστημα. Το κίνημα των αγανακτισμένων έδειξε πως αν ο λαός μπορούσε πραγματικά να μιλήσει και να ψηφίσει για το αν θέλει να συναινέσουμε στα νέα μέτρα, η απάντηση θα ήταν όχι. Τι είναι λοιπόν αυτό που πρέπει να γίνει μετά από εδώ;

Το σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει γυρισμός. Με την έννοια ότι απλά από την μία μέρα στην άλλη δεν γίνεται να αποκηρύξουμε το χρέος μας, ονομάζοντάς το απεχθές. Η λογική του απεχθούς χρέους που διαδόθηκε πρώτη φορά σαν έννοια μέσω του Debtocracy δεν μπορεί πάντα να βρίσκει εφαρμογή. Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε την παγκόσμια δύναμη και επιρροή της Αμερικής (και την περίπτωση χρέους του Αφγανιστάν) με αυτήν της Ελλάδας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν γίνετε να αρνηθούμε κάποιες πληρωμές δανείων, απλά όχι όλες. Παρ’ όλα αυτά μπορούμε να βρούμε και άλλες λύσεις, όπως αυτή της πραγματικά σωστής διαχείρισης της οικονομίας, μέσα από ανάπτυξη και υποστήριξη της εγχώριας παραγωγής προκειμένου να υπάρξουν ξανά εισοδήματα μέσα από τα οποία θα αποπληρώσουμε τα οποιαδήποτε δάνεια και το τοκοχρεολύσια.

Το συμπέρασμά μου λοιπόν είναι ότι μέσα από ένα κίνημα στάλθηκε το μήνυμα ότι ο λαός συναινεί ότι δεν θα συναινέσει σε περαιτέρω λιτότητα και πως είναι καιρός, μίας και μιλάμε για την εξάλειψη της διαφθοράς, να αρχίσουν  να πληρώνουν οι πραγματικά διεφθαρμένοι… Πρέπει όμως και ο λαός να πάρει το μήνυμα ότι με το να φωνάζουμε απλά ουστ! δεν πρόκειται το χρέος μας και η κρίση μας να φύγει, αλλά και να αλλάξει η κατάσταση που μας έφερε εδώ ευθύς εξ’ αρχής.


Υ.Γ. Μιλάμε μονίμως για εγχώρια διαφθορά και ίδια συμφέροντα, όμως πολύ συχνά βλέπω γερμανικά περιοδικά να τσοντάρουν γερμανικές πολιτικές αισχροκέρδειας… Αλλά who am I to say?

Υ.Γ.1 Αν δηλαδή οι εργαζόμενοι του ΟΤΕ κάνουν απεργία, τότε ποιος θα είναι εκεί για να μην δουλεύει και να μην μας εξυπηρετεί;

Υ.Γ.2 Αγανακτισμένοι πολίτες είμαστε μαζί σας! Αλλά στο διάλειμμα από την συγκέντρωση κατά της κατάστασης και στην απόρριψη του παραεμπορίου δεν γίνεται να χρυσώνουμε τις καντίνες που δεν κόβουν αποδείξεις!

Υ.Γ.3 Σας κούρασα σήμερα το ξέρω, απλά πρέπει να σας πω ότι χθες ανέβηκαν οι εκλείψεις και νομίζω ότι είναι αρκετά ενδιαφέρον να το διαβάσετε, θα σας χαλαρώσει και λίγο οπότε http://roua-mat.blogspot.com/2011/05/blog-post_6911.html. Επίσης έχουμε ανεβάσει και το παρακάτω βίντεο για να δείτε τι πραγματικά έλεγε ο κόσμος που μας μίλησε.


Καλή εβδομάδα σε όλους!

Κωνσταντίνος Μουράτης
kmouratis@rouamat.com

Κυριακή 29 Μαΐου 2011

Φλερτάροντας με τ' άστρα: Εκλείψεις



Σήμερα, παρότι δεν είναι η πρώτη Κυριακή του μήνα, σας φέρνουμε ένα αστρολογικό άρθρο που αφορά στις εκλείψεις. Διαβάστε το προσέκτικά θα σας χρειαστεί!

Υ.Γ. Αν εσείς ή ο/η σύντροφός σας αρχίσει να γίνεται πολύ τριχωτός, να γαβγίζει ή και τα δύο, καλύτερα να μετακινηθείτε στο πατρικό σας για μερικές μέρες! ;-)

https://rapidshare.com/files/4159331769/Eclipseis.pdf

Ο εκφυλισμός του ποδοσφαίρου...


Το ποδόσφαιρο είναι ένα από τα πιο δημοφιλή και διαδεδομένα αθλήματα στον κόσμο. Εκατομμύρια φίλοι του ποδοσφαίρου παρακολουθούν και θα παρακολουθήσουν τα ματς του Champions league μέχρι τον τελικό με κομμένη την ανάσα για να δουν ποιος θα είναι ο φετινός πρωταθλητής. Εξίσου αλλά όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό όλα τα πρωταθλήματα στην Ευρώπη και στην υπόλοιπη γη έχουν ένα κοινό το οποίο βλέπει και ενισχύει την κάθε ομάδα, τόσο άμεσα όσο και έμμεσα με σκοπό την ψυχαγωγία και την προσωπική ευχαρίστηση. Αυτή η ευαισθησία και η ανάγκη για ευχαρίστηση γίνεται άκρως εκμεταλλεύσιμη από φορείς που δεν έχουν  καμία σχέση με το ποδόσφαιρο. Από τη στιγμή που μπήκαν τα ΜΜΕ στο χώρο του ποδοσφαίρου αυξήθηκε η μαζικότητα του αθλήματος, αλλά στη συνέχεια λόγο της αγάπης του από το κοινό έγινε μέσο εκμετάλλευσης από διαφημιστικούς φορείς. Στη συνέχεια έγινε αντιληπτή η μεγάλη φήμη του ποδοσφαίρου από κερδοσκοπικούς παράγοντες, με αποτέλεσμα την προσέλκυση εταιριών στοιχημάτων, γνωρίζοντας τον εθισμό που έχει ο άνθρωπος στον τζόγο. Αναφερόμενοι στα προηγούμενα μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι ο σημερινός τζίρος των συγκεκριμένων εταιριών, μονό από το ποδόσφαιρο, ανέρχεται σε δισεκατομμύρια.

Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα την είσοδο της αισχροκέρδειας στον χώρο αυτό και τον εκφυλισμό του ευ αγωνίζεσθε, και αυτό γιατί οι περισσότεροι μεγαλομέτοχοι των ομάδων δεν κοιτάνε την ανέλιξη της ομάδας τους, αλλά μόνο το ποσό του κέρδους  που θα βγάλουν από αυτές. Στην Γερμανία πριν ένα δύο χρόνια ανακαλύφτηκε κύκλωμα στημένων αγώνων με εμπλεκομένους στο κύκλωμα διαιτητές, προέδρους ομάδων, manager ακόμα και παίκτες. Το κύκλωμα αυτό είναι μόνο στην Γερμανία γνωστό και κανείς δεν ξέρει πόσα ακόμα τέτοια υπάρχουν σε όλο τον κόσμο.

Το Ποδόσφαιρο διανύει περίοδο ακμής, γύρω από αυτό κινούνται υπέρογκα ποσά τα οποία καταλήγουν σε πολυεθνικές εταιρίες και σε ευυπόληπτους επιχειρηματίες. Οι παίκτες του ποδοσφαίρου χαρακτηρίζονται stars και κερδίζουν λεφτά με το να κάνουν κάτι που τούς αρέσει. Οι υπόλοιποι φίλαθλοι, θεατές, συνδρομητές και άνθρωποι του στοιχήματος τι κάνουν για την καθημερινή εκμετάλλευση που δέχονται και την οικονομική αφαίμαξη?
Νομίζω μπορείτε να καταλάβετε από τα παραπάνω το πόρισμα μου, το ποδόσφαιρο ξεκίνησε από μια αλάνα με μια δερμάτινη μπάλα και τώρα έχει γίνει μέσω εκμετάλλευσης και καταχρασμού της ιδιωτικής περιουσίας του ανθρώπου…



Δημήτρης Ασλανίδης
daslanidis@rouamat.com

Σάββατο 28 Μαΐου 2011

The Geek Limbo: Stars Wars TV series?


Ο θρυλικός δημιουργός (και σφαγέας παιδικών αναμνήσεων) των Star Wars, George Lucas, αποκάλυψε σε μία πρόσφατη συνέντευξη σχετικά με τις 3D επανεκδόσεις της τελευταίας τριλογίας ότι υπάρχει υλικό 50 ωρών για τηλεοπτική σειρά Star Wars. Thats right. Όχι cgi cartoon όπως το The Clone Wars, live πράγματα. Η σειρά όμως είναι ακόμα στο ράφι γιατί το κόστος παραγωγής της είναι αδιανόητο.
            Ο George Lucas θέλει να κρατήσει τη οπτικοακουστικό επίπεδο ψηλά, όπως έθεσαν οι ταινίες αλλά δεν πιστεύει ότι μπορεί να μεταφέρει στην μικρή οθόνη αυτό που οραματίζεται οπότε προς το παρών δεν υπάρχει κάτι παρά draft σεναρίων. Βέβαια τελευταία βλέπουμε συχνά πιλότους σειρών με budget 10-20 εκατομμύρια δολλάρια (Game of Thrones, Terra Nova) οπότε δεν πιστεύω πως είναι καθαρά οικονομικό το θέμα αφού μία σειρά Star Wars είναι εγγυημένη οικονομική επιτυχία. Τονίζω το οικονομική γιατί πολύ φοβάμαι πως απλά ο Lucas θέλει να ετοιμάσει μία σειρά με τόσα πολλά ανούσια οπτικά εφέ, μονοδιάστατους χαρακτήρες και ανύπαρκτη πλοκή που ίσως και καλύτερα που αυτή η σειρά δεν έχει δει το φως της ημέρα ακόμη.
            Η σειρά Star Wars ήταν αρχικά προγραμματισμένη να προβληθεί παράλληλα με την cartoon σειρά The Clone Wars και τα γεγονότα της θα εξελίσσονταν μεταξύ των ταινιών Revenge of The Sith και A New Hope

Δείτε την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη εδώ:




Βαγγέλης Σωφρονάς
vsofronas@rouamat.com

Παρασκευή 27 Μαΐου 2011

Η κουτσομπόλα μέσα μου: Καυτό μωρό...

   

     Ο ήλιος αυτές τις μέρες δηλώνει συνέχεια παρόν και μας κάνει να ιδρώνουμε και να σκεφτόμαστε τις διακοπούλες μας. Τι καλά θα ήταν να σταματούσαμε τις δουλίτσες και τις υποχρεώσεις μας και να αράζαμε σε μια παραλία πρωί-βράδυ με το ποτάκι μας και με έναν κούκλο-α δίπλα μας! Η Jennifer Lopez είπε να μας προκαλέσει κι αυτή με την σειρά της και να μας κάνει να ζητάμε πιο πολύ την παραλία. Θα μου πείτε βέβαια που κολλάει αυτό, αλλά για όλα έχω μια απάντηση. Το θέμα δεν είναι η καυτή, ωραία τραγουδίστρια αλλά το καινούργιο της video clip. Επανέρχεται με ένα δυναμικό come back και μετά με την πετυχημένη συνεργασία της με τον Pitbull ακολουθεί και ο Lil Wayne που σιγά σιγά ανεβαίνουν στα charts. Για να μην τα πολυλογώ το καινούργιο της τραγούδι λέγεται I'm Into You. Το video clip είναι γυρισμένο σε εξωτικές παραλίες και όπως πάντα η λατίνα Jennifer μας σείχνει πόσο sexy είναι. Αλλά, γιατί πάντα υπάρχει ένα αλλά, την προσοχή στο video clip δεν την τραβάει η μητέρα δύο παιδιών και κριτής του American Idol μα ο άντρας που είναι δίπλα της. Είναι ένας μεξικάνος θεός, ε βασικά ηθοποιός ήθελα να πω, ο William Levy και εμφανίζεται ημίγυμνος. Τα φώτα έπεσαν όλα επάνω του καθώς από τις 15,792,911 προβολές του video στο Youtube  οι 12 είναι από γυναίκες. Η ίδια η τραγουδίστρια είπε ότι επέλεξε τον William καθώς η μαμά της, οι θείες και οι ξαδέρφες της έχουν ξετρελαθεί μαζί του και τα Χριστούγεννα που την επισκέφθηκαν άνοιξαν την τηλεόραση για να τον δουν. Το ευχάριστο βέβαια της υπόθεσης είναι ότι μία από τις σειρές που πρωταγωνιστεί παίζεται και στην Ελλάδα καθημερινά στο σταρ και αν δεν κάνω λάθος στις 10 το πρωί. Εγώ πάντως θα έχανα τον ύπνο μου για να τον καμαρώσω! Σχολίασε και ο ίδιος για το video και την Jennifer και είπε ”Ήταν όλα υπέροχα! Πέρασα θαυμάσια!  Ήταν υπέροχο να βλέπεις ότι κάποιος τόσο σπουδαίος είναι ταυτόχρονα και τόσο προσγειωμένος και με τόσο χιούμορ.” καθώς μοιράζεται και αισθησιακές στιγμές μαζί της στο video. Αξιωσημείωτο βέβαια είναι ότι λείπει ο ράπερ Lil Wayne από το video clip μα ο William δεν μας κάνει να τον ζητάμε. Κακιά μας βγήκε κι η σέξυ λατίνα κάνοντάς μας να ζηλεύουμε. Καλή πόρωση girls με τον William και boys με την Jennifer.






Πηνελόπη
penelope@rouamat.com

Πέμπτη 26 Μαΐου 2011

Κουβέντες του Στροφαλοθαλάμου: Confederated Power, Hennessey Performance Venom GT



“I feel safer on a racetrack than I do on Houston's freeways.”

A.J. Foyt (διασημος οδηγος αγωνων)









H εικονα που εχουμε οι περισσοτεροι για τα supercars ειναι, κατα το συνηθες, οτι ειναι ευρωπαϊκα (κατα προτιμηση ιταλικα), κεντρομηχανα, ελαφρια και κουβαλανε τη μιση τεχνογνωσια απο τα διαφορα πρωταθληματα που οι εταιρειες κατασκευης τους συμμετεχουν.  Η δε εικονα που οι περισσοτεροι εχουν για το Texas και τον αμερικανικο νοτο γενικοτερα, ειναι ειτε η εξιδανικευμενη πλην ομως φορτικη χριστιανοδημοκρατικη κοινωνια με την αστεια προφορα ειτε η περηκμασμενη, πρωην ομοσπονδια με τις αιμομιξιες και τα inbreeds στο υπογειο. Βεβαια απο την εποχη που τα συγκεκριμενα στερεοτυπα βριθαν και αν ησουν νοτιος ησουν μουσικαντης εγχρωμος ή ρατσιστης τσιφλικας και απο την αλλη πρωτο τραπεζι πιστα και με συνοδεια απο supermodels οδηγουσες μικρο ιταλικο αμαξακι με σημα το αλογο, τα πραγματα αλλαξαν πολυ.

OEM vs. TunedΗ μαχη μαινεται χρονια τωρα και μεχρι προτινος ηταν αμφιρροπη. Ο κυριος λογος ηταν οτι δεν ηταν απολυτα διακριτη η διαφορα μεταξυ εργοστασιακης αναβαθμισης (βλ. γρηγορα μοντελα), αγωνιστικης προετοιμασιας (τα χουμε ξαναπει, αυτη ηταν η πρωτη μορφη του tuning) και γνησιου, αυτοσχεδιου, πατεντιαρικου tuning απο ιδιωτες. Με μια πρωτη ματια οι διαφορες ειναι ξεκαθαρες, αλλα πεστε, αληθεια, ποια ειναι η διαφορα μεταξυ των πακετων bolt-on αναβαθμισης με TUV και 2ετη εγγυηση, που προσφερουν οι, ανα τον κοσμο, οικοι βελτιωσης απο τα βελτιωμενα, πλην ομως πωλουμενα απο εξουσιοδοτημενους dealers και αντιπροσωπειες, γρηγορα μοντελα των αυτοκινητοβιομηχανιων. Επιπλεον, το νεο millennium εφερε τις κατασκευαστριες εταιρειες προ των ευθυνων τους περι της μη υπαρξης επαρκων σπορ διαθεσεων απο τα μοντελα τους αλλα και απο την αποστειρωση που επεφεραν ολα αυτα τα μετρα για την προστασια του πλανητη (το κοβω εδω γαιτι την τελευταια φορα ο Mr. Editor ηταν αρκετα ευγενικος να με αφησει να γραψω μονο 2 αρθρα). Για την ιστορια παντα, αναγνωρισμενα brabds οπως οι AMG, Alpina, Brabus, Abarth, Porsche και Ferrari, ξεκινησαν απο αγωνιστικες ομαδες οι οποιες περιηλθαν στην κατοχη των εταιρειων των οποιων τα αυτοκινητα μετασκευαζαν, μετα την αποδοχη τους απο το ευρυ κοινο.

The Lone StarΓια να επανελθουμε στο αρχικο θεμα συζητησης ο καιρος των κλισε περασε και το Texas εχει να επιδειξει μερικα απο τα πιο θαυμαστα χαρακτηριστικα κρατους ή εστω μερους κρατους. Χαρακτηριστικα σαν αυτα που σε κατατασσουν στις υψηλοτερες θεσεις οσον αφορα την οικονομικη και βιομηχανικη αναπτυξη, το βιωτικο επιπεδο, την εκπαιδευση, την επιστημονικη ερευνα και την καινοτομια και οχι αυτα που σε βαζουν σε δημοσιονομικο ελεγχο, στο στοχαστρο των, ας μου επιτραπει ο ορος, οικονομικων tabloids και σε εξευτελιζουν παγκοσμιως. Η απτη καθημερινοτητα ενος Τεξανου μπορει να ποικιλει μεταξυ βολτας με το αλογο, μαζεματος σιταριου, κατασκευης heavy duty οπλικων συστηματων και προϊοντων αεροναυπηγικης και διαστημικης τεχνολογιας ή απλα γαμος και παιδια με την ξαδερφη (συγγνωμη δεν συγκατηθηκα αλλο). Επι του αυτοκινητιστικοτερου βεβαια, οι Τεξανοι οδηγουν αμαξια μεγεθους μεσης γκαρσονιερας, με κινηση στους δυο ή τους τεσσερεις τροχους και πολυ περιεργο detailing που φροντιζει παντα να θυμιζει οτι βρισκεσαι στην πολιτεια με την μεγαλυτερη αγροτικη και κτηνοτροφικη αναπτυξη.

Hennessy PerformanceΛογω των παμπολλων κοιτασματων σε πετρελαιο εντος της πολιτειας αλλα και ενος σωρου πολεμους για να αντληθει ο μαυρος χρυσος απο αραβικες και αφρικανικες χωρες, οι Τεξανοι αρεσκονται στο να καινε τεραστιες ποσοτητες απο αυτο το υγρο για να κινηθουν, καποιοι, μαλιστα, το καινε για να κινηθουν γρηγορα…πολυ γρηγορα. Ενας απο αυτους, ο John Hennessey, αποφασισε να ιδρυσει μια εταιρεια της το Sealy, μια πολη 45 λεπτα δυτικα του Houston, που εξειδικευεται στο να μετατρεπει οχηματα σε πυραυλους εδαφους. Μαλιστα, οταν εφτιαξε την εταιρεια του αποφασισε να φτιαξει και μια πιστα που περιλαμβανει drag strip και road courses, ωστε να τεσταρει τα κατορθωματα του σε ασφαλη χωρο και οχι σε δημοσιους δρομους (ασχετο αν οι πελατες του πραττουν διαφορετικα). Η κυρια ενασχοληση της Hennessey Performance ή HPE για συντομια, ειναι η βελτιωση αμερικανικων small block (sic) και big block V8’s απο συγχρονα muscle cars και SUVs, ενω η main attraction του μαγαζιου μεχρι προτινος ηταν μια τερατοποιημενη Dodge Viper SPRT-10 του 2003 με αποδοση 1000hp και επιδοσεις που ντροπιασαν πολλα supercars, οπως η Veyron, που της εριξε σχεδον 4 sec στο 0-200 mph (Hennessey Venom GT: 20.3 sec vs. Veyron EB 16.4: 24.2 sec). Οταν λοιπον, εφτασε στο σημειο να απειλει αμεσα supercars και με την προϋποθεση οτι ουτως ή αλλως πολλα μοντελα του παραγονται κανονικα με αριθμο πλαισιου, δικη του σημανση και σφραγιδα γνησιοτητας, να κατασκευασει ενα αυτοκινητο με τα δικα του specs που να ξεφυγει απο το tuning και να μπαινει στα χωραφια του OEM.

Inject the venomΣτην αρχη ο Hennessey σκεφτηκε να εξελιξει περαιτερω τη βαση της Viper, αλλα με δεδομενο οτι το αποτελεσμα θα επρεπε να ειναι ενα ελαφρυ, αεροδυναμικο, street legal οχημα με αρκετη δυναμη να εκτοξευθει στα 400++ km/h, που ομως την ιδια στιγμη θα επρεπε να περναει τα test εκπομπων και ηχου σε ολο τον κοσμο, το σχεδιο εγκαταλειφθηκε αμεσως. Ενα δειγμα αυτοκινητου με τετοια χαρακτηριστικα που ομως του λειπει η ισχυς ειναι η Lotus Exige. Ετσι διατηρωντας τη βασικη διαταξη αναρτησης-πλαισιου-θεσης κινητηρα, ενισχυοντας περαιτερω το πλαισιο, φτιαχνοντας ενα extra αεροδυναμικο αμαξωμα (με ενεργη κατα πασα πιθανοτητα αεροδυναμικη) και προσθετωντας ρυθμιζομενη αναρτηση της KW και εξαπιστονα Brembo με carbon δισκους σε ολους τους τροχους παρεα με ανθρακονηματινες ζαντες  20in, τελειωσε η βαση ενος σωστου supercar, οσον αφορα τις επιδοσεις στις στροφες. Το μονο που εμενε ηταν να βρεθει ενας καλος δωρητης κινητηρα για να παραγει ικανα ποσα δυναμης ωστε να ικανοποιηθουν οι προσδοκιες του Hennessey για καταριψη του ρεκορ ταχυτητας της Veyron Super Sport. Τι καλυτερο λοιπον, απο ενα pure American V8, οπως ο LS9 της Corvette ZR1? Το τελικο οχημα παραγωγης θα παραγεται σε 3 εκδοσεις ισχυος, απο 725 μεχρι και 1200 hp. Η ”μικρη” εκδοση θα φοραει μια βελτιωμενη εκδοχη του LS9 με τον υπερσυμπιεστη της Eaton με διαφορες μετατροπες στα περιφερειακα του, αρχικα για να μπει στο πατωμα της Exige και φυσικα για να βελτιωθει η αποδοση του. Ολα τα λεφτα ομως ειναι η μεγαλη εκδοση του αυτοκινητου, οπου η HPE, εκανε αυτο που ξερει να κανει καλυτερα, τοποθετησε ενα twin turbo kit με 2 ρουλεμανατες GarrettPrecision αλλωστε και οι δυο ψωνιζουν απο το ιδιο μαγαζι…), μειωμενη σχεση συμπιεσης και boost 1.1 bar, για χρηση με καυσιμο 93 οκτανιων. Το αποτελεσμα στα χαρτια ειναι εξωπραγματικο και υποσχεται κορυφαιες επιδοσεις σε καθε ειδους terrain, ενω ο πελατης θα μπορει να φερει το αυτοκινητο στα μετρα του ρυθμιζοντας αναρτηση και αεροδυναμικη. Συνολικα θα παραχθουν 5 Venom GT και τα παραπανω απο 140 kg.m ροπης τους υποσχονται οτι θα χαρισουν απεριγραπτες οδηγικες στιγμες στους τυχερους κατοχους τους (ατιμε Jay Leno εσυ και τα συμβολαια εκατομμυριων σου).

Βαβυλωνια… Ακουγεται λιγο σαν σεναριο ταινιας του Kevin Smith με παραβιαρηδες, ασυνδετους χαρακτηρες σε κωμικοτραγικες καταστασεις, αλλα οι νοτιοι μας εχουν κουφανει τελειως τελευταια. Αν προσθεσεις και τα κατορθωματα των ανθρωπων απο την Big Cali συμπεραινεις οτι η confederation εχασε απλα τη μαχη και οχι τον πολεμο, αφου αυτη τη στιγμη ειναι οι leading states με συνδυασμενο ΑΕΠ κοντα σε αυτο της ΕΕ. Οσο τωρα για τα αυτοκινητα τους, απλα σιωπη και σεβασμος… Καλη εβδομαδα, καλες βολτες και προσοχη στις δηλωσεις της αριστερας…βρεχει κοτσανες.




Τρίτη 24 Μαΐου 2011

Η ντεμέκ μουσική γωνιά: Λατρεμένες ταινίες για μουσικούς.


Πόσες καλές ταινίες αφιερωμένες σε μουσικούς έχετε δει? Προσωπικά έχω δει αρκετές αλλά ελάχιστες είναι αυτές που όχι μόνο μου άρεσαν, αλλά με ώθησαν στο να ψάξω ακόμα πιο βαθιά στη ζωή αυτών των μουσικών. Τώρα θα μου πείτε, πως σου ήρθε αυτό? Ε, εδώ μπαίνει ο λόγος ύπαρξης του σημερινού άρθρου.


ΑΤΣΑΟΙΝΓΚ

So… σας παρουσιάζω τις αγαπημένες μου ταινίες/βιογραφίες μουσικών.

Walk the line.

Μια άκρως συγκινητική ταινία με θέμα τη ζωή του αγαπημένου Johnny Cash μέχρι την εποχή των 60’s. Ο Joaquin Phoenix σε μια απίστευτη ερμηνεία.


Και ένα τραγουδάκι για να περάσει η ώρα.


Κλάμα.

Συνεχίζω.

Control.

Η ταινία κυκλοφόρησε το 2007 και παρουσιάζει μια περίοδο της ζωής του Ian Curtis, τραγουδιστή των Joy Division, από την είσοδο του στην μπάντα μέχρι τον θάνατο του το 1980. Πως μου κόλλησε η ταινία ενώ δεν μου αρέσουν οι Joy Division δεν ξέρω αλλά σίγουρα αξίζει να ρίξετε μια ματιά.


Μη με πιέζετε δεν ανεβάζω τραγούδι Joy Division.
Άντε καλά.


Μου χρωστάτε :P

I’m not there.

Καλά εδώΠανικός. Christian Bale, Cate Blanchett, Marcus Carl Franklin, Richard Gere, Heath Ledger και o Ben Whishaw πρωταγωνιστούν παίζοντας όλοι τον ίδιο χαρακτήρα σε διαφορετικές φάσεις της ζωής του. Η ταινία (φυσικά) μιλα για τον Bob Dylan. Μονό και μονό για τα ονόματα, είναι μια must-see ταινία. Συνιστώ.


Και φυσικά


Ray.


Να τα μας. Ξαναείδα την ταινία πρόσφατα και αμέσως μου ήρθε στο μυαλό η ιδέα για το σημερινό άρθρο. Τον Οκτώβριο του 2004, λίγους μήνες μετά τον θάνατο του Ray Charles,  κυκλοφόρησε η συγκεκριμένη ταινία. Ο Jamie Foxx στο ρόλο του εικονικού αυτού μουσικού, σε μια διαδρομή από την αρχή της μουσικής του καριέρας στο Seattle, μέσα από τον εθισμό του στην ηρωίνη και τις πολλές (ΠΟΛΛΕΣ) σχέσεις που είχε με γυναίκες, μέχρι την απόφαση του να σταματήσει τα ναρκωτικά. (Όχι τις γυναίκες, είπαμε). 


Και το τραγούδι που με στοιχειώνει.


Και η τελευταία, εντάξει δεν έχω λογία. Αν και δεν είναι αληθινή ιστορία, αν δεν την έχετε δει, κάντε το.

The Blues Brothers.

Κυκλοφόρησε το 1980 και έχω μόνο 2 ονόματα να πω. John Belushi και Dan Akroyd. Αποτέλεσμα? ΕΠΙΤΥΧΙΑ. Χιούμορ, Blues και πληθώρα από διάσημους μουσικούς της εποχής. Είπα, δείτε το.

και για το τέλος.

Αυτά για τώρα. Ραντεβού σε μια εβδομάδα.

Άρης Μανωλίδης.
amanolidis@rouamat.com