PEEPING TOM: ΑΘΗΝΑ, Η ΓΕΝΕΤΕΙΡΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Για μία ακόμη φορά, ένα κοινωνικό επεισόδιο πήρε τεράστιες πολιτικές διαστάσεις. Η δολοφονία του 44χρονου από 2 μετανάστες έχει πυροδοτήσει την τελευταία εβδομάδα πολιτικές συζητήσεις σε διάφορα καφέ και ιστότοπους. Για τη Βουλή δεν ξέρω.... Ετοιμαστείτε για το μπαμ. Αυτά που άκουσα έκαναν τα αυτιά μου να ματώσουν και το κεφάλι μου να εκραγεί. Άκουσα έξυπνους, μορφωμένους ανθρώπους να ζητάνε περιορισμό των ελευθεριών τους, άκουσα επίσης έξυπνα άτομα, σχετικά με το αντικείμενο της πολιτικής να ζητάνε απέλαση.

          Εύχομαι να μη βρεθείτε στη θέση να μισείτε το μέρος που έτυχε να γεννηθήκατε. Εύχομαι να μη σας περάσει από το μυαλό να αναζητήσετε καινούργιο σπίτι (με την έννοια του home) κάπου όπου θεωρείτε ότι ανήκετε και εύχομαι οι άνθρωποι του μέρους που θα πάτε να μη σας αποκλείσουν. Δυστυχώς, αυτό που απεύχομαι είναι η δική μου καθημερινή βασανιστική σκέψη για το μέλλον. ΟΙ μισοί Έλληνες κατοικούν στο εξωτερικό (ναι, έχουμε 10 εκατομμύρια μετανάστες που γίνονται με τη σειρά τους "βάρος" σε άλλα κράτη), οι άλλοι μισοί από αυτούς που έμειναν θα φύγουν τώρα και δε θα μπω καν στον κόπο να θίξω ζητήματα περί προσφυγιάς Ποντίων και Μικρασιατών που είναι ένα ποσοστό άνω του 25% όπως επίσης και των κυρίων -ογλου των οποίων η καταγωγή είναι τούρκικη-και περήφανη. Σε ένα επόμενο άρθρο, έχω επίσης σκοπό να καταρρίψω την εσφαλμένη σύνδεση, που έχουν κάνει οι περισσότεροι, των νεοελλήνων με τον πολιτισμο της αρχαίας ελλάδας. Με γεια την ομοιογένεια.

          Στο ψητό. Ελλάδα, ήθελες ΕΕ? Ήθελες να κάνεις την Αθήνα μητρόπολη? Ήθελες να γίνεις από αναπτυσσόμενη αναπτυγμένη χώρα? Τα νέα είναι ότι οι αναπτυγμένες χώρες της ΕΕ, και δη οι μητροπόλεις του μεγέθους Παρισιού, Λονδίνου, Μόσχας, Ρώμης και 10 ακόμη σίγουρα, έχουν ΕΔΩ ΚΑΙ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ένα ποσοστό άνω του 10% σε μετανάστες τους οποίους έχουν απορροφήσει. Πώς? Τους προσέφεραν σπίτι, τους προσέφεραν ένα κοινωνικό σύνολο στο οποίο οι ίδιοι ήθελαν να συμμετάσχουν. Ένας οικονομικός ή πολιτικός μετανάστης είναι ένα άτομο το οποίο ψάχνει απελπισμένα μια ταυτότητα καινούργια για να ταυτιστεί, έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη από όλους να νιώθει ότι ανήκει κάπου. Όταν αυτό το εκμεταλλεύεσαι με τον προσιδοφόρο τρόπο, "εξελληνίζεις", στην περίπτωσή μας, και ενσωματώνεις το μετανάστη στο ελληνικό εργατικό δυναμικό και στην ελληνική παιδεία. Όταν όμως εσύ τον δείχνεις με το δάχτυλο όπου και να πάει, αυτό πυροδοτεί το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα: τον κάνεις να υπερασπιστεί την ταυτότητα που ήδη έχει και, από εκεί που τη μισούσε και ήρθε εδώ για να την ξεφορτωθεί, του δίνεις ένα λόγο να την αγκαλιάσει από την αρχή και να την υπερασπιστεί. ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ λέγεται και το κάναμε και μεις στους γονείς μας και στα "κουλ" παιδία του σχολείου μας (και πολύ πιθανό να το κάνουμε ακόμη).

          Είμαστε ωστόσο σε μία φάση που θέλουμε να επιρρίψουμε ευθύνες. Μην πας μακριά. Εσύ φταις. Και γω φταίω. Κι ο μπαμπάς σου και -σίγουρα- ο μπαμπάς μου. Αλλά ίδιον του λαού μας είναι ότι φταίνε όλοι εκτός απο μας.

"Γιατί κύριε δεν κόψατε απόδειξη?"

"Ο μόνος είμαι...?"

Είναι φυσικό λοιπόν να προσπαθήσουμε να επιρρίψουμε τις ευθύνες στους πιο αδύναμους, σε αυτούς που δεν έχουν τρόπο να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, σε αυτούς οι οποίοι είναι οι μόνοι που έχουμε εξουσία πάνω τους. Κάνουμε δηλαδή σαν τα παιδάκια του δημοτικού με τις "τάσεις βίας". Μας δέρνουν στο σπίτι οι δικοί μας, μας λένε ανίκανους, μας κατηγορούν και για το διαζύγιό τους και την επόμενη μέρα, εμείς πάμε και βαράμε το παιδάκι με το σύνδρομο Ντάουν επειδή δε θα μπορέσει να σηκώσει κεφάλι.

          Οι αιώνες της Ιστορίας μας δείχνουν ότι οι άνθρωποι δεν επέλεγαν ποτέ να μένουν με άτομα διαφορετικά από αυτούς και, όταν αυτό συνέβαινε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, το αποτέλεσμα ήταν πόλεμος. Να συμπληρώσω ότι πιστεύω στον πόλεμο, πιστεύω ότι είναι στη φύση του ανθρώπου όπως είναι και το να καταδικάζει το διαφορετικό, ίσως πάλι διάβαζα πολύ Νίτσε στα οργισμένα νιάτα μου. ΝΑΙ, είναι φυσιολογικό γιατί είναι στη φύση μας, και είναι στη φύση μας επείδη δεν μπορεί κανείς μας να αρνηθεί την ιστορία, ειδικά όταν το pattern δράσης-αντίδρασης είναι τόσο ίδιο. Επιλέξαμε ΟΜΩΣ να ανήκουμε στην κοινωνία που, σε αυτόν τον αιώνα αλλαγών, ο πολιτισμός και ο πλανήτης μας ωθούν να ξεπεράσουμε την ανθρώπινη φύση μας και να γίνουμε κάτι ανώτερο από δίποδα θηλαστικά. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο πρέπει να υποστηρίξουμε τις γνώσεις που έχουμε για τη "ζωική μας υπόσταση", όχι για να βρίσκουμε πανάκεια, αλλά για να γίνουμε αυτό που υποστηρίζουμε, όντα με γνώσεις και φιλοσοφικές αναζητήσεις, σε θέση να βλέπουμε διαχρονικά την εξέλιξή μας σαν είδος χωρίς να μένουμε στην ίδια φάση.           

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΣΑΝ ΟΝΤΑ ΚΑΤΩΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ

Σοφία Πυργιώτη

spyrgioti@rouamat.com

Η ντεμέκ μουσική γωνία

Eror 404 - File not found!

Σας ζητούμε συγγνώμη! Επιστρέφουμε την άλλη εβδομάδα!

Editorial: Στρος-Καν a love story...not!

Καταρχήν να ζητήσω συγγνώμη εκ μέρους όλων των συντακτών του μπλογκ για το μπέρδεμα της προηγούμενης εβδομάδας, αλλά λόγω μερικών προβλημάτων στον σερβερ της Google, δεν μπορέσαμε να ανεβάσουμε τα άρθρα όποτε τα θέλαμε και όπως τα θέλαμε, εξ' ου και το ότι αυτή την εβδομάδα ενδεχομένως να δείτε παραπάνω απ' τον κανονικό αριθμό. (yeahhhhhy)

  Για να μην καθυστερώ με περαιτέρω συστάσεις, καλωσορίσατε στο δεύτερο μισο του Μαΐου (ο Θεός να τον κάνει με τέτοια κρύα)!
 
Οι ΗΠΑ είχαν το Γουοτεργκειτ, η Γάλλοι την L' oreal, οι Έλληνες την Siemens, το ροζ DVD, τον Άκη και τα υποβρύχια (ας αφήσουμε την δική μας περίπτωση γιατί θα τελειώσουμε αύριο) και τέλος το κράτος εν κράτη  που ονομάζεται ΔΝΤ έχει τον κ. Στρος-Καν! Για όσους δεν γνωρίζουν, αναφέρομαι στην άμεση σύλληψη του προέδρου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την απόπειρα βιασμού μιας καμαριέρας του ξενοδοχείου στο οποίο διέμενε. Κι όμως σε όλα αυτά κάτι μου βρομάει. Πρώτον και κυριότερον το γεγονός ότι ο εν λόγω κύριος έχει πολλά γκομενικά σκάνδαλα στο ιστορικό του, γνωστός γυναικάς από παλιά, με πολλές επιτυχίες και πολυυυυυ μεγάλη εξουσία για να του τις εξασφαλίσει. Άρα λοιπόν πόσο πιθανό ήταν ένας άνθρωπος που στις εξόδους του φλέρταρε με τοπ μοντελ , να έχει ανάγκη τόσο πολύ από την συνουσία με μία καμαριέρα. Εξάλλου την τελευταία φορά που τσέκαρα η J Lo καμαριέρα μόνο για τις ανάγκες μίας ταινίας. Αλλά ας πούμε ότι τα γούστα είναι αντικειμενικά και ουδείς μπορεί να αντικρούσει αυτή την άποψη. Το δεύτερο στοιχείο της περίπτωσης που μου προκαλεί πολλά σατανικά σενάρια είναι το γεγονός ότι εντός λίγου χρόνου θα είχαμε τις εκλογές της Γαλλίας, στις οποίες δεδομένης της κακής εικόνας του κου Σαρκοζί ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας θα παρουσιαζόταν ως  πρίγκιπας στο λευκό άλογό του. Συνεπώς πόσο τυχαίο ήταν αυτό το περιστατικό την παρούσα στιγμή και πόσο αληθινό κατ΄ επέκταση; Χωρίς φυσικά να παίρνω και το μέρος του κου Στρος-Καν πρέπει να ομολογήσω ότι ένας άνθρωπος που τόσο σαδιστικά μπορεί να βιάζει μία ολόκληρη χώρα (και τους 10.000.000-300+τις οικογένειες τους) ενδεχομένως να έμπαινε και σε πειρασμούς αυτού του στιλ.

Γενικότερα θεωρώ ότι η εβδομάδα θα πάει στράφι με αυτή την είδηση και δυστυχώς θα βαρεθούμε να την ακούμε. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι και λίγο ο μέχρι πρότινος επόπτης της ελληνικής οικονομίας, που πολύ επικριτικά σήκωνε το δάχτυλο και μας έκανε κήρυγμα για το πόσο διεφθαρμένοι είμαστε, ξαφνικά να συλλαμβάνεται επ’ αυτοφώρω  και να προφυλακίζεται. Άγνωσται αι βουλαί του κυρίου και συμπληρώνω με το ότι τείνει να μας το δείχνει αρκετά συχνά.

Η κατακλείδα μου, είναι μία ερώτηση που θέτω πρώτα στον εαυτό μου και στην συνέχεια σε σας. Αν λοιπόν μπορεί ένας βασιλιάς να πέσει από την θέση του σε μία μόλις μέρα διότι έπραξε κατά ενός συνανθρώπου του, αν δηλαδή το αίσθημα της δικαιοσύνης βρίσκεται κάπου βαθιά μέσα μας, τότε πώς κάποιοι άνθρωποι που απλά πράττουν κατά 10.000.000 συνανθρώπων τους με αποτέλεσμα να τους κλέβουν δουλειά, λεφτά, αξιοπρέπεια και ζωή εν τέλει , τους ανέχεται ακόμα μία δήθεν ακριβοδίκαιη κοινωνία απ’ την οποία ουσιαστικά συντηρούνται;

Είμαστε αυτό που ψηφίζουμε λένε και ιδού ίσως μία απάντηση στο ερώτημα μου.

Για να μην πτοείστε σκεφτείτε την καλύτερη πλευρά. Πρώτον το ΔοΝηΤης  αυτή την φορά είναι εναντίον του αρχηγού του και τα φώτα της δημοσιότητας για μία μικρή στιγμή μακριά μας…

Καλή εβδομάδα σε όλους!

Κωνσταντίνος Μουράτης

kmouratis@rouamat.com

Five Plus One Elements: Nike 6.0 - The Pool

  Nike 6.0 presents...THE POOL ! Να τι μπορείς να κάνεις όταν πάρεις 10 από τους καλύτερους pro-BMX riders και ένα μέρος από το αρκετά παχουλό μπάτζετ της Nike. Κάνεις μια πισινά...bmx park. Το project αυτό γίνεται αυτές τις μέρες στο Dagenham στο Ανατολικό Λονδίνο. Εκεί έχουν αδειάσει μια μεγάλη δημόσια πισίνα της δεκαετίας του 70' και εργάζονται για να τη μετατρέψουν σε bmx park. Το κτίριο έχει οριστεί για κατεδάφιση, οπότε γιατί να πάει χαμένο; Για να ξεκινήσει το The Pool έχουν επιλεγεί για team captains 10 από τους καλύτερους  riders. Αυτοί με τη σειρά τους θα επιλέξουν άλλα 3 μέλη που θα απαρτίζουν την ομάδα τους και θα διαγωνιστούν οι μεταξύ τους ομάδες για ένα έπαθλο 25.000 ευρώ. Βέβαια αυτό έχει ελάχιστη σημασία γιατί όπως είπε η Nike “...το the pool θα παρουσιάσει μια νέα μορφή ανταγωνισμού στο κόσμο των extreme sports και θα αναδείξει το επίπεδο που έχει φτάσει το bmx εν έτη 2011.” Μόλις τελειώσει το contest το μέρος θα είναι ανοιχτό για όλους. Όλη η Bmx κοινότητα είναι συντονισμένη και περιμένει με ανυπομονησία τα πρώτα videos. Η ομάδες έχουν ως εξής...

                                                         

                                        

     Garrett Reynolds, Kevin Kiraly, Ty Morrow, Sean Sexton

Dennis Enarson, Chad Kerley, Josh Harrington, Jeremiah Smith

Harry Main, Alex Coleborn, Ben Wallace, Kyle Baldock

 Jason Phelan, Kriss Kyle, Ben Hennon, Geoff Slattery

Alex Kennedy, Simone Barraco, Joris Coulomb, Dakota Roche

Ruben Alcantara, Sergio Layos, Kevin Kalkoff, Tom Dugan

Brian Kachinsky, Kevin Porter, Chris Doyle, Tony Hamlin

Drew Bezanson, Pat Casey, Rob Wise, Michael Beran

Van Homan, Brian Foster, Darry Tocco, Randy Brown

Sebastian Keep, Dan Lacey, Bruno Hoffmann, Chase Hawk

Ημερομηνία Έναρξης: 21 Μάη 2011
Ημερομηνία λήξης: 12 Ιουνίου 2011

 

 

 

Γιάννης Βασσάρας

gvassaras@rouamat.com

Η αγανάκτηση έχει και τα όριά της...!

Αυτή την εβδομάδα είχα σκοπό να σχολιάσω ακόμα έναν αγώνα αλλά μετά τα τελευταία γεγονότα που έγιναν  στο κέντρο της Θεσσαλονίκης  με τους οπαδούς του Ηρακλή και μερικούς του ΠΑΟΚ δεν μπορώ να κάνω σαν να μην έγινε τίποτα και να το προσπεράσω έτσι. Η οικονομική κρίση είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους μας, το γεγονός ότι οι περισσότερες ομάδες χρωστάνε λεφτά σε παίκτες και άλλους φορείς του ποδοσφαίρου δεν έχει καμία σχέση με την γενική οικονομία της χώρας. Ο Ηρακλής φέτος όπως όλα δείχνουν υποβιβαστικέ στην δεύτερη κατηγορία και ίσως στην  ερασιτεχνική κατηγορία αν δεν μπορέσει να ανταπεξέλθει στους διακανονισμούς που έχουν οριστεί. Ο λόγος του υποβιβασμού της Θεσσαλονικιάς ομάδας είναι ουσιαστικά το ποσό χρέους που έχει συσσωρευτεί με την πάροδο των χρόνων από την κακή διαχείριση (εκούσια ή ακούσια) της διοίκησης.

Για αυτό τον λόγο οι οπαδοί του Ηρακλή βγήκαν στους δρόμους να εκφράσουν την αγανάκτηση τους για το όλο συμβάν , στην Ιαπωνία ως ένδειξη διαμαρτυρίας φοράνε ένα περιβραχιόνιο στο μπράτσο και συνεχίζουν τις καθημερινές τους δραστηριότητες, στην Ελλάδα από την άλλη πήγαν στο κέντρο της Θεσσαλονίκης σε πορεία σπάζοντας ότι βρουν μπροστά τους καταστρέφοντας ιδιωτικές και δημόσιες υπηρεσίες. Ο “λαός” του Ηρακλή  έμπαινε μέσα σε μαγαζιά ρωτώντας τον  κόσμο “τι ομάδα είσαι “και πριν καλά καλά απαντήσουν αυτοί τους χτυπούσαν και κατέστρεφαν το μαγαζί. Αυτόπτης μάρτυρας που ήρθε σε επικοινωνία μαζί μου, είδε να καταστρέφουν ένα περίπτερο και να ξυλοκοπούν κυριολεκτικά τον ιδιοκτήτη επειδή φορούσε μπλούζα του ΠΑΟΚ. Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι ο περιπτεράς  ήταν και αυτός φίλαθλος του Ηρακλή εν ώρα υπηρεσίας... Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά εμφανίστηκαν και μερικοί οπαδοί του ΠΑΟΚ, γιατί πολύ απλά η βία φέρνει βία και έγινε πανικός...

Οι  φίλαθλοι αποτελούν τη βάση μιας ομάδας, γιατί την στηρίζουν και πιστεύουν σε αυτήν, μπορούν να την βοηθήσουν και να την ενισχύσουν στο ματς αλλά μπορούν και να χειροτερέψουν μια κατάσταση όπως του Ηρακλή και να παρθούν πιο αυστηρά μέτρα εξαιτίας της συμπεριφοράς  τους. Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν είναι δυνατόν να καταστρέφει κανένας οπαδός, αναρχικός ή όχι την περιουσία ενός άλλου συνανθρώπου που έχει επενδύσει και στηρίζεται πάνω σε αυτή. Ευτυχώς στην δεύτερη πορεία δεν υπήρξαν προβλήματα και δεν συνέβη τίποτα το ιδιαίτερο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το να σταματάς την κυκλοφορία και  να αλλάζουν οι λεωφορειακές γραμμές είναι αποδεκτό, επειδή αυτοί που έπρεπε να κάνουν σωστά τη δουλειά τους βάζανε τα λεφτά στην τσεπούλα τους!

Δημήτρης Ασλανίδης

daslanidis@rouamat.com

Κουβέντες του στροφαλοθαλάμου: The last of the Mohicans, Porsche 911 GT3 RS 4.0...

“I couldn’t find the sports car of my dreams, so I built it…”

Ferdinand Porsche, Dr

The essentials… Ποια ειναι η κινητηριος δυναμη του ανθρωπου? Τι οριζει τη δημιουργια και με ποια κριτηρια την αξιολογεις? Τελικα το ονειρο μπορει να ειναι κοινο ή ανηκει μονο σε αυτον που πρωτονειρευτηκε? Ο Ferdinand Porsche ηταν ενας απο τους ονειροπολους που ξεκινουν τις χιονοστοιβαδες  της ομονυμης θεωριας. Με σχεδον μηδενικη ανωτατη εκπαιδευση αλλα με πολλη ορεξη και απειρη προσπαθεια δημιουργησε μερικα απο τα πιο ποθητα τροχοφορα στον κοσμο, ενω συνεισεφερε τοσο σε τεχνολικη εξελιξη (κατασκευασε το πρωτο καταγεγραμμενο υβριδικο οχημα) οσο και σε παραγωγικες διαδικασιες (το Type-01 ή μετεπειτα «Σκαθαρι» ηταν ενα προτυπο κατασκευασμα για να ειναι φτηνο, γρηγορα κατασκευασιμο, απλο και συναμα τελειο). Μπορει να κατηγορηθηκε, κλασσικα απο τους Γαλλους, για εγκληματα πολεμου (οσο δε φτανει η αλεπου...βλ. Panzer) και να ειχε πολυ κοντινες σχεσεις με το Fuehrer αλλα το μονο σιγουρο ειναι οτι αποτελει μοντελο ανθρωπου,  αλλα και επιστημονα αφου σημαδεψε την αυτοκινητιστικη ιστορια περισσοτερο απο καθε αλλον, παλιοτερο ή νεοτερο.

The Carrera era… Ο Porsche ηταν ανησυχο μυαλο σχεδον απο την ωρα που γεννηθηκε, ενω οι αυξανομενες τασεις του να γινει μηχανικος τον ωθησαν στο να παρακολουθει μαθηματα στο πανεπιστημιο στα διαλλειματα απο τη δουλεια στο μηχανουργειο του πατερα του. Μετα απο την αλλαγη καμποσων διαφορετικων θεσεων εργασιας σε καμποσες εταιρειες, εφτασε το 1931 να ιδρυσει τη δικη του, μετα απο σειρα απογοητευσεων εξαιτιας της ελλειψης ενδιαφεροντος απο τους εργοδοτες του απεναντι στα δικα του project και ανησυχιες για την αυτοκινηση. Αφοτου ενα κεντρομηχανο κατασκευασμα του(λεγε με 356 Spyder ή απλα οπτασια σε τεσσερεις τροχους) και μπολικη δοση ατυχιας μας στερησαν τον James Dean, o Porsche αποφασισε να σηκωσει τα μανικια και να κατασκευασει ενα πιο αξιοπιστο και πιο γρηγορο μοντελο απο το 356 και ετσι καταληξαμε στο 1963 για να δουμε την πρωτη 911 (που τοτε ηταν απλα ο εσωτερικος κωδικος του μοντελου, σε αντιθεση με σημερα που ειναι ονομασια μοντελου...). Στο σχεδιασμο της ενεπλακει ο υιος, “Ferry”, Porsche καθως και ο φιλος απο τα παλια, Erwin Komenda και επειδη η συναφεια με τα αρχικα σχεδια του Porsche ηταν μεγαλη (το αρχικο Type-01 σχεδιαστηκε σαν αμφιβιο οχημα μεταφορας προσωπικου και για αυτο η θεση για τον κινητηρα ηταν τοσο πισω, ωστε να αφηνει μπολικο χωρο για κοσμο αλλα και να μπορει να προσαρμοστει προπελα στον στροφαλο για να κινηθει στο νερο), το μοντελο αυτο ειχε την ιδιομορφια να εχει τον κινητηρα «κρεμασμενο» πισω απο τον πισω αξονα και τα κιβωτιο και διαφορικο πανω σε αυτον, δημιουργωντας ετσι, ενα απο τα πιο αναγνωρισιμα σχηματα evah αλλα και μια απο τις μεγαλυτερες «σκοτωστρες» (η ουρα μεχρι και σημερα εχει «τασεις αυτονομησης»...) με πισωβαρη κατανομη και μικρο μεταξονιο σε σχεση με το συνολικο μηκος του αυτοκινητου. Ομως δεν ηταν μεχρι και το 1973, οταν χρησιμοποιηθηκε για πρωτη φορα το ονομα Carrera, για την ακριβεια 911 Carrera 2.7 RS, ενα οχημα το οποιο βγηκε σε περιορισμενη (αρχικα τουλαχιστον) παραγωγη για να ομολογκαριστει για την κατηγορια Group 4 και πηρε το ονομα του απο το πρωταθλημα Carrera Panamericana στο οποιο και οι αγωνιστικες 356 διεπρεψαν. Θεσπεσιο, φανταστικο, ριζοσπαστικο, αξιοπιστο, ικανο, αποτελεσματικο ειναι καποια απο τα χαρακτηριστικα του ενω μεχρι και σημερα ειναι οχι μονο ενα απο τα σπανιοτερα και ακριβοτερα μοντελα της Porsche, αλλα και ενα απο τα πιο ποθητα και οδηγικα τελεια οχηματα στον κοσμο, αφου σου μεταφερει το συναισθημα που εδωσε το εναυσμα για την κατασκευη του, αγνη αγαπη για το αυτοκινητο.

Eye catcher… Η αληθεια ειναι οτι με τη σειρα 997, η Porsche επανακαθορισε τη θεση της στον κοσμο των supercars, ενω το, τοτε,  νεο της σχημα ηταν μια ευθεια αναφορα στις κλασσικες 911 των 60’s. Με τη βοηθεια του Roehrl, που βγαινοντας ουσιαστικα στη συνταξη μετα την αδοξη ληξη του Group B αποφασισε να ασχοληθει με road cars, αρχισαν ηδη απο την 993 (1995) να κατασκευαζουν αυτοκινητα που η οδηγησιμοτητα ηταν το μεσαιο τους ονομα και φτασαμε στο 2005 και την 997 για να ολοκληρωθει η συγκεκριμενη προσπαθεια. Πλεον, η 997 ειναι στη ληξη της και αυτο γιορταστηκε με τον τροπο της Porsche, κατασκευαζοντας την καλυτερη, ισως, ατμοσφαιρικη 911 μεχρι σημερα. Οι Γερμανοι αρεσκονται στις λεπτομερεις περιγραφες και τα μεγαλα συγκεκριμενοποιημενα ονοματα, γι’αυτο και το κυκνειο ασμα της 997 ονομαζεται 911 GT3 RS 4.0, δινοντας ετσι ακριβως το στιγμα του μοντελου. Οι Γερμανοι, λοιπον, πηραν την, μετα facelift, GT3 και την αλλαξαν ωστε να παει οσο γινεται πιο κοντα στις αγωνιστικες που τρεχουν στο πρωταθλημα μεγαλου τουρισμου. Ετσι, κρατωντας τη διαμετρο των κυλινδρων στα 80.4 mm, αυξησαν τη διαδρομη του εμβολου στα 102,7 mm μεσω ενος νεου (οι ιδιοι υποστηριζουν οτι ειναι κατευθειαν απο το αγωνιστικο μοντελο) στροφαλοφορου αξονα, ο οποιος μεταδιδει την κινηση στα πιστονια μεσω μπιελων τιτανιου, διατηρωντας τον υπερτετραγωνο σχεδιασμο για extra ευστροφια και χαμηλη γραμμικη ταχυτητα εμβολου (δηλαδη μικροτερες καταπονησεις). Ολα αυτα συνεισφερουν στην ευστροφιακαι τη δυναμη του κινητηρα ψηλα, ετσι για τις χαμηλομεσαιες η Porsche διατηρησε και ξαναρυθμισε το SuperVarioCamPlusκαιακομα30λεξεις (με λιγα λογια το συστημα μεταβολης του βυθισματος και της διαρκειας των εκκεντροφορων) ενω ανασχεδιασε την εισαγωγη του κινητηρα και μαλιστα την κατασκευασε απο carbon (θυμιζει πολυ αυτην που τοποθετειται στo Χ51 Power Kit βελτιωσης για Carrera S, αλλα στο πολυ πιο αγωνιαρικο). Βεβαια το ζουμι της υποθεσης ειναι, για ακομη μια φορα, στην αναρτηση και το πλαισιο. Οι μηχανικοι αυξησαν κι αλλο τα μετατροχια της απλης GT3, ιδιαιτερα στο πισω μερος, ενω τοποθετησαν μεταλλικους,αντι των ελαστικων στη normal εκδοση, συσνδεσμους στους βραχιονες της πισω αναρτησης, για extra ακριβεια και καλυτερο ελεγχο των δυναμεων που ασκουνται στην αναρτηση κατα τις βιαιες μετακινησεις εντος πιστας. Επιπλεον, το motorsport αρωμα εξαπλωνεται και στο αμαξωμα, που περαν των ανθρακονηματινων μερων (απο την νεα GT2, δηλαδη εμπρος φτερα και καπο, παρεα με προφυλακτηρες εμπρος πισω), ενσωματωνει και Gurney Flaps στον μπροστινο προφυλακτηρα για extra grip στις αργες στροφες, μια τεραστια ρυθμιζομενη πισω αεροτομη και πισω τζαμια απο Perspex. Στο εσωτερικο το half-cage και τα θεϊκα carbon/kevlar  buckets, απο την clubsport εκδοση της απλης GT3 διατηρηθηκαν, αλλα επιπλεον, προστεθηκε alcantara σε ολο το εσωτερικο (διοτι ειναι το πιο ελαφρυ υλικο επενδυσης εσωτερικου).  Αρκετα με την προσθεση, αλλωστε το motorsport ειναι ολο θεμα αφαιρεσης, ετσι στο εσωτερικο δεν υπαρχει navigation/κλιματισμος, τα door panels ειναι κατασκευασμενα απο carbon και οι χειρολαβες απουσιαζουν (αντικατασταθηκαν απο...σχοινακια να τα πω) , ενω δεν θα βρεις ουτε πατακια, ουτε μοκετες στον βασικο εξοπλισμο. Ολα αυτα συντελουν στον lightweight χαρακτηρα του αυτοκινητου και φερνουν το curb weight στα περιπου 1360kg. Με κινητηρα που αποδιδει 500hp και 460Nm, στροφαρει μεχρι τις 8300rpm και στησιμο για σεμιναριο, το αυτοκινητο μπορει να επιταχυνει μεχρι τα 100km/h σε 3.9 sec ενω γυρναει το, soon to be closed, Nordschleife σε 7:27 min (αυτοι ειναι βεβαια ισχυρισμοι της, καθολα, συντηριτικης Porsche).

Aftertaste… Η Porsche μας εχει κακομαθει τον τελευταιο καιρο και αυτο εδω το μοντελο ειναι το τελειωτικο χτυπημα. Η παραγωγη του θα μεινει στα 600 κομματια, με αριθμημενες πλακετες παρακαλω, αλλα ας ελπισουμε οτι θα γινει το ιδιο με την, πρωτη του ειδους, 2.7 RS… Εγω παντως (μιλωντας αντικειμενικα παντα) παροτι αναγνωριζω την αποτελεσματικοτητα και τη τεχνολογια των σχιστοματιδων, δεν μπορω παρα να υποκλιθω στο μεγαλειο του αυστριακου θυρεου απο τη Στουτγκαρδη. Να δουμε τωρα αν το νεο μοντελο θα ειναι σε θεση να ξεπερασει το υπαρχον. Καλες βολτες, προσοχη στη ξενοφοβια και τα λεμε την αλλη εβδομαδα...

Featherweight (featherweight@rouamat.com