Five Plus One Elements: Nike 6.0 - The Pool

  Nike 6.0 presents...THE POOL ! Να τι μπορείς να κάνεις όταν πάρεις 10 από τους καλύτερους pro-BMX riders και ένα μέρος από το αρκετά παχουλό μπάτζετ της Nike. Κάνεις μια πισινά...bmx park. Το project αυτό γίνεται αυτές τις μέρες στο Dagenham στο Ανατολικό Λονδίνο. Εκεί έχουν αδειάσει μια μεγάλη δημόσια πισίνα της δεκαετίας του 70' και εργάζονται για να τη μετατρέψουν σε bmx park. Το κτίριο έχει οριστεί για κατεδάφιση, οπότε γιατί να πάει χαμένο; Για να ξεκινήσει το The Pool έχουν επιλεγεί για team captains 10 από τους καλύτερους  riders. Αυτοί με τη σειρά τους θα επιλέξουν άλλα 3 μέλη που θα απαρτίζουν την ομάδα τους και θα διαγωνιστούν οι μεταξύ τους ομάδες για ένα έπαθλο 25.000 ευρώ. Βέβαια αυτό έχει ελάχιστη σημασία γιατί όπως είπε η Nike “...το the pool θα παρουσιάσει μια νέα μορφή ανταγωνισμού στο κόσμο των extreme sports και θα αναδείξει το επίπεδο που έχει φτάσει το bmx εν έτη 2011.” Μόλις τελειώσει το contest το μέρος θα είναι ανοιχτό για όλους. Όλη η Bmx κοινότητα είναι συντονισμένη και περιμένει με ανυπομονησία τα πρώτα videos. Η ομάδες έχουν ως εξής...

                                                         

                                        

     Garrett Reynolds, Kevin Kiraly, Ty Morrow, Sean Sexton

Dennis Enarson, Chad Kerley, Josh Harrington, Jeremiah Smith

Harry Main, Alex Coleborn, Ben Wallace, Kyle Baldock

 Jason Phelan, Kriss Kyle, Ben Hennon, Geoff Slattery

Alex Kennedy, Simone Barraco, Joris Coulomb, Dakota Roche

Ruben Alcantara, Sergio Layos, Kevin Kalkoff, Tom Dugan

Brian Kachinsky, Kevin Porter, Chris Doyle, Tony Hamlin

Drew Bezanson, Pat Casey, Rob Wise, Michael Beran

Van Homan, Brian Foster, Darry Tocco, Randy Brown

Sebastian Keep, Dan Lacey, Bruno Hoffmann, Chase Hawk

Ημερομηνία Έναρξης: 21 Μάη 2011
Ημερομηνία λήξης: 12 Ιουνίου 2011

 

 

 

Γιάννης Βασσάρας

gvassaras@rouamat.com

Η αγανάκτηση έχει και τα όριά της...!

Αυτή την εβδομάδα είχα σκοπό να σχολιάσω ακόμα έναν αγώνα αλλά μετά τα τελευταία γεγονότα που έγιναν  στο κέντρο της Θεσσαλονίκης  με τους οπαδούς του Ηρακλή και μερικούς του ΠΑΟΚ δεν μπορώ να κάνω σαν να μην έγινε τίποτα και να το προσπεράσω έτσι. Η οικονομική κρίση είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους μας, το γεγονός ότι οι περισσότερες ομάδες χρωστάνε λεφτά σε παίκτες και άλλους φορείς του ποδοσφαίρου δεν έχει καμία σχέση με την γενική οικονομία της χώρας. Ο Ηρακλής φέτος όπως όλα δείχνουν υποβιβαστικέ στην δεύτερη κατηγορία και ίσως στην  ερασιτεχνική κατηγορία αν δεν μπορέσει να ανταπεξέλθει στους διακανονισμούς που έχουν οριστεί. Ο λόγος του υποβιβασμού της Θεσσαλονικιάς ομάδας είναι ουσιαστικά το ποσό χρέους που έχει συσσωρευτεί με την πάροδο των χρόνων από την κακή διαχείριση (εκούσια ή ακούσια) της διοίκησης.

Για αυτό τον λόγο οι οπαδοί του Ηρακλή βγήκαν στους δρόμους να εκφράσουν την αγανάκτηση τους για το όλο συμβάν , στην Ιαπωνία ως ένδειξη διαμαρτυρίας φοράνε ένα περιβραχιόνιο στο μπράτσο και συνεχίζουν τις καθημερινές τους δραστηριότητες, στην Ελλάδα από την άλλη πήγαν στο κέντρο της Θεσσαλονίκης σε πορεία σπάζοντας ότι βρουν μπροστά τους καταστρέφοντας ιδιωτικές και δημόσιες υπηρεσίες. Ο “λαός” του Ηρακλή  έμπαινε μέσα σε μαγαζιά ρωτώντας τον  κόσμο “τι ομάδα είσαι “και πριν καλά καλά απαντήσουν αυτοί τους χτυπούσαν και κατέστρεφαν το μαγαζί. Αυτόπτης μάρτυρας που ήρθε σε επικοινωνία μαζί μου, είδε να καταστρέφουν ένα περίπτερο και να ξυλοκοπούν κυριολεκτικά τον ιδιοκτήτη επειδή φορούσε μπλούζα του ΠΑΟΚ. Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι ο περιπτεράς  ήταν και αυτός φίλαθλος του Ηρακλή εν ώρα υπηρεσίας... Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά εμφανίστηκαν και μερικοί οπαδοί του ΠΑΟΚ, γιατί πολύ απλά η βία φέρνει βία και έγινε πανικός...

Οι  φίλαθλοι αποτελούν τη βάση μιας ομάδας, γιατί την στηρίζουν και πιστεύουν σε αυτήν, μπορούν να την βοηθήσουν και να την ενισχύσουν στο ματς αλλά μπορούν και να χειροτερέψουν μια κατάσταση όπως του Ηρακλή και να παρθούν πιο αυστηρά μέτρα εξαιτίας της συμπεριφοράς  τους. Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν είναι δυνατόν να καταστρέφει κανένας οπαδός, αναρχικός ή όχι την περιουσία ενός άλλου συνανθρώπου που έχει επενδύσει και στηρίζεται πάνω σε αυτή. Ευτυχώς στην δεύτερη πορεία δεν υπήρξαν προβλήματα και δεν συνέβη τίποτα το ιδιαίτερο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το να σταματάς την κυκλοφορία και  να αλλάζουν οι λεωφορειακές γραμμές είναι αποδεκτό, επειδή αυτοί που έπρεπε να κάνουν σωστά τη δουλειά τους βάζανε τα λεφτά στην τσεπούλα τους!

Δημήτρης Ασλανίδης

daslanidis@rouamat.com

Κουβέντες του στροφαλοθαλάμου: The last of the Mohicans, Porsche 911 GT3 RS 4.0...

“I couldn’t find the sports car of my dreams, so I built it…”

Ferdinand Porsche, Dr

The essentials… Ποια ειναι η κινητηριος δυναμη του ανθρωπου? Τι οριζει τη δημιουργια και με ποια κριτηρια την αξιολογεις? Τελικα το ονειρο μπορει να ειναι κοινο ή ανηκει μονο σε αυτον που πρωτονειρευτηκε? Ο Ferdinand Porsche ηταν ενας απο τους ονειροπολους που ξεκινουν τις χιονοστοιβαδες  της ομονυμης θεωριας. Με σχεδον μηδενικη ανωτατη εκπαιδευση αλλα με πολλη ορεξη και απειρη προσπαθεια δημιουργησε μερικα απο τα πιο ποθητα τροχοφορα στον κοσμο, ενω συνεισεφερε τοσο σε τεχνολικη εξελιξη (κατασκευασε το πρωτο καταγεγραμμενο υβριδικο οχημα) οσο και σε παραγωγικες διαδικασιες (το Type-01 ή μετεπειτα «Σκαθαρι» ηταν ενα προτυπο κατασκευασμα για να ειναι φτηνο, γρηγορα κατασκευασιμο, απλο και συναμα τελειο). Μπορει να κατηγορηθηκε, κλασσικα απο τους Γαλλους, για εγκληματα πολεμου (οσο δε φτανει η αλεπου...βλ. Panzer) και να ειχε πολυ κοντινες σχεσεις με το Fuehrer αλλα το μονο σιγουρο ειναι οτι αποτελει μοντελο ανθρωπου,  αλλα και επιστημονα αφου σημαδεψε την αυτοκινητιστικη ιστορια περισσοτερο απο καθε αλλον, παλιοτερο ή νεοτερο.

The Carrera era… Ο Porsche ηταν ανησυχο μυαλο σχεδον απο την ωρα που γεννηθηκε, ενω οι αυξανομενες τασεις του να γινει μηχανικος τον ωθησαν στο να παρακολουθει μαθηματα στο πανεπιστημιο στα διαλλειματα απο τη δουλεια στο μηχανουργειο του πατερα του. Μετα απο την αλλαγη καμποσων διαφορετικων θεσεων εργασιας σε καμποσες εταιρειες, εφτασε το 1931 να ιδρυσει τη δικη του, μετα απο σειρα απογοητευσεων εξαιτιας της ελλειψης ενδιαφεροντος απο τους εργοδοτες του απεναντι στα δικα του project και ανησυχιες για την αυτοκινηση. Αφοτου ενα κεντρομηχανο κατασκευασμα του(λεγε με 356 Spyder ή απλα οπτασια σε τεσσερεις τροχους) και μπολικη δοση ατυχιας μας στερησαν τον James Dean, o Porsche αποφασισε να σηκωσει τα μανικια και να κατασκευασει ενα πιο αξιοπιστο και πιο γρηγορο μοντελο απο το 356 και ετσι καταληξαμε στο 1963 για να δουμε την πρωτη 911 (που τοτε ηταν απλα ο εσωτερικος κωδικος του μοντελου, σε αντιθεση με σημερα που ειναι ονομασια μοντελου...). Στο σχεδιασμο της ενεπλακει ο υιος, “Ferry”, Porsche καθως και ο φιλος απο τα παλια, Erwin Komenda και επειδη η συναφεια με τα αρχικα σχεδια του Porsche ηταν μεγαλη (το αρχικο Type-01 σχεδιαστηκε σαν αμφιβιο οχημα μεταφορας προσωπικου και για αυτο η θεση για τον κινητηρα ηταν τοσο πισω, ωστε να αφηνει μπολικο χωρο για κοσμο αλλα και να μπορει να προσαρμοστει προπελα στον στροφαλο για να κινηθει στο νερο), το μοντελο αυτο ειχε την ιδιομορφια να εχει τον κινητηρα «κρεμασμενο» πισω απο τον πισω αξονα και τα κιβωτιο και διαφορικο πανω σε αυτον, δημιουργωντας ετσι, ενα απο τα πιο αναγνωρισιμα σχηματα evah αλλα και μια απο τις μεγαλυτερες «σκοτωστρες» (η ουρα μεχρι και σημερα εχει «τασεις αυτονομησης»...) με πισωβαρη κατανομη και μικρο μεταξονιο σε σχεση με το συνολικο μηκος του αυτοκινητου. Ομως δεν ηταν μεχρι και το 1973, οταν χρησιμοποιηθηκε για πρωτη φορα το ονομα Carrera, για την ακριβεια 911 Carrera 2.7 RS, ενα οχημα το οποιο βγηκε σε περιορισμενη (αρχικα τουλαχιστον) παραγωγη για να ομολογκαριστει για την κατηγορια Group 4 και πηρε το ονομα του απο το πρωταθλημα Carrera Panamericana στο οποιο και οι αγωνιστικες 356 διεπρεψαν. Θεσπεσιο, φανταστικο, ριζοσπαστικο, αξιοπιστο, ικανο, αποτελεσματικο ειναι καποια απο τα χαρακτηριστικα του ενω μεχρι και σημερα ειναι οχι μονο ενα απο τα σπανιοτερα και ακριβοτερα μοντελα της Porsche, αλλα και ενα απο τα πιο ποθητα και οδηγικα τελεια οχηματα στον κοσμο, αφου σου μεταφερει το συναισθημα που εδωσε το εναυσμα για την κατασκευη του, αγνη αγαπη για το αυτοκινητο.

Eye catcher… Η αληθεια ειναι οτι με τη σειρα 997, η Porsche επανακαθορισε τη θεση της στον κοσμο των supercars, ενω το, τοτε,  νεο της σχημα ηταν μια ευθεια αναφορα στις κλασσικες 911 των 60’s. Με τη βοηθεια του Roehrl, που βγαινοντας ουσιαστικα στη συνταξη μετα την αδοξη ληξη του Group B αποφασισε να ασχοληθει με road cars, αρχισαν ηδη απο την 993 (1995) να κατασκευαζουν αυτοκινητα που η οδηγησιμοτητα ηταν το μεσαιο τους ονομα και φτασαμε στο 2005 και την 997 για να ολοκληρωθει η συγκεκριμενη προσπαθεια. Πλεον, η 997 ειναι στη ληξη της και αυτο γιορταστηκε με τον τροπο της Porsche, κατασκευαζοντας την καλυτερη, ισως, ατμοσφαιρικη 911 μεχρι σημερα. Οι Γερμανοι αρεσκονται στις λεπτομερεις περιγραφες και τα μεγαλα συγκεκριμενοποιημενα ονοματα, γι’αυτο και το κυκνειο ασμα της 997 ονομαζεται 911 GT3 RS 4.0, δινοντας ετσι ακριβως το στιγμα του μοντελου. Οι Γερμανοι, λοιπον, πηραν την, μετα facelift, GT3 και την αλλαξαν ωστε να παει οσο γινεται πιο κοντα στις αγωνιστικες που τρεχουν στο πρωταθλημα μεγαλου τουρισμου. Ετσι, κρατωντας τη διαμετρο των κυλινδρων στα 80.4 mm, αυξησαν τη διαδρομη του εμβολου στα 102,7 mm μεσω ενος νεου (οι ιδιοι υποστηριζουν οτι ειναι κατευθειαν απο το αγωνιστικο μοντελο) στροφαλοφορου αξονα, ο οποιος μεταδιδει την κινηση στα πιστονια μεσω μπιελων τιτανιου, διατηρωντας τον υπερτετραγωνο σχεδιασμο για extra ευστροφια και χαμηλη γραμμικη ταχυτητα εμβολου (δηλαδη μικροτερες καταπονησεις). Ολα αυτα συνεισφερουν στην ευστροφιακαι τη δυναμη του κινητηρα ψηλα, ετσι για τις χαμηλομεσαιες η Porsche διατηρησε και ξαναρυθμισε το SuperVarioCamPlusκαιακομα30λεξεις (με λιγα λογια το συστημα μεταβολης του βυθισματος και της διαρκειας των εκκεντροφορων) ενω ανασχεδιασε την εισαγωγη του κινητηρα και μαλιστα την κατασκευασε απο carbon (θυμιζει πολυ αυτην που τοποθετειται στo Χ51 Power Kit βελτιωσης για Carrera S, αλλα στο πολυ πιο αγωνιαρικο). Βεβαια το ζουμι της υποθεσης ειναι, για ακομη μια φορα, στην αναρτηση και το πλαισιο. Οι μηχανικοι αυξησαν κι αλλο τα μετατροχια της απλης GT3, ιδιαιτερα στο πισω μερος, ενω τοποθετησαν μεταλλικους,αντι των ελαστικων στη normal εκδοση, συσνδεσμους στους βραχιονες της πισω αναρτησης, για extra ακριβεια και καλυτερο ελεγχο των δυναμεων που ασκουνται στην αναρτηση κατα τις βιαιες μετακινησεις εντος πιστας. Επιπλεον, το motorsport αρωμα εξαπλωνεται και στο αμαξωμα, που περαν των ανθρακονηματινων μερων (απο την νεα GT2, δηλαδη εμπρος φτερα και καπο, παρεα με προφυλακτηρες εμπρος πισω), ενσωματωνει και Gurney Flaps στον μπροστινο προφυλακτηρα για extra grip στις αργες στροφες, μια τεραστια ρυθμιζομενη πισω αεροτομη και πισω τζαμια απο Perspex. Στο εσωτερικο το half-cage και τα θεϊκα carbon/kevlar  buckets, απο την clubsport εκδοση της απλης GT3 διατηρηθηκαν, αλλα επιπλεον, προστεθηκε alcantara σε ολο το εσωτερικο (διοτι ειναι το πιο ελαφρυ υλικο επενδυσης εσωτερικου).  Αρκετα με την προσθεση, αλλωστε το motorsport ειναι ολο θεμα αφαιρεσης, ετσι στο εσωτερικο δεν υπαρχει navigation/κλιματισμος, τα door panels ειναι κατασκευασμενα απο carbon και οι χειρολαβες απουσιαζουν (αντικατασταθηκαν απο...σχοινακια να τα πω) , ενω δεν θα βρεις ουτε πατακια, ουτε μοκετες στον βασικο εξοπλισμο. Ολα αυτα συντελουν στον lightweight χαρακτηρα του αυτοκινητου και φερνουν το curb weight στα περιπου 1360kg. Με κινητηρα που αποδιδει 500hp και 460Nm, στροφαρει μεχρι τις 8300rpm και στησιμο για σεμιναριο, το αυτοκινητο μπορει να επιταχυνει μεχρι τα 100km/h σε 3.9 sec ενω γυρναει το, soon to be closed, Nordschleife σε 7:27 min (αυτοι ειναι βεβαια ισχυρισμοι της, καθολα, συντηριτικης Porsche).

Aftertaste… Η Porsche μας εχει κακομαθει τον τελευταιο καιρο και αυτο εδω το μοντελο ειναι το τελειωτικο χτυπημα. Η παραγωγη του θα μεινει στα 600 κομματια, με αριθμημενες πλακετες παρακαλω, αλλα ας ελπισουμε οτι θα γινει το ιδιο με την, πρωτη του ειδους, 2.7 RS… Εγω παντως (μιλωντας αντικειμενικα παντα) παροτι αναγνωριζω την αποτελεσματικοτητα και τη τεχνολογια των σχιστοματιδων, δεν μπορω παρα να υποκλιθω στο μεγαλειο του αυστριακου θυρεου απο τη Στουτγκαρδη. Να δουμε τωρα αν το νεο μοντελο θα ειναι σε θεση να ξεπερασει το υπαρχον. Καλες βολτες, προσοχη στη ξενοφοβια και τα λεμε την αλλη εβδομαδα...

Featherweight (featherweight@rouamat.com

Και οι Πενηντάρηδες ήταν κάποτε 20....

Και οι Πενηντάρηδες ήταν κάποτε 20....

Οι περισσότεροι από σας πιστεύουν ότι η γενιά του '55-'65 ήταν ότι χειρότερο για τον πλανήτη. Και έχετε δίκιο.

Αυτοί ήταν που φόρτωσαν τα ονόματά τους με δάνεια, πλασματικά χρήματα που αφήνουν μακροπρόθεσμα στο κενό την οικονομία που πρέπει εμείς να καλύψουμε τώρα.

Αυτοί ήταν οι πρώτοι άπληστοι, αυτοί που ήθελαν κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο. Και προκειμένου να πάρουν αυτό το "κι άλλο" εξάντλησαν, εκτός από την αξιοπρέπεια τους, τους φυσικούς πόρους.

Αυτοί ήταν οι πρώτοι βαρεμένοι. Βαριόντουσαν να πετάξουν το σκουπίδι τους στον κάδο, βαριόντουσαν να πάνε μέχρι το περίπτερο με τα πόδια και γι' αυτό πήραν αυτοκίνητο, και ένα, και δύο...

Αυτοί ήταν που προσλήφθηκαν σε επαγγέλματα -καταχρηστικά- εγκεφαλικά χωρίς καμία κατάρτιση.

Αυτές ήταν που είδαν την Τουίγκι και προσπαθούσαν να κολλήσουν ταινία.

Αυτές ζητούσαν τη "μούρη" για να είναι ικανοποιημένες με τον εαυτό τους.

Αυτοί ήταν που πηγαίνουν κάθε Κυριακή για κυνήγι.

Αυτοί ήταν που άφησαν τον πρώτο μετανάστη -που εσύ δε θέλεις- να μπει στο κράτος για φτηνά εργατικά χέρια.

Αυτοί ήταν που καθιέρωσαν την τηλεόραση σα διασκέδαση ενώ στην παιδική τους ηλικία έπαιζαν κι έτρεχαν στη φύση.

Αυτοί ήταν που γύρισαν το ρεμπέτικο σε λαϊκό.

Αν όμως μένεις μόνο σε αυτά, εσύ είσαι αντιπροσωπευτικότερο δείγμα της ψυχοσύνθεσης της γενιάς του '83-'93 που είχες τα πάντα στα πόδια σου και έχεις μάθει μόνο να ζητάς και ποτέ να εκτιμάς. Σκεφτήκατε ποτέ τι άλλο έχουν κάνει αυτοί για μας ή κάνατε αυτό που έκαναν οι γονείς σας σε σας....? Δίνετε σημασία σε ό,τι σας λείπει και ξεχνάτε αυτά που ήδη έχετε? Προσπάθησα να βγω από αυτό το τριπ και να σκεφτώ πως θα ήμουν αν δε μεσολαβούσε η γενιά αυτή. Άνοιξε το μυαλό σου και κάτσε καλά

Σ' αυτούς χρωστάς το γεγονός ότι η πρώτη σου φορά δεν ήταν επί πληρωμή.

Σ' αυτούς χρωστάς την έξοδο σου κάθε Σάββατο.

Σ' αυτούς χρωστάς την έξοδό σου κάθε Σάββατο μέχρι τις 5 ενώ είσαι 15.

Σ' αυτούς χρωστάς το ότι μπορείς να ΜΙΛΗΣΕΙΣ με αγόρια.

Σ’ αυτούς χρωστάς τις σπουδές σου.

Σ' αυτούς χρωστάς το Ροκ &Ρολ και τον ακραίο ήχο.

Σ' αυτούς χρωστάς το αμάξι σου.

Σ’ αυτούς χρωστάς τα αγγλικά με τα οποία συνεννοείσαι στα ταξίδια σου.

Σ' αυτούς χρωστάς το ότι ζεις μετά από πνευμονία.

Σ' αυτές χρωστάς το σεβασμό.

Σ' αυτές χρωστάς την ευκαιρία να δουλεύεις.

Σ’ αυτές χρωστάς την ευκαιρία να επιλέγεις.

Σ' αυτές χρωστάς το μισθό σου.

Σε κάθε νόμισμα υπάρχουν δύο πλευρές και καλά θα κάνουμε "η νεολαία" να βγάλουμε για 2 λεπτά τη μάσκαρα και τη φράντζα από τη μούρη μας και να ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ.

Αφενός για να μην πάει η σιγανή τους επανάσταση στράφι και αφετέρου για να αλλάξουμε αυτά που παραλίγο κατέστρεψαν ανεπανόρθωτα.

Και οι Πενηντάρηδες ήταν κάποτε 20....

Η ντεμέκ μουσική γωνία: Turtleneck and Chain.

Πολλοί από εσάς ίσως να έχετε ακούσει για τους Lonely Island. Αν όχι, ήρθε η ώρα να τους ακούσετε. Οι Lonely Island είναι ένα Comedy Rap σχήμα που δημιουργήθηκε από τους Andy Samberg, Akiva Schaffer και Jorma Taccone, γνωστοί από τα digital shorts που δημιουργούν για την γνωστή Αμερικανικη εκπομπή Saturday Night Live. Στην εκπομπή, ο Samberg είναι ηθοποιός και οι Taccone και Schaffer γράφουν κάποια από τα sketches. Τα digital shorts με έχουν κάνει να αγαπήσω την συγκεκριμένη εκπομπή. Οι Lonely Island κυκλοφόρησαν το πρώτο τους cd το 2009 με τίτλο “Incredibad” με 19 ξεκαρδιστικά κομμάτια με συμμέτοχες από τους T-Pain, Jack Black, Julian Casablancas, Norah Jones, Justin Timberlake και E-40.

ΜΟΥΡΕΣ.

Σήμερα (για εσάς, εγώ γράφω το άρθρο πιο νωρίς) κυκλοφορεί το νέο τους άλμπουμ, Turtleneck and Chain. Το άλμπουμ έχει άλλα 19 κομμάτια με συμμέτοχες αυτή φορά από Akon, Michael Bolton, Beck, Snoop Dog, Rihanna, Justin Timberlake, Nicki Minaj Santigold και Kenan Thompson. Εδώ και αρκετό καιρό έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν video clips για το άλμπουμ, είτε από το Saturday Night Live, είτε από το κανάλι τους στο Youtube. Όλα μα ΟΛΑ με έχουν κάνει να κυλιέμαι στο πάτωμα από τα γέλια. Σας παρουσιάζω μερικά από αυτά. Καλή ακρόαση.

Άρης Μανωλίδης

Editorial: Εμείς τελικά τι ρόλο παίζουμε..;

Καλή μας εβδομάδα λοιπόν και ελπίζω να μην έχουμε τόσα πολλά να δούμε αφού, έχω ακούσει κι έχω δει τόσα που έχω αρχίσει να φοβάμαι και να ανησυχώ για τη κατάσταση μας.

Προτού όμως περάσω στα πολιτικά τεκταινόμενα θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε ένα θέμα της προηγούμενης εβδομάδας, στο οποίο δεν δόθηκε η έκταση που του αρμόζει και με αφορούσε και κάπως άμεσα για να είμαι ειλικρινής.

Ένας αναγνώστης μας. Στο άρθρο της παρασκευής με θέμα Καθηγήτρια ή Πορνοστάρ σχολίασε την αναστάτωση που δημιουργήθηκε στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας από μερικούς μπάχαλους δήθεν αριστεριστές…

Η ιστορία έχει ως εξής: Όλα ξεκίνησαν την Πέμπτη όταν ένα τσούρμο από θερμοκέφαλους μίας παράταξης (όχι αναρχοκουκουλοφόροι όπως αναφέρθηκαν) του τμήματος Πολιτικών επιστημών του Α.Π.Θ. αποφάσισαν να στείλουν τρία άτομα στο νοσοκομείο, καθώς έχουμε να περιμένουμε φοιτητικές εκλογές και κάτι τέτοιο είναι «φυσιολογικό» και να δείξουν έτσι την δύναμη τους. Την επόμενη μέρα λοιπόν, ως αντίποινα εισήλθαν στο Πα. Μακ. 5-6 (όχι 50 όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος τύπου του πανεπιστημίου) μπάχαλοι με κράνη και καταστρέψαν μερικά «τραπεζάκια». Αποτέλεσμα όλων αυτών των κατ’ εμέ τραμπουκισμών ήταν σπασμένα κεφάλια και τραπέζια. Μεγαλύτερη επίπτωση, αποτέλεσε το γεγονός, ότι για ακόμη μία φορά απεδείχθη το ποιόν του κομματικοποιημένου Έλληνα φοιτητή και πολίτη κατ’ επέκταση ντροπιάζοντας έτσι και όλους τους υπόλοιπους ομοίους στο επάγγελμα μεν, όχι στο ποιόν και το ρόλο δε.

Και το τραγικό της όλης κατάστασης είναι οι συμπεριφορές που καλλιεργούνται. Διότι αν έχεις μάθει να επιβάλεις θέσεις δια πυρός και ροπάλου σήμερα, τότε θα βάλεις φωτιά ζωντανούς τέσσερις απεργοσπάστες αύριο, στο όνομα του συνδικαλισμού και της δημοκρατίας!

Μιλάμε στις μέρες μας για μια δημοκρατική χώρα που υπέστη ένα πλήγμα από τον οικονομικο-πολιτικό τραμπουκισμό μίας κυβέρνησης και όμως την ίδια στιγμή αναθρέφουμε τα παιδιά μας και τις επόμενες γενιές με τέτοιο τρόπο, που η επιχειρηματολογία είναι άγνωστη λέξη και οι αξίες της δημοκρατίας βαθιά θαμμένες στον τάφο του Περικλή. Έτσι λοιπόν μετά απορούμε γιατί ένας πρωθυπουργός πρώτα συνεννοήθηκε με τον πρόεδρο του ΔΝΤ και μετά μας ανακοίνωσε-πλάσαρε το σχέδιο «διάσωσης» μας. Εξ’ ου φυσικά ότι μέχρι και σήμερα και για πολύ ακόμα δεν ερωτηθήκαμε αλλά ούτε και πρόκειται για την πορεία μας. Για να είμαι ειλικρινής η μοναδική πρακτική της εν λόγω συμπεριφοράς μου φαίνεται λογική στο φλερτ που ούτως ή άλλως έχει πεθάνει. Που να μιλάς και να λαλάς πέντε ώρες μήπως και καταλήξεις το βράδυ κάπου. Μπαπ με το ρόπαλο και παρ’ την σπίτι σου! Αστειεύομαι φυσικά, αλλά δυστυχώς παρατηρώ πολλά πρωτόγονα ένστικτα να βγαίνουν στη φόρα και αναρωτιέμαι που θα πάει αυτή η κατάσταση…

Στα ποιο «μεγάλα» τώρα,  ειπώθηκαν πολλά μεγάλα λόγια την προηγούμενη εβδομάδα και δεν ξέρω από πού να αρχίσω. Πρώτον, είναι δυνατόν να αποκαλεί το ένα υπουργείο το άλλο τζιτζιφιόγκους; Αυτό με οδηγεί σε δύο συμπεράσματα, είτε οι πολιτικοί μας περνάν δεύτερη εφηβεία, είτε είναι στα πρώτα στάδια της παράνοιας. Σε κάθε περίπτωση, αυτού του είδους τα φαινόμενα υποδεικνύουν ανωριμότητα από την μεριά της κυβέρνησης, έλλειψη συνοχής και εμπιστοσύνης πολύ παραπάνω δε έλλειψης εσωτερικής διαχείρισης από την πλευρά του κου. Παπανδρέου. Αλλά για να μην κατηγορώ μόνο αυτόν, μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει και ο πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης! Διότι αγαπητέ μου κ. Σαμαρά άμα δεν υπάρχει ένδειξη αντιπολίτευσης από το κόμμα της Ν.Δ. δεν κρατιούνται ισορροπίες. Οπότε αποφάσισε και το ΠΑΣΟΚ να την δει Γιάννης πίνει Γιάννης κερνάει! Εμπρός στον δρόμο του κ. Παπουτσή!

Και μιας και ανέφερα την απώλεια αξιωματικής αντιπολίτευσης, ερωτώμαι σε ποια κρυψώνα έφυγε ο κ. Σαμαράς μετά από τις δηλώσεις του Στρος-Καν ότι η αντιπολίτευση δεν έπαιξε τον ρόλο της στην όλη κατάσταση. Όχι μία τέτοια είδηση αποτελεί νέο, εδώ στο RouaMat το λέμε μονίμως αλλά μία παραπάνω αξιοπιστία την απέκτησε. Ίσως να πήρε πάλι ρεπό, δεν ξέρω!

Όσον αφορά το θέμα της δήλωσης κου. Στρος-Καν για τον υποκριτή…χμ, συγγνώμη, αγωνιστή πρωθυπουργό μας, στη δεδομένη στιγμή σε συνδυασμό με την δήλωση του νομπελίστα οικονομολόγου κου. Ρουμπινί, μου μυρίζει συμφέροντα. Χαίρομαι παρ’ όλα αυτά ότι τουλάχιστον κάποιοι από του κερδοσκόπους ενδεχομένως να τιμωρηθούν, αφού η προϊστάμενη της εισαγγελίας πρωτοδικών κα. Ραϊκού διέταξε προκαταρκτική εξέταση για τη δημοσίευση στο περιοδικό Der Spiegel, που οδήγησε σε υποβάθμιση της χώρας μας.

Τραμπούκοι λοιπόν στα πανεπιστήμια, τζιτζιφιόγκοι στο υπουργείο οικονομικών, παρθένες που τελικά δεν είναι παρθένες στο ΔΝΤ κι εμείς κάπου στη μέση προσπαθώντας να βγάλουμε άκρη. Αν λοιπόν ο καθένας έχει τον ρόλο του σε αυτόν τον παραλογισμό, ο Έλληνας πολίτης τι ρόλο παίζει; Θα χαρώ να ακούσω σχόλια από κάτω αρκεί να είναι κόσμια…

Υ.Γ. Αν η Pippa είναι για να πληρώνεται 5.000.000 για μία αισθησιακή ταινία εμείς πόσα να πάρουμε για μία αισθησιακή ζωή;

Κωνσταντίνος Μουράτης

kmouratis@rouamat.com

   

Five Plus One Elements: Hamam στο ποδήλατο

Ο καθαρισμός του ποδηλάτου είναι ότι καλύτερο μπορείτε να κάνετε για το ποδήλατο σας και είναι ένα δεύτερο βήμα για μια καλή συντήρηση! ¨Έχοντας το καθαρό θα μοιάζει με καινούριο, αλλά και με αυτό τον τρόπο εντοπίζεται καλύτερα μια βλάβη, ειδικά για πιο xtreme-hard riders. Το τακτικό πλύσιμο αφορά κυρίως στα mountain bike και downhill γιατί  προφανώς αναπτύσσεται πάνω τους πιο πολύ και πιο γρήγορα βρωμιά! Παρόλα αυτά για οποιοδήποτε τύπο ποδηλάτου, το  “μια στο τόσο” πλύσιμο είναι καλύτερο από το καθόλου-”δε βαριέσαι ” πλύσιμο! Ο καθαρισμός κατά την άποψη μου δε διαρκεί περισσότερο από 15 λεπτά, για να κάνεις μια αξιοπρεπή πλύση! Εξαρτάται από τη βρωμιά (λάσπη, χώμα και πολλές φορές ακόμα και ...πως να το πω...”κακά”, από σκυλιά, πρόβατα,  κτλ, θα με νιώσουν όσοι πάνε συχνά στο βουνό ) !

  Με ένα σωστό set από βουρτσάκια θα μπορείτε να καθαρίσετε το ποδήλατο σας σωστά. Με ένα ότι να ναι set από ότι βρείτε μπροστά σας μπορείτε επίσης να κάνετε καλή δουλεία. Θέλω να πω ότι μπορείτε να δώσετε λεφτά για εργαλεία, όμως μπορείτε και να μη δώσετε τίποτα ψάχνοντας λίγο προσεκτικά στο σπίτι ή στο γκαράζ (για τα αμερικανάκια) !

Να τι βρήκα :

έναν απλό κουβά

ένα σφουγγαράκι

ένα πετσί για τα αμάξια

ένα πανάκι  για γενικό πέρασμα

μια παλιά οδοντόβουρτσα για τα δύσκολα σημεία και

ένα βουρτσάκι για την λάσπη που έχει γίνει πέτρα πάνω στο ποδήλατο!

Και έχετε το τέλειο ότι να ναι set καθαρισμού σας  :) ! Αν δε το θέλετε κοτλέ, δε συνιστώ συρματόβουρτσες!

Υγρά καθαριστικά :

προσκυνάμε... ΑΖΑΧ (respect)!!

σαπούνι για τα πιάτα

λιπαντικό αλυσίδας ποδηλάτου

και καθαριστικό για τα δισκόφρενα ( σε V-brake δε το χρειαζόμαστε )

Τα δύο τελευταία, καλό είναι να τα αγοράσετε από ένα μαγαζί με ποδήλατα γιατί αφορούν σημαντικά εξαρτήματα. Σύνολο δεν ξεπερνούν τα 10 ευρώ.

  Μετά από hard ride καλό θα είναι ο καθαρισμός  να γίνει σε εξωτερικό χώρο η σε χώρο που δε πειράζει να λερώσετε ( μπαλκόνι, πιλοτή και για τα αμερικανάκια? Γκαράζ και κήπος ). Γυρίζετε το ποδήλατο ανάποδα και περνάτε όλα τα σημεία του ποδηλάτου με το  σφουγγαράκι αφού το έχετε βουτήξει στο κουβά με το νερό και τη σαπουνάδα! Αυτό γίνεται όσες φορές χρειάζεται μέχρι να φύγουν τα πολλά! Στη συνέχεια με τη βούρτσα τρίβετε ότι έμεινε πχ. στην περιοχή του σκελετού κάτω από τα πεντάλ, οπού εκεί μαζεύεται η περισσότερη βρωμιά. Μετά με το πανάκι σκουπίζετε όλο το ποδήλατο συμπεριλαμβανομένου τις αναρτήσεις (μπρος και πίσω). Η αλυσίδα και οι κασέτες είναι super sos στο καθαρισμό. Εδώ “κολλάει” η οδοντόβουρτσα! Με τρίψιμο  ανάμεσα στις κασέτες, την αλυσίδα και τα ροδάκια του σασμάν βγαίνει η σκόνη και το χώμα που έχει κολλήσει πάνω στο λιπαντικό. Αφού τελειώσετε με αυτό, λιπάνετε την αλυσίδα και τις κασέτες. Τέλος ψεκάζετε με AZAX, σκουπίζετε, τελειώσατε !!!

Γιάννης Βασσάρας