Editorial: Εμείς τελικά τι ρόλο παίζουμε..;

Καλή μας εβδομάδα λοιπόν και ελπίζω να μην έχουμε τόσα πολλά να δούμε αφού, έχω ακούσει κι έχω δει τόσα που έχω αρχίσει να φοβάμαι και να ανησυχώ για τη κατάσταση μας.

Προτού όμως περάσω στα πολιτικά τεκταινόμενα θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε ένα θέμα της προηγούμενης εβδομάδας, στο οποίο δεν δόθηκε η έκταση που του αρμόζει και με αφορούσε και κάπως άμεσα για να είμαι ειλικρινής.

Ένας αναγνώστης μας. Στο άρθρο της παρασκευής με θέμα Καθηγήτρια ή Πορνοστάρ σχολίασε την αναστάτωση που δημιουργήθηκε στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας από μερικούς μπάχαλους δήθεν αριστεριστές…

Η ιστορία έχει ως εξής: Όλα ξεκίνησαν την Πέμπτη όταν ένα τσούρμο από θερμοκέφαλους μίας παράταξης (όχι αναρχοκουκουλοφόροι όπως αναφέρθηκαν) του τμήματος Πολιτικών επιστημών του Α.Π.Θ. αποφάσισαν να στείλουν τρία άτομα στο νοσοκομείο, καθώς έχουμε να περιμένουμε φοιτητικές εκλογές και κάτι τέτοιο είναι «φυσιολογικό» και να δείξουν έτσι την δύναμη τους. Την επόμενη μέρα λοιπόν, ως αντίποινα εισήλθαν στο Πα. Μακ. 5-6 (όχι 50 όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος τύπου του πανεπιστημίου) μπάχαλοι με κράνη και καταστρέψαν μερικά «τραπεζάκια». Αποτέλεσμα όλων αυτών των κατ’ εμέ τραμπουκισμών ήταν σπασμένα κεφάλια και τραπέζια. Μεγαλύτερη επίπτωση, αποτέλεσε το γεγονός, ότι για ακόμη μία φορά απεδείχθη το ποιόν του κομματικοποιημένου Έλληνα φοιτητή και πολίτη κατ’ επέκταση ντροπιάζοντας έτσι και όλους τους υπόλοιπους ομοίους στο επάγγελμα μεν, όχι στο ποιόν και το ρόλο δε.

Και το τραγικό της όλης κατάστασης είναι οι συμπεριφορές που καλλιεργούνται. Διότι αν έχεις μάθει να επιβάλεις θέσεις δια πυρός και ροπάλου σήμερα, τότε θα βάλεις φωτιά ζωντανούς τέσσερις απεργοσπάστες αύριο, στο όνομα του συνδικαλισμού και της δημοκρατίας!

Μιλάμε στις μέρες μας για μια δημοκρατική χώρα που υπέστη ένα πλήγμα από τον οικονομικο-πολιτικό τραμπουκισμό μίας κυβέρνησης και όμως την ίδια στιγμή αναθρέφουμε τα παιδιά μας και τις επόμενες γενιές με τέτοιο τρόπο, που η επιχειρηματολογία είναι άγνωστη λέξη και οι αξίες της δημοκρατίας βαθιά θαμμένες στον τάφο του Περικλή. Έτσι λοιπόν μετά απορούμε γιατί ένας πρωθυπουργός πρώτα συνεννοήθηκε με τον πρόεδρο του ΔΝΤ και μετά μας ανακοίνωσε-πλάσαρε το σχέδιο «διάσωσης» μας. Εξ’ ου φυσικά ότι μέχρι και σήμερα και για πολύ ακόμα δεν ερωτηθήκαμε αλλά ούτε και πρόκειται για την πορεία μας. Για να είμαι ειλικρινής η μοναδική πρακτική της εν λόγω συμπεριφοράς μου φαίνεται λογική στο φλερτ που ούτως ή άλλως έχει πεθάνει. Που να μιλάς και να λαλάς πέντε ώρες μήπως και καταλήξεις το βράδυ κάπου. Μπαπ με το ρόπαλο και παρ’ την σπίτι σου! Αστειεύομαι φυσικά, αλλά δυστυχώς παρατηρώ πολλά πρωτόγονα ένστικτα να βγαίνουν στη φόρα και αναρωτιέμαι που θα πάει αυτή η κατάσταση…

Στα ποιο «μεγάλα» τώρα,  ειπώθηκαν πολλά μεγάλα λόγια την προηγούμενη εβδομάδα και δεν ξέρω από πού να αρχίσω. Πρώτον, είναι δυνατόν να αποκαλεί το ένα υπουργείο το άλλο τζιτζιφιόγκους; Αυτό με οδηγεί σε δύο συμπεράσματα, είτε οι πολιτικοί μας περνάν δεύτερη εφηβεία, είτε είναι στα πρώτα στάδια της παράνοιας. Σε κάθε περίπτωση, αυτού του είδους τα φαινόμενα υποδεικνύουν ανωριμότητα από την μεριά της κυβέρνησης, έλλειψη συνοχής και εμπιστοσύνης πολύ παραπάνω δε έλλειψης εσωτερικής διαχείρισης από την πλευρά του κου. Παπανδρέου. Αλλά για να μην κατηγορώ μόνο αυτόν, μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει και ο πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης! Διότι αγαπητέ μου κ. Σαμαρά άμα δεν υπάρχει ένδειξη αντιπολίτευσης από το κόμμα της Ν.Δ. δεν κρατιούνται ισορροπίες. Οπότε αποφάσισε και το ΠΑΣΟΚ να την δει Γιάννης πίνει Γιάννης κερνάει! Εμπρός στον δρόμο του κ. Παπουτσή!

Και μιας και ανέφερα την απώλεια αξιωματικής αντιπολίτευσης, ερωτώμαι σε ποια κρυψώνα έφυγε ο κ. Σαμαράς μετά από τις δηλώσεις του Στρος-Καν ότι η αντιπολίτευση δεν έπαιξε τον ρόλο της στην όλη κατάσταση. Όχι μία τέτοια είδηση αποτελεί νέο, εδώ στο RouaMat το λέμε μονίμως αλλά μία παραπάνω αξιοπιστία την απέκτησε. Ίσως να πήρε πάλι ρεπό, δεν ξέρω!

Όσον αφορά το θέμα της δήλωσης κου. Στρος-Καν για τον υποκριτή…χμ, συγγνώμη, αγωνιστή πρωθυπουργό μας, στη δεδομένη στιγμή σε συνδυασμό με την δήλωση του νομπελίστα οικονομολόγου κου. Ρουμπινί, μου μυρίζει συμφέροντα. Χαίρομαι παρ’ όλα αυτά ότι τουλάχιστον κάποιοι από του κερδοσκόπους ενδεχομένως να τιμωρηθούν, αφού η προϊστάμενη της εισαγγελίας πρωτοδικών κα. Ραϊκού διέταξε προκαταρκτική εξέταση για τη δημοσίευση στο περιοδικό Der Spiegel, που οδήγησε σε υποβάθμιση της χώρας μας.

Τραμπούκοι λοιπόν στα πανεπιστήμια, τζιτζιφιόγκοι στο υπουργείο οικονομικών, παρθένες που τελικά δεν είναι παρθένες στο ΔΝΤ κι εμείς κάπου στη μέση προσπαθώντας να βγάλουμε άκρη. Αν λοιπόν ο καθένας έχει τον ρόλο του σε αυτόν τον παραλογισμό, ο Έλληνας πολίτης τι ρόλο παίζει; Θα χαρώ να ακούσω σχόλια από κάτω αρκεί να είναι κόσμια…

Υ.Γ. Αν η Pippa είναι για να πληρώνεται 5.000.000 για μία αισθησιακή ταινία εμείς πόσα να πάρουμε για μία αισθησιακή ζωή;

Κωνσταντίνος Μουράτης

kmouratis@rouamat.com

   

Five Plus One Elements: Hamam στο ποδήλατο

Ο καθαρισμός του ποδηλάτου είναι ότι καλύτερο μπορείτε να κάνετε για το ποδήλατο σας και είναι ένα δεύτερο βήμα για μια καλή συντήρηση! ¨Έχοντας το καθαρό θα μοιάζει με καινούριο, αλλά και με αυτό τον τρόπο εντοπίζεται καλύτερα μια βλάβη, ειδικά για πιο xtreme-hard riders. Το τακτικό πλύσιμο αφορά κυρίως στα mountain bike και downhill γιατί  προφανώς αναπτύσσεται πάνω τους πιο πολύ και πιο γρήγορα βρωμιά! Παρόλα αυτά για οποιοδήποτε τύπο ποδηλάτου, το  “μια στο τόσο” πλύσιμο είναι καλύτερο από το καθόλου-”δε βαριέσαι ” πλύσιμο! Ο καθαρισμός κατά την άποψη μου δε διαρκεί περισσότερο από 15 λεπτά, για να κάνεις μια αξιοπρεπή πλύση! Εξαρτάται από τη βρωμιά (λάσπη, χώμα και πολλές φορές ακόμα και ...πως να το πω...”κακά”, από σκυλιά, πρόβατα,  κτλ, θα με νιώσουν όσοι πάνε συχνά στο βουνό ) !

  Με ένα σωστό set από βουρτσάκια θα μπορείτε να καθαρίσετε το ποδήλατο σας σωστά. Με ένα ότι να ναι set από ότι βρείτε μπροστά σας μπορείτε επίσης να κάνετε καλή δουλεία. Θέλω να πω ότι μπορείτε να δώσετε λεφτά για εργαλεία, όμως μπορείτε και να μη δώσετε τίποτα ψάχνοντας λίγο προσεκτικά στο σπίτι ή στο γκαράζ (για τα αμερικανάκια) !

Να τι βρήκα :

έναν απλό κουβά

ένα σφουγγαράκι

ένα πετσί για τα αμάξια

ένα πανάκι  για γενικό πέρασμα

μια παλιά οδοντόβουρτσα για τα δύσκολα σημεία και

ένα βουρτσάκι για την λάσπη που έχει γίνει πέτρα πάνω στο ποδήλατο!

Και έχετε το τέλειο ότι να ναι set καθαρισμού σας  :) ! Αν δε το θέλετε κοτλέ, δε συνιστώ συρματόβουρτσες!

Υγρά καθαριστικά :

προσκυνάμε... ΑΖΑΧ (respect)!!

σαπούνι για τα πιάτα

λιπαντικό αλυσίδας ποδηλάτου

και καθαριστικό για τα δισκόφρενα ( σε V-brake δε το χρειαζόμαστε )

Τα δύο τελευταία, καλό είναι να τα αγοράσετε από ένα μαγαζί με ποδήλατα γιατί αφορούν σημαντικά εξαρτήματα. Σύνολο δεν ξεπερνούν τα 10 ευρώ.

  Μετά από hard ride καλό θα είναι ο καθαρισμός  να γίνει σε εξωτερικό χώρο η σε χώρο που δε πειράζει να λερώσετε ( μπαλκόνι, πιλοτή και για τα αμερικανάκια? Γκαράζ και κήπος ). Γυρίζετε το ποδήλατο ανάποδα και περνάτε όλα τα σημεία του ποδηλάτου με το  σφουγγαράκι αφού το έχετε βουτήξει στο κουβά με το νερό και τη σαπουνάδα! Αυτό γίνεται όσες φορές χρειάζεται μέχρι να φύγουν τα πολλά! Στη συνέχεια με τη βούρτσα τρίβετε ότι έμεινε πχ. στην περιοχή του σκελετού κάτω από τα πεντάλ, οπού εκεί μαζεύεται η περισσότερη βρωμιά. Μετά με το πανάκι σκουπίζετε όλο το ποδήλατο συμπεριλαμβανομένου τις αναρτήσεις (μπρος και πίσω). Η αλυσίδα και οι κασέτες είναι super sos στο καθαρισμό. Εδώ “κολλάει” η οδοντόβουρτσα! Με τρίψιμο  ανάμεσα στις κασέτες, την αλυσίδα και τα ροδάκια του σασμάν βγαίνει η σκόνη και το χώμα που έχει κολλήσει πάνω στο λιπαντικό. Αφού τελειώσετε με αυτό, λιπάνετε την αλυσίδα και τις κασέτες. Τέλος ψεκάζετε με AZAX, σκουπίζετε, τελειώσατε !!!

Γιάννης Βασσάρας

Champions League Qfinal.

Ένας αγώνας champions league μπορεί να αποτελείται από τις πρωταθλήτριες ομάδες των ευρωπαϊκών χωρών , εξ ού και ο τίτλος, όπως επίσης και η διαιτησία από τη μεριά της εχεί κάνει μία επιλογή ατόμων ικανά και εφοδιασμένα με τις απαραίτητες γνώσεις και εμπειρίες για να βοηθήσουν τον θεσμό αυτό. Όσο  περνάς τις φάσεις του champions league τόσο πιο εξειδικευμένος είναι ο διαιτητής έτσι ώστε να ανταπεξέλθει στις προσδοκίες του αγώνα. Όταν μιλάμε για έναν αγώνα στην ημιτελική φάση της διοργάνωσης και ειδικότερα ένα ντέρμπι ανάμεσα σε δύο αιώνιους αντιπάλους όπως είναι η Ρεάλ Μαδρίτης  και η Μπαρτσελόνα , η νίκη θα κριθεί στις λεπτομέρειες.

  Ο πρώτος αγώνας έγινε στην έδρα της Ρεάλ στην Μαδρίτη και έφερε νικήτρια την Μπαρτσελόνα με 0-2 και αυτό κυρίως γιατί το υπέρμετρο πάθος των μαδριλένων για την νίκη έδωσε το αριθμητικό πλεονέκτημα στους Βάσκους,  όταν αποβλήθηκε ο Πέπε με δεύτερη κίτρινη κάρτα στο 60.

Στο δεύτερο ματς λοιπόν στην Βαρκελόνη η Ρεάλ ήταν αυτη που έπρεπε να ρισκάρει τα πάντα και ουσιαστικά αυτό έκανε  κατεβάζοντας μια πιο επιθετική εντεκάδα, βάζοντας ακόμα και παίκτες που ήταν εκτός φόρμας όπως ο Κακά και ο Ιγκουαήν που είχαν  παλαιότερα σοβαρούς τραυματισμούς. Η Μπαρτσελόνα παρατάχθηκε με το συνηθισμένο σύστημα χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα. Ο αγώνας ξεκίνησε και τα πρώτα δείγματά του δεν είχαν καμία διαφορά από τα προηγούμενα ματς του πρωταθλήματος και του champions league, δηλαδή πολύ ένταση με δυνατές μονομαχίες και όχι τόσο θέαμα. Η μόνη διαφορά ήταν ότι η Ρεάλ είχε καταφέρει να γίνει πιο απειλητική. Περίπου στο 30 ο διαιτητής τιμωρεί με φάουλ τον Di Maria πάνω στον Puyol όταν ο πρώτος έκλεψε καθαρά την μπάλα από τον δεύτερο και  θα μπορούσε  να δημιουργήσει προϋποθέσεις αντεπίθεσης που δύσκολα άφηναν τέτοιοι παίκτες ανεκμετάλλευτες. Στο δεύτερο ημίχρονο ακυρώνει γκολ του Ιγκουαήν ισχυριζόμενος ότι ο παίκτης(C.Ronaldo) που έδωσε την μπάλα στον Ικγουαήν έκανε φάουλ στον τελευταίο αμυντικό της Μπαρτσελόνα και δεν πρόλαβε να κόψει τον επιθετικό της Ρεάλ, όμως το replay έδειξε ότι o C.Ronaldo έπεσε πάνω στον αμυντικό με την πλάτη και αυτό έγινε  μετά από φάουλ που προηγήθηκε από τον άλλο κεντρικό αμυντικό στον C.Ronaldo.

Η συνέχεια δεν έφερε καμία ουσιαστική αλλαγή στην οποία σημειώθηκαν δύο τέρματα ένα από κάθε πλευρά, ο Marcelo από την μεριά της Ρεάλ και ο Pedro από της Μπαρτσελόνα. Ο αγώνας έληξε ισόπαλος και πέρασε στην επόμενη φάση η Μπαρτσελόνα όμως κάθε φορά που η Ρεάλ πήγαινε να δημιουργήσει κάτι, ακόμα και όταν έβαλε γκόλ, ο διαιτητής ήταν αυτός που την σταμάτησε, και γενικότερα παρατήρησα μία εύνοια απέναντι στην Μπαρτσελόνα. 

Δεν μου αρέσει να ασχολούμαι με τον διαιτητή αλλά η δουλειά του είναι να παρατηρεί και να επεμβαίνει όπου αυτό είναι απαραίτητο και όχι να γίνεται πρωταγωνιστής του ματς. Η Μπαρτσελόνα μπορεί να είναι η καλύτερη ομάδα στον κόσμο την δεδομένη στιγμή, αλλά το ποδόσφαιρο είναι ένα από τα μοναδικά αθλήματα  που ο τελευταίος μπορεί να νικήσει τον πρώτο γιατί πολύ απλά παίζεται με τα πόδια . Όμως δεν νικάει πάντα ο καλύτερος αλλά αυτός που έχει την τύχη με το μέρος του…

Δημήτρης Ασλανίδης

The game is afoot: What goes around, comes around…

Την Τετάρτη το απόγευμα, ήμουν ένας από τους τυχερούς που πρόλαβαν να δουν το Tribunal της Riot από κοντά. Η Riot είναι μια σχετικά μικρή εταιρία που έχει να διαχειριστεί ένα από τα δημοφιλέστερα online games. Το ανθρώπινο δυναμικό που έχει για βλέπει reports και να πράττει ανάλογα ήταν μικρό ενώ οι παίκτες αυξάνονται κάθε μέρα. Και φυσικά, όπως και σε κάθε online game,πάντα θα υπάρχουν trolls, griefers και τα λοιπά. Γι' αυτό ανακοίνωσε την δημιουργία του Tribunal.

Μέσα από το Tribunal οι παίκτες θα κρίνουν αν κάποιος παίκτης είναι άξιος τιμωρίας. Οι παίκτες θα έχουν στη διάθεση τους τα reports,το chat log και το score του παίκτη από το συγκεκριμένο παιχνίδι αλλά και από άλλα παιχνίδια του “κατηγορούμενου”. Κρίνοντας από αυτά θα μπορεί να επιλέξει αν πρέπει να τιμωρηθεί (Punish) ή όχι (Pardon) ένας παίκτης. Αν η πλειοψηφία των κριτών αποφασίσουν την τιμωρία τότε ο παίκτης θα παραπέμπεται στην Riot για την τελική ποινή. Οι παίκτες θα ανταμείβονται με το currency του παιχνιδιού αν η απόφαση τους αντιστοιχεί στην πλειοψηφία. Επίσης θα υπάρχει ένα captcha και ένα ελάχιστο χρονικό του ενός λεπτού που σκοπό έχουν να ωθήσουν τους κριτές να διαβάσουν τα report.

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι δύσκολα το Tribunal θα είναι αποτελεσματικό. Πρώτον δεν πιστεύω ότι το κοινό του Internet στην συντριπτική πλειοψηφία του δεν είναι αρκετά ώριμο για κάτι τέτοιο. Δεύτερον πιστεύω ότι θα δημιουργηθεί ένα κύμα Punish στην προσπάθεια απόκτησης εύκολου IP (το in-game currency του παιχνιδιού). Το μόνο σίγουρο είναι ότι στο χώρο του Internet τίποτα δεν είναι σίγουρο. Ο χρόνος θα δείξει…

Χαρίλαος Χυτάς

cchitas@rouamat.com

The Geek Limbo: Marvel vs Dc Parody

  Έχω αδυναμία στις ερασιτεχνικές σατυρικές web-series επειδή οι περισσότερες είναι τόσο εύστοχες αφού έχουν φτιαχτεί by nerds, for nerds. Η αγαπημένη μου αυτή τη στιγμή είναι η σειρά που ξεκίνησε με το όνομα “Hi I'm a Marvel and I'm a DC” απο τον youtube user ItsJustSomeRandomGuy. Το concept  ξεκίνησε ως σάτυρα των διαφημιστικών της apple που προβάλλονταν πριν απο μερικά χρόνια (Hi I'm a Mac and I'm a PC) μόνο που αντί για ανθρώπινες εκδόσεις του Mac και του PC, πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν ήρωες της Marvel και της DC που συζητάνε τις διαφορές τους, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα τους και ότι έχει σχέση με την επικαιρότητα των comics και των ταινιών βασισμένων σε αυτών.

            Τα βίντεο είναι ξεκαρδιστικά και προέκυψαν και άλλες σειρές απο τον ίδιο δημιουργό σε αυτό το στυλ (Marvel/DC: Zero Hour, Goblin Bloggin). Παρακάτω μπορείτε να δείτε το πιο πρόσφατο video της σειράς με θέμα τις ταινίες του Thor και Green Lantern και κάποια απο τα αγαπημένα μου της σειράς.

Βαγγέλης Σωφρονάς

vsofronas@rouamat.com

Jessie J is here to stay!

Από καινούργιους καλλιτέχνες δόξα το Θεό έχουμε ένα σωρό. Το θέμα είναι να αξίζουν τον κόπο και να πάνε μπροστά. Να εκτοξεύονται στην κορυφή και μέσα σε ένα χρόνο να είναι υποψήφιοι για πολλά βραβεία. Μια καινούργια Βρετανίδα τραγουδίστρια εμφανίστηκε πρόσφατα στα media και φαίνεται πως ήρθε για να μείνει. Η Jessie J έγινε γνωστή και ανέβηκε στα charts μέσα σε δύο μήνες με δύο πολύ αγαπημένα, από το κοινό, τραγούδια της το “Price tag” και το “Do it like a dude”.

Και τα δύο τραγούδια τα “αγκάλιασε” το κοινό όπως φαίνεται, αφού μέχρι και σήμερα ακούγονται στα ραδιόφωνα και τα προτιμάει ο κόσμος. Η  Jessie J δεν μάγεψε μόνο με την μοναδική φωνή της αλλά και με τις αστείες γκριμάτσες που παίρνει όταν τραγουδά καθώς και με τα κόλπα που κάνει με την φωνή της. Εγώ προσωπικά έχω ακούσει και άλλα κομμάτια της και βρίσκω αρκετά καλή την φωνή της και τα τραγούδια της. Καινούργια λοιπόν στον χώρο και να θυμάστε αυτό το όνομα γιατί θα μείνει για πολύ καιρό στα αυτιά σας ή έστω έτσι ελπίζω…

Υ.Γ. Χάθηκε από την ζωή ο καλός μας άνθρωπος Θανάσης Βέγγος. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του κι ένα μεγάλο αντίο από το RouaMat και από όλους μας.

Πορνοστάρ ή καθηγήτρια;

Μέσα στα πανεπιστήμια μπορείς να βρεις πολλά άτομα τα οποία δεν είναι φοιτητές, αλλά ούτε και καθηγητές. Ας πούμε άστεγοι, φίλοι φοιτητών (ακόμα και γονείς) και πάνω απ' όλα πορνοστάρς. Θα ήθελα να αστειευόμουν αλλά είναι αλήθεια. Πριν κάτι εβδομάδες, στο πανεπιστήμιο Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη, εμφανίστηκε η πορνοστάρ και συμπρωταγωνίστρια της Τζούλιας, στο τελευταίο της dvd, Ηλέκτρα Γαλανού στα πλαίσια ενός φεστιβάλ, το οποίο διοργάνωσε η κινηματογραφική λέσχη Ν.Υ.Χ.Τ.Α., μέλη της οποίας είναι φοιτητές του πανεπιστημίου. Οι ίδιοι την προσκάλεσαν για να κάνει μια διάλεξη πάνω στα ερωτικά φετίχ. Είχε πολλά να πει απ' ότι φαίνεται, γιατί η διάλεξη κράτησε 4 ολόκληρες ώρες και πολλοί φοιτητές της ζητούσαν να μείνει κι άλλο. Ακόμα και αυτόγραφα ζήτησαν, έλεος! Έγινε ένας μικρός πανικός… Βέβαια η αλήθεια είναι ότι δεν είχε θίξει κανείς το θέμα και ήταν όλα μέλι γάλα μέχρι που το Πρώτο Θέμα αποφάσισε να δημοσιεύσει μία σκανδαλιστική περιγραφή και να προσθέσει φωτογραφίες και μερικές φράσεις για να μας πείσει ότι όντως αξίζει να γίνει πανικός. Σύμφωνα με το  Πρώτο Θέμα, ένας βασικός συντελεστής στη βιομηχανία πορνό της χώρας, πήρε τη θέση του καθηγητή της έδρας και με περίσσια άνεση δίδαξε τα μυστικά του έρωτα προκαλώντας, δικαιολογημένα, τεράστια αναστάτωση στις πρυτανικές αρχές, που δε φαντάζονταν πως κάτι τέτοιο θα συμβεί μέσα σε ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας.

Τη στιγμή που έγινε αντιληπτό από τον πρύτανη του πανεπιστημίου το όλο συμβάν, λένε ότι ήταν έτοιμος να πάθει έμφραγμα. Ο ίδιος δήλωσε «Αν ήταν στο χέρι μου δεν θα επέτρεπα ποτέ να μπει και να μιλήσει στους φοιτητές», επίσης συμπλήρωσε «Πραγματικά ξαφνιάστηκα όταν έμαθα το αντικείμενο της ομιλίας αλλά και για την παρουσία της. Κάλεσα τα παιδιά αυτά, που είναι μέλη της καλλιτεχνικής αυτής οργάνωσης, και μου μίλησαν για την ελευθερία λόγου και ότι δεν μπορούμε να τους λογοκρίνουμε».

Απ' όλο αυτό ένα είναι το συμπέρασμα, ποιός ελέγχει όσους μπαινοβγαίνουν μέσα στα πανεπιστήμια; Η κατάσταση δεν βελτιώνεται με τίποτα. Αν την ξανακαλέσουν πάντως να με ενημερώσει κάποιος γιατί θέλω να το δω και με τα μάτια μου αυτό. Τέτοιο ντύσιμο δεν χάνεται.

Πηνελόπη

penelope@rouamat.com