Αρχείο

Κυριακή 8 Μαΐου 2011

Champions League Qfinal.



Ένας αγώνας champions league μπορεί να αποτελείται από τις πρωταθλήτριες ομάδες των ευρωπαϊκών χωρών , εξ ού και ο τίτλος, όπως επίσης και η διαιτησία από τη μεριά της εχεί κάνει μία επιλογή ατόμων ικανά και εφοδιασμένα με τις απαραίτητες γνώσεις και εμπειρίες για να βοηθήσουν τον θεσμό αυτό. Όσο  περνάς τις φάσεις του champions league τόσο πιο εξειδικευμένος είναι ο διαιτητής έτσι ώστε να ανταπεξέλθει στις προσδοκίες του αγώνα. Όταν μιλάμε για έναν αγώνα στην ημιτελική φάση της διοργάνωσης και ειδικότερα ένα ντέρμπι ανάμεσα σε δύο αιώνιους αντιπάλους όπως είναι η Ρεάλ Μαδρίτης  και η Μπαρτσελόνα , η νίκη θα κριθεί στις λεπτομέρειες.
  Ο πρώτος αγώνας έγινε στην έδρα της Ρεάλ στην Μαδρίτη και έφερε νικήτρια την Μπαρτσελόνα με 0-2 και αυτό κυρίως γιατί το υπέρμετρο πάθος των μαδριλένων για την νίκη έδωσε το αριθμητικό πλεονέκτημα στους Βάσκους,  όταν αποβλήθηκε ο Πέπε με δεύτερη κίτρινη κάρτα στο 60.
Στο δεύτερο ματς λοιπόν στην Βαρκελόνη η Ρεάλ ήταν αυτη που έπρεπε να ρισκάρει τα πάντα και ουσιαστικά αυτό έκανε  κατεβάζοντας μια πιο επιθετική εντεκάδα, βάζοντας ακόμα και παίκτες που ήταν εκτός φόρμας όπως ο Κακά και ο Ιγκουαήν που είχαν  παλαιότερα σοβαρούς τραυματισμούς. Η Μπαρτσελόνα παρατάχθηκε με το συνηθισμένο σύστημα χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα. Ο αγώνας ξεκίνησε και τα πρώτα δείγματά του δεν είχαν καμία διαφορά από τα προηγούμενα ματς του πρωταθλήματος και του champions league, δηλαδή πολύ ένταση με δυνατές μονομαχίες και όχι τόσο θέαμα. Η μόνη διαφορά ήταν ότι η Ρεάλ είχε καταφέρει να γίνει πιο απειλητική. Περίπου στο 30 ο διαιτητής τιμωρεί με φάουλ τον Di Maria πάνω στον Puyol όταν ο πρώτος έκλεψε καθαρά την μπάλα από τον δεύτερο και  θα μπορούσε  να δημιουργήσει προϋποθέσεις αντεπίθεσης που δύσκολα άφηναν τέτοιοι παίκτες ανεκμετάλλευτες. Στο δεύτερο ημίχρονο ακυρώνει γκολ του Ιγκουαήν ισχυριζόμενος ότι ο παίκτης(C.Ronaldo) που έδωσε την μπάλα στον Ικγουαήν έκανε φάουλ στον τελευταίο αμυντικό της Μπαρτσελόνα και δεν πρόλαβε να κόψει τον επιθετικό της Ρεάλ, όμως το replay έδειξε ότι o C.Ronaldo έπεσε πάνω στον αμυντικό με την πλάτη και αυτό έγινε  μετά από φάουλ που προηγήθηκε από τον άλλο κεντρικό αμυντικό στον C.Ronaldo.
Η συνέχεια δεν έφερε καμία ουσιαστική αλλαγή στην οποία σημειώθηκαν δύο τέρματα ένα από κάθε πλευρά, ο Marcelo από την μεριά της Ρεάλ και ο Pedro από της Μπαρτσελόνα. Ο αγώνας έληξε ισόπαλος και πέρασε στην επόμενη φάση η Μπαρτσελόνα όμως κάθε φορά που η Ρεάλ πήγαινε να δημιουργήσει κάτι, ακόμα και όταν έβαλε γκόλ, ο διαιτητής ήταν αυτός που την σταμάτησε, και γενικότερα παρατήρησα μία εύνοια απέναντι στην Μπαρτσελόνα. 
Δεν μου αρέσει να ασχολούμαι με τον διαιτητή αλλά η δουλειά του είναι να παρατηρεί και να επεμβαίνει όπου αυτό είναι απαραίτητο και όχι να γίνεται πρωταγωνιστής του ματς. Η Μπαρτσελόνα μπορεί να είναι η καλύτερη ομάδα στον κόσμο την δεδομένη στιγμή, αλλά το ποδόσφαιρο είναι ένα από τα μοναδικά αθλήματα  που ο τελευταίος μπορεί να νικήσει τον πρώτο γιατί πολύ απλά παίζεται με τα πόδια . Όμως δεν νικάει πάντα ο καλύτερος αλλά αυτός που έχει την τύχη με το μέρος του…



Δημήτρης Ασλανίδης

Σάββατο 7 Μαΐου 2011

The game is afoot: What goes around, comes around…



Την Τετάρτη το απόγευμα, ήμουν ένας από τους τυχερούς που πρόλαβαν να δουν το Tribunal της Riot από κοντά. Η Riot είναι μια σχετικά μικρή εταιρία που έχει να διαχειριστεί ένα από τα δημοφιλέστερα online games. Το ανθρώπινο δυναμικό που έχει για βλέπει reports και να πράττει ανάλογα ήταν μικρό ενώ οι παίκτες αυξάνονται κάθε μέρα. Και φυσικά, όπως και σε κάθε online game,πάντα θα υπάρχουν trolls, griefers και τα λοιπά. Γι' αυτό ανακοίνωσε την δημιουργία του Tribunal.

Μέσα από το Tribunal οι παίκτες θα κρίνουν αν κάποιος παίκτης είναι άξιος τιμωρίας. Οι παίκτες θα έχουν στη διάθεση τους τα reports,το chat log και το score του παίκτη από το συγκεκριμένο παιχνίδι αλλά και από άλλα παιχνίδια του “κατηγορούμενου”. Κρίνοντας από αυτά θα μπορεί να επιλέξει αν πρέπει να τιμωρηθεί (Punish) ή όχι (Pardon) ένας παίκτης. Αν η πλειοψηφία των κριτών αποφασίσουν την τιμωρία τότε ο παίκτης θα παραπέμπεται στην Riot για την τελική ποινή. Οι παίκτες θα ανταμείβονται με το currency του παιχνιδιού αν η απόφαση τους αντιστοιχεί στην πλειοψηφία. Επίσης θα υπάρχει ένα captcha και ένα ελάχιστο χρονικό του ενός λεπτού που σκοπό έχουν να ωθήσουν τους κριτές να διαβάσουν τα report.

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι δύσκολα το Tribunal θα είναι αποτελεσματικό. Πρώτον δεν πιστεύω ότι το κοινό του Internet στην συντριπτική πλειοψηφία του δεν είναι αρκετά ώριμο για κάτι τέτοιο. Δεύτερον πιστεύω ότι θα δημιουργηθεί ένα κύμα Punish στην προσπάθεια απόκτησης εύκολου IP (το in-game currency του παιχνιδιού). Το μόνο σίγουρο είναι ότι στο χώρο του Internet τίποτα δεν είναι σίγουρο. Ο χρόνος θα δείξει


Χαρίλαος Χυτάς
cchitas@rouamat.com

The Geek Limbo: Marvel vs Dc Parody

  Έχω αδυναμία στις ερασιτεχνικές σατυρικές web-series επειδή οι περισσότερες είναι τόσο εύστοχες αφού έχουν φτιαχτεί by nerds, for nerds. Η αγαπημένη μου αυτή τη στιγμή είναι η σειρά που ξεκίνησε με το όνομα “Hi I'm a Marvel and I'm a DC” απο τον youtube user ItsJustSomeRandomGuy. Το concept  ξεκίνησε ως σάτυρα των διαφημιστικών της apple που προβάλλονταν πριν απο μερικά χρόνια (Hi I'm a Mac and I'm a PC) μόνο που αντί για ανθρώπινες εκδόσεις του Mac και του PC, πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν ήρωες της Marvel και της DC που συζητάνε τις διαφορές τους, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα τους και ότι έχει σχέση με την επικαιρότητα των comics και των ταινιών βασισμένων σε αυτών.
            Τα βίντεο είναι ξεκαρδιστικά και προέκυψαν και άλλες σειρές απο τον ίδιο δημιουργό σε αυτό το στυλ (Marvel/DC: Zero Hour, Goblin Bloggin). Παρακάτω μπορείτε να δείτε το πιο πρόσφατο video της σειράς με θέμα τις ταινίες του Thor και Green Lantern και κάποια απο τα αγαπημένα μου της σειράς.








Βαγγέλης Σωφρονάς
vsofronas@rouamat.com

Παρασκευή 6 Μαΐου 2011

Jessie J is here to stay!



Από καινούργιους καλλιτέχνες δόξα το Θεό έχουμε ένα σωρό. Το θέμα είναι να αξίζουν τον κόπο και να πάνε μπροστά. Να εκτοξεύονται στην κορυφή και μέσα σε ένα χρόνο να είναι υποψήφιοι για πολλά βραβεία. Μια καινούργια Βρετανίδα τραγουδίστρια εμφανίστηκε πρόσφατα στα media και φαίνεται πως ήρθε για να μείνει. Η Jessie J έγινε γνωστή και ανέβηκε στα charts μέσα σε δύο μήνες με δύο πολύ αγαπημένα, από το κοινό, τραγούδια της το “Price tag” και το “Do it like a dude”.
Και τα δύο τραγούδια τα “αγκάλιασε” το κοινό όπως φαίνεται, αφού μέχρι και σήμερα ακούγονται στα ραδιόφωνα και τα προτιμάει ο κόσμος. Η  Jessie J δεν μάγεψε μόνο με την μοναδική φωνή της αλλά και με τις αστείες γκριμάτσες που παίρνει όταν τραγουδά καθώς και με τα κόλπα που κάνει με την φωνή της. Εγώ προσωπικά έχω ακούσει και άλλα κομμάτια της και βρίσκω αρκετά καλή την φωνή της και τα τραγούδια της. Καινούργια λοιπόν στον χώρο και να θυμάστε αυτό το όνομα γιατί θα μείνει για πολύ καιρό στα αυτιά σας ή έστω έτσι ελπίζω…







Υ.Γ. Χάθηκε από την ζωή ο καλός μας άνθρωπος Θανάσης Βέγγος. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του κι ένα μεγάλο αντίο από το RouaMat και από όλους μας.

Πορνοστάρ ή καθηγήτρια;



Μέσα στα πανεπιστήμια μπορείς να βρεις πολλά άτομα τα οποία δεν είναι φοιτητές, αλλά ούτε και καθηγητές. Ας πούμε άστεγοι, φίλοι φοιτητών (ακόμα και γονείς) και πάνω απ' όλα πορνοστάρς. Θα ήθελα να αστειευόμουν αλλά είναι αλήθεια. Πριν κάτι εβδομάδες, στο πανεπιστήμιο Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη, εμφανίστηκε η πορνοστάρ και συμπρωταγωνίστρια της Τζούλιας, στο τελευταίο της dvd, Ηλέκτρα Γαλανού στα πλαίσια ενός φεστιβάλ, το οποίο διοργάνωσε η κινηματογραφική λέσχη Ν.Υ.Χ.Τ.Α., μέλη της οποίας είναι φοιτητές του πανεπιστημίου. Οι ίδιοι την προσκάλεσαν για να κάνει μια διάλεξη πάνω στα ερωτικά φετίχ. Είχε πολλά να πει απ' ότι φαίνεται, γιατί η διάλεξη κράτησε 4 ολόκληρες ώρες και πολλοί φοιτητές της ζητούσαν να μείνει κι άλλο. Ακόμα και αυτόγραφα ζήτησαν, έλεος! Έγινε ένας μικρός πανικός… Βέβαια η αλήθεια είναι ότι δεν είχε θίξει κανείς το θέμα και ήταν όλα μέλι γάλα μέχρι που το Πρώτο Θέμα αποφάσισε να δημοσιεύσει μία σκανδαλιστική περιγραφή και να προσθέσει φωτογραφίες και μερικές φράσεις για να μας πείσει ότι όντως αξίζει να γίνει πανικός. Σύμφωνα με το  Πρώτο Θέμα, ένας βασικός συντελεστής στη βιομηχανία πορνό της χώρας, πήρε τη θέση του καθηγητή της έδρας και με περίσσια άνεση δίδαξε τα μυστικά του έρωτα προκαλώντας, δικαιολογημένα, τεράστια αναστάτωση στις πρυτανικές αρχές, που δε φαντάζονταν πως κάτι τέτοιο θα συμβεί μέσα σε ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας.
Τη στιγμή που έγινε αντιληπτό από τον πρύτανη του πανεπιστημίου το όλο συμβάν, λένε ότι ήταν έτοιμος να πάθει έμφραγμα. Ο ίδιος δήλωσε «Αν ήταν στο χέρι μου δεν θα επέτρεπα ποτέ να μπει και να μιλήσει στους φοιτητές», επίσης συμπλήρωσε «Πραγματικά ξαφνιάστηκα όταν έμαθα το αντικείμενο της ομιλίας αλλά και για την παρουσία της. Κάλεσα τα παιδιά αυτά, που είναι μέλη της καλλιτεχνικής αυτής οργάνωσης, και μου μίλησαν για την ελευθερία λόγου και ότι δεν μπορούμε να τους λογοκρίνουμε».
Απ' όλο αυτό ένα είναι το συμπέρασμα, ποιός ελέγχει όσους μπαινοβγαίνουν μέσα στα πανεπιστήμια; Η κατάσταση δεν βελτιώνεται με τίποτα. Αν την ξανακαλέσουν πάντως να με ενημερώσει κάποιος γιατί θέλω να το δω και με τα μάτια μου αυτό. Τέτοιο ντύσιμο δεν χάνεται.






Πηνελόπη
penelope@rouamat.com

Πέμπτη 5 Μαΐου 2011

Κουβέντες του στροφαλοθαλάμου: Electric dreams


“Electricity is really just organized lightning.”


George Carlin





Καλοι μου ανθρωποι... Ειμαστε πλεον και επισημως μειον εναν απο τους ανθρωπους που στιγματισαν τον προηγουμενο αιωνα. Δεν θα πιασω παλι το τι γινοταν τοτε και τι τωρα, απλα θα πω οτι ενα-ενα τα προπυργια του αλλοτε κραταιου δυτικου πολιτισμου πεφτουν. Παροτι το θεμα της στηλης δεν εχει καμια σχεση με τη τεχνη καθαυτη, ανεφερα τον αξεπεραστο Θαναση Βεγγο, διοτι ο χαμος του σηματοδοτει και επισημα το τελος μιας εποχης. Επι του αυτοκινητιστικοτερου, η εποχη αυτη εφυγε σχεδον οπως ηρθε, αναπαντεχα και εν μεσω διακρατικων καυγαδων, ενω οπως και τοτε ο ανθρωπος στην προσπαθεια του να ξεπερασει ευατον (με τη διαφορα οτι τοτε ηταν στην πρωτοτυπια, τωρα στη βλακεια) προεβει σε λυσεις...ας πουμε, ακραιες. Θα τα συγκεκριμενοποιησουμε ολα αυτα παρακατω ομως.

Λεφτα υπαρχουν... Αμ, δε! Πριτς! Μπορει τα εθνικα θυσαυροφυλακια (που αυτες τις μερες ονομαζονται ιδωτικες τραπεζες) να ειναι γεματα αλλα οι τσεπες σε μεγαλο μερος των πολιτων του πλανητη ειναι αδειες. Κατ’επεκτασην, ο καθεις απο εμας προσπαθει να περικοψει οτιδηποτε περιττο και η πρωτη μειωση στα εξοδα ερχεται με τις μεταφορες. Το θεμα παει αρκετα μακρια, αλλα θα πρεπει να πουμε εδω οτι οι περικοπες ειναι και λιγο καθοδηγουμενες απο τις εκαστοτε κυβερνησεις, αφου αλλο πλαφον στα καυσιμα σε περιοδο εξαρσης της τιμης κι αλλο πλαφον προ τριμηνου. Για να μην το κουραζουμε κι επειδη τα αερια του θερμοκηπιου αυξανονται και πλυθηνονται καθε μερα, η λυση ειναι μια και αυτη ακουει στο ονομα, αυτοκινητα με μηδενικες εκπομπες ρυπων. Αυτα περαν απο τα προφανη οφελη στην καθαριοτητα του αερα, εχουν και ενα αλλο το οτι η τιμη του ρευματος ειναι μικροτερη απο αυτην του πετρελαιου.

Defense of the ancients Η πρωτη μορφη του αυτοκινητου σαν ευρεως χρησιμοποιουμενο μεσο μετακινησης ηταν κατι πολυ κοντα στο καρο, οποτε οτιδηποτε δεν ετρωγε αχυρα και δεν χρειαζοταν ενα φτυαρι...για τους ρυπους, ηταν καλυτερο απο το καρο. Ετσι και ενω οι κινητηρες εσωτερικης καυσης ηταν λιγδιαρικοι, βρωμουσαν και ηθελαν μανιβελα για να ξεκινησουν, τα πρωτα δειγματα αυτοκινητου στις αρχες του προηγουμενου αιωνα ηταν ηλεκτρικα. Ειχαν μια σχεση μεταδοσης, ξεκινουσαν χωρις εξωτερικη βοηθεια, φορτιζαν σχετικα συντομα απο μια τυπικη οικιακη πριζα και η αυτονομια τους ηταν αρκετη για να σε παει απο το Manhattan μεχρι το Jersey και τουμπαλιν χωρις προβλημα. Τοτε, λοιπον, επικρατουσε η αποψη οτι η καλυτερη λυση για μετακινηση στα αστικα κεντρα ειναι ο ηλεκτρισμος, αποψη που κρατησε για πολυ λιγο αφου μετα τα πραγματα ακολουθηθηκε η πορεια που βλεπουμε μεχρι και σημερα.

Electrify my loveΕδω και καμποσα χρονια και ενω τα μαυρα συννεφα της αιθαλομιχλης του κερδους, πλησιαζουν συνεχως τα μεγαλα αστικα κεντρα (και τις συνειδησεις των κατα τ’αλλα «πρασινων»), παρεα παντα με τις εξωφρενικες τιμες των καυσιμων, ελεω κρισης, πλουτοκρατιας και εξωτερικων πολιτικων, οι αυτοκινητοβιομηχανιες αποφασισαν να αλλαξουν τροπαρι και να γυρισουν στα παλια. Τα πολυ παλια μαλιστα... Δεν θα αναφερθω στις απειρες προσπαθιες του παρελθοντος για πληρως καθαρη, μη-ενεργοβορα, πρασινη μετακινηση αλλα στην new age sustainably developed  gadgetια που θα μονοπωλησει τις ασφαλτους ανα τον κοσμο στο μελλον και στα χαρτια τουλαχιστον, θα λυσει εν πολλοις και τα προβληματα τυπου λαμβανω πιο πολλα μικροσωματιδια απ’οτι οξυγονο κατα την αναπνοη, χθες εβρεξε χωμα με χρωμα και δεν μας φτανουν οι πρασινοι φοροι, νερωνει κι ο βενζινας το καυσιμο. Μαλιστα, τα ηλεκτρικα οχηματα πρεπει να νοιωθουν υπερηφανα φετος, καθοτι, ενα απο αυτα εχαιρε οχι μονο ευρειας αποδοχης κατα την παρουσιαση του αλλα και κατα την πωληση του και βρεθηκε για το 2011, στην κορυφη της καταταξης για  το αυτοκινητο της χρονιας του τρεχοντος ετους.

Φιλα μου το φυλλο... Το ονομα της αυτου μεγαλειοτητος, αυτοκινητου της χρονιας 2011 ειναι Nissan Leaf. Περαν απο τα προαναφερθεντα αιτια της επιτυχιας του (οτι δεν χρειαζεσαι αδεια εισοδου σε R&D department για να το οδηγησεις) το συγκεκριμενο οχημα, που πρωτοπαρουσιαστηκε το 2010 και πωλειται σε καποιες χωρες σημερα, περαν του οτι βασιζεται σχεδιαστικα σε ενα υπαρχον και αρκετα επιτυχημενο μοντελο της εταιρειας, το Tiida (πραγματικα?), ενσωματωνει μερικα πολυ ενδιαφεροντα χαρακτηριστικα που το κανουν  δελεαστικο και το φερνουν πιο κοντα στην εννοια του αυτοκινητου την ξερουμε σημερα. Για αρχη η Nissan ανακοινωνσε οτι μεσω ενος δικτυου της (ελπιζω να ‘χει καλυτερη τυχη απο το δικτυο της Sony…) μπορεις να ελεγξεις τον κλιματισμο του Leaf σου απο μια εφαρμογη για smart phones, ενω το αυτοκινητο, διαθετοντας ενα συστημα ασυρματης επικοινωνιας παρομοιο με το GPRS, μπορει να επικοινωνει και να ανταλλασει δεδομενα με διαφορους χαφιεδοσταθμους της εταιρειας για συλλογη πληροφοριων σχετικα με τη χρηση του Leaf αλλα και για ενημερωση του χρηστη για σημαντικες πληροφοριες οπως ποση ενεργεια του μενει μεχρι τον επομενο σταθμο ανεφοδιασμου, ποσο θα του φτασει αν σβησει τον κλιματισμο και τετοια. Μακραν ουσιοδεστερα βεβαια χαρακτηριστικα του Leaf ειναι οτι μπορει με μια φορτιση να ταξιδεψει εως και 160 km μακρια (τηρουμενων βεβαια καποιων αναλογιων σχετικα με τη χρηση), να φορτιστει σε μια κοινη οικιακη πριζα (αρκει αυτη να εχει ταση 220/240 Volt, οπως αυτες που εχουμε εμεις σπιτι μας αλλα οχι και οι Αμερικανοι), να μεταφερει εως και 5 ενηλικες με ασφαλεια 5 αστερων, συμφωνα παντα με το Euro NCAP, αλλα και να κυκλοφορησει στο δρομο απαλλαγμενο απο φορους, ασφαλιστρα, βενζιναδες και λοιπα χαρατσια. Επιπλεον, η Nissan ισχυριζεται οτι οι μπαταριες (που ειναι και ο αδυναμος κρικος καθε ηλεκτροκινητου αυτοκινητου) του Leaf μπορουν να κρατησουν μεχρι και 10 χρονια, χωρις η αποδοση τους να πεσει κατω απο το 70%-80% της αρχικης τους αποδοσης, ενω δινει και εγγυηση καλης λειτουργιας για τα πρωτα 8 χρονια ή 160.000 km (ολα αυτα βεβαια με δεδομενο οτι δεν θα γινεται συνεχως χρηση ταχυφορτιστη στα 440 Volt κατι το οποιο μειωνει σχεδον στο μισο τη διαρκεια ζωης της μπαταριας). Για το τελος κρατησα το καλυτερο, που δεν ειναι αλλο απο το εξης απλο: εξαιτιας της φυσης του Leaf και της, σχετικης, ευαισθησιας των κατα τοπων κυβερνησεων το αυτοκινητο θα εισαγεται στις εκαστοτε χωρες (θελω να πιστευω οτι θα γινει και στις υπολοιπες) απαλλαγμενο απο τους φορους εισαγωγης αλλα και με κρατικη πριμοδοτηση, κοστιζοντας αρκετα κοντα σε αντιστοιχα, συμβατικα ομως, αυτοκινητα της κατηγοριας του.

The AftermathΑκουγεται πολυ καλο και μοιαζει να ειναι αντιστοιχα. Επιπλεον, πραγματι, γλυτωνει απο τον ιδιοκτητη του καμποσα απο τα εξοδα συντηρησης και χρησης ενος συμβατικου αυτοκινητου, ενω δεν παραγει ρυπους, ουτε καν ηχητικους. Απο την αλλη βεβαια, η κριση μοιαζει να τελειωνει, τα αυτοκινητα να φτηναινουν και να γινονται πιο οικονομικα, ενω η τιμη της βενζινης ειναι σιγουρο οτι θα ξαναπαει εκει που πρεπει μετα το πλιατσικολογημα. Επιπροσθετα, αντι να χρησιμοποιεις ενα πολυπλοκο συστημα ηχητικων προειδοποιησεων για τους πεζους επειδη δεν ακουγεσαι μπορεις παντα να αφαιρεσεις το μεσαιο και να σε ακουν 3 τετραγωνα πιο περα. Απλα το λεω... Σε καθε περιπτωση, η ιστορια θα δειξει και εμεις καλα να ειμαστε να ακολουθουμε τις εξελιξεις. Καλες βολτες, με το καλο να ερθει η ζεστη του καλοκαιριου και με το καλο να φυγει η μιζερια της αριστερας, αλλα μεχρι τοτε gooseblahblah




Τετάρτη 4 Μαΐου 2011

PEEPING TOM : ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΜΤV


Σάββατο απόγευμα και τα νιάτα βράζουν! Το Σάββατο αυτό, προκειμένου να αποφύγω τις περαιτέρω συζητήσεις για τον πριγκιπικό γάμο , βρέθηκα σε ένα φιλικό σπίτι και εκτός του λοιπού μας.... κακαρίσματος, απέναντί μας κακάριζε και η τηλεόραση. Για να πω τη δική μου αλήθεια, έχω να ανοίξω τηλεόραση από 16 ετών, και επιπλέον η δική μου συσκευή είναι εντελώς δυσλειτουργική και διακοσμητική πλέον και δεν μπαίνω στον κόπο να την επισκευάσω ή να την αντικαταστήσω. Συνεπώς, κάθε φορά που βρίσκομαι μπροστά στην τηλεόραση ενθουσιάζομαι από το ξεκούραστο θέαμα, από το γεγονός ότι δεν έχω τις επιλογές όλου του κόσμου (βλ. ίντερνετ) αλλά 10.... το πολύ. Έφτασε λοιπόν το τηλεκοντρόλ στα χέρια μου και η αλήθεια είναι πως, χρησιμοποιώντας το.... ένιωσα λίγο βλάκας! Αποφασίζω λοιπόν να το παρατήσω και να αφήσω κάτι μουσικό να παίζει.

Κι έτσι βρέθηκα στο ΜΤV...

 Παρατήρηση 1η
          ...και επί του περιεχομένου. Ειλικρινά, δε θα σπαταλήσω φαια ουσία για ριάλιτι τύπου



αλλά θα προτιμήσω να σχολιάσω αυτό που υποτίθεται ότι πραγματεύεται το ΜΤV και δη, η ελληνική έκδοσή του: μουσικά βίντεο. Όπως προβλεπόταν από την αρχή, 30% ελληνικά (με ιδιαίτερη προτίμηση στο νέο ελληνικό "house"-δεν-ξέρω-πόσα-εισαγωγικά-να-βάλω κύμα) και 70% ξένα. Αυτό που έβλεπα παντού ήταν κρέας. Γυναικείο κατά βάση αλλά υπήρχε και η ποικιλία... Θυμάμαι την εποχή που οι ποπσταρ έβγαιναν με πολύ μικρά outfits, θα θυμάστε όλοι αυτό.




Αυτό που παρατήρησα στις γυναίκες καλλιτέχνες αλλά και γλάστρες στα βίντεο αντρών καλλιτεχνών είναι ότι αυτό το λίγο δεν είναι αρκετό. Δεν είναι αρκετό για να εντυπωσιάσει, να προκαλέσει, να καθηλώσει το βλέμμα. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν είδα ούτε ένα βίντεο που οι τραγουδίστριες να μην εμφανίστηκαν με εσώρουχα. Όχι lingerie... ΕΣΩΡΟΥΧΑ! Και μετά βεβαίως υπάρχει και αυτό



Να ξεκαθαρίσω ότι δεν ενδιαφέρομαι καθόλου "για τα πρότυπα που περνάνε στα παιδία και στους εφήβους" παρόλο που σε αυτούς απευθύνονται. Δε με ενδιαφέρει επίσης καθόλου το πόσο ξεντυμένες είναι - αν μπορούσα κι εγώ να φοράω μαγιό παντού χωρίς να φοβάμαι για τη ζωή μου θα το έκανα. Αυτό που πραγματικά μου προκαλεί το ενδιαφέρον είναι το πόσο έχει αυξηθεί ο ανταγωνισμός μεταξύ τους. Διότι δε νομίζω ότι η παραπάνω φωτογραφία της Κάιλι δεν καθηλώνει τα βλέμματα ή δεν τραβάει την προσοχή... Εν τέλει, με όλη την κατάσταση 90s MTV και 00s youtube κατά πόσο ακούμε πλέον μουσική και κατά ακούμε και τη μουσική επειδή μας αρέσει αυτό που δείχνει. Μήπως ακούμε soundtracks?!

Παρατήρηση 2η
          επί των "χορηγών¨! Η τακτική του MTV είναι αμερικάνικου τύπου: σε κάθε τέταρτο αντιστοιχεί ένα 5λεπτο διαφημιστικό διάλειμμα. Μετα λοιπόν το σουαρέ ημίγυμνων, βλέπω το χορηγό της εκπομπής. Κρατιέστε?



Οι διαφημίσεις συνεχίζονται και μένω ενδεικτικά στην εκπομπή της σερβιέτας Everyday(ναι) με περιεχόμενο και φωνή παρουσίασης σούπερ κατερίνας, Sporty Jr το γλυκύτατο περιοδικό για "μεσαίους" φιλάθλους, Αλλού φαν παρκ με 18χρονους στη διαφήμιση (το οποιο σημαίνει ότι απευθύνεται σε κοινό το πολύ μέχρι 15 ετών) και... χμ... durex!

Παρατήρηση 3η
          Τα "νέα". Το μυαλό μου έκλεισε τα αυτιά μου για λίγο καθώς ενθουσιάστηκα με την πηγή έμπνευσης αλλά όταν ξύπνησε με περίμενε το τελευταίο νέο που ήταν: "Η Πάρις Χίλτον έχτισε σπίτι 300 τμ (και σκέφτομαι..."μόοοονο?")... για το σκυλί της έξω από το σπίτι της, κόστους 325.000 δολαρίων. Του λόγου το αληθές?



          Σκοπίμως δε θα ασχοληθώ με την εναλλαγή των κομματιών από Σάκη σε Ριάνα, μετά σε Μαρκ Άνγκελο και στη συνέχεια σε Τζάστιν Μπίμπερ.

Για μία ακόμη φορά, δε με ενοχλεί τίποτα από όλα αυτά (άσχετα αν μερικά είναι αστεία, το αστείο δε με ενοχλεί), ωστόσο μου δημιουργείται μία απορία προς τους διαφημιστές των εταιριών αυτών και προς τη διαχείριση του περιεχομένου του καναλιού που δουλεία τους είναι να βρουν διαφημιζόμενους:


ΣΕ ΠΟΙΟ ΚΟΙΝΟ ΑΠΕΥΘΥΝΕΣΤΕ?!




Σοφία Πυργιώτη