Κουβέντες του στροφαλοθαλάμου: A Happy Place to Be…

A happy place… Εχω πει πολλες φορες στο παρελθον (και εχω γραψει αλλα οχι και τοσες...) οτι η φυσικη συνηθεια ολων, μα ολων, των ανθρωπων και ανθρωποκαμωματων, οταν βρισκονται σε συνθηκες πιεσης ειναι να τρεχουν ιδεατα πισω στη μαμα τους. Η μητρικη αγκαλια για τον καθενα ειναι κατι διαφορετικο και η επιστροφη στο πολυποθητο «χαρουμενο μερος», που λενε και οι αγγλοσαξονες, ειναι μια διαδικασια που περνα απο πολλα σταδια ωριμανσης μεχρι την τελειοποιηση της. Ο Mr Editor προσφατα με εβαλε σε σκεψεις, δειχνοντας μου μια τεχνικη να αποφευγεις τον πονο και αυτη εχει να κανει με αυτο που γραφω παραπανω. Επειδη, λοιπον, βλεπω λογω δουλειας, πολλους πονεμενους, θα ηθελα αυτη την εβδομαδα να βαλω κι εγω το λιθαρακι μου στη διαδικασια ερευσης του σωστου μερους για να απαγγιασουμε μεχρι να περασει η καταιγιδα του πραγματικου κοσμου και της πραγματικης οικονομιας. Καθε φορα που βρισκομαι λοιπον στη γωνια και θελω να ξεφυγω, κλεινω τα ματια και φανταζομαι εαυτον με πληρη αγωνιστικη ενδυση να ξεμπαζωνει την Col De Tourini ή την αναβαση της Ριτσωνας ρε αδερφε, με καποια απο τις επομενες κυριες.

Bugatti EB110… Ξεκινωντας απο την πιο παλια κυρια απο ολες, η Bugatti EB110, ηταν το τελευταιο αληθινο μη γερμοποιημενο-τενεκεδενιο-ονειρο του Piech και γι’αυτο ειναι τοσο αγαπητη και δυσευρετη μεχρι σημερα (126 κατασκευαστηκαν μαζι με τα πρωτοτυπα και τις ιμιτασιον αηδιες που ακολουθησαν τη χρεοκοπια της εταιρειας), σε αντιθεση με την EB 16.4 που ειναι συχνοτερο φαινομενο απο τις πετρελαιοπηγες στο Abu-Dhabi. Φτιαχτηκε απο μια ομαδα σκληροπυρηνικων μηχανικων που απλα ως στοχο ειχαν την απολυτη δυναμη και επικρατηση επι των Ferrari. Και ενω το δευτερο δεν ηρθε ποτε, το πρωτο εγινε πραγματικοτητα και με το παραπανω. Η τελικη της ταχυτητα, αγγιζε τα 343 km/h στην GT του 1991 και εφτασε τα σχεδον 370 km/h οταν επεσε στα χερια καποιων Γερμανων, μετα την χρεοκοπια της εταιρειας. Τα χαρακτηριστικα της μοναδικα, 12κυλινδρος, διαταξης «V» κινητηρας με 5βαλβιδη κυλινδροκεφαλη και 4 turbo της IHI να σπρωχνει, μεσω ενος εξελιγμενου συστηματος τετρακινησης, ενα ανθρακονηματινο πατωμα με body panels απο συνθετικα υλικα και ηλεκτρονικα ελεγχομενο πισω σποϊλερ με χειροκινητη επιλογη απο τον οδηγο. Οπτασια σε σχεδιο Gandini...

B-Engineering Edonis… Επομενο στη σειρα ενα αρκετα νεο δημιουργημα, παρουσιαστηκε το 2001, μπηκε ακριβως μετα την Bugatti γιατι απλα ηταν η φυσικη εξελιξη της. Οταν το 2000 η Bugatti περασε οριστικα στα χερια του VW Group, η ομαδα που σχεδιασε και κατασκευασε την EB110, διαφωνησε καθετα και αποχωρησε απο την εταιρεια, φτιαχνοντας λιγο αργοτερα την B - Engineering. Oπως ηταν αναμενομενο, πηραν τη τεχνογνωσια που απεκτησαν φτιαχνοντας το ιστορικο μοντελο, προχωρησαν λιγο ακομη και εδωσαν στον κοσμο το Edonis. Το μονο που εμεινε ιδιο, ηταν το πατωμα γιατι τα υπολοιπα αλλαχθηκαν για να αγγιξει, οπως και ο προκατοχος του, το απολυτο. Ο κινητηρας εμεινε με 2 υπερσυμπιεστες, μεγαλυτερους ομως απο τους 4 προηγουμενους, που «πουσαραν» τον αερα μανιασμενα με 2,4 bar σε φαση overboost στους κυλινδρους του, υπερκυβισμενου στα 3,8 λιτρα, κινητηρα της EB110. To bodywork (κατι απο Gumbert Apollo με λιγες πινελιες απο τον Freddy Krueger) διχασε κοσμο, αλλα ηταν εκει για να παρεχει τη μεγιστη δυνατη ψυξη και αεροδυναμικη για να λειτουργουν ολα τα υποσυστηματα του αυτοκινητου στην εντελεια. Στην πραξη, το αυτοκινητο ηταν απλα μια ασκηση και οχι ενα νεο μοντελο, καθοτι μονο 21 (οσοι και οι αιωνες της ανθρωποτητας) απο αυτα κατασκευαστηκαν, ενω ηταν αρκετα δυνατα για να πιασουν τα 360 km/h και να επιταχυνουν μεχρι τα 100 km/h σε 3.9 δευτερολεπτα. Ειχα διαβασει καποτε απο εναν δημοσιογραφο οτι το πιο χαζο πραγμα που μπορεις να κανεις μεσα σε ενα Edonis ειναι να πατησεις τερμα γκαζι με ανοικτο το παραθυρο, η μανιασμενη ορμη των των υπερσυμπιεστων, σχεδον, σου στερουσε ολο το διαθεσιμο αερα καθως τον τραβουσαν απο τις εισαγωγες που ηταν ακριβως διπλα στα παραθυρα των επιβατων. «Γεια μας» καταστασεις και επιτελους μαθαμε γιατι η Γη γυριζει (καθε φορα που παταγες γκαζι μεσα σε δαυτο).

McLaren F1… Τα ειπαμε και την προηγουμενη εβδομαδα, μην τα επαναλαμβανουμε. Οταν ο Θεος εχει κεφια, φωτιζει καποιους στον κοσμο και μετα αυτοι μας δινουν τετοια θαυματα. Ενα αυτοκινητο που κατασκευαστηκε απο την αρχη για να ικανοποιησει και τις πιο αποκρυφες επιθυμιες των ιδιοκτητων του, ακομη κι αν ειναι να πανε μεχρι την τοπικη αγορα μεσα στο πιο γρηγορο αυτοκινητο στον κοσμο εως και το 2008. Τα πραγματικα και αγνα συναισθηματα κατα τη δημιουργια του δεν κρυβονται και παραμενει ενα απο τα πιο ποθητα αυτοκινητα στον κοσμο, σκεφτειτε μονο οτι ο τηλεοπτικος Mr Bean, κατα κοσμον Rowan Atkinson, ξοδεψε ολη του την αμοιβη απο την ομωνυμη ταινια για να αγορασει μια τετοια. Εδω που τα λεμε κι εγω θα επαιζα σε μια απο τις χειροτερες ταινιες του Hollywood αν μου εξασφαλιζε επαρκη κεφαλαια για την αποκτηση μιας F1…

Jaguar XJ220…  Ενα οχι και τοσο γνωστο αυτοκινητο που ενω ξεκινησε με τις καλυτερες προϋποθεσεις τελικα εμπλεξε στον κυκεωνα βλακειας της βρετανικης βιομηχανιας και εμεινε απλα στην ιστορια για τη μοναδικοτητα του σαν project. Κατασκευαστηκε απο τη Jaguar σε συνεργασια με την Tom Wilkinshaw Racing και οπως ολα τα υπεραυτοκινητα του τοτε, ηταν κατασκευασμενο απο ελαφρα υλικα, ηταν πισωκινητο, ειχε παντοδυναμο κινητηρα (μια τουρμπισμενη παραλλαγη του V6 που φορουσαν τα Austin Metro 6R4 του Group B) και ολα αυτα σε συσκευασια Pininfarina. Τα πρωτα σχεδια του αυτοκινητου το ηθελαν να τρεχει στην κατηγορια του δωρητη του κινητηρα, αλλα οπως και οι Porsche 959 και Ferrari F40, το σχεδιο εγκαταλειφθηκε μετα την καταργηση τηε εν λογω κατηγοριας απο το WRC. Γι’αυτο ενω το classy design και ο κεντρομηχανη διαταξη εμειναν, ο V12 και η τετρακινηση απορριφθηκαν. Σε καθε περιπτωση ειναι εντυπωσιακη απο ολες τις αποψεις και προσωπικα η πιο radical επιλογη αν ειναι να αποκτησεις ενα pure supercar απο αλλη εποχη.

Ferrari Enzo… Μπορει ο «γερος» να πεθανε λιγο πριν τον ερχομο της super-special F40, ο θρυλος του ομως, ακολουθει τα αυτοκινητα του μεχρι και σημερα. Το αυτοκινητο που οι ιθυνοντες της εταιρειας απο το Maranelo αποφασισαν να ονομασουν προς τιμην του ιδρυτη της, ειναι μεχρι και σημερα ενα απο τα πλεον αποκοσμα, εξωπραγματικα γρηγορα και ικανα οχηματα δρομου. Ενα γνησιο ιταλικο supercar με 12κιλυνδρο, ατμοσφαρικο κινητηρα στο κεντρο, carbon αμαξωμα, πισταδικη αναρτηση (ιδια με αυτην της Aventador) και μπολικα κιλα ορχεις για να σπασει τον τσαμπουκα μηχανοκινητης ταξιαρχιας του Χιτρλερικου στρατου. Η Enzo αναπτυχθηκε και στηθηκε, σε μεγαλο βαθμο, σε συνεργασια με τον Schumacher και αυτο φαινεται απο τον τροπο που το αυτοκινητο κινειται. Επιπλεον, φοραει μια απο τις καλυτερες εκδοσεις του αυτοματου κιβωτιου F1 της εταιρειας και σαν εκδοση FXX κατειχε μεχρι προτινος τα πρωτεια σε διαφορες πιστες του κοσμου. Αν και για εμενα η τελευταια πραγματικη Ferrari ηταν η F40, για πολλους η Enzo ειναι ο,τι καλυτερο εχει να επιδειξει η εταιρεια μεχρι και σημερα. The best of the best, of the best, sir! Τερμα.

Caparo T1-R… Τελευταια αλλα οχι απαραιτητα και καλυτερη οπτασια (να την κανει ο Θεος) ειναι αυτη η καθ’ολα περιεργη μηχανη με τους αντιστοιχα περιεργους χρηματοδοτες της. Ξεκινησε την πορεια της σαν side project (φαντασιωση πρεπει να ηταν αλλα δεν νομιζω να το παραδεχτει κανεις τους ποτε) ενος μηχανικου απο το team που ανεπτυξε την McLaren F1 και  μαζι με κατι φιλαρακια απο την ιδια ομαδα, κατασκευασαν το οχημα δρομου (καρα-sic) που βρισκεται οσο πιο κοντα γινεται στην βασιλισσα Formula 1. Τα υλικα που χρησιμοποιηθηκαν για την κατασκευη του αυτοκινητου ειναι εξωτικα και σε μεγαλο βαθμο custom, κυριως επειδη ο βασικος χρηματοδοτης του project (και μετεπειτα ιδιοκτητης της Caparo) σαν βασικη δουλεια εχει την αναπτυξη και κατασκευη ελαφρων υλικων. H Caparo T1-R εχει αναλογια κιλων ανα ιππο μικροτερη απο ενα και αυτο οφειλεται οχι μονο στο αφυσικα μικρο της βαρος (470 kg στεγνη) αλλα και στο φυσικα τροφοτουμενο με αερα κινητηρα της, που παραγει 580 PS @ 10,000 rpm απο 3,5 λιτρα και 8 κιλυνδρους. Ωστοσο το μεγαλο ατου της συγκεκριμενης κατασκευης ειναι η αεροδυναμικη της που της επιτρεπει να αναπτυξει πλευρικη και διαμηκη επιταχυνση της ταξεως των 3+ g. Βεβαια και στην ευθεια δεν τα παει ασχημα καθοτι, συμφωνα με την εταιρεια, επιταχυνει απο σταση μεχρι τα 100 km/h σε λιγοτερο απο 2,5 sec, στα 160 km/h σε λιγοτερο απο 5 sec, ενω η τελικη της αγγιζει τα 330 km/h. Τωρα βρες μου εσυ ενα λογο να μην ξοδεψεις 350.000 euro για να αποκτησεις μια τετοια ασχημοπαπια?

Εν κατακλειδι... Αναψα παλι ο δυσμοιρος με τετοια παρελαση αιθεριων υπαρξεων απο το PC μου αλλα χαλαλι. Με βγαλανε τοσες φορες απο δυσκολες καταστασεις που πραγματικα θα εκανα τα παντα εστω και για μια βολτα με αυτες, ισα για να δω αν επεσα μεσα οταν φαντασιωνομουν την οδηγηση τους ή απλα καλα ηταν να μεινω εκει. Αν ακουσουμε τις προβλεψεις του Mr Editor καλα θα κανουμε ειτε να φουνταρουμε ειτε να αρχισουμε να ακονιζουμε τις τσουγκρανες και να αναψουμε τους πυρσους, σε καθε περιπτωση παντως, ελπιζω να σας βοηθησα να ξεφυγετε λιγο απο τον ολοκληρωτισμο της οικονομικο-πολιτικης καθημερινοτητας και να ταξιδεψετε, οπως κι εγω, νοητα, σε αλλα μερη, ομορφα, που το να κανεις μια απο τις πιο φυσικες διαδικασιες, την καυση εννοω, δεν ειναι αναρμοστο αλλα ουτε και αδικημα. Και με την καυση εννοω και αυτην που γινεται καθε στιγμη στα κυτταρα και μας δινει την ενεργεια να ζουμε, γιατι οι αδελφοι Coen εχω την εντυπωση οτι πεσαν εξω μονο στον εχθρο στο Matrix…

ΟΙ ΠΕΡΣΟΝΕΣ ΤΟΥ ΙΝΤΕΡΝΕΤ

Η σύσταση είναι περιττή για την συγκεκριμένη στήλη, αφού η Σοφία ήδη διατηρούσε ένα μπλογκ το οποίο ενδεχομένως να γνωρίζετε. Θεωρώ ότι το RouaMat είχε ανάγκη από μερικά πιο "ψαγμένα" κοινωνικά θέματα και αυτό το κενό συμπληρώνεται με αυτή την στήλη. Καλωσορίζω λοιπόν μαζί με την υπόλοιπη ομάδα την Σοφία Πυργιώτη στο RouaMat!

Κωνσταντίνος Μουράτης

Διανύουμε ήδη τη δεύτερη δεκαετία του μαζικού Διαδικτύου, αλλά και τη δεύτερη εποχή του, το Internet 2.0. Στην πρώτη του "νηπιακή" φάση, το ίντερνετ ήταν η απόλυτη πηγή πληροφοριών(για όσους τουλάχιστον έμπαιναν στον κόπο να "ανεβάσουν¨τις πληροφορίες τους!). Σε αυτή τη φάση, οι χρήστες -εμείς- αλληλεπιδρούμε με το ίντερνετ, ανεβάζουμε, κατεβάζουμε, σχολιάζουμε, εκφραζόμαστε. Ο καθένας έχει τη δική του φωνή και κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί το γεγονός ότι το διαδίκτυο έχε μπει όχι απλά στη ζωή αλλά και στην καθημερινότητα μας και όχι χωρίς συνέπειες!

          Οι ψυχολόγοι έχουν ήδη διατυπώσει θεωρίες διαταραχής προσωπικότητας που απαντώνται στη μεγαλύτερη πλειοψηφία των χρηστών του ίντερνετ δικαιώνοντας τους συμμαθητές που κοροϊδεύαμε επειδή σύχναζαν στα νετ καφε! Συμπληρωματικά αναφέρουν ότι αυτές οι διακυμάνσεις των ανθρώπων με το ίντερνετ είναι στάδια ωριμότητας στη διαχείριση των καινούργιων μας επιλογών, να κάτι εξαιρετικά αισιόδοξο! Εντοπίστε τον εαυτό σας στα παρακάτω, εγώ το έκανα ήδη! (και ένιωσα πολύυυυ άσχημα....!)

Ο κράχτης

Ο γνωστός! Αυτός που θα βρίσει και άσχημα μάλιστα από μπλογκ, βίντεο στο youtube αλλά και ακολουθώντας τη γνωστή νέα μόδα, τους στόχους των ιντερνετάκιδων οι οποίοι αλλάζουν κάθε μήνα (βλ. Justin Bieber, Rebecca Black κτλ). Η έσχατη περίπτωση κατά τη γνώμη μου είναι οι κράχτες του facebook οι οποίοι κατακρίνουν, αντιπαθούν και κατακεραυνώνουν άτομα με κριτήριο την ιντερνετική τους "περσονα" που προβάλλουν στο γνωστό ιστότοπο.

Γιατί?

          Όταν αναφερόμαστε στη μαζική επίθεση νομίζω ότι ο λόγος είναι προφανής. Είναι ωραίο να νιώθεις ότι ανήκεις, ακόμη κι αν αυτό είναι μία ομάδα εκατομμυρίων αγνώστων με μοναδικό κοινό τόπο το "μίσος" για μια προσωπικότητα. Για τους υπόλοιπους όμως η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη.

1)Πάρε μία γενιά η οποία καταπιέζεται από τα 6 χωρίς κανέναν απολύτως τρόπο να αντιδράσει,

2)Δωσ'της πρόσβαση σε ατελείωτη πληροφορία,

3)Δωσ'της φωνή και δυνατότητα να εκφράσει άποψη οπουδήποτε για οτιδήποτε,

4)Πρόσθεσε την ανωνυμία... Και δε θέλει παραπάνω!

Και ενώ εσείς μπορείτε να διαβάζετε ένα comment του στυλ "ohh look you have so many views, its people laughing at you UNORIGINAL PIECE OF S*** JUST LIKE ALL OF TODAYS MUSIC WELL 90% OF IT" και να φαντάζεστε έναν τύπο κοκκινισμένο από την οργή, το πιο πιθανό είναι ότι θα κάθεται σπίτι του με την αγαπημένη του μουσική και θα απολαμβάνει τον καφέ του!

Ο ηθικολόγος

Ο χρήστης που, μεθυσμένος από την ατελείωτη πληροφορία, έχει για πρώτη φορά πρόσβαση σε όλη τη γνώση του κόσμου κατευθυνόμενη αποκλειστικά από τις προτιμήσεις του. Το επόμενό του βήμα είναι να στεναχωρηθεί ή ακόμη και να εξοργιστεί από την άγνοια του υπόλοιπου του κόσμου και να προσπαθήσει να τον "αφυπνίσει" ή να τον "μορφώσει". Σπάνια οι χρήστες του ίντερνετ ανταποκρίνονται σε τέτοιες περιπτώσεις οπότε το αποτέλεσμα είναι να εξοργιστεί ακόμη περισσότερο και να μεταλλαχθεί σε δευτερόλεπτα στον...

F5 ή Refresh Guy

         

ο οποίος ανανεώνει συνεχώς τη σελίδα του περιμένοντας τη διθυραμβική αντίδραση του κοινού, ευχαριστίες για το εγκεφαλικό του πόνημα και αιτήματα για παραπάνω πληροφορίες

Γιατί?

 Όταν αναφερόμαστε στον ηθικολόγο μιλάμε για ένα άτομο με πιθανότατα αδυναμία εμπάθειας ή ιστορικό καταπίεσης στον κοινωνικό του περίγυρο. Βρίσκει λοιπόν στο ίντερνετ την ευκαιρία να εκφράσει την άποψη του και κάποιος να τον ακούσει χωρίς να μπορεί να διακόψει τα λεγόμενά του και το συλλογισμό του. Αφετέρου, αισθάνεται ότι διαφέρει από τη νόρμα και οι προσπάθειές του είναι μία έκκληση στον αχανή πληθυσμό του ίντερνετ να βρει "ομοίους¨του. Από την άλλη, ο Refresh Guy είναι φυσικό επακόλουθο της συμπεριφοράς καθαυτής του διαδικτύου. Μέτα από χρόνια υπομονής με τις διαφημίσεις, ο χρήστης επιλέγει πότε θα δει τι και πότε θα μιλήσει χωρίς καμία αναμονή ή άλλους περιορισμούς της συζήτησης face to face. Οι ψυχολόγοι αναφέρουν επίσης ότι η συμπεριφορά αυτή είναι και μια μορφή αναβλητικότητας όπου όλες οι υπόλοιπες ασχολίες της ζωής του έχουν σοβαρό λόγο να σταματήσουν: το καινούργιο του post.

Ο "θεματάκι με την ταυτότητα"

Προς έκπληξη όλων μας δεν είναι μόνο έφηβοι. Η βασική του μορφή είναι ο χρήστης που προσπαθεί είτε να προσδιορίσει είτε να καθιερώσει ο ίδιος τον εαυτό του ως κάτι. Περιγράφει άμεσα τον εαυτό του -αφού δύσκολα χαρακτηριζόμαστε από τις "πράξεις" μας στο ίντερνετ- και αυτοπροσδιορίζεται ταυτίζοντας τον εαυτό του με ήδη υπάρχοντες χαρακτήρες, φανταστικούς και πραγματικούς ή εκφράζει τη στάση ζωής του, τη φιλοσοφία του ή τα συναισθήματά του. Για να φέρω ένα παράδειγμα που όλοι έχουμε ξανασυναντήσει

     "EKANA TIN NIXTA MERA!PEIRAZEI??"

   "de thelw na mou lene "s`agapw an de kseroun ti simenei..."

Γιατί?

Η εύρεση της ταυτότητάς μας είναι ότι πιο δύσκολο θα καταφέρουμε -αν καταφέρουμε- ποτέ. Ένα το κρατούμενο, αυτοί οι χρήστες δεν το κάνουν συνειδητά αλλά στην προσπάθειά τους να βρουν την ταυτότητά τους δοκιμάζουν διαφορετικές και τον αντίκτυπο που θα έχει η κάθε τους επιλογή σε ένα κοινό που δεν τους ξέρει καλά. Σε δεύτερο επίπεδο είναι η προσπάθεια να αποφύγουν τη συζήτηση με μία δήλωση. Όπως καταλαβαίνετε, το ίντερνετ προσφέρεται για να παρουσιάσουμε αυτό που θέλουμε, θα θέλαμε ή απλά αυτό που μας συμφέρει. Προσωπικά, προτιμώ τους ταξιτζήδες!

           

Εσκεμμένα αφήνω απ' έξω τον υπονοουμενάκια, που είναι κατά βάση ελληνικό φαινόμενο, και τη drama queen γιατί ο σκοπός μου είναι η περιγραφή και όχι η κριτική και... δε θα ήθελα να ξεφύγω! Η ιντερνετική μας συμπεριφορά προσιδιάζει φαντάζομαι στα πρώτα χωριά των πρωτόγονων! Η πλειοψηφία από εμάς ακόμη ανακαλύπτουμε το ίντερνετ και προσαρμόζουμε τη συμπεριφορά μας στην ψηφιακή ζωή χωρίς εισαγωγικά, στην τόση ελευθερία η οποία, παραδόξως, ήρθε σαν επόμενο βήμα της καταπίεσης. Με το πέρας των χρόνων, η ιντερνετική κοινότητα θα αναπτύξει δική της ώριμη κοινωνική συμπεριφορά.                  

Κλείνοντας, θα ήθελα να μοιραστώ μια ιστορία και τα λόγια ενός προφήτη...! Στα 8 μου, είπα σε μία κυρία ότι έχει μουστάκι και ειλικρινά εκείνη τη στιγμή με θυμάμαι να κάνω απλά μια παρατήρηση. Η μαμά μου δάγκωσε τα χείλη της, με κοίταξε με ΜΙΣΟΣ, ναι, και η κυρία τη ρώτησε πόσο χρονών ήμουν, χαμογέλασε γλυκύτατα κι έφυγε (μάλλον για να βγάλει το μουστάκι της...!). Έτσι είμαστε και μεις τώρα, χαριτωμένα παιδιά του ίντερνετ που δεν μπορεί να μας κατηγορήσει κανείς!

To 1931 o Aldous Huxley στο βιβλιο του brave new world εξέφρασε το φόβο ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα έχουμε πρόσβαση σε τόση πληροφορία που θα καταλήξουμε παθητικοί πολίτες και άνθρωποι και εγωιστές.

Use wisely!

                                                                                                                                                                                                                            

Σοφία Πυργιώτη

Editorial

Έχω παρατηρήσει τον τελευταίο καιρό, μία τάση του κόσμου να αποφεύγει να ενημερωθεί από τα Μ.Μ.Ε. εν γένει και να καταφεύγει σε λύσεις ακραίες, δηλαδή είτε μηδενική ενημέρωση είτε δελτίο ειδήσεων του Star Channel. Αρχικά μου φαινόταν αστείο και μέχρις ένα σημείο ακραίο το να θέλει κάποιος να μένει εκτός της πραγματικότητας προκειμένου να έχει μία στιγμή ηρεμίας. Περνώντας όμως οι μήνες και εμμένοντας εγώ πιστός στην καθημερινή μου συνήθεια της εκτενούς ενημέρωσης, άρχισα να ανακαλύπτω ότι δεν έχει να κάνει μόνο με την τάση της αποφυγής της πραγματικότητας, αλλά με το γεγονός ότι και να μην βλέπεις ειδήσεις κάθε μέρα ξέρεις τι θα προβληθεί. Για να γίνω πιο κατανοητός, παρατηρώ ότι οι ειδήσεις κινούνται σε ένα φαύλο κύκλο (κατά κάποιο τρόπο αντίκτυπο της κατάστασης που βρισκόμαστε, θα έλεγα) με αποτέλεσμά ο κόσμος να παρουσιάζει μία αποστροφή προς αυτές.

Ακούω για παράδειγμα, την κυβέρνηση να μας ανάβει φωτιές από την μία λέγοντας πως θα περάσουν κι άλλα μέτρα λόγω έλλειψης εσόδων και την ίδια στιγμή να μας ανακηρύσσει νικητές το ΔΝΤ. Η αξιωματική αντιπολίτευση υποθέτω έχει πιο σημαντικές υποχρεώσεις από τον ρόλο της σήμερα, ενώ η μείζονος αντιπολίτευση αναλώνεται σε εκλαϊκευμένες απόψεις κατά του μνημονίου και διοργάνωση κοινωνικών εκδηλώσεων-απεργιών. Διαβάσατε κάτι καινούργιο σε αυτό το άρθρο απ’ ότι σε σχολιασμούς προηγούμενων; Α! Ναι έχουμε και τον πόλεμο στην Λιβύη για τον οποίο κανένας πλέον δεν μιλάει, με εξαίρεση μερικές αναφορές...

Κάτι διαφορετικό λοιπόν για το οποίο θα ήθελα να γράψω είναι για το πολυσυζητημένο απ’ ότι ακούω, ντοκιμαντέρ “Debtocracy – Χρεοκρατία” (www.debtocracy.gr). Ναι ξέρω τετριμμένο θέμα κλπ. Παρ’ όλα αυτά πρέπει να πω ότι μου κίνησε το ενδιαφέρον παρά τον προβλέψιμο τίτλο που σου σέρβιρε στο πιάτο όλη την ταινία. Το ντοκιμαντέρ όπως καταλαβαίνετε πραγματεύεται την δημιουργία ολοκληρωτικών καθεστώτων μέσα από την άσκηση οικονομικού πολέμου σε χώρες. Αλλά θα φτάσω εκεί αργότερα...

Η ταινία λοιπόν ξεκινάει με την εξιστόρηση του συστήματος χωρίζοντας το σε δύο εποχές. Την πρώτη, τότε που η Αμερική των ‘50s και ‘60s περιλάμβανε εντυπωσιακές κάντι, σήματα της κοκα-κόλα παντού (ακόμη και σε απόκρυφα μέρη) και οδοντιατρική κάλυψη, και την δεύτερη, αυτή του κατήφορου. Περιττό να αναφέρω σε ποια βρισκόμαστε.

Στην εποχή μας λοιπόν, με στόχο να φύγει η δύναμη από την εργασία και να περάσει στο κεφάλαιο ακολουθούνται διάφορες τακτικές, μεταξύ των οποίων το άνοιγμα των αγορών και την πρόσβαση το ανθρώπινο δυναμικό της Κίνας. Παίρνοντας τα χρήματα όμως από το αγοραστικό σου κοινό έχεις χάσει κάθε λόγο ύπαρξης αφού οι νόμοι της αγοράς υπάγουν μία ζήτηση ώστε να υπάρξει μία προσφορά. Εδώ λοιπόν μπαίνει το χρηματοπιστωτικό σύστημα για να μας χαρίσει την γνωστή πίστωση. Και έτσι φτάσαμε να χρωστάμε όλοι. Αναλύοντας πιο πέρα την αδυναμία της Ε.Ε. ως υπόσταση καθώς αποτελεί απλά μία οικονομική ένωση, που πρακτικά εξυπηρετεί κεντροευρωπαϊκά συμφέροντα (ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε) φτάνουμε σιγά σιγά στο θέμα της Ελλάδας. Για να μην σας κουράζω με λεπτομέρειες τις οποίες ούτως ή άλλως θα πάρετε από την ταινία θα ήθελα να θέσω μερικούς προβληματισμούς σε ερωτήματα που ήδη έχουμε αλλά και μας ξυπνάμε-υπενθυμίζονται από την ταινία. Πρώτον, αφού τα κατάφερε η Αργεντινή και το Εκουαδόρ, εμείς δεν μπορούμε; Η απάντηση είναι η εξής: Η Αργεντινή βίωσε πολλές οδομαχίες και ένα πραγματικό πόλεμο εγχώρια, που της κόστισε αρκετά σε θέμα ψυχολογίας και αξιοπιστίας προς τα έξω. Επιπρόσθετα είχε να αντιμετωπίσει μόνο ένα μέτωπο, ΔΝΤ. Η Ελλάδα από την άλλη έχει Ε.Ε. + ΔΝΤ. Συνεπώς, αφενός είναι πιο δύσκολο, αφετέρου θα προτιμούσα λιγότερο βίαιες λύσεις. Όσον αφορά το Εκουαδόρ τώρα, η όλη νίκη του οφείλεται στον Πρόεδρο της Ραφαέλ Κορέα, που έδειξε πραγματική πυγμή και θέλησης και πως ότι και να κάνουν οι δανειστές, πάντα αυτός θα έχει το πάνω χέρι, λόγω θέσης. Αντίθετα, στην περίπτωση της Ελλάδας έχουμε έναν Πρωθυπουργό με σύνδρομο της μαμάς, που πρέπει να του υπαγορευτεί η κάθε κίνηση. Αυτό λοιπόν που πρέπει να αναζητήσουμε, δεν είναι χρήματα, αλλά έναν πραγματικό Έλληνα ηγέτη.

Η αλήθεια είναι ότι μέσα από το ξεδίπλωμα υποθέσεων Siemens, προσυμφωνημένων αγορών οπλικού εξοπλισμού και αντιγραφή πορείας άλλων χωρών, τα πράγματα είναι λίγο πολύ ξεκάθαρα ως προς το που κατευθύνονται. Για να κλείσω με την ταινία, θεωρώ ότι παρά τις αριστερές της καταβολές, τις οποίες δεν αρνείται, παρουσιάζει μία σχετικά αντικειμενική σκοπιά της κατάστασης και αξίζει να προσεχθεί.

 Τέλος θα ήθελα να πω ότι και σε προηγούμενα άρθρα, αλλά και σε διάφορες συζητήσεις που έχω συμμετάσχει αυτό το οποίο πάντα ανέφερα είναι ότι γίναμε πιο πολιτισμένοι επιφανειακά και κάπως έτσι εξελίχθηκε και ο τρόπος που πολεμάμε (εξ' απανέκαθεν ο πόλεμος αντιπροσώπευε το ποιόν του λαού που τον ασκούσε). Πλέον βαράμε με το γάντι, αλλά κρύβουμε και μία μπαταρία μέσα. Ο σύγχρονος πόλεμος δεν χωράει πλέον μπρουταλισμούς τύπου Λιβύης, θέλει να μην γίνεται αντιληπτός και να μην κοστίζει σε ανθρώπινο δυναμικό. Αυτού του είδους ο πόλεμος είναι ο οικονομικός και τον βιώνουμε αυτή τη στιγμή. Το πως θα τον αντιμετωπίσουμε είναι ένα άλλο θέμα. Πρώτο βήμα είναι σίγουρα να μπορέσει να αφυπνιστεί η μεγαλύτερη δύναμη της δημοκρατίας και αυτή είναι ο λαός...

Υ.Γ. Οι αναλυτές πιστεύουν ότι έχει προσυμφωνηθεί η εισαγωγή όπλων στην Ελλάδα, μόνο που όλα αυτά δεν χρησιμοποιούνται ποτέ. Μήπως όμως αναφέρονται σε πιο “ανθρώπινα” όπλα, που στόχο έχουν εμάς...? Άσκηση για το σπίτι!

Καλή εβδομάδα σε όλους!

Κωνσταντίνος Μουράτης

kmouratis@rouamat.com

To Counter Strike or not to Counter Strike?

Σίγουρα όλοι έχουμε παίξει CS κάποια στιγμή και οι λέξεις headshot, campέρι και άλλες παρόμοιες είχαν γίνει καθημερινό φαινόμενο σε όλα τα net-café.Ήταν και είναι ένα “easy to learn, hard to master” game. H διαφορά εμπειρίας είναι ιδιαίτερα αισθητή αλλά αυτό δεν καθιστά το game απαγορευτικό προς τους νέους παίκτες.

Αν έχετε ασχοληθεί με το χώρο του online gaming σίγουρα θα έχετε κατανοήσει ότι χρόνια τώρα το Counter Strike 1.6 και οι παλιότερες εκδόσεις του αποτελούσαν τον αδιαφιλονίκητο βασιλιά των Esports.  Απλό concept,μεγάλο βάθος,ενεργό community, spectator  mods είναι κάποια από τα στοιχεία που κράτησαν το CS σε όλα τα μεγάλα tournaments.Η αλήθεια όμως είναι οτί το CS έχει κλείσει ήδη 10 χρόνια ζωής και έχει έρθει η αρχή του τέλους.Βέβαια,η ηλικία ενός game δεν αποτελεί αρνητικό παράγοντα για τους παίκτες.Quake, Starcraft, Trackmania αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα.Όμως οι εταιρίες,κυρίως κατασκευαστές hardware, που ξοδεύουν μεγάλα χρηματικά ποσά για να διαφημιστούν δεν βλέπουν με καλό μάτι ένα game που παίζει σε μηχανήματα του ψυχρού πολέμου.Θέλουν games που για το μέγιστο της αποδόσης τους χρειάζονται 10 τετραπύρηνους επεξεργαστές,4 GB κάρτες γραφικών κτλπ.Το μόνο σίγουρο είναι ότι ήδη ψάχνουν τον διάδοχο.

Και κάπου εδώ έρχετε το CS ProMod. Δίνετε για πρώτη φορά η ευκαιρία σε τρίτους για ένα full customized CS  game βασισμένο στην μηχανή Source.To project ξεκίνησε το 2006 αλλά άρχισε και πάλι από την αρχή το 2007 υπό την εποπτεία του Kevin ‘arQon’ Blenkinsopp, κατασκευαστή των διασημότερων mods για το Quake 3 και 4.

Θα γίνει το ProMod ο σωτήρας του CS? Η μηχανή Source είναι αρκετά παλιά, αλλά φήμες θέλουν την Valve να θέλει να μπεί στο franchise του Counterstrike.

Time will tell…

Χαρίλαος Χυτάς

cchitas@rouamat.com

The Geek Limbo: New Thundercats!

Πρόσφατα έγινε γνωστό πως η κινηματογραφική μεταφορά της αγαπημένης cartoon σειράς που μεσουρανούσε στα τέλη των 80’s και στις αρχές των 90’s μπήκε στον πάγο και το πιο πιθανό είναι ότι το project δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ. Το κενό όμως έρχεται να αναπληρώσει μια νέα σειρά Thundercats που θα κάνει πρεμιέρα αυτό τον Ιούλιο. Η ιστορία θα διαφέρει ελαφρώς από αυτή που γνωρίσαμε όλοι (τη καταστροφή της πατρίδας τους και την επιβίωση και εγκαθίδρυση τους σε έναν νέο πλανήτη) και θα επικεντρωθεί στην διαδοχή του θρόνου της Thundera από τον Lion-O, ενδέχεται όμως να δούμε και γνώριμα σκηνικά στη νέα αυτή έκδοση των Thundercats.

Το trailer με εξέπληξε ευχάριστα. Η πιο anime προσέγγιση ταίριαξε χωρίς να γίνουν τελείως αγνώριστοι και κάπως περίεργοι οι γνωστοί ήρωες αν και τα CGI φαίνονται λίγο απαράδεκτα. Επίσης, που είναι ο Panthro? Στο IMDB της σειράς και στην promotional φωτογραφία υπάρχει κανονικά στο cast αλλά σύμφωνα με το Warming Glow http://warmingglow.uproxx.com/2011/04/the-new-thundercats-looks-good#more-25671) βγάλαν τον Panthro απ' τη σειρά. Μακάρι αυτό το νέο να είναι ράδιο αρβύλα.

BONUS VIDEO:

Thundercats Movie fan-made trailer!

Χαλαρά το καλύτερο fan-made trailer ταινίας ,που δε θα βγει, ποτέ στο youtube. Κάποιος μεγάλος θαυμαστής των Thundercats πήρε σκηνές απ' το Troy, Chronicles of Riddick, Xmen, Underworld και άλλες ταινίες, τις επεξεργάστηκε καρέ-καρέ (μιλάμε για άπειρες ώρες δουλειάς) και συνέθεσε αυτό το εντυπωσιακό trailer που μακάρι να ήταν και αληθινό, enjoy!

Βαγγέλης Σωφρονάς

vsofronas@rouamat.com

Μετά την μπόρα έρχεται το ουράνιο τόξο...

 Ποιος θα φανταζόταν ότι η κατάρα των Ωνάση εξαπλώνεται και στα άτομα που τους (την πλέον) περιτριγυρίζουν. Κι όμως την προηγούμενη εβδομάδα η πρώην γυναίκα του Αλβάρο, σύζυγο της Αθηνάς, Σιμπέλ Ρόσα αυτοκτόνησε πέφτοντας από το παράθυρο του σπιτιού του τελευταίου της συντρόφου που βρισκόταν στον έβδομο όροφο, στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας αφότου είχε αυτοκτονήσει και ο ίδιος. Αφού βρήκαν το πτώμα της βρήκαν και μία επιστολή που εξηγεί τον λόγο που την οδήγησε σε αυτό. Όσο ανατριχιαστικό κι αν είναι να ακούμε λόγια ενός νεκρού εγώ θα τα ανεβάσω. Η επιστολή έλεγε: "Συγχωρήστε τη μαμά, αλλά η μοναξιά είναι μια τρομερή φυλακή, είναι σαν να ήταν κλειδωμένη μέσα μου, είμαι κουρασμένη, λυπάμαι guys, αλλά η έλλειψη με πονά... ομολογώ ότι με τον Gilberto ήταν όλα πιο εύκολα. Τον αγαπώ πάρα πολύ, δεν ήξερα καν πώς μπορώ να συνεχίσω εδώ στο σπίτι ήταν κρύο, έχω την αίσθηση ότι βγαίνω από το σώμα μου μερικές φορές, και αυτό μου δίνει ανακούφιση στον πόνο. Πριν από λίγες εβδομάδες ένιωσα μια ελαφρότητα στο σώμα, σαν να απουσίαζα ήδη από τον γήινο κόσμο... Σας αγαπώ παιδιά... Βίβιαν, αν και βρισκόμαστε πια σε άλλες ζωές, να ξέρεις ότι δε σε εγκατέλειψα ποτέ. Ο πατέρας σου έδωσε ένα εκατομμύριο δολάρια για να σε πάρουν από μένα, δεν είχα καμία διέξοδο. Fe, oμοίως... θα είμαι παντού για σας, στο ποδόσφαιρο, στην πραγματοποίηση των ονείρων σας...Doda, εύχομαι μια μέρα ο Θεός να σας συγχωρέσει για αυτό που κάνατε με την Αθηνά και με τα παιδιά, λυπάμαι ... η Αθηνά δε θα μάθει ποτέ πως είναι η πραγματική αγάπη. Πονάω τώρα, όμως, ήμουν απόλυτα ευτυχής δίπλα στον Gilbert, έναν άνθρωπο που αγαπούσε την αλήθεια, που ποτέ του δεν είπε ψέματα, που δε φορούσε μάσκες και έτσι πήγε μέχρι το τέλος. Πήδηξε από το κτίριο από ντροπή...."

Κι όλα αυτά αναφέρονται στα λεφτά που έδινε η Αθηνά για να έχει μαζί της την κόρη του Αλβάρο και να την μεγαλώνει σαν δικιά της. Όμως ποιο άτομο φτάνει σε σημείο αυτοκτονίας αν δεν είναι καλά στα λογικά του; Και ο τελευταίος άντρας της τι λόγο είχε να αυτοκτονήσει; Φαίνεται πως κάτι δεν πήγαινε καθόλου καλά με την Σιμπέλ και την σχέση της. Μια μάνα ποτέ δεν εγκαταλείπει τα παιδιά της. Τουλάχιστον όμως αυτά "σώθηκαν" γιατί η Αθηνά με το που έμαθε για την αυτοκτονία έσπευσε να ξεκινήσει διαδικασίες υιοθεσίας. Είπε και η ίδια πως θα μεγαλώσει τα παιδιά ως τα πιο κακομαθημένα στον κόσμο, δεν θα αφήσει να τους λείψει τίποτα. Πέρα όμως από τα παιδιά που πλέον βρίσκονται σε καλά χέρια ο Αλβάρο δεν έχει κάνει καμία δήλωση. Κυκλοφορούν μάλιστα και κάτι φήμες που αναφέρονται πως αυτός ήθελε να δει την Σιμπέλ νεκρή γιατί στεκόταν εμπόδιο στην σχέση του με την κόρη του. Κανείς μας εκτός από τους ίδιους δεν ξέρει την αλήθεια και δεν πρόκειται να την μάθουμε γιατί πίσω από τον Αλβάρο κρύβεται μια ερωτευμένη γυναίκα με πάρα πολλά λεφτά και μπορεί να καλύψει τα πάντα που μπορεί να τον ενοχοποιούν. Ας ελπίσουμε πως τα παιδιά θα είναι καλά από εδώ και πέρα και θα μεγαλώσουν με ασφάλεια και αγάπη...

Πηνελόπη

penelope@rouamat.com

Κουβέντες του στροφαλοθαλάμου: New Wave or Old School, choose your weapon...

Αν καποιος ηθελε να κανει μια πρωτη διαβαθμιση στους τετρατροχους φιλους συμφωνα με την τεχνολογια που αυτοι κουβαλουν, αυτη θα πηγαινε καπως ετσι, αγωνιστικες κατασκευες, supercars, homologation specials (προσοχη σχεδον ολοι οι θεσμοι που εχουν καποια συναφεια με αυτοκινητα δρομου χρειαζονται την εγκριση τυπου και οχι μονο το WRC και οι φτερουγες δρομου), upper class υπερκατασκευες (εδω η Bentley κατεληξε να φορα carbon/ceramic φερνα κι ας ειναι δυομισατοννη σαλοκουζινα με παχιες μοκετες) και μετα αρχιζει η κατρακυλα που σταματαει (ελπιζω τουλαχιστον, καθοτι Παπανδρεου εισαι, δεν μασας) με τα καθε λογης σχιστοματικα tin cans με στανταρ μαλτιμιντια σαϊμπερ στεϊσον, 100 gr/km εκπομπες CO2 και το κλειδι στο χερι με 9.000 euro. Οσο πιο κοντα εισαι στην πρωτη βαθμιδα τοσο πιο κοντα εισαι στο καθαρο pedigree, στην ατυπη ρατσα των αυτοκινητων και κατ’επεκταση στην τελειοτητα. Αναλογα, λοιπον, με το τι πατρον παραγει η εκαστοτε αγωνιστικη κατασκευη, βγαινουν και τα αντιστοιχα υποπροϊοντα της, τα οποια με την καταλληλη επεξεργασια και την παροδο του χρονου χαιρομαστε σαν κοινοι θνητοι στα καθημερινα τενεκεδακια μας.

First of its kind… Αν παμε πισω, αρκετα πισω, πριν τους μικροεπεξεργαστες και το στανταρ δερματινο σαλονι απο κονολι λεδερ, υπηρχαν μηχανικοι που εκαναν απερισπαστα τη δουλεια τους και κατασκευαζαν κομματια που θα αφηναν το στιγμα τους στην ιστορια. Οποιοσδηποτε εχει τη ικανοτητα να επιλεγει και να αποθηκευει ερεθισματα, σιγουρα θα εχει επιλεξει να αποθηκευσει το ονομα της McLaren. Η πρωτη προσπαθεια της εν λογω αγωνιστικης ομαδας/εταιρειας/κατασκευης/και δεν ξερω ποσα ακομη, να επικοινωνησει με τον εξω κοσμο ηταν η McLaren F1, ενα επικο custom made οχημα με αγωνιστικο pedigree, που συνεληφθη, σχεδιαστηκε και υλοποιηθηκε απο τον εξισου επικο Gordon Murray. Παροτι δεν ηταν ακριβως το πρωτο του ειδους  των φιλικων προς το χρηστη supercars (τα πρωτεια τα κρατουν τα κουλοτζαπονια με το Honda NSX), ηταν ενα απο τα αυτοκινητα δρομου που ενσωματωνε τεχνολογια και επιδοσεις του αυριο, με τιμη του μεθαυριο, βεβαια, καθοτι χρειαζοταν περι το 1.000.000 ου ες ντολλαρς, ωστε να το αποκτησει καποιος. Περαν των τετριμενων αυτων, για τους κοινους θνητους, το αυτοκινητο αυτο εμεινε στην ιστορια για τις μυστηριες πορτες του, την τριθεσια διαταξη του εσωτερικου του, τις αξεπεραστες επιδοσεις μεχρι και σημερα αλλα και για το ονομα που κουβαλουσε καθοτι τοτε το Schumacher ηταν σπορος και ακομη η Ferrari προσπαθουσε να προσαρμοστει στους νεους κανονισμους. Για τους υπολοιπους πιο ψαγμενους, το αυτοκινητο αυτο, ηταν το πρωτο οχημα δρομου στο οποιο χρησιμοποιηθηκε ανθρακονηματινο monocoque σασι και ενεργη αεροδυναμικη, ενω υπηρχαν λεπτομερειες που μπορει σημερα να μοιαζουν τετριμενες αλλα το να υποστηριζεις 12 πεταλουδες, μεταβλητο χρονισμο εκκεντροφορων, sequential ψεκασμο με 2 μπεκ ανα κυλινδρο, 4 ξεχωριστους λαμδα σε closed-loop, ξεχωριστο πηνιο αναφλεξης ανα κυλινρο και να πετυχαινεις το τελειο, διχως μαλιστα knock sensor, οπως και να το κανεις ειναι κατορθωμα και μαλιστα με τα ηλεκτρονιακ των 90’s. Αν λαβεις τωρα υποψιν, οτι πολλα κομματια του κινητηρα (ιδιαιτερα του top-end για μειωση των παρασιτικων απωλειων λογω κινησης) ηταν κατασκευασμενα απο μαγνησιο, το μπλοκ ηταν απο κραμα αλουμινιου, τα χιτωνια ειχαν επιστρωση NiCaSil (η BMW μπορει να το παιζει κουτσαβακι πλεον με το συγκεκριμενο υλικο αλλα πρωτη φορα εκει το εφαρμοσε), ολο το μηχανοστασιο ηταν στρωμενο με film χρυσου για μονωση (επειδη το carbon την ακουει απο την αναπτυσσομενη απο τον κινητηρα θερμοτητα) και οτι γενικοτερα ολα (ομως ολα, απο το κιβωτιο με το casing μαγνησιου, μεχρι τα διακοσμητικα αλουμινιου στο εσωτερικο) συνηγορουσαν στη δημιουργια μιας lightweight κατασκευης, που παρολα αυτα θα μπορουσε να οδηγηθει και απο το γατο μου τον Μιρχαν μεχρι τον κοντινο κτηνιατρο με την ιδια ευκολια που θα μπορουσε να το βγαλει ο Ayrton Sena βολτα στην Tsukuba και να κανει χρονο, καταλαβαινεις οτι προκειται για ενα πολυ δυσκολο προγονο, για να ξεπερασεις.

The new breed… Οπως ειπα και στην αρχη, αναλογα με το τι πατρον παραγουν οι αγωνες, διαμορφωνεται και το επομενο βημα της εξελικτικης πορειας ενος supercar. Η δευτερη προσπαθεια της McLaren να επικοινωνησει, παρουσιαστηκε εδω και λιγο καιρο στο ευρυ κοινο και σε αντιθεση με τις επιταγες του τοτε (και αυτες του Gordon Murray που ερεθιζεται με ορους οπως μηχανικη αναδραση χειριστηριων, μικρη πολικη ροπη αδρανειας, ηλεκτρικη αποκριση κινητηρα κτλ) που ηθελαν ατμοσφαιρικους, πολυκυλινδρους, πολυστροφους κινητηρες να συντονιζουν  αμαξωματα απο ελαφρα υλικα και η οδηγηση του οχηματος να γινεται με οσων το δυνατον λιγοτερων παρεμβασεων απο ηλεκτρονικους διαολους, ετουτο εδω το μαραφετι ζυγιζει 1300kg, χρησιμοποιει V8 biturbo κινητηρα, αυτοματο κιβωτιο διπλου συμπλεκτη και εχει αρκετα ηλεκτρονικα για να οδηγησεις το διαστημικο λεωφορειο στο φεγγαρι. Βεβαια, επειδη η McLaren ξοδεψε σχεδον ενα δις απο τα δικα της ευρω και ο Ron Denis υποσχεθηκε οτι θα παραγει το καλυτερο αυτοκινητο evah, η νεα MP 4 - 12C (καποιοι λενε οτι πηρε το ονομα της απο το μονοθεσιο του 1997 oπου πρωτοχρησιμοποιηθηκε το brake steer, ενω αλλοι υποστηριζουν οτι ειναι απλα αποτελεσμα της συνενωσης εσωτερικων κωδικων της εταιρειας, για τις τεχνολογιες και τα υποσυστηματα που αναπτυχθηκαν κατα τη διαρκεια της εξελιξης, παρολα αυτα το C ειναι απο το carbon) ενσωματωνει μερικα πολυ ψαγμενα συστηματακια ιδιατερα σε αναρτηση, φρενα και πλαισιο. Επειδη, αρεσκομαι ιδιατερα στο πως ενα αυτοκινητο αλληλεπιδρα με το περιβαλλον του, θα ξεκινησω απο την αναρτηση και το συστημα proactive cell control. Στην ουσια μιλαμε για μια τετραδα ηλεκτρονικα ελεγχομενων αποσβεστηρων μεταβλητης αποσβεσης σε πραγματικο χρονο. Θα μου πεις τωρα, σιγα το CDC, το βρισκω και στο Opel μου. Θα σου απαντησω αγαπητε εξυπνακια, οτι αυτο που δεν θα βρεις στο Opel σου ειναι το συστημα που ανεπτυξε η McLaren για να αντικαταστησει τις αντιστρεπτικες ραβδους και μαλιστα να παει ενα βημα πιο περα κανοντας τες ρυθμιζομενες σε πραγματικο χρονο. Για να το πετυχει αυτο, οι μπουκαλες ρυθμισης της αποσβεσης συμπιεσης και επαναφορας των αποσβεστηρων σε καθε αξονα (δηλαδη οι ο μπροστα αριστερος με τον μπροστα δεξι και αντιστοιχα για πισω) συνδεονται με σωληνακια υψηλης πιεσης μεταξυ τους ωστε αναλογα με το φορτιο που δεχεται ο καθε αξονας και ο καθε αποσβεστηρας και σε συναρτηση με αυτο που δεχονται οι υπολοιποι, να αλλαζουν τα δυναμικα τους χαρακτηριστικα, μη επιτρεποντας ετσι το ανεπιθυμητο body roll. Ultra ψαγμενο συστηματακι, με πολυ απλη συλληψη και υλοποιηση (για την McLaren, μη ξεχνιομαστε) που δουλευει καλυτερα απο ενα σετ αντιστρεπτικων με σταθερα χαρακτηριστικα σκληροτητας. Ενα αλλο πραγμα που επισης δεν θα βρεις στο Opel σου, ειναι η διαταξη με διπλα ανισομεγεθη ψαλιδια στον εμπρος αξονα και τη διαταξη Z-Bar, οπως την ονομαζει η McLaren, πισω. Για τον εμπρος αξονα πρεπει να πω μονο οτι εκτος του οτι δουλευει φανταστικα με ελαχιστες αλλαγες στη γεωμετρια σε δυναμικα φορτια, λογω της κατευθειαν στηριξης των κινουμενων μερων της αναρτησης στο πλαισιο (καλα ενταξει στο εμπρος υποπλαισιο, μη βαρατε), οτι επισης στεγαζει και μια υδραυλικη κρεμαριερα για extra feedback, της οποιας ομως η αντλια ειναι ηλεκτρικη για λιγοτερες παρασιτικες απωλειες και ευκολοτερο ελεγχο απο τα ηλεκτρονικα. Για την πισω αναρτηση τωρα, η McLaren, ενσωματωσε τεχνολογια που παρθηκε απο την ενασχοληση της με το θεμα «νικαω τα παντα στη Formula 1» και περαν απο τα διπλα ψαλιδια (εκ των οποιων το επανω ειναι σχηματος L, για να αφηνει χωρο για τις ηλεκτρονικες ψαγμενιες τυπου PCC και τα ρεστα) που χρησιμοποιουνται και ειναι και αυτα στηριγμενα κατευθειαν στο πισω υποπλαισιο, εγκατεστησαν και μια επιπλεον δοκο, που «κοβει» διαγωνια το κατω ψαλιδι (εξ’ου και το «Z» στην ονοματολογια) και συνδεεται κατευθειαν με το ακρο στηριξης του τροχου. Αυτο το λαμακι, λοιπον, παροτι δεν προσφερει κατι ουσιαστικο στη γεωμετρια της αναρτησης καθαυτη, φροντιζει ωστε τα φορτια που δεχεται το αμαξωμα λογω αεροδυναμικης να μενουν στο αμαξωμα και να χρησιμοποιουνται για το λογο που παρηχθησαν εξαρχης. Πιο απλα, οταν σχιζεις τον αερα και τα αεροδυναμικα σου βοηθηματα διαμορφωνουν τον αερα που σε περικλυει, ετσι ωστε να σε κραταει στο εδαφος, μοιραια, καποια στιγμη, ολη αυτη η ενεργεια θα περασει απο το αμαξωμα, στην αναρτηση, στους τροχους, για να καταληξει στον δρομο. Αυτο δεν το θες επουδενι λογο, γιατι ετσι αλλοιωνεται η γεωμετρια αφενος της αναρτησης σου και αφετερου η κακομοιρα πρεπει επιπλεον να ελεγξει και το βαρυ φορτιο της αεροδυναμικης. Για να μην το κουραζουμε, το Z-Bar, ειναι εκει ωστε η αναρτηση να κανει τη δουλεια της και το παραγομενο απο τα αεροδυναμικα βοηθηματα downforce τη δικη του, διχως να ενοχλει το ενα, το αλλο. Ολα αυτα περι αναρτησης, βεβαια, θα ηταν τριχες, εαν δεν μπορουσαν να υποστηριχθουν απο ενα βαρβατο πλαισιο, ετσι, στην περιπτωση της MP4 - 12C, εχουμε να κανουμε με μια ανθρακομηματινη μπανιερα που παιζει το ρολο του πλαισιου, η οποια περαν απο ιδιαιτερα μεγαλη ακαμψια, προσφερει μικρο βαρος (ζυγιζει περιπου 80kg) αλλα και επαρκη χωρο για τους επιβατες, σε αντιθεση με τα κλασσικα αυτοφερομενα. Γυρω απο την μπανιερα, εχουν τοποθετηθει, ατσαλινα και αλουμινενια υποπλαισια, για τη στηριξη του κινητηρα, της μεταδοσης και της αναρτησης, τα οποια και κανουν υπεροχα τη δουλεια τους, καθοτι μαζευουν το βαρος προς το κεντρο, προσφερουν ακαψια εφαμιλλη του carbon και δεν εχουν κανενα προβλημα να παραμορφωθουν σε περιπτωση συγκρουσης, για να προστατεψουν το ευπαθες και μη επισκευασιμο carbon σασι.  Επιπλεον, δεν μασαν μια απο θερμοκρασιακες διακυμανσεις, ενω η θερμοτητα τα οφελει και μαλιστα πολλες φορες τα πυρακτωνει (οχι τα μερη του πλαισιου, αλλα τα υλικα απο τα οποια ειναι φτιαγμενα). Τελειωνοντας (επιτελους!), θελω να πω δυο πραγματακια για το κιβωτιο, το οποιο ειναι φτιαγμενο απο την Ιταλικη Graziano και υποστηριζει τη λειτουργια Pre-Cog, κατα την  οποια αντι το κιβωτιο να μαντευει καθε φορα αναλογα με το τι κανει ο οδηγος αν θα πρεπει να ανεβασει ή να κατεβασει σχεση, εχει μια ενδιαμεση σκαλα στα paddles πισω απο το τιμονι, που οδηγος μπορει να χρησιμοποιησει, ωστε μετακινωντας το paddle μεχρι εκεινο το σημειο να ειδοποιησει το κιβωτιο για τις προθεσεις του. Περιττο, φυσικα, να αναφερω την υπαρξη του αλουμινενιου flat-crank V8 με τα δυο turbo και τις ριζες απο το Ιαπωνικο πρωταθλημα μεγαλου τουρισμου αλλα και τις παναλαφρες ζαντες μαγνησιου, που κρυβουν μεσα τους ανθρακονηματινους δισκους και 6πιστονες μονομπλοκ δαγκανες σε ολους τους τροχους.

Old or New…? Η νεα McLaren, ειναι αναμφισβητητα ενα απο τα πιο εντυπωσιακα αυτοκινητα της εποχης μας και ισως ενα απο τα γρηγοροτερα και πιο ευελικτα οταν το θεμα παει στις στροφες (Veyron SS και χαζομαρες, αντε και τα πιασες μωρε τα 400++km/h και τι χαρηκες? Το Airbus για πτηση Αθηνα-Θεσσαλονικη πιανει τα 900 και δεν σε ζαλιζει και τοσο πολυ), ενω διατηρει σε μεγαλο βαθμο την συλληψη της F1, με απλες, μηχανικες λυσεις, παρμενες απο τους αγωνες, σε ενα ελαφρυ πλαισιο, που μπορει να σε παει για ψωνια και μετα κατευθειαν στην πιστα διχως να αισθανθεις ουτε στιγμη οτι υπερτερει ειτε στο ενα, ειτε στο αλλο. Ομως ειναι, αληθεια, ενα γνησιο supercar ρατσας, το οποιο θα καταφερει να σε φερει οσο γινεται πιο κοντα στην πιο αγνη μορφη οδηγησης? Αραγε το οργιο ηλεκτρονικων, πραγματι σε βοηθαει ή ειναι ακομη ενα μαρκετιστικο τρικ σαν αυτα που κανει για να βγαζει το ψωμι του ο Ron Dennis? Το σημαντικοτερο ειναι οτι στα χαρτια φαινεται να υπερνικα τη βαρια κληρονομια του προκατοχου της, ενω ειναι πληρως συντονισμενο με την εποχη του. Η επιλογη ειναι δικη σας... Καλες βολτες, προσοχη στον ευμεταβλητο καιρο και τα λεμε την αλλη εβδομαδα.

Featherweight (featherweight@rouamat.com)