Αρχείο

Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011

Editorial

Περνάει ο καιρός και αναρωτιέμαι κάθε φορά, που ακριβώς αποσκοπούν όλα αυτά που γίνονται από τους πολίτες αυτής της χώρας και μη....

Αρχικά υποπτευόμουν ένα πιο σκοτεινό και υποχθόνιο σχέδιο που ήθελε να φέρει την Ελλάδα στην καταστροφή. Δε σας κρύβω μάλιστα ότι κάπου μέσα μου είχα την εντύπωση ότι μας παρακολουθούν με μεγεθυντικό φακό ή τέλος πάντων με δορυφόρο και περιμένουν να δουν την επόμενη μας κίνηση.
Κάπου βέβαια στην πορεία όλα αυτά χάθηκαν και άρχισα να αναρωτιέμαι... Η Ελλάδα δεν χρεοκοπεί, οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν χάνουν τις δουλειές τους, οι πολιτικοί μας ζουν και βασιλεύουν και πράγματα είναι το ίδιο άσχημα για την χώρα όπως και πριν.

Άρα λοιπόν έχουμε δύο ενδεχόμενα σενάρια. Ένα μας κοροϊδεύουν και ταυτόχρονα ζούμε σε ένα παράλληλο σύμπαν από το οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε. Δύο ξεπερνάμε το πρόβλημα των ναρκωτικών, επανερχόμαστε στην πραγματικότητα και αδυνατούμε απλά να κατανοήσουμε τα πράγματα ως έχουν. Το γεγονός δηλαδή ότι δεν βγαίνεις από το σπίτι γιατί δεν έχεις δουλειά να πας αλλά και να χεις δεν νοιάζει και πολύ τους εργαζόμενους των Μ.Μ.Μ. δεν αποτελεί απαραίτητα κακό για την ζωή σου. Ίσα ίσα θα πρέπει να το εκλάβεις ως μία γενικότερη ευαισθητοποίηση της πολιτείας προς το άτομο σου και προσπάθεια βελτίωσης του βιοτικού σου επιπέδου. Και εξηγούμαι, εγώ τόσα χρόνια λέω αμάν να μου πέσει το λαχείο ώστε να κάθομαι όλη μέρα. Be careful what you wish for, cause you might get it! Όπως αντιλαμβάνεστεε το σύμπαν έχει αυτιά αλλά με τόσα που έχει ακούσει κουφάθηκε και γι' αυτό συνωμότησε ώστε να μην πέσει το λαχείο σε κανένα αλλά όλοι να καθόμαστε...

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος... Φίλοι αναγνώστες συγκεκριμένα από την τιμημένη πρωτεύουσα, για αυτήν αλλά και την ερχόμενη εβδομάδα, μπορείτε να πάρετε κουβέρτα, ταινίες και φίλους που έχουν αμάξια για να μαζευτείτε για το λεγόμενο home entertainment a.k.a homing. Επίσης οι έχοντες εργασία μπορείτε να βάλετε μία φόρμα γυμναστικής και να αρχίσετε να τρέχετε μέχρις ότου φτάσετε στον προορισμός σας. Τέλος μπορείτε να κάνετε οικονομία αυτόν τον καιρό και να μαζέψετε χρήματα είτε για βενζίνη στο αυτοκίνητο (όσοι έχουν φυσικά) είτε να στηρίξετε αυτή την δύσμοιρη κατηγορία ανθρώπων γνωστοί ως οδηγοί ταξί οι οποίοι θα σας παραπονιούνται σε όλη την διάρκεια της διαδρομής για το δώρο Χριστουγέννων που δεν τους επετράπη να επιβάλλουν φέτος. Σε κάθε περίπτωση έχετε στον νου σας ότι σήμερα και αύριο θα έχουμε κινητοποιήσεις καθώς και την επόμενη εβδομάδα, μέχρις ότου να λυθεί το θέμα με την κυβέρνηση.

Μετά από αυτή την εκτενή εισαγωγή στο θέμα των Μ.Μ.Μ. θέλω να επιστήσω την προσοχή σας σε κάποια πιο ας το πούμε διεθνή προβλήματα. Το πρώτο αφορά στο ερώτημα που τέθηκε περί αναδιάρθρωσης του χρέους που δεν ξέρω με ποια λογική μπορεί να πιστέψει κανείς ότι κάτι τέτοιο θα ήταν εφικτό. Προκειμένου να μην παρεξηγηθώ δεν αναφέρομαι στην εφαρμογή του, αλλά στο κατά πόσο θα μας άφηναν να κάνουμε κάτι τέτοιο. Κάποιοι από τους βασικούς εκφραστές της αντίληψης ότι η Ελλάδα είναι δύο βήματα από τον βαρκάρη με τα κέρματα στο χέρι, επανειλημμένα τόνισαν ότι καμία αναδιάρθρωση δεν πρόκειται να επιφέρει βελτίωση. Και για να δείτε ότι έχω δίκιο, κ. Όλι Ρεν δήλωσε ανοικτά ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα, μάλιστα ενδέχεται να είναι καταστροφικό για το ευρώ.

Τελευταίο και καλύτερο είναι το θέμα της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Η πρώτη όντας στο χείλος του γκρεμού, περιμένει με αγωνία τα αποτελέσματα των τεστ αύριο και ελπίζει σε ένα θαύμα. Αλλά όπως προείπα το σύμπαν είναι κουφό. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη της δηλώσεις του νομπελίστα οικονομολόγου Χ. Πισσαρίδη αν η εν λόγω χώρα πέσει καλύτερα να επιστρέψει στο νόμισμα της διότι ούτε η μεγάλη Γερμανία δεν πρόκειται να τη σώσει. Από την άλλη η Πορτογαλία με νύχια και με δόντια προσπαθεί να κρατηθεί έξω από τον μηχανισμό “στήριξης” και να επιπλήξει τους κερδοσκόπους για τα σκοτεινά σχέδια τους να κερδίσουν από την χρεοκοπία της χώρας. Όταν όμως εμείς τα λέγαμε αυτά κάποιοι (ονόματα δεν λέμε οικογένειες δεν θίγουμε) σφυρούσαν κλέφτικα.


Εγώ πάντως αν συνεχίσω να βλέπω να γίνονται τέτοια θα ψηφίσω Γκλέτσο δαγκωτό και θα πάρω τις μπουλντόζες ωσάν δεύτερος δον Κιχώτης και θα ρίξω κάτω κάθε τι γερμανικό, γαλλικό ή ακόμη και ελληνικό (κ.κ. της Βουλής προσέχετε!)...


Καλή εβδομάδα και όπως είπαμε καλή ξεκούραση!



Κωνσταντίνος Μουράτης
kmouratis@rouamat.com

Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011

Personal Responsibilities…


Ειναι κοινος νους οτι περα απο τη μοιρα και τη τυχη που παιζουν το ρολο τους στη διαμορφωση της ζωης μας, υπαρχει μια αλλη παραμετρος που μπορει να επηρρεασει δραστικα τον τροπο που ζουμε και αυτο, ω φευ, ειναι οι ιδιες οι επιλογες μας. Και για καθε επιλογη που κανουμε την ιδια στιγμη αναλαμβανουμε την ευθυνη πισω απο αυτη μας την ενεργεια. Ειναι, δε, τοσο καθοριστικης σημασιας να κατανοησουμε οτι καθε αλλο παρα τυχαια ειναι τα πραγματα γυρω μας και οτι η μονη μνημη και ταυτοχρονα αποδειξη της πραξης μας ειναι η ιδια η ευθυνη που μας βαραινει, ωστε διχως αυτην η πραξη να ακυρωνεται. Κι αν αυτο θυμιζει εισαγωγη σε ομαδα ψυχολογικης υποστηριξης για τονωση της αυτοπεποιθησης τοτε μαλλον εχετε...τη μυγα.                                                                                   

Reality RevisitedΠρο μερικων αρθρων ειχαμε αναφερθει στην νεα πραγματικοτητα που εκφραζεται απο τις ευρωπαϊκες, κατακυριο λογο, αυτοκινητοβιομηχανιες και απο τις πολιτικες κυβερνησεις καθολικα (και παλι με πρωτοστατες τους Ευρωπαιους και πιο συγκεκριμενα τους σκορδοφαγους Γοτθους). Τοτε λοιπον ειχαμε δει κατα ενα μερος τα πολιτικα-φορολογικα τερτιπια που σκαρφιζονται τα παιδια με τα κουστουμια καθως και τις προπαγανδιστικες αποψεις πανω στις οποιες τα βασιζουν για να γινουν ευρεως αποδεκτα απο το ψηφοφορικο κοινο τους. Και ενω το ιδιο το αρθρο κατεληγε στο συμπερασμα, καθως και τα επομενα που το ακολουθησαν, οτι ναι μεν ολα αυτα θα μας αλλαξουν κατα πολυ τη ζωη αλλα παιζει και να ειναι καλυτερα, το ερωτημα που δεν εγερθηκε ποτε ηταν το ποιος και τι κρυβεται πισω απο ολα αυτα. Καλα λοιπον, τα παιδια με τα κουστουμια αλλα οι αλλαγες στην καθημερινη μας ζωη παιζει ελαχιστα να επηρρεαζουν τη δικη τους και για να πουμε την αληθεια, ολα αυτα τα εξωπραγματικα που βλεπουμε προφανως και θα πηγαζουν απο καποια think tank και οχι απο εναν και μονο νου.                                                                                                                                                                
Don’t hate me ‘cause you ain’t me… Οι αυτοκινητοβιομηχανιες κατακριθηκαν εντονα απο μια μεγαλη μεριδα του ειδικου τυπου αλλα και των «ειδικων» ανθρωπων-οδηγων, ιδιαιτερα απο τη δεκαετια του ’90 και μετα, επειδη τα προϊοντα τους δεν ανταποκρινονταν ειτε στις αναγκες των γραφοντων ειτε στις αναμνησεις των ιδιων απο τα αυτοκινητα του παρελθοντος. Και λιγο-πολυ οι πολυγραφοτατοι ειδικοι ειχαν δικιο καθοτι για πρωτη φορα τοτε εφαρμοτηκε το μοντελο που ηθελε μπροστα τις πωλησεις οχηματων μαζικης παραγωγης και πισω τους αγωνες και την τεχνογνωσια, κατι περιπου σαν αυτο που εχουμε βαρεθει να διαβαζουμε οτι καποτε οι βιομηχανιες σχεδιαζαν αυτοκινητα με τους μηχανικους και μετα εβαζαν τους μαρκετιστες να τα προωθησουν, ενω σημερα πρωτα οι μαρκετιστες κανουν ερευνα αγορας και ελεγχουν τις τασεις της μοδας και μετα οι μηχανικοι φτιαχνουν ενα οχημα που να ανταποκρινεται στις αναγκες αυτες. Καπως ετσι, και για μην ριχνουμε παντα το φταιξιμο εκει που βολευει αλλα εκει που πρεπει, ξεκινησαμε να βλεπουμε αυτοκινητα τα οποια ηθελαν service ανα χιλιαδες χιλιομετρα οδηγησης και οχι ανα δεκαδες, που μπορουσαν να οδηγηθουν και απο τη «γυναικα» για τα ψωνια και οχι μονο απο τον Walter Roehrl,  που δεν απαιτουσαν να κουβαλας μια τσαντα εργαλεια στο πορτ-μπαγκαζ δια παν ενδεχομενον και ουτω καθ’εξης, δηλαδη αυτοκινητα σαν αυτα που χρησιμοποιει ο καθενας σημερα.                                                                                                                                                                     
Τις Πταιει… Αυτο τουλαχιστον θα επρεπε να αναρωτιουνται οι αγοραστες και χρηστες αυτοκινητου σημερα και οχι να κατακρινουν τις επιλογες καποιων αλλων. Εξηγουμαι ευθυς αμεσως, μια μεριδα πληθυσμου, ομολογουμενως μεγαλυτερη απ’οτι φανταζομαστε, δηλωνουν φανατικοι της οδηγησης και του αυτοκινητου με την πλεον αγνη τους εννοια, αυτην της πληρους συνεργασιας και δεσιματος της μηχανης με τον ανθρωπο, και αυτοι οι χρηστες αυτοκινητου ειναι αυτοι που θα βρεις να συζητανε για τον K-Jetronic και τα Holtz του Golf GTi MkI του 1976 και οχι για το πληθος ποτηροθηκων και χωρων για μικροαντικειμενα στο Golf Plus 1.4 TSi του 2010. Αυτοιλοιπον ειναι και η κυρια μεριδα κατακριτων της νεας μοδας των αυτοκινητοβιομηχανιων. Παρολ’αυτα κατι που ξεχνανε ολοι στην πλειονοτητα τους οι μουντζουρογατοι της αυτοκινησης ειναι οτι υπαρχει μια αλλη μεριδα ανθρωπων, η μεγαλυτερη φυσικα, που δηλωνουν φανατικοι...χρηστες του αυτοκινητου. Τεοιου ειδους ανθρωποι θα νοιαστουν πιο πολυ για τον standard εξοπλισμο ασφαλειας ενος οχηματος (βλ. Πληθος αεροσακων, ηλεκτρονικα συστηματα ασφαλειας οπως ABS, ESP κτλ) παρα για την ενεργητικη ασφαλεια (στρεπτικη ακαμψια αμαξωματος, γεωμετρια/ρυθμιση αναρτησης, δυναμη φρενων κτλ) και φυσικα επειδη ειναι περισσοτεροι προφανως και τα παραπονα ή το feedback για ενα οχημα γενικοτερα, που θα φτασουν στο αντιστοιχο τμημα μιας αυτοκινητοβιομηχανιας θα εχουν να κανουν περισσοτερο με τις ποτηροθηκες και τη δυσχρηστια του iDrive ή του MMI παρα με το fading των φρενων μετα απο μερικα φρεναρισματα πανικου ή το heat soak του intercooler μετα απο απανωτα ανοιγματα.                                        
Πελατης ή Αγοραστης... Η επιτυχια κρινεται τις περισσοτερες φορες απο τις λεπτομερειες και η νικη ειναι στα σημεια, ιδιαιτερα οταν πολλοι αντιπαλοι μαχονται για εναν σκοπο. Οταν αυτος ο σκοπος ειναι οι πωλησεις αυτοκινητων και μαλιστα οταν εχεις απεναντι σου στρατιες απο διποδους χρηστες που αγονται και φερονται αναλογα με το τι θα τους πει η εκαστοτε Oprah και που γενικοτερα το μονο που εχουν στο κεφαλι τους ειναι πως θα κανουν πολλα με την μικροτερη δυνατη προσπαθεια τοτε τα πραγματα περιπλεκονται αρκετα. Αν και το ολο θεμα ειναι λιγο σαν το αυγο του Κολομβου, θα ηθελα να μεινουμε εδω και να δουμε την αλλη πλευρα των πραγματων. Θα φερω ενα παραδειγμα και μαλιστα αρκετα προσφατο για να καταλαβετε για τι μιλαω. Προ μηνων, εγινε ενα θανατηφορο ατυχημα με ενα Lexus στην αλλη πλευρα του ατλαντικου και συγκεκριμενα στη μεγαλυτερη κοιτιδα τεμπεληδων, αμαθεστατων. Αυτο το οποιο εμεινε σε ολους ηταν οτι το αυτοκινητο δεν καταφερε να προστατεψει απο το θανατο μια οικογενεια ενω ολοι μαζι κινουνταν με σχεδον 160mph( ή περιπου 200km/h) και φυσικα το οτι τα φρενα του δεν λειτουργησαν. Αυτο το οποιο βεβαια κανεις δεν ειπε ηταν αν πραγματικα εφταιγε το αυτοκινητο ή ο συγχωρεμενος ο οδηγος του που αφενος δεν καταλαβε οτι το γκαζι κολλησε αλλα και ουτε του εκοψε να μην τρομπαρει 4 φορες το πενταλ των φρενων μεχρι αυτα να λιωσουν αλλα ουτε και να σβησει τον κινητηρα για να κοψει αυτοματα ταχυτητα. Ενας μεσος οδηγος θα πουνε πολλοι, δεν θα πρεπε ουτε θα μπορουσε να ξερει γιατι πρεπει ή δεν πρεπει να κανει κατι για να αποτρεψει μια τετοια κατασταση και επειδη ειναι μεγαλη κουβεντα αυτο και γενικοτερα διαφωνω με το ολο σκεπτικο θα το αφησουμε εδω. Ομως, αυτο που θα επρεπε καθε οδηγος τετοιου οχηματος να ξερει ειναι οτι με τη χρηση αυτοματου πιλοτου (ή cruise control ελληνιστι) δεν αποποιειται της ευθυνης του να ελεγχει το οχημα παρα μονο την ταχυτητα του. Που κατεληξαν ολα αυτα ξερουμε ολοι, ανακληση σχεδον μισου εκατομυριου αυτοκινητων απο την Toyota/Lexus, μερικα εκατομυρια δυσαρεστημενοι αλλα και φοβισμενοι πελατες και το κυριοτερο τεσσερεις νεκροι ανθρωποι. Για να καταληξω, οι βιομηχανιες βλεποντας οτι με τους πελατες, δηλαδη τους συνειδητοποιημενους αγοραστες που ξερουν τι αγοραζουν και γιατι το αγοραζουν, δεν «εβγαιναν» αρχισαν να στρεφονται προς τους αγοραστες, ανθρωπους που απλα ξοδευουν χρηματα για να καλυψουν μια αναγκη τους και γι’αυτο τα αυτοκινητα σημερα καλυπτουν σχεδον ολες τις αναγκες καθε χρηστη μεχρι καποιο σημειο αλλα οχι αυτες που μετρανε για τον καθενα ξεχωριστα, πληρως. Διοτι, το think tank μετατοπιστηκε απο το «ειμαι οδηγος αυτοκινητου», στο «ειμαι ειμαι ιδιοκτητης αυτοκινητου».                                                                                                                                                                
Personal responsibilities indeedΓια να συνδεσω ολα τα προηγουμενα με την πρωτη παραγραφο (για να μην λετε για ασυνδετα μερη στα κειμενα μου κυριε αρχισυντακτα μου) αυτο το οποιο πρεπει να γινει απολυτα κατανοητο ειναι οτι απο την στιγμη που οι βιομηχανιες αρχισαν πραγματικα να ακουνε τους πελατες τους και οχι να κανουν πειραματα με πιθανους αγοραστες των προϊοντων τους δεν μπορεις να κατηγορησεις μονον αυτες για την μερικη «καταντια» των τετρατροχων σημερα. Διοτι αγαπητα petrolheads οι αυτοκινητοβιομηχανιες δεν ειναι ουτε κοινοφελη ιδρυματα ουτε μη-κερδοσκοπικες οργανωσεις, καθε αλλο, και για να συνεχισουν να βγαζουν κυριες με τα ολα τους σαν την Guilleta του 2010 πρεπει πρωτα ο πλυθησμος των αυτοκινητοφιλων να απαγκιστρωθει απο τις κυριες με τα...ουλα τους σαν τις «Τζουλιες» των 70’s με τα καρμπιρια τους και ειτε να συντονιστει με τους νεους ρυθμους ειτε να δωσει ενα νεο πατημα στις βιομηχανιες για να αλλαξουν. Σκεφτειτε μονο οτι οι Mercedes-Benz εδω και καμια πενταετια ξεφυγαν απο τις βαριες τευτονικες γραμμες και τις θηριωδεις βαρκες του παρελθοντος και περασαν σε μια εποχη που μπορουν στα ισια να κονταροχτυπιουνται με τις BMW στην ευχαριστηση ενω απο την αλλη οι BMW ανακαλυψαν οτι η πραγματικη δυναμη μπορει να συμπιεστει με την προσθηκη αμεσου ψεκασμου και ολα αυτα επειδη η ιδεα των πελατων τους για τα αυτοκινητα τους αλλαξε. Αρα, πριν κατακρινει κανεις τον κατασκευαστη ας βρει πρωτα τι τον οδηγησε στο να αλλαξει.


Σάββατο 8 Ιανουαρίου 2011

The Geek Limbo: The days the FPS genre stood still


Δε ξέρω άμα οι δημιουργοί των μοντέρνων πολεμικών FPS games δεν έχουν πια ιδέες η
απλά επαναπαύονται στην ίδια πετυχημένη συνταγή εδώ και χρόνια πάντως έχει καταντήσει λίγο
αηδία το θέμα. Ειλικρινά οι τελευταίες κυκλοφορίες των άλλοτε πρωτοπόρων σειρών Call Of Duty,
Medal Of Honour, Battlefield αλλά και τα τελευταία μέρη πιο πρόσφατων franchises όπως Brothers
In Arms και Killzone, αισθάνομαι ότι δε μου προσφέρουν καμία καινούργια εμπειρία είτε
διαδραστική είτε έστω οπτική. Που πήγε το χρώμα και η φαντασία ρε παιδιά? Γιατί πρέπει κάτι να
θεωρείτε cool μόνο όταν είναι σκοτεινό και ρεαλιστικό? Δεν θέλω ρεαλισμό! Γιατί να ψάξεις για
ρεαλισμό στα videogames? Για να απενοχοποιήσεις το χόμπι σου που κάποιοι δεν θεωρούν πως
αρμόζει σε μεγαλύτερες ηλικίες? Ειδικά το Call Of Duty έχει καταντήσει Pro Evolution Soccer και
αυτό δεν είναι κομπλιμέντο. Η παρακάτω εικόνα εξηγεί ακριβώς αυτό που θέλω να πω.



Truth hurts. Διαβάστε το εκτενέστερο άρθρο στο http://www.cracked.com/article_18973_why-
modern-war-fps-games-all-look-same-5Bchart5D.html




Βαγγέλης Σωφρονάς
vsofronas@rouamat.com

Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011

Eκπτωσεις



Πρώτα απ' όλα καλή χρονιά και υγεία σε όλους σας, ελπίζω το 2011 να είναι η τυχερή σας χρονιά κλπ. κλπ.'Οπως κάθε χρόνο όλοι ξέρουμε ότι μετά τις γιορτές έρχονται οι εκπτώσειςςςςςςςςς. Γυναίκες και άντρες (κυρίως γυναίκες) τρέχουν να προλάβουν τις προσφορές σε όλα τα μαγαζιά, σε ολόκληρη την αγορά. Φέτος όμως επειδή μας μπήκε καλά το 11, από άποψη αγορών, οι εκπτώσεις έχουν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα από την καθορισμένη ημερομηνία, 15 Ιανουαρίου. Ακούστηκε ότι θα λήξουν κανονικά όπως πάντα τέλη Φεβρουαρίου .Η κρίση της αγοράς είναι μεγάλη και η πτώση των τιμών επίσης. Τρέξτε λοιπόν να προλάβετε τα κομμάτια προηγούμενων κολεξιόν αλλά και καινούργιων για ένα στυλάτο 2011. Όσο ξεστολίζει ο δήμος την πόλη στολίστε εσείς την ντουλάπα σας και γιατί όχι να μην κάνετε, λίγο αργοπορημένα βέβαια, τα δώρα σας σε αυτούς που αγαπάτε...



Καλά ψώνια!!!



Πηνελόπη
penelope@rouamat.com

Τετάρτη 5 Ιανουαρίου 2011

Editorial


Και να που φτασαμε να δούμε και το πρώτο έτος της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα (τεχνικά είναι το δεύτερο αλλά ας μην προβούμε σε τεχνικές λεπτομέρειες). Ακόμα μια χρονιά αφήνουμε πίσω αναλιγιζόμενοι τις σωστές επιλογές που κάναμε και τα λάθη που δεν πρέπει να επαναληφθούν... Κι όμως όσο κι αν μας τρωει μέσα μας ότι είναι καιρός για αλλαγή, για να πούμε όχι σε κακές συνήθειες, σε λάθος αποφάσεις και προπάντων όλων όχι σε λάθος άτομα, ξέρουμε βαθιά μεσα μας ότι κάτι στο resolution του 2011 θα πάει στραβά.

Δεν λέω πως πρέπει να 'μαστε απαισιόδοξοι απλά οι πρώτες μέρες του χρόνου μοιάζουν να σαν ένα déjà vu. Κάθε χρόνο μετά από αμέτρητρες ώρες μπροστά από τον καθρέφτη ορκιζόμαστε στον εαυτό μας πως θα αλλάξουμε θα γίνουμε καλύτεροι από αυτό κι όμως κάθε χρόνο και χειρότερα. Αυτό δεν σημαίνει πως όλοι γινόμαστε πιο χάλια, κάθε άλλο. Αυτό είναι και η μαγεία της κοινωνίας ως συνόλου, κάποια από μας καταλήγουμε καλύτεροι και κάποιοι όχι και τόσο.

Το αποτέλεσμα πάντως είναι το ίδιο. Επί τριάντα χρόνια τώρα η Ελλάδα κοίταζε ψηλά και πήγαινε μπροστά ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε... Δεν ξέρω αν πρόκειται περί φρούδων ελπίδων ότι κάποια στιγμή κάτι θα άλλαζε ή ότι τα ψέματα περί αλλαγής ούτε οι ίδιοι δεν τα πιστεύαμε...

Καλές ή κακές οι επιλογές το θέμα είναι ότι τις κάναμε και μόνο η ιστορία θα μας δείξει τι απ' τα δύο ισχύει. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι διότι είναι παρελθόν πλέον, παρά μόνο να κάτσουμε πάλι μπροστά από τους καθρέφτες μας και να προβάρουμε τις υποσχέσεις για το παρόν έτος.

Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι από φέτος θα έχουμε έστω και μερικές αλλαγές προς το καλύτερο για τον καθένα προσωπικά, διότι αν πιάσω την οικονομία... αφήστε το καλύτερα.

Προτού κλείσω θέλω να πω ένα γεια στον Blake Edwards δημιουργό του ροζ πάνθηρα και τον Leslie Nielsen με το μοναδικό κωμικό ταλέντο του που μας χάρισαν επανειλημμένα γέλια και χαρές, ήταν ίσως μία από τις μεγαλύτερες απώλειες μέσα στο 2010 μετά το εισόδημα μας...



Κωνσταντίνος Μουράτης
kmouratis@rouamat.com




Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011

The Geek Limbo: The most awesome Star Wars review ever




Star Wars φανς ανά τον κόσμο που αγαπήσατε την original τριλογία και το καλύτερο που μπορείτε να πείτε για τα prequels είναι “μιεεεε”, αυτό το site σας ενδιαφέρει. Το http://www.redlettermedia.com/ είναι το site της Red Letter Media, μιας εταιρείας παραγωγής ταινιών υπεύθυνοι για πολλές low budget αλλα ιδιαίτερα διασκεδαστικές b-movies και για τα πιό ξεκαρδιστικά reviews που έχετε δει για γνωστές sci-fi ταινίες με αποκορύφωμα τα Star Wars prequels.

O άνθρωπος , γνωστός απλά ως Harry Plinket, ξεκινά την αποδόμηση των ταινιών απο τις εναρκτήριες σκηνές και αναλύει κάθε σεναριακή τρύπα, κάθε χαρακτήρα με ανύπαρκτη προσωπικότητα, κάθε ανούσια σκηνή μάχης η κλιμάκωση της οποίας είναι πλυμμηρισμένη απο οπτικά εφφέ χωρίς όμως να γίνεται πιό έντονη κάθε δευτερόλεπτο και πραγματικά τα υπερ-καυστικά του σχόλια και ο τρόπος της αφήγησης αξίζει ΚΑΘΕ λεπτό της παρουσίασης. Ναι είναι κάπως μεγάλα reviews, του Phantom Menace που είναι το μικρότερο διαρκεί 40 λεπτά, αλλά είναι τα πιο καλοξοδευμένα internet-ικά λεπτά που μπορείτε να ξοδέψετε αν είστε Star Wars φαν η θέλετε ένα παραπάνω λόγο για να μισείτε τα Star Wars. So everyone is happy!

Παραμονή πρωτοχρονιάς ο Mr. Plinket μας έκανε δώρο το review του για το 3ο επεισόδιο της prequel τριλογίας ολοκληρώνοντας το magnum opus του. Have fun!

2010 fair well...

Κατ' αρχήν να πω Χρόνια Πολλά σε όλους σας και να έχουμε μια καλή χρονιά!!!
Πολλά ήταν αυτά που συνέβησαν φέτος και πολλά αυτά που θα συμβούν. Μιας και ο καθένας από εμάς αποτελεί μια ξεχωριστή προσωπικότητα και αντιλαμβάνεται την οποιαδήποτε αλλαγή διαφορετικά, από την δική του σκοπιά, θα ήθελα να διαβάσουμε κάτι από τον κάθε συντάκτη ξεχωριστά σχετικά με το 2010.

Κωνσταντίνος Μουράτης

Featherweight

Το 2010 ηταν μια χρονια επος! Απο την αυγη του μεχρι και τη ληξη του το συγκεκριμενο διακεκριμενο κομματι χρονου ταραξε νερα και εκοψε πισινους. Πηραμε μια προγευση απο φανταστικα πρωτοτυπα και ιδιατερα previews αλλα κρινοντας απο τα λιγοστα νεα μοντελα του ετους νομιζω οτι θα ειμαστε μια τυχερη γενια αυτοκινητοφιλων... Μια φραση που ταιριαζει αρκετα στην προκειμενη περιπτωση ειναι το “history in the making”. Και το λεω αυτο γιατι απλα οπως λενε και οι turner Bachman Overdrive “ακομη δεν ειδατε τιποτα” και τα καλυτερα ερχονται συμπληρωνω εγω. Βεβαια απο την αλλη οι συνθηκες ειναι τετοιες ωστε αν καποιος εχει τη θεληση μπορουν να γινουν θαυματα αλλα και κατακλυσμιαιες καταστροφες. Μπορει στο μελλον να δουμε απο εκπληκτικες κατασκευες που θα κλεβουν τη δοξα απο το δημιουργο τους στην ατυπη κοντρα του ποιος ειναι πιο τελειο κατασκευασμα ή και να μιλαμε για εκπληκτικες κατασκευες που μας ταραζαν τα μυαλα... παλια που ειχαμε μαλλια. Either way, παντως δεν θα στερεψουμε απο θεματα συζητησης και κρινοντας απο την προετοιμασια που εχει γινει απο την πλευρα των βιομηχανιων τα επομενα χρονια το μονο σιγουρο ειναι οτι θα δουμε καμποσα καινουργια. Το 2010 παντως μεχρι να καταλαβουμε που το πηγαινε ο κοσμος του αυτοκινητου μας αλλαξε τα φωτα και μιλαμε για proper ψυχολογικο mind fuck με δρακους με αιμορροϊδες και ιεριες με περιεργα γουστα στα χορταρικα και οχι χολυγουντιανες αηδιες του M. Night Shyamalan. Απο το υβριδικο 918 Spyder με τα 600+ αλογα του και την οικολογικη συνειδηση και την πολυαναμενομενη Aventador με τον νεο V12 και τα το πρωτοποριακο ISR κιβωτιο της (Independent Shifting Rod, που λενε οτι θα ειναι 2 φορες πιο γρηγορο απο οποιοδηποτε αντιστοιχο διπλου συμπλεκτη) μεχρι τα ταπεινα Twinair και TSI ολα στον κοσμο των τετρατροχων ηταν καταπληκτικα και αξιζουν μεχρι και το τελευταιο δεπτερολεπτο προσμονης μεχρι την ελευση τους. Το τελος της πρωτης δεκαετιας του νεου αιωνα ηταν λιγο επισοδειακο αλλα τουλαχιστον τελειωσε και οι βασεις για το μελλον μπηκαν, εμεις το μονο που εχουμε να κανουμε ειναι να καθισουμε αναπαυτικα και να απολαυσουμε τη διαδρομη...

Καλη χρονια και καλες βολτες!

Βαγγέλης Σωφρονάς a.k.a. Τhe Geek Limbo

Το 2010 ήταν απο μία τις πιό μυστήριες χρονιές για τους gamers τα τελευταία χρόνια. Όχι πως δε βγήκαν καλά games, αλίμονο. Κάθε χρόνο βγαίνουν εξαιρετικές κυκλοφορίες, άλλες χρονιές περισσότερες και άλλες λιγότερες και όποιος διαφωνεί είναι κολλημένος στο παρελθόν και δεν έχει εξαιρέσεις, αφαιρέσεις, διαιρέσεις.Τι ήταν αυτό όμως που έκανε το 2010 ίσως λιγότερο δημιουργικό από άλλες χρονιές?

1)Πολλά sequels.
Ειλικρινά δε θυμάμαι άλλη χρονιά να μεσουρανούν τόσο sequels η έστω spin-offs κάποιων ήδη υπάρχοντων gaming franchises. Δε ξέρω άμα φταίει η οικονομική κρίση για το γεγονός οτι οι εταιρείες δεν επενδύουν σε τελείως καινούργια concepts και games, πράγμα πολυ πιθανόν, πάντως σαν gamer αισθάνθηκα οτι οι εταιρείες έχουν επαναπαυθεί με το ποια ονόματα είναι ήδη γνωστά στο ευρή κοινό. Μία ματιά στα top games της χρονιάς σε πολλα sites είναι αρκετή για να καταλάβετε τι εννοώ. Mass Effect 2, Starctaft 2, Uncharted 2, Halo Reach, Assassin's Creed 2, Call of Duty: Black Ops, Medal of Honour, Red Dead Redemption ήταν μερικές απτις σημαντικότερες κυκλοφορίες της χρονιάς. Ποιοτικότατες μεν, σε ασφαλή μονοπάτια δε. Θα μ' αρεζε να δω εταιρείες να ρισκάρουν με τελείως νέες ιδέες ακόμα και αν αυτές δε χαρούν τόσο την επιτυχία άλλως κυκλοφοριών. Έτσι προκύπτουν τα κρυμμένα διαμαντάκια άλλωστε.

2)Motion Control Gaming
Oh boy, here we go again...ρε Sony και Microsoft, οι καταναλωτές επέλεξαν τις κονσόλες σας γιατί ΔΕΝ είναι Wii. Το Wii έχει ένα πιό family friendly και party χαρακτήρα γι'αυτό και έχει και το ανάλογο target group. Ναι ρε fanboys μη φωνάζετε, υπάρχουν και hardcore games για το Wii, 5-6 games τουλάχιστον -αχαχούχα-. Το θέμα είναι οτι απ' την αρχή της ανάπτυξης του Wii και των παιχνιδιών του δώθηκε βάρος στην λειτουργικότητα και αξιοπιστία του motion control γιατί πάνω σ'αυτό βάσισε η Nintendo τη κονσόλα της. Δυστυχώς, μερικούς μήνες μετα την κυκλοφορία του PS Move και του Microsoft Kinect, μπορούμε με ασφάλεια να πούμε πως δεν ικανοποιήθηκαν οι αναμενόμενες προσδοκίες. Παιχνίδια χωρίς φαντασία, τεχνικά προβλήματα και πολλά άλλα προβλήματα συνόδευσαν την έναρξη τους. Υπάρχουν ακόμα ελπίδες για το Kinect αλλά ελπίζω να μη ταϊσουν για πολύ ακόμα την αγορά με αποτυχημένες απόπειρες motion control gaming.

2010, άπειρα ευχαριστώ για τις 140 τουλάχιστον ώρες που πέρασα παίζοντας Mass Effect 2 (ξέρω, σας έχω πρήξει) και πόσες άλλες παίζοντας δεκάδες άλλες φοβερές κυκλοφορίες. 

Να' μαστε καλά να περνάμε καλά. Καλή χρονιά!

Πηνελόπη

Το 2010 ήταν μια χρονιά με μεγάλη κρίση, όχι μόνο οικονομική αλλά και lifestylική!Γάμοι,χωρισμοί, κερατώματα, γέννες, oscar κλπ. Όλα μαζί για ακόμα μια χρονιά μας έκαναν να έχουμε μια δικαιολογία για να σταθούμε μπροστά από μια τηλεόραση ή έναν υπολογιστή ψάχνοντας λεπτομέρειες πάνω σε αυτά τα θέματα. Εμένα προσωπικά μου φάνηκε μια συνηθισμένη χρονιά μόνο που φέτος καταλάβαμε περισσότερο πως όλοι σφάζονται για όλο και περισσότερη δημοσιότητα, όπως π.χ. η Beyonce ή η Gaga! Με λίγα λόγια κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια... αλλά εμείς ποτέ δεν βαριόμαστε! Έχουμε το κουτσομπολιό μέσα μας! Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο αριθμός των χωρισμών(π.χ.)έμεινε ίδιος μόνο που σε κάθε διαζύγιο έπεσαν λίγο τα λεφτά λόγω κρίσης, μην σκάτε όμως κρίση είναι και περνάει! Μια χρονιά ήταν αυτή, έχουμε ακόμα μπροστά μας ουυυυυ!
Καλή χρονιά σε όλους... όσοι είχατε μια ωραία χρονιά να είναι ίδια και αυτή που μας έρχεται, όσοι πάλι όχι σας εύχομαι τα καλύτερα και παντα με υγεία...

Κωνσταντίνος Μουράτης
Αχχχ, το 2010... Ήρθε κι έφυγε και μας μπήκε και μας βγήκε σαν εραστής (μέρες που είναι το τοποθετώ πιο κόσμια). Τολμώ να πω πως είναι μια χρονιά που πραγματικά στιγμάτισε την παγκόσμια ιστορία και ειδικά την Ελλάδα. Τόσες αλλαγές, τόσες δολοπλοκίες, εντάσεις, συμπλοκές και έρωτες και μίση. Δεν ξέρω τι να πρωτοπιάσω... Από την ανάληψη της κυβέρνησης του Πράσινου Ήλιου που μόνο φως δεν έφερε στην χώρα μας μέχρι την κατακρεούργηση του Ελληνισμού διεθνώς. Τις εκρηκτικές διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά εργοστάσια και όπλα μεταξύ Βόρειας Κορέας και υπόλοιπου κόσμου και την μεγαλύτερη θαλάσσια μόλυνση στην ιστορία με το κόλπου του Μεξικού... 
Αν λοιπόν πρέπει να πω τι είναι αυτό που μου έμεινε απ' το 2010, είναι η συνεχής προσπάθεια να κατηγορούμε άλλους για δικά μας λάθη και να ψάχνουμε αφορμές προκειμένου να πράξουμε όπως εμείς θέλουμε αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Θυμάμαι την κα. Μέρκελ να κατηγορεί επανειλημμένα την Ελλάδα για την κρίση και στην συνέχεια τον κ. Παπανδρέου να κατηγορεί την κρίση για την κατάντια της Ελλάδας. Θυμάμαι επίσης καλοφαγάδες να φοβούνται να παραδεχθούν τα λάθη τους και να δηλώνουν ότι όλοι μαζί τα φάγαμε...
Αν λοιπόν υπάρχει κάτι για το οποίο ελπίζω για το 2011 είναι το εξής: Είθε να γίνουμε πιο υπεύθυνοι και πιο λογικοί. Να ξυπνήσουμε, να δράσουμε και πάνω απ' όλα να γίνουμε πιο ανθρώπινοι. Τέλος εύχομαι όταν ο Σιρινάκης δηλώσει ότι έβγαλε ροζ DVD με διάσημη αυτή η διάσημη να το κάνει και να μην μας κοροϊδεύει! ;-p 
Ευχαριστώ το 2010 για τις αμέτρητες συγκινήσεις που μου χάρισε ως οικονομολόγο με τα spreads να ανεβοκατεβαίνουν και τα οικονομικοπολιτικά παρασκήνια να παίρνουν φωτιά. Εύχομαι σε όλους να έχουν μια καλή χρονιά και να μην δίνουν σημασία στα κανάλια. Τα χειρότερα έπονται λένε άλλα δεν πρέπει ποτέ και για κανένα λόγο να το βάζουμε κάτω. Ηθικόν ακμαιότατον και θα πάμε μπροστά. 

Καλή Χρονιά σε όλους από το RouaMat και σας ευχαριστούμε που μας διαβάζετε και μας στηρίζετε. Ελπίζουμε να σας κρατήσουμε παρέα και φέτος με τις στήλες μας.
Χαρούμενο 2011!